Uwielbia współpracę z człowiekiem i szybko się uczy, ale potrzebuje doświadczonego przewodnika. Jest bardzo towarzyski, inteligentny, czujny i nie znosi samotności. Jest to jedna z niewielu ras, która potrzebuje nieustannego zajęcia, w przeciwnym wypadku wykazuje zachowania destrukcyjne.
Natomiast jeśli będzie trenował sport przystosowany do swoich predyspozycji, może być idealnym towarzyszem dla aktywnej osoby. Należy pamiętać o tym, że ten czworonóg urodził się z silnym instynktem pasienia i tę czynność lubi najbardziej oraz wykonuje ją najlepiej.
Jeżeli zwierzę nie ma takiej możliwości, spróbuje wykorzystać swoje predyspozycje w inny sposób, na przykład goniąc rolkarzy, wiewiórki w parku lub samochody. Jest niekonfliktowy w stosunku do innych psów lub obcych ludzi, może być jednak nieco nieufny. Zwierzęta domowe nie zostaną z pewnością przez niego uszkodzone, ale będą zaganiane.
Należy też wiedzieć, że nie jest to pies rodzinny ani kanapowy. Wymaga codziennych, długich spacerów połączonych z intensywnymi treningami (kilka godzin dziennie). Jeśli nie może pracować, będzie sprawiał problemy.
To jest fragment artykułu o Border Collie, możesz przeczytać jeszcze więcej o tej rasie psa na stronie: https://www.mojpies.com/rasy/border-collie
Hawańczyki są niezwykle wrażliwe na ton głosu. To wyjątkowo radosne, żywe, przyjacielskie, czarujące, swawolne, skore do zabaw i ufne psiaki. Bezwzględnie potrzebują towarzystwa człowieka, któremu są bardzo oddane.
Hawańczyki są niezwykle wrażliwe na ton głosu. To wyjątkowo radosne, żywe, przyjacielskie, czarujące, swawolne, skore do zabaw i ufne psiaki. Bezwzględnie potrzebują towarzystwa człowieka, któremu są bardzo oddane.
Zachowanie i charakter
Hawańczyki są czułe i kochają dzieci, z którymi mogłyby się bawić bez końca. Potrzebują ciągłego przytulania i pieszczot. Są inteligentne, szybko i chętnie się uczą. Bardzo lubią być w centrum uwagi, o którą zabiegają prezentując swoje umiejętności, dlatego cieszą się reputacją cyrkowca. Chociaż widząc gościa zawsze radośnie biegną go przywitać, ostrzegają słysząc dziwny odgłos. Dość łatwo dają się ułożyć na psa stróżującego.
Zdrowie
Biszony hawańskie cieszą się bardzo dobrym zdrowiem i długowiecznością. Jedyne przypadłości, jakie mogą je dotykać to problemy z sercem, katarakta, postępujący zanik siatkówki, zwichnięcie rzepki kolanowej oraz aseptyczna martwica główki kości udowej.
Psy tej rasy wymagają codziennej, starannej pielęgnacji. Chociaż jakiekolwiek zabiegi fryzjerskie, włączając w to wyrównywanie długości sierści (zarówno przy użyciu trymera, jak i nożyczek) są dla tej rasy zakazane, jednak należy porządkować włosy na łapach oraz systematycznie skracać włosy na czole tak, aby nie zakrywały oczu, utrudniając tym samym widzenie. Zamiast przycinania, grzywkę można także wiązać w kitkę. Ze względu na bardzo duże skłonności do kołtunienia, hawańczyki trzeba czesać kilka razy dziennie. Kołtunów, które powstaną mimo wszystko, nie da się rozczesać, dlatego należy je systematycznie wycinać.
Dieta wegańska dla zwierząt – fanaberia właściciela czy realna propozycja?
Nie ma żadnych wątpliwości, że weganizm i wegetarianizm to jedne z najsilniejszych trendów w żywieniu. Jak pokazują najnowsze badania, już 6 proc. dorosłych Polaków to wegetarianie lub weganie, a aż 24 proc. deklaruje fleksitarianizm. Widać zatem wyraźnie, jak dużo osób zaczęło dostrzegać w diecie bezmięsnej korzyści m.in. dla własnego zdrowia czy kondycji planety. Na fali rosnącej popularności tej metody żywienia, właściciele zwierząt, którzy z różnych względów – zdrowotnych, etycznych czy ideologicznych – przestali jeść mięso, zaczęli zastanawiać się czy weganizm będzie odpowiednim rozwiązaniem także dla pupila. Mimowolnie, temat diety bezmięsnej dla psów i kotów coraz częściej pojawia się w opinii publicznej, tworząc w przy tym niemałą ilość kontrowersji i skrajnych opinii. Co na ten temat sądzą specjaliści?
Wybierasz się nad morze z psem? Dowiedz się, o czym musisz pamiętać, aby wakacje z psem były cudownym doświadczeniem
Psy znoszą upały gorzej niż ludzie. Dlatego też spędzanie czasu na słonecznej plaży, tak przyjemne dla Ciebie, może okazać się prawdziwą udręką dla Twojego czworonoga. Postaraj się więc zapewnić mu maksymalny komfort. Pamiętaj o zabraniu ze sobą dużej ilości wody, aby pies w każdej chwili mógł się napić i ochłodzić. Warto kupić na przykład składaną silikonową miskę – po złożeniu możesz wygodnie wszędzie nosić ją ze sobą.
Zadbaj też o to, by Twój kudłaty przyjaciel mógł odpocząć w cieniu, jeśli zajdzie taka potrzeba. Możesz na przykład postawić dla niego parasol lub mały namiot plażowy. Zatroszcz się również o łapy psa – delikatne opuszki mogą zostać uszkodzone na gorącym piasku. Aby tego uniknąć, posmaruj je odpowiednim kremem ochronnym lub wazeliną.
Welsh Corgi Cardigan to wesoła, ale i bardzo mądra oraz temperamentna rasa psów. Corgi to średniej wielkości pies na krótkich łapach, przez co wiele osób uważa błędnie tę rasę za małą
Corgi to średniej wielkości pies na krótkich łapach, przez co wiele osób uważa tę rasę za małą. Błąd. To średni pies, którego waga dochodzi nawet do 15-16 kg. Corgi to tzw. „niskopodłogowce” z potężnymi uszami (radary, satelity). Mają świetny słuch, znakomitą czujność i także lekką skłonność do tycia, jeżeli nie zapewnimy im regularnej aktywności fizycznej.
Z tą aktywnością to też nie jest tak, że rasa ta wymaga codziennie długich spacerów po 2-3 godziny. Otóż nie, wystarczy każdego dnia jeden dłuższy intensywny spacer (30-60 minut) czy 20-minutowa intensywna zabawa z innymi psiakami na polanie. Wyszaleje się, wyszumi i starczy. Do tego trochę zabaw węchowych w domu (które znacznie bardziej męczą psa niż zwykłe bieganie) i pies będzie szczęśliwy.
W Służbie Celnej pies jest funkcjonariuszem, współpracownikiem innych powołanych do służby funkcjonariuszy.
Obecnie w Służbach pracuje ponad sto wyspecjalizowanych psów, kilkadziesiąt z nich szkolonych zostało do wykrywania narkotyków, natomiast pozostała reszta, do wykrywania wyrobów tytoniowych.
Oprócz szkoleń psów istotną rolę odgrywa przewodnik psa. Typowanie odbywa się w Izbie Celnej na podstawie określonych warunków, które musi spełniać przewodnik. Kandydat musi być silny i zdrowy. Kolejnym ważnym warunkiem jest zamiłowanie do zwierząt. Cierpliwość i zdolność przyswajania wiedzy również pełni ważną rolę.
Lęk separacyjny to problem, który dotyka wiele zwierząt. Przyczyną mogą być złe doświadczenia z przeszłości, genetyczne uwarunkowania lub choroba. Jeżeli Twój pies dziwnie się zachowuje, sprawdź, czy wykazuje zaburzenia behawioralne.
Nieleczony lęk separacyjny przyczynia się do pogłębiania bezdomności wśród zwierząt. Tego typu zaburzenia szczególnie dotyczą psów. To właśnie pies jest zwierzęciem, które towarzyszy nam najczęściej. Dziwne zachowanie i problemy z pupilem powodują, że wielu właścicieli pozbywa się „kłopotu”, zamiast poszukać jego przyczyny. Problemem są najczęściej zaburzenia behawioralne, które w porę wychwycone mogą zostać zminimalizowane lub wyeliminowane.
Problemy dermatologiczne (wśród nich alergia pokarmowa i atopowe zapalenie skóry) stanowią 20% przyczyn wszystkich konsultacji w klinikach weterynaryjnych
AZS i alergia pokarmowa to jednostki chorobowe, które często mają podobne objawy kliniczne, i współistnieją równolegle. Niektóre składniki pokarmowe mogą powodować nawroty i zaostrzenia atopowego zapalenia skóry u psów uczulonych na takie alergeny. W praktyce klinicznej alergia pokarmowa u niektórych psów może przebiegać identycznie jak atopowe zapalenie skóry, jednak nie każdy pies z alergią pokarmową będzie cierpiał na AZS.
Czworonogi, będące trzecią po puli i pumi odmianą węgierskich psów zaganiających i owczarskich, hodowano w gospodarstwach przede wszystkim do tępienia gryzoni, stróżowania, a także pasania świń, krów i owiec. Właściciele chodzili z nimi również na polowania. Początkowo rozpiętość wizualna owczarków węgierskich była ogromna: spotykano zarówno bardzo jak i mniej kudłate osobniki o uszach oklapniętych, półstojących czy stojących. W latach trzydziestych rasą zainteresował się Dezsö Fényes i przedstawił ją na wystawie w Budapeszcie (w roku 1936) jako Canis familiaris ovilis Fényesi Anghi.
Samą nazwę „mudi” zaczerpnął od imienia najlepszego osobnika, jakiego zdołał nabyć. Ponieważ w wyniku II Wojny Światowej większość zarejestrowanych psów zginęła, w latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia, dzięki dr Zoltanowi Balassy’emu powstała inicjatywa odnowy rasy i opracowania nowego wzorca (opartego na jedynych, pozostających przy życiu wówczas osobnikach), dość mocno różniącego się jednak od pierwowzoru (m.in. obniżono dopuszczalny wzrost, uznano jedynie czarne, marmurkowe i białe umaszczenie). Ponieważ później okazało się, że przedstawiciele mudi innych wariantów kolorystycznych wciąż istnieją, w 2001 roku wzorzec został znowelizowany w zakresie dopuszczalnych typów umaszczenia.
Poza Węgrami przedstawicieli rasy można spotkać w zasadzie bardzo rzadko. Istnieje jednak dość duża populacja w Finlandii. Do Polski pierwsza suka mudi trafiła w 1998 roku, zaś pierwszy miot pojawił się 4 lata później. Obecnie istnieje kilka hodowli (Szelhamos, Quendi Rivendell, Shepter oraz Wartownik Wiatru), jednak rasa w dalszym ciągu pozostaje rzadka.
Noel Fitzpatrick jest weterynarzem rodem z filmów science fiction. Używając nowoczesnych implantów, rekonstruuje kończyny chorych zwierząt. Bardzo często wizyta w klinice jest dla nich ostatnią szansą na normalne życie.
Noel Fitzpatrick
Profesor Noel Fitzpatrick prowadzi emitowany w stacji Polsat Viasat Nature program “Supervet”.
Ten wyjątkowy serial dokumentalny śledzi pracę pionierskiej kliniki weterynaryjnej, gdzie „bioniczny weterynarz" Noel Fitzpatrick i jego 100-osobowy silny zespół leczą najtrudniejsze przypadki chorych zwierząt za pomocą najnowocześniejszych metod, takich jak wszczepianie futurystycznych bionicznych kończyn.
Klinika Fitzpatrick Refferals, to miejsce, gdzie przekracza się granice zwykłej weterynarii i dotychczasowych ludzkich możliwości i pozwala się zwierzętom odzyskać normalne, bezbolesne funkcjonowanie i dawną jakość życia. Dwieście nowych przypadków co miesiąc: od królików z połamanymi łapkami, przez psy cierpiące na nowotwory i francuskie buldogi uczące się chodzić na nowo po psa, który otrzymał nowe łapy zbudowane z metalowych części – ta seria jest pełna najbardziej niezwykłych przypadków weterynaryjnych i szczęśliwych właścicieli zwierzaków, którym podarowano nadzieję.
Super weterynarz Noel Fitzpatrick wprowadza opiekę nad zwierzętami i ratowanie ich życia na zupełnie inny, nowy poziom i wzrusza do łez, dając pupilom drugą szansę.
Zapraszamy do przeczytania wywiadu
Wywiad z Noelem Fitzpatrickiem z dnia 01.03.2017 r
Dogi kanaryjskie (dogo canario lub preso canario) to bardzo stara rasa. Pierwsze wzmianki o niej sięgają podboju Wysp Kanaryjskich przez Hiszpanów, którzy do walk używali właśnie tych przywiezionych ze sobą psów bojowych. Te krzyżowały się następnie z miejscowymi osobnikami, tworząc oddzielną rasę.
Oryginalne preso canario zostały później zapomniane i prawie zupełnie wyginęły. Odrodzenie gatunku nastąpiło dopiero w latach siedemdziesiątych ubiegłego stulecia. Dzięki wytrwałości i informacjom zdobytym w wywiadach ze starymi hodowcami, wyszukano ostatnich przedstawicieli dogo canario, rozsianych po wsiach i skrzyżowano z innymi rasami, celem uzyskania szerszej puli genetycznej.
Pierwszy oficjalny opis powstał w 1989 roku, jednak dopiero w roku 2001 FCI oficjalnie uznała wzorzec i nazwę „Dogo Canario”. Od tamtego czasu powstało jeszcze kilka korekt i uściśleń.
Ostatecznie rasa została w pełni uznana przez FCI w lipcu 2011 roku na Wystawie Światowej w Paryżu.
Dogi kanaryjskie hodowano do pilnowania stad bydła, stróżowania, a także walk psów.
Współcześnie sprawdzają się jako psy pilnujące oraz do towarzystwa.
York zdecydowanie jest zwierzęciem domowym i nie powinien mieszkać na zewnątrz, chociaż bardzo lubi spacery. Jest też zdecydowanie towarzyski . Zadowoli się każdą zabawą, pod warunkiem, że będzie się bawić z właścicielem. Uwielbia biegać. Jest niezwykle inteligentny, dlatego zdarza mu się zwyczajnie nudzić i robić na przekór swojemu właścicielowi. Jest również uparty. Ciężko nauczyć go czystości. Jak na swoje rozmiary, z których zresztą zupełnie nie zdaje sobie sprawy, jest bardzo odważny i zadziorny – często zaczepia psy dużo od siebie większe. Bardzo przywiązuje się do swojego pana, ale jeżeli nie będzie uważał człowieka za lidera w stadzie, może przejawiać agresję , także w stosunku do innych zwierząt. Może również stać się naprawdę głośny, jeśli chce, żebyś to TY zrobił coś dla NIEGO.
Owczarek Podhalański ma głęboko zakorzenioną potrzebę stróżowania, dlatego jest czujny, a sprowokowany, potrafi być gwałtowny. Jest także bardzo nieufny, a często też agresywny wobec obcych, których traktuje jako zagrożenie oraz intruzów. Nie da się go przekupić. Niezwykłą przyjaźń i łagodność wykazuje jednak wobec znanych sobie ludzi, zwłaszcza rodziny, za którą gotowy jest skoczyć w ogień. Owczarek Podhalański jest bardzo inteligentny i szybko się uczy, dzięki czemu można go wyszkolić na psa pasterskiego i stróżującego, chociaż z uwagi na jego upór nie jest to łatwe.
Akita inu jest to pies w Japonii czczony niemal jako symbol narodowy. Akita inu to pies zrównoważony, inteligentny, przyjacielski, ale także posłuszny w granicach rozsądku