#atheïsme

[petitjeanofficial]

God wist alles, maar niet of hij wel bestond.

Toon Tellegen

[zomb13s]

Aaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhh… that’s nice

music.apple.com/nl/album/a-new-level/1049189134

[zomb13s]

Yoooo Blunt 2 Blunt! Be blunt. Not blonde!

music.apple.com/nl/album/i-cant-wake-up/267251596

[dirklagast]

Goddeloos

“God is dood,” schreef Nietzsche in de 19de eeuw. Toch gelooft het grootste deel van de bevolking in god. Zelfs in West- en Noord-Europa kennen we een revival van godsdienst en religie. Het beheerst het politiek en maatschappelijk debat. Atheïsten en ongelovigen die voor hun mening opkomen worden meer en meer met argusogen bekeken, terwijl vaak in naam van godsdiensten en religies de zwaarste…

View On WordPress

[ikmichiel]

"Dus jij stelt dat er niets is?" - "Iets of niets, dat is de vraag niet" "Waarom zou er niets zijn? Of waarom zou het niet kunnen?" - "De vraag is ook niet waarom, maar hoe" "Je noemt jezelf atheïst, toch?" - "Ja" "Hoe komt het dat wij hier dan zijn?" - "Atheïsme is geen geloofssysteem. Ik ontken enkel dat er een God is" "En toch schreef je God net met hoofdletter G?" - "Uit respect. Voor de taal. Jij gelooft in God?" " Eigenlijk in drie personen. Die ook één zijn" - "Wel, er zijn meer dan 3000 goden om uit te kiezen" "En?" - "Maar daar geloof jij niet in, toch?" "Neen" - "Dus je ontkent hun bestaan? "Wel, ja" - "Dus ben je ook atheïst" "Hoezo?" - "Ik ontken die ook allemaal, plus de jouwe. Je ontkent er gewoon één minder dan ik dat doe" "Ben je dan niet dankbaar dat je hier bent?" - "Natuurlijk wel. Dat is een groot toeval" "Ik heb anders al heel wat ervaringen meegemaakt die ik niet vatten kan" - "Ik ook. Het zit namelijk in ons daar betekenis aan te willen geven" "Hoe zijn we dan ontstaan?" - "Door de big bang. Alles wat hier is, was ooit samengedrukt tot een klein iets" "Dat weet jij niet, dat heb je aangenomen" - "Dat klopt" "Dus je gelooft dat eigenlijk gewoon" - "Neen, wetenschap is constant bewezen" "Hoezo dan?" - "Wel, als je alle Heilige Boeken zou opbergen, zou er niemand over duizend jaar tot dezelfde verhalen komen. Als je alle wetenschapsboeken opbergt, zullen mensen over duizend jaar tot dezelfde bevindingen komen. "Daarom zijn die Heilige Boeken nog niet zonder waarde" - "Dat heb ik ook niet gezegd. Bidden zal de wereld niet veranderen, maar bidden verandert mensen en mensen veranderen de wereld"

[maximvandaele]

Atheïsme en de dood: 'It’s complicated’

Op Facebook kan je als relatiestatus instellen: ‘Het is ingewikkeld’, of in het Engels: ‘it’s complicated’ voor al die lastige en wisselvallige verhoudingen. En dat is dan ook hoe ik, na een ervaring op de site Reddit, de verhouding tussen atheïsme en de vergankelijkheid van de mens kan noemen.

Gisteren stelde ik op de forumsite Reddit een open vraag op de afdeling /r/DebateAnAtheist - die bedoeld is als ruimte in debat te gaan met atheïsten. Ik uitte er eigenlijk een probleem dat ik al eerder had bij het lezen van God als Misvatting door Richard Dawkins. Het probleem is namelijk dat velen die zich als atheïst identificeren, de mens als een louter rationeel, denkend, cognitief wezen zien. Voor emoties en irrationaliteit is geen plaats in hun belevingswereld. Terwijl dat krachten zijn die je niet zomaar kan uitschakelen. Daarom stelde ik een open vraag aan /r/DebateAnAtheist: hoe ga je als atheïst om met (de angst voor) de dood?

Uiteindelijk ontving ik meer dan 200 reacties. Pfoehah. Dat is pas veel! Dat alleen al toont volgens mij dat ik een gevoelige snaar geraakt heb. Maar voor een groep die zich als non-conformistisch en ‘vrijdenkend’ ziet, heb ik opvallend weinig variatie gezien in de antwoorden. Sterker nog, ik heb misschien drie of vier verschillende soorten antwoorden gekregen in totaal. Men herhaalde zichzelf continu. Bovendien waren de reacties vaak nogal defensief, argumentatief en aanvallerig geformuleerd en leken de gebruikers zich daar maar weinig van op de hoogte. Tenslotte werd ik er vaak van verweten het atheïsme ‘niet te begrijpen’ (hoewel ik maar al te goed weet wat dat woord betekent), terwijl de gebruikers juist vaak karikaturen maakten van religies (bv. dat christenen zouden geloven dat de zin van het leven is om te sterven en niet in de hel terecht te komen).

Een deel hiervan kan verklaard worden door de demografische samenstelling van plekken zoals /r/DebateAnAtheist: ze zijn vooral jong, wit, mannelijk en grotendeels Amerikaans - dat laatste is een belangrijke factor bij het verklaren van de buitensporige vijandigheid tegenover niet alleen religie, maar ook spiritualiteit an sich. Goed, hier zijn kort samengevat de meest gehoorde replieken:

Ik ben niet bang van de dood, maar wel van het proces / de pijn die erbij hoort / een pijnlijke dood.

Ik ben niet bang van de dood: hoe zou ik van niets bang kunnen zijn?

"Ik ben niet bang van de dood. Ik was al miljarden jaren dood voor ik geboren was en ik heb er niet het minste ongemak door ervaren." (Mark Twain)

De dood is gewoon zoals slapen, maar dan zonder dromen en voor eeuwig.

“De dood is niets voor ons. Wanneer we bestaan, is de dood er niet, en wanneer de dood bestaan, zijn wij er niet.” (Epicurus)

Ik denk eerlijk gezegd liever niet na over de dood. Waarom zou ik mijn kostbare tijd daar aan verspillen?

Ik ga nu kort één voor één mijn mening geven over deze zeer vaak terugkerende uitspraken onder Amerikaanse, online atheïsten.

De eerste vind ik nog het frappantst. Ook in de media hoor je dat sentiment vrij vaak: ‘goh, de dood, wat maakt dat uit, het is de pijn voordien de mij bang maakt’. Maar om een van mijn beste vrienden te parafraseren: het is hallucinant hoe veel mensen er blijkbaar vanuit gaan dat het universum erop uit is hen op de meest gore en kwaadaardige manier te vermoorden. Alsof de dood alleen maar gruwelijk en pijnlijk kan zijn. Natuurlijk is er altijd het verdriet, de rouw en de angst, maar het stervensproces zelf kan zeker vrij sereen worden. De voorwaarde daarvoor geef ik verder aan. Pure atheïsten slagen er vooralsnog niet in zin te geven aan pijn en lijden.

In deze visie wordt de dood gelijkgesteld met letterlijk ‘niets’. Omdat we er niet meer zijn na onze dood, is het ‘niets’ en zouden we er dus geen angst voor moeten hebben. Dit houdt verband met stellingen (3), (4) en (5). Het probleem is echter dat dit onzinnig is. Als je ‘niets’ zegt, dan denkt iemand spontaan aan leegte, het ontbreken van lucht, materie, enz. En dan ga je je de dood zo voorstellen. Terwijl ‘niets’ een concept is uit onze eigen materiële wereld, die we dan op het hiernamaals gaan projecteren. Deze uitspraak toont volgens mij een onwil om te aanvaarden dat wat na de dood komt wellicht niet door de menselijke geest begrepen kan worden.

De derde stelling vertoont hetzelfde probleem. Het stelt de situatie vóór je geboorte en ná je dood gelijk. Maar het probleem hier is weer dat we concepten uit onze eigen wereldlijke belevingswereld (”Ik was al miljarden jaren dood...”) op iets buiten de materiële wereld. Ook de vierde stelling bevat dit probleem: slapen (iets menselijks, wereldlijks) projecteren op het buiten-materiële. Samengevat: dergelijke voorstellingen van de dood houden geen steek omdat we dit niet rationeel kunnen weten.

De vijfde stelling werd al eerder geparafraseerd door Patrick Loobuyck - toch wel een rationeel type - in een interview voor De Morgen: “Sommige filosofen redeneren: je moet niet bang zijn van de dood, want zolang jij er bent is de dood er niet en zodra de dood er is, ben jij er niet meer. Rationeel begrijp ik dat, maar mijn maag blokkeert.” Dat is het nu net: atheïsten proberen op kunstmatige wijze rationele gedachten te scheiden van instinctieve emoties. Maar dat gaat zomaar niet. Want als we dit té lang doen, kunnen die onderdrukte, instinctieve emoties op negatieve wijze naar buiten komen - niet in de laatste plaats wanneer we dan ook echt met de dood geconfronteerd worden. Een gezonde emotionele huishouding is veel belangrijker dan rationele woordspelletjes aangaande de sterfelijkheid.

De laatste stelling: het probleem ‘dood’ gewoon uit de weg gaan omdat het niet prettig is. Loobuyck: “Als ik over de dood nadenk, word ik letterlijk misselijk.“. Het is fijn dat hij het zo toegeeft, want de meeste atheïsten gaan er prat op al überhaupt geen angst te voelen voor de dood (iets wat ik meestal sterk betwijfel). Op de korte termijn kan het misschien voordelig zijn om dit thema (eerder: taboe) uit de weg te gaan. Maar op lange termijn zijn er nadelen aan verbonden: onderdrukte angstgevoelens omtrent de dood komen op een ongezonde wijze naar buiten op latere momenten, vooral als het gaat om iemand anders of de eigen dood.

Samenvattend kan je zeggen dat atheïsten geen weg weten met de dood. Ze gebruiken bizarre woordspelletjes als schaamlap, maar het grootste probleem is dat ze het thema eigenlijk uit de weg gaan, en er niet in slagen op een gezonde manier zin te geven aan de pijn, aftakeling en veroudering die met de dood samenhangen. Ze gaan het thema liever uit de weg met behulp van oneliners en spreukjes dan dat ze het serieus onder handen nemen. Dit hangt samen met de bredere maatschappelijke trend om de dood weg te schuiven, te verbergen, te doen alsof het er niet is.

Niemand gaat onvoorbereid naar een examen. Niemand gaat onvoorbereid naar een sollicitatiegesprek. Waarom zou je dan onvoorbereid gaan sterven? Veel van de angst voor de dood komt voort uit gebrek aan voorbereiding. Daarom ben ik een voorstander van geregeld stilstaan bij de sterfelijkheid van alles. Binnenkort op de blog: een recensie van If you see Buddha on the Road, Kill Him! door Sheldon B. Kopp - een boek met een gelijkaardige thematiek.

[dirklagast]

Democratie vanuit historisch perspectief

Democratie vanuit historisch perspectief

Democratie in de geest van de radicale verlichtingsdenkers is, zoals we reeds aangegeven hebben, onvermijdelijk de representatieve democratieen niet de directie democratie. Representativiteit, geworteld in het idee van gelijkheid, maakt het volgens die denkers mogelijk om een balans te maken tussen autoriteit, de democratische ideologie, universele mensenrechten en verantwoordelijkheid ten…

View On WordPress

[broodjepaap]

Over goede voornemens en katholieke avonturen, deel 2

Het is weer tijd voor goede voornemens!

Zijn goede voornemens wel christelijk? Een ongeluk zit in een klein hoekje. Zo luisterde mijn vrouw vorige week per abuis naar Groot Nieuws Radio in plaats van Radio Maria. Dat gebeurt haar wel vaker. De stelling van de dag was op dat moment: “Zijn goede voornemens wel christelijk?” Toen ik dat hoorde, moest ik meteen lachen en wist ik dat ik naar het verkeerde station luisterde. Op Radio Maria…

View On WordPress