[onverstuurdeberichten]

In een huishouden wonen, wetend dat je nooit geaccepteerd zal worden voor wie je bent. Je hele leven lang jezelf verstoppen. Je anders voordoen dan je bent. Het doet pijn, you know.

Ik weet dat als ik 100 procent eerlijk ben tegen mijn ouders, zij mij nooit zullen accepteren. Ik denk op zo'n punt dat ik niet meer kan thuis wonen. Al deze tijd heb ik het erg gevonden, maar nu... Wil ik gewoon vrij zijn.

Ik wil geen familie zijn. Ik ben geen familie. Ik ben het nooit geweest.

Toxic mensen heb ik niet graag in mijn leven, maar ik heb het al die tijd moeilijk gevonden om familie los te laten, omdat ik toch bang ben voor iets. Ik weet alleen niet wat. Ongeacht wat dat is, ben ik klaar om hen los te laten. Wij mogen dan wel dezelfde DNA delen, maar ik ben geen deel meer van hen.

[onverstuurdeberichten]

Nu,

Zelfs op mijn meest late avonden,

Meest eenzame nachten,

Meest moeizame ochtenden,

Meest ingewikkelde middagen,

Later,

Loop jij rondjes in mijn gedachten alsof een heel rondje 24 uur is en jij op herhalen staat,

[onverstuurdeberichten]

Een brok in mijn keel zodra ik een stap zet in jouw richting. Een glans uit het raam of ik jou nog zie. Ik kan het gevoel nog niet helemaal loslaten. Sneller ga ik er van lopen, proberen jou te voorkomen. Straks haal je weer gevoelens op, die ik al graag had weggestopt. In een klein doosje waar niemand je kan vinden. Mijn hart zit daarbij, die geef ik nooit meer een kans om gebroken te worden. De scherven had ik al opgeraapt. "Afblijven" fluister ik, ze zijn gevoelig. Langzaam wordt het weer één, maar ze hebben tijd nodig, net zoals ik. Op een dag weer een kans krijgen om lief te hebben, dat zullen ze vast waarderen. Nu nog meerdere stukjes, blijf liefde voeden, op een dag een geheel. Tijd heelt alle wonden, zo ook die van mij. Zichtbaar of onzichtbaar, elke dag er naar kijken en voelen doet pijn.

[onverstuurdeberichten]

Zo bizar hoe bepaalde situaties zo'n wending kunnen nemen. Verliefd worden op iemand die je drie dagen geleden hebt ontmoet. De grootste risico nemen om afgewezen te kunnen worden en het nog doen. Ik waardeer dat soort mensen.

Ik wees je af. Je vertelde mij dat je in geen tijden meer dit soort gevoelens hebt gevoeld, ik bloosde. Je vertelde mij dat je mijn hand wilde vasthouden. Ik wees je af. Je vertelde dat je alles op alles zou zetten om mij ook maar even te kunnen zien. Ik wees je niet af. Ik wilde je zien, ik wilde je vasthouden, ik wilde je aanraken, maar iets voelde niet goed. Wij verschillen zo. "Hoe zie je dat voor je?", vroeg ik. Ik woon 3000+ kilometer van je vandaan, nog wilde jij mij niet opgeven. Ik wilde niet afhankelijk zijn en gehecht zijn aan iemand, ik wilde niet meer de pijnlijke gevoelens voelen die ik voorheen heb gevoeld.

Nu praten we al een aantal dagen niet en voel ik me tóch leeg. Ik heb constant aan je gedacht, je verwijnt niet uit mijn gedachten. Ik voelde ook wel iets voor jou, iets wat ik al heel lang niet meer had gevoeld en dat voelde goed. Toch heb ik de keuze gemaakt om jou los te laten en toch vertelde je mij dat je ooit mijn hand zou vasthouden. Dat je mij niet zou vergeten. Dat je op mij zal wachten. Ik ben zo in de war met wat ik wil. Wat moet ik doen?

[onverstuurdeberichten]

Het is toch gek als je je bedenkt dat ieder persoon er verschillende tijdsduren erover doet om over iemand heen te komen? Wanneer jij nog veel te vaak aan diegen denkt, is die al een langere tijd verliefd op een ander. Je denkt niet per se aan die persoon omdat je die nog leuk vind of iets, maar omdat het zoveel voor je betekende. En omdat je bang bent dat je dat nooit meer zal vinden. Ik vergelijk iedereen met jou, wat eigenlijk niet eens nodig is, omdat jij echt niet de beste persoon voor me was. Waarom word mijn bindingsangst groter wanneer ik probeer hier overheen te komen? Ik word nerveus, voel me misselijk, begin te panieken. Allemaal dingen die echt niet goed voor je zijn. Soms rolt er een traan over mijn wang, omdat ik nog wel eens aan je denk. Niet per se omdat ik je nog leuk vind ofzo, maar omdat je zoveel voor me betekende. Je was zo waardevol. Nu ben je niets meer.

[onverstuurdeberichten]

Wanneer ik in mijn bed lig verlang ik naar jouw mond die ik voel vervormen naar een lach, die me daarna kust. Ik verlang naar jouw handen die over mijn lichaam glijden. Ik verlang naar jouw hart die ik bijna kan horen kloppen, omdat we zo stil in het moment zijn. Ik verlang naar jouw geur die in mijn kleren trekt. Ik verlang naar de warmte die jouw lichaam afgeeft. Ik verlang naar jou.

[onverstuurdeberichten]

Utrecht.

Een plek waar ik altijd graag kwam. Een plek die me liet voelen als thuis. Een plek waar jij altijd dichtbij me was.

Utrecht.

Een plek waar ik nu minder graag kom. Een plek dat wanneer ik er ben, m'n maag omdraait. Een plek waar ik jou zo ver mogelijk van me vandaan wil hebben.

Utrecht.

Een plek die ik graag wil vermijden. Een plek waar ik jou niet wil zien. Een plek waar mijn anxiety tien keer sneller inkickt.

Utrecht.

Een plek waar ik niet zo goed weet waarom wij niet goed werkten. Een plek die alleen nog maar tranen in mij naar boven haalt. Een plek waar ik waarschijnlijk je laatste kus had mogen voelen.

Utrecht.

Een plek waar ik me zo alleen voel. Een plek waar ik me zo leeg voel. Een plek waar ik me onrustig voel. Een plek waar alles om me heen draait. Een plek waar ik super nerveus van word. Een plek waar ik alleen nog maar verdrietig ben. Een plek die me alleen nog maar doet denken aan jou.

En jij? Jij denkt vast al lang niet meer aan mij. Waarom zou je? In Utrecht is zoveel te doen.

[onverstuurdeberichten]

Ik vroeg je om geduld te hebben en terwijl je "ja" zei, wist ik dat je eigenlijk "nee" dacht.

Het doet me nog steeds wel eens zoveel pijn dat je me hebt verlaten.

[onverstuurdeberichten]

Zolang ik niet over je schrijf, vermijd ik mijn gevoelens. Zodra ik mijn hart open zet voor jou en de gevoelens binnen laat stromen, ben ik bang dat daar weer misbruik van gemaakt gaat worden.

[onverstuurdeberichten]

Ik wil huilen, maar het lukt me niet.

Een hart dat allang leeg is gezogen

[onverstuurdeberichten]

Heb je enig idee hoe hard je op m'n hart hebt getrapt en eroverheen bent gelopen?