Larong Pinoy

Ako po si Jenny-lyn Manalo at ito ang aking Journal sa PE4 Philippine Games kay Coach Jo-ann Grecia. Sama sama natin alalahanin ang mga larong pinoy noong hindi pa uso ang Clash of Clans at Pokemon Go. Totoong pawis na dulot ng pagtakbo hindi mo ba namimiss?

[jenmanalo]

Philippine Games

Ito ang isa sa mga PE’s na natuwa ako. Hindi ko akalain na malalaro ko ulit ang mga ganitong klase ng laro sa edad kong ito. Noon nilalaro lang ang mga ito ng mga bata sa kalsada at sa school. Iyong iba pa ay ginagawang tournament sa ibang department namin dati sa school. Very refreshing lang na amidst demanding work life na kabila kabila ang responsibilidad na kinakaharap araw araw, dahil sa ganitong PE mayroon kaming avenue, kahit sa 3 hrs once a week, maramdaman ang pagiging bata muli. Walang inaalalang deadline, mga masusungit na boss at isang tambak na trabaho. Kapag PE nakakapagod man pero nakakatakbo kami, nakakasigaw at nakakatawa ng masarap kasama ang mga kabigan. Tulad noong mga bata pa na walang ibang inisip kundi paano makalabas para makalaro at makasama ang mga kaibigan. Dito sa Philippine Game na PE, naranasan ko muli ang legal na pag takbo pero hindi sa responsibilidad.

[jenmanalo]

Ito ang listahan ng mga pinaka paborito kong mga laro.

[jenmanalo]

Top 5

Siklot

“Sipit Namimilipit Award”

Ito ang unang beses na nalaro ko ito. May kahalintulad sa Jackstone. Eh hustler ako dati dun. Pero ito iba, curious ako kung paano ito laruin at kung paano manalo dito.

Highlight

Una sabi ko, malaki kamay ko baka may advantage yun kase maaari kong masambot lahat ng bato kung ganun nga yung mechanics ng laro. Totoo nga, may saluhan ng bato na naganap pero yung laki ng kamay ko ang nagpa talo sa akin. Since malaki itong kamay ko andami kong nasasalong bato na siya namang nagpahirap sa akin. Sa dami ng bato na nakasapo sa ibabaw ng kamay ko, ang hirap sumipit na gamit ang hinliliit at hintuturo. Mabilis akong natataya kasi kapag sisipit na gumagalaw yung mga bato sa ibabaw ng kamay ko na kailangan ko pang ibalanse para hindi mahulog habang sumisipit ako ng mga batong nakakalat sa sahig. Nakakangalay yung maging stiff yung mga daliri at the same time mamumulot ng iba pang bato. Pero sila Che bilang maliit ang sakop ng kamay ay malaya ang iba nitong daliri at kakaunti lang ang nasasalo niya.

Nung natapos ko naman na masimot yung mga bato sa sahig, susunod na gagawin ay ihahagis ang bato na nasalo sa ibabaw ng kamay ng sabay sabay. Since marami talaga ang nasasalo ng kamay ko, mababa ang lima, nung hinihagis ko layu-layo na ang mga bato. Ang hirap magdecide kung ano ang uunahin sambutin kasi ang layo ng agwat at mukang hindi talaga kaya makuha ng isang kamay sa napaka bilis na sandali lamang. So inihagis ko at ‘yun nga kalat kalat, iniisip kong diskarte taasan yung hagis para malayo layo pa sa sahig eh alam ko na anu yung unang sasaluhin ko at maaaring masalo ko lahat, pero hindi ganun ang ngyare, pag ka hagis sobrang layu-layo ang mga bato tapos ang ending wala ko nasalo ni isa. TInatawanan na lang ako ng mga kalaro kase nga wala pa akong baboy. Sila mayroon na kahit isa. Sa puntong ito, ako na ang burot.

 MVP

Rachelle Lindog

[jenmanalo]

Top 4

 Kanta Kadena

“Gaslaw sa Galaw Award”

Ito yung inimbentong laro nila Jordan, Ellaine at Rhegenile. Yung gameplay parang shagidi shagidi shapopo. Hindi ako msyado sumasali noon sa mga kaibigan ko na naglalaro ng Shagidi Shagidi Shapopo kasi nga hindi ako marunong sumayaw. Kaya nung nalaman ko na ganito yung lalaruin namin parang nahiya ako agad at nag alangan. Pero since bawal KJ push lang.

Highlight

Pumila ng dalawa ang magkabilang team na nakatalikod sa isa’t isa. Dahil nga sa wala akong kumpiyansa na makakasunod ako sa kung ano mang ipapasayaw samin, nakahinga ako ng mejo maluwag kase hindi kami magkakakitaan. Pero kalaunan, nagdecide sila na magkaharapan na lang. Nung nakatalikod nga hiyang hiya na ako sumayaw anu pa’t nagkaharapan na kami. So dedma kase mabilisan naman eh. At masaya yung naging laro naming kase nga lahat game at walang KJ.

 MVP

John Hernandez

[jenmanalo]

Top 3

Patintero

“Bantayan tayo Award”

Isa sa mga nilolook forward kong laro ito sa mga naka line up sa klase na ito. Yung mga ganitong laro na old school na masarap laruin muli kasi bumabalik yung childhood memories. At bihirang bihara na rin ang mga batang naglalaro nito sa ngayon. Dahil ang mga bata ngayon kung hindi sa computer ay sa tablet na naglalaro. Sayang lang at namimiss ng mga bata ng henerasyong ito yung saya maglaro kasama ang mga kaibigan sa labas ng bahay sa ilalim ng araw.

Highlight

Late na ako nakadating nung nilaro itong game na ito. Malapit nang matapos ang game pero nakasali pa rin naman ako.

Kakampi ko si Chai, ako papunta pa lang sa dulo tapos binabantayan ako ni Gale para hindi makalagpas sa kabilang linya. Si Chai naman ay nasa kapareho kong box pero siya pabalik na sa umpisang linya at binabantayan siya ni Ria. Ang patotot si Sarah na binabantayan si Raymond na palabas nang pinaka unang linya para manalo kami. So si Chai, nilalansing si Ria para makalagpas sa kabila, since andun din ako, ginugulo ko si Ria para makalagpas si Chai, pero sa tingin ko mas naging mahirap kay Chai pa kasi ang laki kong harang na imbis naka salisi siya eh nakaharang ako sa tatakbuhan niya. So tinigilan ko ang panggugulo sa diskarte ni Chai, inatupag ko ang pag salisi kay Gale na nagawa ko naman. Nakalagpas ako kay Gale at kay John ng mabilisan, tapos balik pwesto ako kasama ni Chai, ang kaso sa likot ni Chai, hindi niya napansin si Sarah na patotot kaya ayun nataya kami. Sayang lang kasi andun na ako eh, mas madali na naming malalagpasan sana si Ria, kaso nataya si Chai agad ni Sarah. Nagkagulatan pa sila kasi nawala sa isip ni Chai na may patotot at si Sarah nagulat kasi nahawakan niya yung chest ni Chai. At dun nagtapos yung game.

 MVP

Chai Padlan

[jenmanalo]

Top 2

Catch me if you can

“The Rome and Juliet Award”

Naaliw ako sa laro na ito kasi parang Romeo and Juliet iyong style. Ang galing nung nakaisip ng laro na ito.

 Highlight

Ang mechanics ng laro ay mag hawakan ng kamay ang dalawang taya na pilit namang paglalayuin ng mga taong nakapalibot sa kanila. May maliit at malaking bilog. Una kami ni Christian na sumalang bilang Romeo at Juliet. Ako ang nasa loob ng maliit na bilog at siya naman ang nasa labas ng mallit at malaking bilog. Ang goal ay maghawak kami ng kamay habang pilit na pinahihiwalay kami ng mga kaklase naming na nasa maliit at malaking bilog. Struggle noong una kasi ang layo ng distansya nung maliit na bilog sa malaki at iniipit ako sa gitna so sobrang layo ni Christian at imposible ata na magkahawak kami ng kamay. Pero nakagawa naman kami ng paraan para malansing ang mga kaaway. Habang sinusuong namin ang mga taong balakid sumisigaw kami ni Christian ng “ bheee”! at “ My love!” para lang dagdag saya sa acting bilang Romeo and Juliet.

May kahabaan ang braso ko at braso niya, kaya nung inextend namin parehas ay may chance pala talaga. So inistretch ko lang kamay ko palabas sa malaking bilog at bahala na siya gumawa ng paraan para makipag bigwasan sa mga tao sa malaking bilog para maabot yung kamay ko. At sa ganung diskarte, naabot niya kamay ko.

Yung huling mag partner na taya never nagkahawak ng kamay. Kawawa naman. Ang higpit kase magbantay ng mga tao sa malaking bilog at mahigpit yung pagkakakulong ng taya sa gitna ng mga nasa maliit na bilog kaya hindi sila nagka chance na mag ka abutan ng kamay.

All in, okay itong laro na ito. Nakaka hingal at the same time nakakatawa.

 MVP

Christian Gonzales

[jenmanalo]

Top 1

Kick ball

“Wish upon a Ball Award”

Pinaka gusto ko itong laro na ito kahit nung bata pa lamang ako. Tuwing hapon pag dating galing eskwela ito na nilalaro namin ng mga kaibigan ko. Sa bakanteng lote sa likod ng bahay mula hapon hanggang dumilim andun kami nag lalaro. Hanggat hindi kami hinahabol ng mga nanay namin ng tsinelas para paluin sa pwet at pauwin hindi kami titigil. O di kaya, hanggat hindi nasisipa nang sobrang lakas yung bola papunta sa kabilang subdivision, hindi kami uuwi. Kaya’t nung nilaro namin ‘to sa school kamakailan, ang saya lang ng feeling. Parang bata uli. Pero this time hindi na pagkatapos ng eskwela kasi mismong mga kaklase ko na ang mga kalaro ko.

 Highlights

Noon ang gamit naming na bola ay yung kahit anong bola lang na mabibili sa palengke basta tumatalbog okay na. Pero sa klase, ang ginamit na bola namin ay yung pang dodge ball. Mejo mabigat at hindi bouncy yung bola so mejo mahirap timplahin yung sipa kung lilipad ba or magiging palpak ang sipa mo. Since ang laro ay tulad ng baseball na dapat malakas ang palo para maka home run. Sa kick ball, dapat malakas ang sipa para malayo ang lipad ng bola at para makaiwas sa mga sasalo na kalaban. Nung bata ako, dahil bata pa ako nun, mejo may kadayaan pa, sinusuot ko yung roller blades ko sa kanang paa para iyon ang ipang sisipa ko sa bola, so tendency mag oober da bakod yung bola. As in, napupunta sa kabilang subdivision sa sobrang lakas ng impact kaya automatic home run na ‘yun. Iyong tipong kailangan pang umakyat ng bakod at makiusap sa mga tao sa kabila na ihagis pabalik yung bola sa amin para magtuloy iyong laro. Pero syempre hindi ko naman pwede gawin yun sa klase di lang dahil sa matanda na ako pero kase wala na rin akong roller blades.

Sa klase, naging ka team ko si coach Jo-ann. Ang epic lang kase pagka sipa niya nung bola ay kasabay rin ng pagtalsik ng sapatos niya sa ere kaya nagtawanan kaming lahat. Pero hindi ito nag dala ng swerte sa aming koponan kase kami ay naging underdog, anlayo ng score ng kalaban sa score namin. Basta hindi katanggap tanggap, kaya’t pinilit ko na lang kalimutan. Kay gagaling ng mga kalaban namin na sumipa. Ang layo ng sipa nila umaabot hanggang sa labas ng basketball court na linya. Sa sobrang laki rin ng gym ang hirap habulin tapos ang bigat nung bola kaya sobrang challenge sa team namin ibalik ang bola sa gitna. Gayunpaman, sobrang na enjoy ko yung laro at namiss ang roller blades ko.

 MVP

Coach Jo-ann Grecia