#beschrijving

[twafordizzy]

Bart Moeyaert en de geuren van ons moeder

bron beeld: hln.be Een wereld scheppen die dankzij beschrijvingen van hoe het ruikt, voelt, proeft en klinkt, vertrouwd overkomt. Dat is gelukt in Broere het boekje dat Bart Moeyaert (1964) schreef met zijn familie (broers, vader en moeder) als basismateriaal. Het zijn kleine portretjes van deugden en ondeugden, van prettige en minder prettige herinneringen. Met zeven kinderen en een bonte stoet…

View On WordPress

[twafordizzy]

Koolmees vertoeft bij de mensen

bron beeld: Nederlandse vogelen, wikimedia commens Mijn vroege jeugd bracht ik door op de vierde en hoogste verdieping van een flat in Groningen. Mijn vader had van een bouwtekening een nestkast gemaakt op het balkon. Meteen de eerste voorjaarsochtend bracht een Koolmees nestmateriaal aan: stukjes mos, spinsel, droge graspluimen. Mezen vormen de familie Paridae. De Koolmees is de grotere Parus,…

View On WordPress

[tistje]

‘Hoe zou je jezelf aan iemand beschrijven?’ … autisme en bekentenissen

Hoe zou je jezelf aan iemand beschrijven? Ik zou beginnen met mijn naam en waar ik vandaan kom. Verder zou ik mezelf beschrijven aan de hand van wat ik doe, met welke mensen ik het liefst samen ben en wat mijn dromen zijn. Waarschijnlijk zou ik vooral in gesprek gaan en mezelf gaandeweg beschrijven met wat relevant is in het gesprek. Zo zou ik beginnen ‘ik ben Sam, ik woon in het mooiste…

View On WordPress

[globalpromotion]

microbedrijfspromotie

Pwomosyon atrave lemond nan Mikwo-biznis. Unlimited, geo-vize lyen ak yon deskripsyon nan twa lang lib chwazi. Peman selman yon fwa. Epitou nan machandiz oswa gadjet.

[caspervanbrussel]

[waterig-blog]

Joost Zwagerman, Winnie en de onschuld

[woordjes]

Vandaag keek ik in de spiegel. Geplooide benen met een lapje jeans er rond. Handen, met een rekkertje rond de pols, kruislings grijpend naar een kuit. Een rode tshirt. En dan het halfbedekte gezicht met bruin, donkerbruin lang haar. Het lag verkeerd maar tegelijk ook juist. De ietwat warrige wenkbrauw en het oog die de kilte leek te benaderen. Tussen het wit, een streepje blauw, diep blauw, een wal. En als laatste de halve, volle lip, bijna even rood als het tshirt. Het zag er uit als een perfectie, de perfectie om verdwaald te zijn.

[tibihara]

Al heb ik 3 taken en 3 toetsen deze week en heb ik nog niets gedaan, ik gun het mezelf om na een leuke nacht aan de keukentafel te zitten met een bruisende familie om me heen. Om rustig te ontbijten, een kopje koffie te drinken en de krant te lezen. Om met mijn mama te praten over al het geen waar ik me rot over voel en met haar kruiswoordraadsels op te lossen.

En dan voel ik me plots even gelukkig. Gewoon om het leven, met al het kutte erbij. Dat had ik niet verwacht deze zondagochtend, maar merci.