Can parçacıkları.. hissedersin hani içinde, en derinlerde.. yerini bilmezsin tam ama sonuna kadar yaşarsın hani acısını, ağrısını, o ince sızısını.
İşte benim can parçalarımdan bir tanesi, en can alıcısı, en acı dolu tatlısı.. yine getirdi beni korkunun içine. Tam derinlerine, yanından geçmeden, derinden aldı sızını.. korkuttu bizi içten içe.
Gülümsemelerimizin ardından o gizli korku anlara geldik yeniden, hep birlikte ama yapa yalnız. Nasıl bir duygudur ki, alışılmış bir acı olduğunu ama halen daha kanatabildiğini bilmek.
Kelimeler içinde birbirine çarpan harfler gibiyiz şuan, ne ölümün kıyısında, ne hayatın ortasında. Sürpriz hazırlarken mutluluğa, hastane koridoruna denk düşmek.. işte bizim hikayemiz. Ablamın hikayesi.
İlk Ya' Aburnee dediğim.. ölümden, kaybetmekten, iliklerime kadar korktuğum can'm dediğim.. yine getirdin bizi o hüzün yağmuruna.. nöbet tutuşlara.. emanet edişlere.. duâ'lara.
Bekleyişlerimiz mutluluk ile sonlansın yeniden.. harflerde kaybolamıyorum bile.. korku ve tedirginlikten.
Appam'a en derinden 14-1-2019