Ostatnim miejscem, które odwiedziliśmy drugiego dnia, była kwatera Adolfa Hitlera w Ketrzynie zwana Wilczym Szańcem (niem. Wolfsschanze).
Miejsce, do którego miałam okazję zawitać nie raz i nie dwa, a wciąż pamiętam je inaczej. Wyprawa samemu, a z różnymi przewodnikami za każdym razem zdaje się nową opowieścią o dawnych czasach. Patrząc na takie miejsca zaczynamy bardziej doceniać to co mamy i to, że nie musimy bać się śmierci na każdym kroku. Choć nie ukrywam, że w naszym kraju przydałoby się poprawić jeszcze to i owo.
‘‘W samym sercu Mazur znajdują się porośnięte lasem ruiny kwatery głównej Adolfa Hitlera. Zamaskowane miasteczko w lesie - 200 budynków: schrony, baraki, 2 lotniska, elektrownia, dworzec kolejowy, urządzenia klimatyzacyjne, wodociągi, ciepłownie, dwie centrale dalekopisowe. W 1944r. mieszkało tu ponad 2000 osób. 20 lipca 1944 roku pułkownik hrabia Claus Schenk von Stauffenberg dokonuje tu nieudanego zamachu na Adolfa Hitlera (Operacja Walkiria). Tu decydowano o wykorzystaniu jeńców w niemieckim przemyśle zbrojeniowym i budowie nowych obozów koncentracyjnych.Tu wcielano w życie plan budowy Tysiącletniej Rzeszy.Tu podejmowano zbrodnicze decyzje, dotyczące losów wielu narodów Europy. Tu pracowali i przebywali m.in.: Adolf Hitler, Hermann Goring, Heinrich Himmler, Martin Bormann, Wilhelm Keitel, Joseph Goebbels, Dr. Fritz Todt, Albert Speer i inni.‘‘ ~fragment: artykułu ze strony http://wolfsschanze.pl/
Najwięcej nasz przewodnik opowiadał właśnie o zamachu z 1944. Przypuszcza się, że w tym przypadku brak sukcesu mógł wyjść na dobre naszemu podlegającemu zaborcy państwu. Adolf Hitler popełniał wiele błędów i złych posunięć na frontach, a jego decyzje dawały często możliwości walczącym powstańcom. Gdyby władzę w tamtym okresie przejął ktoś bardziej rozgarnięty... to prawdopodobnie Polska, mogłaby nigdy nie wrócić na mapę. Jeśli chcecie posłuchać więcej na temat II wojny światowej, to jak najbardziej polecam się tam wybrać i to z przewodnikiem. Może traficie na tego miłego Pana, który akurat oprowadzał naszą grupę kto wie?
‘‘Wilczy Szaniec - w latach 1941 - 1944 kwatera główna Adolfa Hitlera (niem. Führerhauptquartier) i Naczelnego Dowództwa Sił Zbrojnych (niem. Oberkommando der Wehrmacht) w lesie gierłoskim, na wschód od leżącej na skraju lasu wsi Gierłoż i 8 km na wschód od Kętrzyna. Kwatera została wybudowana, aby Adolf Hitler mógł z niej dowodzić wojskami podbijającymi ZSRR.‘‘ ~fragment: artykuł o Wilczym Szańcu z Wikipedii
Makieta Wilczego Szańca:
Jeśli jesteście zainteresowani to tu zamieszczam cennik biletów:
Zamek w Reszlu i Zamek w Kętrzynie - Wiosna 17.04.2018 #1
Przedostatnim przystankiem drugiego dnia wycieczki były dwa zamki: w Reszlu i w Kętrzynie.
‘‘Zamek w Reszlu - zamek reszelski położony jest nad brzegiem rzeki Sajny. Powstał w latach 1350 - 1401. Był wielokrotnie oblegany i kilkakrotnie zdobywany przez wojska polskie i krzyżackie. W XIX wieku zamek zaadaptowano na więzienie i dopiero po II wojnie światowej postanowiono gruntownie go odrestaurować.Obecnie na zamku mieści się oddział Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie.’‘ ~fragment: artykuł o Zamku w Reszlu na Wikipedii
‘‘Zamek krzyżacki w Kętrzynie - budowla gotycka pochodząca z drugiej połowy XIV wieku, znajdująca się w Kętrzynie.’‘ ~fragment: artykuł o Zamku w Kętrzynie na Wikipedii
Zamek w Reszlu miałam okazję zwiedzić od środka... a mówiąc konkretniej - obejrzałam liczną kolekcję narzędzi tortur. Niektórzy uznaliby mnie za dziwną, gdyby widzieli jak z zapałem czytałam prawie każdy opis, ale... tak w sumie chyba każdy na naszej wycieczce to robił. Pokolenie psychopatów, kreatywnych twórców kina i literatury, czy jeszcze kto inny? To w sumie jedna wielka zagadka. Dopiero za ileś lat dowiemy się co takiego zrobimy na tym świecie. A szczerze powiem, że mam wątpliwości, czy na pewno będę chciała oglądać tę planetę za dwadzieścia-parę lat.
Zdjęcia wyżej nadmienionej kolekcji pokażę w kolejnym poście. Wiem, że wy też chcecie je sobie pooglądać...
Jeśli chodzi o zamek w Kętrzynie, to nie mogę za wiele o nim powiedzieć, bo byliśmy w nim zaledwie chwilę i nie zwiedzaliśmy go od wewnątrz. Trochę szkoda, ale może kiedyś uda mi się go obejrzeć tu i tam.
Ogółem zachęcam bardzo do odwiedzenia obydwu zabytków, bo naprawdę warto.
A jeśli teraz chcielibyście dowiedzieć się czegoś więcej to odsyłam was do cioci Wikipedii oraz wujka Google.
No i możecie zajrzeć również tutaj: http://www.zamek-reszel.com
Następna na trasie była Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Świętej Lipce.
Osobiście powiem, że oglądanie kościołów specjalnie mnie nie fascynuje, ale planu szkolnej wycieczki przecież nijak bym nie zmieniła. Jeśli jeżdżę z rodziną to takie miejsca też mnie raczej nie omijają, ale to już ze względu na zainteresowania niektórych członków mojej familii.
Sama bazylika nie bardzo w moim guście, ponieważ znacznie bardziej od barokowego przepychu wolę prosty klasycyzm. Jak widać moda przemija z wiekami zarówno w dawnej architekturze, jak i w świecie trendów odzieżowych. Mimo wszystko bardzo podobał mi się krużganek ozdobiony dawnymi malowidłami. To była jak dla mnie najładniejsza część całej budowli.
Tajemniczy kamień na zdjęciu, znajduje się przed budowlą i jest poświęcony organiście, od którego imienia wzięły się tamtejsze koncerty w bazylice.
Tym muzykiem był:
‘’Feliks Nowowiejski (ur. 7 lutego 1877 w Barczewie, zm. 18 stycznia 1946 w Poznaniu) - polski kompozytor późnoromantyczny, dyrygent, pedagog, organista-wirtuoz i szambelan papieski.’‘ ~fragment: artykuł o F. Nowowiejskim na Wikipedii
Wróćmy tym czasem do samej bazyliki:
‘‘Jest to barokowe sanktuarium maryjne w Świętej Lipce w województwie warmińsko-mazurskim. Od 2018 posiadające status pomnika historii. Obecnie bazylika należy do dekanatu Kętrzyn I - Południowy Zachód w archidiecezji warmińskiej.’‘ ~fragment: artykuł o Bazylice Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Świętej Lipce
Najważniejsze informacje:
Początek kultu Matki Bożej w Świętej Lipce sięga pocz. XIV wieku.
Według podań skazany przez sąd w Kętrzynie więzień, umieścił na lipie figurkę Matki Bożej i został ułaskawiony.
W II poł. XV wieku wybudowano tam kaplicę, która stała się celem pielgrzymek (w 1519 przybył tam wielki mistrz krzyżacki Albrecht Hohenzollern).
W 1525 kaplicę zniszczono.
W 1618 teren kupił Stefan Sadorski - sekretarz Króla Zygmunta III Wazy. Rok później ufundował nową świątynię, którą w 1624 przekazał jezuitom.
Pielgrzymowali tam Król Jan Kazimierz i kanclerz litewski Albrycht Stanisław Radziwił.
Wzniesienie obecnego kościoła nastąpiło z inicjatywy jezuitów w latach 1688 - 1693, a fasada została ukończona w roku 1730.
Kontynuację budowy kościoła realizował do 1754 Jerzy Ertli z Wilna.
Krużganki i kaplice narożne powstały w latach 1694 - 1708, a dom zakonny w latach 1695 - 1698.
Po kasacji zakonu jezuitów oraz rozbiorach Polski, w 1932 jezuici powrócili do Świętej Lipki.
Kościół ma formę trójnawowej bazyliki z dwuprzęsłowym prezbiterium, cztero-przęsłowym korpusem nawy głównej i emporami nad nawami bocznymi.
Budowla jest otoczona przez czworoboczny krużganek odpustowy, z czterema kaplicami narożnymi.
Wejście na dziedziniec prowadzi przez bramę z kratą z 1734 o ornamentach roślinnych, jej autorem jest kowal z Reszla Jan Schwartz.
Na fasadzie z lat 1725 - 1729, ustawiono rzeźby Krzysztofa Perwangera przedstawiające św. Piotra i Pawła.
Na środkowej kondygnacji fasady znajduje się rzeźba: ‘’Matka Boska na lipie’’, autorstwa rzeźbiarza Jana Christiana Schmidta.
Wnętrze kościoła jest bogato dekorowane polichromią - malowidłami na sklepieniu z lat 1722 - 1727, autorstwa Macieja Jana Meyera.
Kolejnym przystankiem podczas wycieczki był rejs Statkiem Bosman w Giżycku. Nie jestem pewna co do trasy, ponieważ podobno ta, którą my płynęliśmy była zmieniona. Zazwyczaj trasa biegnie przez 3 kanały (Giżycki, Niegociński/Wilkaski, Piękna Góra) i 3 jeziora (Niegocin, Kisajno i Tajty).
Na trasie pływają trzy statki: Bosman I, Bosman II i Bosman III.
My mieliśmy okazję spędzić czas na tym z numerem I.
Jak wyglądał ten statek możecie zobaczyć na stronie: www.3jeziora3kanaly.pl/galerie-zdjec
Rejsy można rezerwować na stronie: www.3jeziora3kanaly.pl
Można tam również obejrzeć przykładowy rejs w wersji przyspieszonej: https://www.youtube.com/watch?v=AuuTKgnEkuk
Więcej informacji można znaleźć również tutaj: http://statki.mazury.info.pl/statki/
Wszystko co już było, jest i coś na pewno jeszcze będzie...
Tutaj macie link do mojego em... Guglezynku - Google magazynu wszystkiego i niczego na moim Google+. Każdy post, który pojawił się na moim tumblr oraz dawnym Smoczym Notatniku na Blogspocie jest właśnie tam. Coś z deviantArta też tam na pewno jest, ale dodawałam większość linków tu i na stary blog, to nie było potrzeby wklejać tego tam, bo i tak linki trafiały pośrednio.
W każdym razie ja wracam z postami już niedługo, kiedy burze przestaną nawiedzać moje miasto i walczyć wi-fi oraz gdy będę miała odrobinę świętego spokoju - nawet przez wystawianie proponowanych ocen ‘’MOŻNA DOSTAĆ ŚWIRA!’‘, że tak zacytuję robota o imieniu B.E.N. z filmu ‘‘Planeta Skarbów’‘. Kocham ten film <3
Głównie właśnie z powodu szkoły musiałam porzucić tamten challenge, możliwe jednak iż w wakacje do niego wrócę i spróbuję choć trochę go nadrobić. Mam nawet jeden rysunek, który powinien pojawić się w prawidłowej kolejności i leży u mnie w teczce... No tylko, że o nim zapomniałam. Gapa ze mnie, cóż poradzić? Mam też inny niedokończony, ale póki nie kupię porządnych cienkopisów, to raczej nic dobrego z tym nie zrobię. Wolę żeby poleżał, niż gdybym miała go zepsuć.
Ode mnie to na razie tyle, pozdrawiam wszystkie istotki!
‘‘Bóbr (Castor) – rodzaj gryzoni z rodziny bobrowatych obejmujący dwa żyjące współcześnie gatunki:
- Castor fiber – bóbr europejski
- Castor canadensis – bóbr kanadyjski
oraz gatunki wymarłe:
- Castor californicus
- Castor veterior‘’ ~fragment: artykuł o Bobrze na Wikipedii
W Popielnie znajduje się hodowla fermowa bobrów, które w tym wypadku należą do gatunku bobra europejskiego.
‘‘Bóbr europejski, bóbr zwyczajny, bóbr rzeczny, bóbr wschodni (Castor fiber) – gatunek ziemnowodnego gryzonia z rodziny bobrowatych (Castoridae). Uważny się go za największego gryzonia Eurazji. Jest zwierzęciem silnie terytorialnym, rodzinnym i zasadniczo monogamicznym, przy czym wiedzie nocny tryb życia. Posiada szereg cech morfologicznych, które ułatwiają mu prowadzenie ziemnowodnego trybu życia – może przebywać pod wodą bez przerwy nawet do 15 minut. Bóbr należy do grona gatunków, które potrafią przystosować środowisko do własnych potrzeb. Dzięki silnym siekaczom bobry potrafią ściąć grube drzewa. Do najbardziej charakterystycznych śladów funkcjonowania bobrów w środowisku należą budowane przez nie tamy i żeremie. Można go spotkać w północnej części Eurazji: od Francji przez Europę Środkową, Skandynawię, po Rosję, a także w chińskim regionie Sinciang i w zachodniej Mongolii. W większości krajów europejskich podlega ochronie. W Polsce jest gatunkiem częściowo chronionym.‘‘ ~fragment: artykuł o Bobrze europejskim na Wikipedii
Bóbr jest największym europejskim gryzoniem a drugim po kapibarze w świecie.
Dożywa 20 lat, dojrzałość osiągając w wieku 2 lat.
Bóbr ma młode raz w roku, najczęściej 2-3 w miocie.
Niegdyś bóbr był gatunkiem powszechnym na terytorium Polski.
Pierwsze zarządzenia mające na celu ochronę bobra na terenie Państwa Polskiego wydał Bolesław Chrobry.
Z powodu postępującej antropogenizacji środowiska liczebność bobrów przez lata malała.
Na początku wieku XX na terenie Polski bóbr występował nielicznie, tylko we wschodniej części, zaś w całej Europie jego liczebność nie przekraczała 2000 szt.
Po II wojnie światowej zlokalizowano pojedyncze stanowiska bytowania bobrów.
W roku 1958 powstała w Zakładzie Doświadczalnym PAN w Popielnie ferma bobrów, która zapoczątkowała ochronę aktywną tego gatunku.
W roku 1960 do fermy do bobrów z byłego ZSRR dołączono kolejne z likwidowanego rezerwatu w Oliwie.
Dopiero w roku 1976 Program aktywnej ochrony bobra dał odpowiedni przyrost populacji.
W ramach programu przesiedlono ponad 1500 bobrów z pn-wsch. Polski w inne rejony kraju.
Najbardziej aktualne inwentaryzacje wykazują w Polsce już ok. 20000 bobrów.
Dla pierwotnych ludów zamieszkujących tereny Polski, bóbr był bardzo cenną zdobyczą. Oprócz futer, był źródłem dobrego i tłustego mięsa, bogatego w witaminę A. Z jego siekaczy wyrabiano narzędzia, a wydzielina uznawana była za panaceum na wiele dolegliwości. Tłuszcz wykorzystywano jako specyfik o właściwościach gojących oraz paliwo do pochodni i innych urządzeń oświetleniowych.
Wydzielinę bobra wykorzystywano również do produkcji perfum.
W średniowieczu bóbr został uznany przez władze kościelne za rybę.
W XX w. została odrzucona skuteczność bobra w medycynie, przestał być również odławiany na mięso i wraz z rozwojem przemysłu chemicznego wyparty został także z przemysłu perfumeryjnego.
Do lat 70-tych naszego stulecia utrzymała się moda na futra bobrowe.
Z coraz liczniejszym powrotem bobra zmienił się jego obraz w świadomości ludzi. Wiedza ekologiczna pozwoliła docenić wpływ tych zwierząt na środowisko i tak został on uznany za naturalny element wspomagający renaturalizację oraz stabilizację środowiska naturalnego.
Najważniejsze zyski z działalności bobra to: spowalnianie spływu wód opadowych, stabilizowanie poziomu wód gruntowych, przyspieszanie procesów samooczyszczania się cieków wodnych, tworzenie nowych siedlisk - wzbogacanie bioróżnorodności, renaturalizacja linii brzegowej cieków wodnych i pozytywny wpływ na obieg węgla w przyrodzie.
W latach 90-tych oddziaływanie bobrów na środowisko oprócz zysków zaczęło przynosić też straty. Należy do nich zaliczyć: zalewanie terenów użytkowanych rolniczo, ścinanie drzew tak w lasach i sadach, niszczenie grobli w stawach i wałów przeciwpowodziowych. W związku z tym zmieniono parę lat temu status ochrony bobra z ochrony całkowitej na częściową. Pod okiem Wojewódzkich Konserwatorów Przyrody ma zacząć się czas gospodarowania nowo powstałą populacją.
Informacje pochodzą ze strony: http://popielno.pl/bobry/
Jeśli chcecie dowiedzieć się czegoś więcej także o jeleniach i czerwonych krowach polskich, polecam zajrzeć na stronę stacji badawczej i poczytać co nieco. Również zachęcam, aby to miejsce odwiedzić, gdyż są tam również takie ciekawe stworzenia jak żubronio-bizon i muły wyhodowane po części z koników polskich.
'’Konik polski – polska rasa konia późno dojrzewającego (3-5 lat) w typie kuca, długowiecznego, odpornego na choroby i trudne warunki utrzymania. Koniki polskie mają twardy róg kopytowy, pozwalający pracować niepodkutym na twardym podłożu.'’ ~fragment: artykuł o koniku polskim na Wikipedii
'’Koń domowy (Equus caballus) – gatunek ssaka nieparzystokopytnego z rodziny koniowatych.'’ ~fragment: artykuł o koniu domowym na Wikipedii
Koniki polskie są jedyną rodzimą, prymitywną rasą koni wywodzącą się z bezpośrednio od tarpanów.
Tarpany w stanie dzikim przetrwały w Puszczy Białowieskiej do około 1780 roku, kiedy ostatnie osobniki zostały odłowione i przekazane do zwierzyńca hrabiów Zamoyskich koło Biłgoraja.
Po upadku zwierzyńca dzikie konie wyłapano i rozdano okolicznym chłopom.
Ponownie zainteresowano się nimi w początkach XX wieku.
W 1914 r. J. Grabowski i S. Schuch opisali typowe koniki polskie występujące w okolicach Biłgoraja, a przypominające dawne tarpany. (Stąd wziął się błąd określania koników polskich mianem tarpanów)
W 1936r. profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego T. Vetulani podjął się próby regeneracji ‘’dzikich’’ tarpanów w Puszczy Białowieskiej.
Większość koników polskich z Puszczy Białowieskiej, podczas II wojny światowej, wyginęła bądź została wywieziona do Niemiec.
Grupa koników odzyskana po II wojnie, przenoszona była z Kochcic przez Grodziec Śląski, Puławy i Rabe Wyżną, aż w 1949 roku trafiły do Popielna, należącego do Centralnego Zarządu Hodowli Koni.
Po śmierci w 1952 r. profesora T. Vetulaniego, przerwano badania nad regeneracją tarpana leśnego.
W 1955 r. podjęto się w Popielnie, kontynuacji doświadczeń profesora.
W 1962 r. udostępniono konikom cały obszar leśny należący do Zakładu Doświadczalnego Polskiej Akademii Nauk w Popielnie. Obecnie jest to 1620 ha rozciągających się nad pobliskimi jeziorami.
W rezerwacie koniki utrzymywane są w warunkach zbliżonych do naturalnych, a ingerencja człowieka jest ograniczona do minimum.
Koniki przebywają cały rok na wolności.
Zwierzęta te dożywają do 30 lat lub nawet dłużej.
Konie żyją w tabunach. Na czele każdego stoi ogier, przewodząc grupie kilku klaczy i ich potomstwu.
Równolegle z hodowlą rezerwatową, prowadzona jest hodowla koników tradycyjnym systemem stajennym. Praca hodowlana ma na celu zachowanie typowych cech rasowych (pokrój, umaszczenie, dobre przystosowanie do warunków środowiskowych, niewielkie wymagania paszowe, zdrowotność, płodność, duża przydatność do użytkowania zaprzęgowego i wierzchowego).
Koniki są łagodne i ufne w kontaktach z człowiekiem, są doskonałymi końmi użytkowymi i używa się ich w hipoterapii i rehabilitacji niektórych schorzeń lokomotorycznych.
Do hodowli czysto-rasowej dopuszcza się wyłącznie osobniki o ściśle określonych cechach.
Koniki polskie spełniają też ważną rolę w ochronie przyrody. Utrzymywane w warunkach rezerwatowych, nie dopuszczają do zarastania terenów nie wykorzystywanych rolniczo, a cennych z przyrodniczego punktu widzenia.
Informacje pochodzą ze strony: http://popielno.pl/koniki-polskie/
Inne rasy polskich koni:
koń śląski
koń sokólski
koń huculski
koń małopolski
koń wielkopolski
koń szlachetny półkrwi
koń sztumski (Polski zimnokrwisty)
Na filmiku możecie zobaczyć zaganianie koników do stajni, skąd wychylały się ciekawsko.
Mam ostatnio problemy z moim domowym wi-fi, które stwierdziło, że akurat weekend majowy jest doskonały na bunt i odcięcie mnie od tumblera.
No ale dość o moim wrednym internecie. Wspomniałam jakiś czas temu, że byłam w Olsztynie. Co tam widziałam zdradzę wam nieco później, ale ma to związek z moją szkolną wycieczką na Mazury. Ostatnio wyjątkowo mnie tam ciągnie z tego co zauważyłam, bo w zeszłe wakacje byłam właśnie tam na Obozie Herosów.
Wracając do tematu... Pierwszym punktem na trasie wycieczki była Stacja Badawcza w Popielnie z Muzeum Przyrodniczym w pakiecie. Bardzo lubię takie miejsca, więc łaziłam cała nakręcona. Moja koleżanka z klasy prawie za mną nie mogła nadążyć, ale mimo ciągania jej przeze mnie w tę i we w tę, myślę że jej też się tam bardzo podobało.
Główną atrakcją tego miejsca są Koniki Polskie, o których napiszę więcej w następnym poście. W innym też nieco więcej nadmienię o tym futrzanym koleżce na jednym ze zdjęć - Bobrze.
Zagłębmy się zatem jak zawsze w historię tego miejsca...
W latach pięćdziesiątych utworzono w Popielnie placówkę Polskiej Akademii Nauk. Jej celem było dążenie do wzbogacenia i ratowania zasobów przyrodniczych.
Popielno, ze względu na położenie i walory przyrodnicze, okazało się doskonałym miejscem do realizacji programu.
Położenie: centrum Puszczy Piskiej, na półwyspie otoczonym jeziorami:
Bełdany
Mikołajskie
Śniardwy
Warnołty
Od ponad 60 lat prowadzone są tam prace badawcze i wdrożeniowe, związane z ochroną przyrody:
Powstał tu program hodowli wolnej konika polskiego, a las doświadczalny (1600 ha) stanowi rezerwat dla wolno-żyjących tabunów konika polskiego. Prowadzone są tam prace nad kształtowaniem biologicznym ekosystemów leśnych, odtwarzaniem naturalnych zasobów leśnych oraz oddziaływaniem turystyki na kształtowanie się ekosystemów leśnych.
Zorganizowano tu hodowlę fermową bobrów, umożliwiającą poznanie biologii tego gatunku oraz realizację przez szereg lat ‘’Programu aktywnej ochrony bobra’’.
Prowadzone są badania dotyczące biologii cyklu poroża, rozrodu i behawioru jelenia szlachetnego oraz hodowla zachowawcza bydła rasy polskiej czerwonej.
W pasiece doświadczalnej określa się ilość związków toksycznych przedostających się ze środowiska do pszczół i produktów pszczelich.
Przy Stacji Badawczej PAN w Popielnie działa Regionalny Ośrodek Edukacji Ekologicznej.
Istnieje tam ekspozycja muzealna, gdzie zgromadzono materiały i eksponaty prezentujące dorobek Stacji.
Informacje pochodzą ze strony: http://popielno.pl/
Jeleń Zbyś i spółka was pozdrawiają :D
Kasandra16-16 D.M.
Skoro wspomniałam już o mojej wyprawie do Sopotu w ferie zimowe, to wypadało by wspomnieć nieco więcej niż dwa słowa na temat znanego mola w tym mieście...
Pierwszy pomost o długości 31,5 m, został wybudowany przez Jerzego Haffnera w 1827 roku.
Do końca XIX wieku obiekt został wydłużony do 150 m, a w 1910 osiągnął 315 m.
Na początku molo spełniało funkcję lokalnej przystani, stopniowo przekształcając się w obiekt rekreacyjno - imprezowy.
Obecny kształt obiektu został nadany w 1928 roku po największej przebudowie, rok wcześniej z okazji 25-lecia miasta i 100-lecia mola.
Budowę mola rozpoczął Francuz, na polskich ziemiach należących do Królestwa Prus.
Na przełomie XIX i XX wieku, dzięki połączeniom kolejowym i morskim, na molo zjeżdżali kuracjusze z całej Europy.
Na mocy Traktatu Wersalskiego w 1919 roku obiekt wszedł w skład Wolnego Miasta Gdańska.
III Rzesza od 1936 roku próbowała zapewnić dostęp do obiektu jednej nacji, co dało efekt odwrotny.
Po II Wojnie Światowej, doszło do masowych wysiedleń Niemców z terenu Trójmiasta.
Symboliczne pojednanie nastąpiło w latach 1999-2000, kiedy Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej przekazała 2 miliony złotych na remont pomostu.
Ostatnie remonty generalne były prowadzone w latach 2011-14.
W 2005 roku nadano obiektowi imię Jana Pawła II. Upamiętniono w ten sposób wizytę Papieża na w 1987 roku.
Zdjęcia i informacje pochodzą z http://molo.sopot.pl/historia i sopot.fotopolska.eu.
Przeglądając zdjęcia z ostatnich miesięcy, natrafiłam na te z moich ferii w Spocie. Czyli w sumie z okresu kiedy do reszty rozregulowałam sobie zegar biologiczny.
Miałam wiele udanych wycieczek, ale tą uważam za średnią. Moje wspomnienia w tym przypadku są nieciekawe, nie z powodu samego przebiegu i miejsca, bo Sopot lubię bardzo... No ale pewne wydarzenia dały mi tam w kość. Na sam koniec najadłam się sporo stresu, mimo iż teoretycznie stresowałam się nie do końca moim problemem. Dziwny człowiek ze mnie, bo objawy empatii przejawiam głównie wobec zwierząt, ale jeśli coś dotyczy mojej rodziny lub przyjaciół to w sumie przejmuję się tym chyba nawet bardziej.
W każdym razie wracając do tematu, wycieczkę do Sopotu bardzo polecam. Jest tam naprawdę sporo ciekawych rzeczy i bądź co bądź to część trójmiasta. Do Gdyni i Gdańska jak z bicza strzelił.
Największą atrakcją tego miasta jest molo, po którym szczerze nie radzę chodzić zimą. Prawie się nie wywróciłam kilkadziesiąt razy. Natomiast mój kuzyn czuł się świetnie i śmigał po deskach jak po lodowisku. To już chyba zależy od podejścia...
Hm... A wspomnę jeszcze o cenach. Tak jak było w pewnym żarcie, są słone. Naprawdę chwilami łapałam się za głowę, jak ostatnio w Olsztynie, kiedy z koleżankami weszłyśmy do Sphinxa, czyli miejscówki z sieci znanych restauracji. No ale o tym później...
Łabędzie ze zdjęcia prosiły, żeby was pozdrowić i to chyba by było na tyle ;)
Nadarzyn - Green Days / Międzynarodowe dni zieleni - Wiosna 23.03.2018 #1
Jakiś tydzień temu, miałam okazję zawitać z moją klasą na targach o nazwie Green Days / Międzynarodowe dni zieleni odbywających się w Nadarzynie, niedaleko Warszawy. W porównaniu do Gardenii w Poznaniu, na którą jeździliśmy dwa lata z rzędu, te targi wypadały dosyć słabo. Gardenia oprócz tego, że jest znacznie większa, to też oferuje znacznie więcej interesujących rzeczy. To nie znaczy jednak, że w Nadarzynie nie było nic ciekawego. Mam zamiar wam to zatem pokazać. Muszę też napomknąć, że na te targi grupy mają tylko wstęp w jednym dniu, natomiast na Gardenię przez cały czas trwania targów oraz przy wstępie na Poznańskie targi nie sprawdzają nas ochroniarze. No ale wróćmy do tematu...
‘‘Targi Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu Green Days w Centrum Targowo-Kongresowym Ptak Warsaw Expo to miejsce spotkań profesjonalistów oraz właścicieli i miłośników ogrodów z kraju i zagranicy.’’ ~fragment: dni-zieleni.pl/
‘‘Jednym słowem, zaprezentujemy wszystko, co związane z szeroko pojętą branżą ogrodniczą: od roślin ozdobnych, przez sprzęt ogrodniczy i wyposażenie ogrodów, aż po akcesoria pszczelarskie.‘‘ ~fragment: dni-zieleni.pl/
W 4 tematycznych salonach podczas targów, można było oglądać wystawy na temat:
Architektury krajobrazu
Ogrodnictwa
Techniki ogrodniczej
Florystyki
Przynajmniej tak jest napisane na stronie, a z tego co mi wiadomo po tej wycieczce, były tam również elementy dotyczące:
Budownictwa i techniki budowlanej
Rolnictwa i techniki rolniczej
Dendrologii
Poniżej macie również listę wystawców:
Baja
Horn
Polnix
ARDEX
RIGIPS
POLSAD
Agrecol
RENSON
LiW ART.
Rolmech
Croswood
RETROART
Tool Center
e-Outlander
HUSQVARNA
Nordpol Trees
Herbeć Jacuzzi
Wacker Neuson
Diamant Unipool
MODERN-DECOR
PPH EKODARPOL
Gardeners World
CLICK and GROW
Kowal z Łaszkowa
Weidemann Polska
Fundacja Nihondou
Fundacja Krajobrazy
Marmur Sławniowice
Szkółka TRAW i BYLIN
HAMMERLAND DESIGN
Gamrat Deski Tarasowe
SAUNYONLINE SP. Z O.O.
SERIX WALDEMAR KITALA
SsangYong Motors Polska
Rol-Brat S. i W. Załęscy Sp.J.
BROKER MASZYNY SP. Z O.O.
Pracownia kamieniarska Amico
Federacja Arborystów Polskich
Pol-Drzew Jarosław Włodkowski
SMITHERS-OASIS GERMANY GmbH
Stowarzyszenie Florystów Polskich
Kwiaty Polskie - Grupa Producentów
Fundacja Banku Ochrony Środowiska
Fabryczna Hurtownia Zabawek WADER
HURTOWNIA SZKÓŁKARSKIA J.Z.W. CUR
Gospodarstwo Szkółkarskie Jurgielewicz
Szkółka Drzew i Krzewów Zalewski Zdzisław
HANTVERKARPOOLEN - WOOD CONSTRUCTIONS
Przedsiębiorstwo Produkcjyjno Handlowe "ADW"
Warszawski Rolno-Spożywczy Rynek Hurtowy S.A.
Ogólnopolskie stowarzyszenie twórców ogrodów
Gospodarstwo szkółkarskie Barbara i Adam Kubiak
Stowarzyszenie Producentów Ozdobnych Roślin Cebulowych
Tworząc post korzystałam głównie ze strony http://dni-zieleni.pl/
vaporwave
theartofmadeline
origamiaround
turnnoffyourmind
2087
jacobvanloon
dailybridgerton