Nieuw Romantisch Veld

[nieuwromantischveld]

“I am keeping this as an urban-archeological-found-object; from the documentary I did in Den Haag, capturing the deconstruction and displacement of the Youth Hostel Ockenburg. The steel and glass building designed by architect Frank van Klingeren in 1967 was slowly disassembled in 2010 over the course of six months. Denis Guzzo

[nieuwromantischveld]

“Deze mok kreeg ik na het afronden van de basisopleiding HBO docent, die ik volgde toen ik nog lesgaf in designgeschiedenis op een Hogeschool. Ik vergeet nooit het advies dat de docent didactiek ons gaf: 'als je bij de koffieautomaat staat, vraag je dan af: staat het zweet op de juiste rug?’ Niet lang daarna raakte ik in een burn-out. Deze mok staat voor mij symbool voor een zware periode, vol ontdekkingen en inzichten.“ — Fritzi

[nieuwromantischveld]

“De riem is gekocht op onze huwelijksreis 36 jaar geleden. De stand van gesp geeft de stand van de welvaart. Hij is niet mooi meer maar ik doe hem niet weg.” — Fred

[nieuwromantischveld]

“Toen ik de kikker van mijn zus kreeg vond ik het een kitscherig ding. Nu ben ik gehecht aan het uitzicht vanaf mijn lievelingsplekje op de bank, waar de kikker lijkt te zeggen: “relax ……..” — Carolien

[nieuwromantischveld]

“Lang geleden, na het overlijden van mijn opa, kwam deze meidenkast in mijn leven. Een blijvertje! Heeft al diverse kamers gezien en meerdere verhuizingen meegemaakt. Noeste arbeid gaf hem indertijd een nieuw uiterlijk. Zal zeker nog lang door mij gebruikt gaan worden!” — Marianne

[nieuwromantischveld]

“Deze stenen in de straat richting het huis waar ik opgegroeid ben, herken ik uit duizenden. Of ik nou wakker ben of achterin de auto slaap, als ik ze voel en over de hobbels ga weet ik dat ik thuis ben - al woon ik er al 10 jaar niet meer” — Anna

[nieuwromantischveld]

“Haken is mijn grote hobby en daarmee heb ik al heel wat kinderen en kleinkinderen blij gemaakt.” — Ria

[nieuwromantischveld]

“Ik hecht veel waarde aan mijn kamer. Ik ben hier dan ook vaak te vinden. Het geeft me rust en ik kan heerlijk nadenken over alles.” — Lotte

[nieuwromantischveld]

“Mijn hond :)” — Lars

[nieuwromantischveld]

“this my live, my world and my passion.” — Sybren

[nieuwromantischveld]

“Aesthetic” —Demi

[nieuwromantischveld]

“Dit is een foto van mijn lieve hond die helaas vorige week is overleden…” — Lianne

[nieuwromantischveld]

“Dit krukje is een ontwerp van EventArchitectuur en maakte in 2011-2012 deel uit van het tentoonstellingsmeubiliar van Out of Storage in de Timmerfabriek (Maastricht). Het was mijn allereerste opdracht als zelfstandige. Het krukje staat nu als bijzettafel in mijn woonkamer. Het is niet alleen een waardevolle herinnering aan een prachtig project, maar markeert ook de stap om voor mezelf te beginnen, een beslissing waar ik nog steeds iedere dag blij mee ben!” — Floor

[nieuwromantischveld]

“Ik kreeg Meneer Beer van mijn Opa “Kammetje”, enkele maanden voordat hij na de zoveelste depressie uit het leven stapte. En toch enkel positieve gevoelens bij Meneer Beer. Zit vast opa kammetje-liefde in.” — Suzanne

[nieuwromantischveld]

“In 1987 was er in de Hortus Botanicus in Amsterdam een kunstproject waarbij alle looppaden bedekt waren met blauw kiezelsteentjes. Ik was drie jaar en bezocht de hortus met mijn oppas. Dit is één van mijn vroegste herinneringen. Bij het bezoek namen we enkele handen vol blauwe kiezelsteentjes mee, die thuis in een doosje van haast exact dezelfde kleur blauw belandden. Sindsdien staat het doosje met blauwe kiezelsteentjes altijd op een zichtbare plek in elk huis waar ik gewoond heb.” — Melle, Amsterdam

[nieuwromantischveld]

"Deze wasmand heb ik gekregen op mijn 18e verjaardag, en reist sindsdien met mij mee door mijn studententijd, samenwonen, een gezin stichten. Alles heeft hij meegemaakt, en verschillende functies heeft hij bekleed. Van paprikabak tot bootje. En nog steeds vervult hij zijn functie op geheel eigen wijze." — Tanja

[nieuwromantischveld]

“HUIZE WIEKE, dat ligt voor de hand. Het poppenhuis dat mijn opa Manus ooit  voor mij maakte, dat mijn ouders toen ze dachten dat ik er te groot was nogal onnadenkend aan een kleuterschool weggaven en dat ik tot mijn verbazing, ik had geen idee dat het nog bestond, terugkreeg toen ik zelf al een dochter had. En dat ik toen voor haar, stiekem want voor Sinterklaas,  ben gaan opknappen. Leuk en rustgevend werk! In je eentje op zolder met je kop in zo’n poppenhuis.

Eigenlijk dus van de dochter, die, hoewel al jaren de deur uit, het poppenhuis vooralsnog in het ouderlijk huis heeft laten staan. Het is nu meer HUIZE WIEKE dan het voor mij als kind ooit geweest is.” — Wieke