En iyisi ben öleyim, siz yaşayın !
Kişinin başkası adına, insanlığından, varlığından utandığı ruh halini tanımlayan bir kelime var mı lügatte bilmiyorum. Haberleri okuduğumda içimden dökülenler; "Arıma, namusuma halel gelmesin diye terk ettiğim yurdumdan uzak, bombadan, kandan, mermiden kaçıp sığındığım yerde ezdiler başımı. Karnımda dokuz aylık bebeyle kıydılar bana hemen yanı başımda on aylık yavrum öylece bekledi sırasını. Ölmek için bile sıraya girmiştik yani. Taşla ezdiler başımı diyorum beyefendi. Önce o iğrenç elleriyle dokunup, sonra taşla ezdiler başımı. Oluk oluk akan kanın hesabını hangi kanun sorar şimdi ? Nedir cezası taşla başın ezilmesinin? Var mı ki hukukta yeri? Hangi ceza dindirir bu acıyı? Körelmiş vicdanlarınıza hangi karşılık merhem olur? En iyisi; ben öleyim siz yaşayın. Öldüm işte. Plajlarınız, işyerleriniz, okullarınız, hastaneleriniz hep sizin. Hepsi sizin yine. Üç eksildik, rahat edersiniz. Her şey daha iyi olur elbet. Yaslanın arkanıza, rahatlayın. Keyfinize bakın. Üç eksildik beyefendi, Mutlu olun."
