#decadentie

[kronieken]

Jacoppe Artevelde

Graaf Lodewijk van Nevers zegt in 1337 toe dat de Vlamingen aan de zijde van de Fransen zullen strijden als de oorlog tegen de Engelsen zal losbreken. De belofte van die hele Franse woloogst blijkt een lachertje. Vooral vergeleken met de 10.000 balen wol die zopas ontglipt zijn naar Dordrecht waar de voorraden zich massaal aan het opstapelen zijn. De paniek in Vlaanderen is nu compleet. De…

Jacoppe Artevelde

[dinneritalian]

Carnaval van Venetië: maskerademaskers en decadentie

Carnaval van Venetië: maskerademaskers en decadentie

Denk aan Phantom of the Opera, denk aan gemaskerde ballen, denk aan historische kleding en geschilderde witte gezichten. Het carnaval van Venetië is het jaarlijkse evenement met elegantie, plezier en veel geweldige entertainment.

Het carnaval van Venetië vindt elk jaar plaats op de pittoreske eilanden in de provincie Veneto. Het carnaval begint twee zaterdag voor Aswoensdag (een religieuze…

View On WordPress

[rockwise]

Cultuurcentrum Mechelen

Net als Dubai blijkt onze expo Nick Hannes - Garden of Delight een groot succes! Daarom bereiden we de bezoekmomenten uit. Benieuwd naar wat

[tistje]

Rustig leven in een megafone samenleving … Een hele tijd geleden werkte ik als verzorger in een groot herenhuis.  In een vorig leven, zou ik haast zeggen, ware het dat ik geen kat ben en maar één leven heb.

[liefdesbrieven]

Er is niets heerlijkers dan niets te doen, echt helemaal niets te doen. Die hele wereld aan je voorbij laten gaan. Alleen maar niets te doen. De godganzelijke dag, dag in dag uit. Niets dan bewondering voor de natuur. Niets dan aandacht voor schoonheid. Niets dan oor voor poëzie. Niets dan oog voor schilderijen. Waarom denk je dat die musea er zijn? Waarom denk je dat die voetbalvelden er zijn? Waarom denk je dat dat derde oog in je kamer er is van die televisie? Decadentie, decadentie! Poëzie.

Vinkenoog & Spinvis

[hfvandam-blog]

Fashion is a form of ugliness so intolerable that we have to alter it every six months.

Oscar Wilde

[conservenblik-blog]

Empathie

Interessant onderdeel van de nieuwe David Mitchell, The thousand autumns of Jacob de Zoet, is de inkijk die wordt geboden in de Japanse etiquette. Mitchell is niet de eerste westerling die de Japanse hoffelijkheid positief afzet tegen de onbeholpen lompheid van onze eigen cultuur. Te denken valt onder andere aan het japanverheerlijkende The last samurai. Maar is lompheid nu werkelijk inherent aan onze cultuur?

De meeste conservatieve denkers zijn van mening dat wijdverbreid onbeschaafd gedrag in het Westen iets van de laatste decennia is. Verval van de zeden is in de westerse historiografie een standaard onderdeel van de ondergang van beschavingen. Decadente Babyloniërs, Egyptenaren, Atheners, Romeinen en Maya's gingen feestend hun einde tegemoet. Dus is iedere behoudende intellectueel van Cato de Oude tot Theodore Dalrymple gespitst op tekenen van morele verweking.

Na dit zeer warme weekend kon de nakende ondergang van de westerse Hochkultur afgelezen worden aan de met vuil bezaaide grasvelden in het Vondelpark. De hoofdstedelijke party crew vierde zaterdag het begin van de lente door te midden van rokende wegwerpbarbecues een uitgebreid drinkgelag aan te richten. Wetende dat vooral de middenklasse veel in het park te vinden is, geeft de 5000 kilo zwerfvuil te denken over het verantwoordelijkheidsgevoel van de zogenaamde ruggengraat van de stedelijke samenleving.

Aan het eind van de warme zaterdag raakte ik in genoemd park aan de praat over het egocentrisme van veel ouders van de babyboomgeneratie. Gek genoeg zijn de meeste van hen wel zeer betrokken bij het geestesheil van hun kroost. Ik bedacht mij dat ons onderwijs in bijna alle opzichten faalt, behalve in het bijbrengen van empathie. Dat is misschien wel de kern geworden van het onderricht dat kinderen in het westen krijgen. Antipestcampagnes, kringgesprekken, instructieve toneelstukjes en rollenspellen, voorlichting over discriminatie, andersdenkenden, transseksuelen, BOM-vrouwen en de hele bliksemse postmoderne santenkraam maakt een serieus onderdeel uit van het basisschool-curriculum.

Al die empathie beperkt zich helaas tot intermenselijk contact. En dan vooral tot het begrip opbrengen voor hoe individueel gedrag ontstaat. De keerzijde hiervan is schijnbaar een alomvattende minachting voor het publieke domein. Slechts weinigen kunnen de spagaat tussen maximale individuele bewegingsvrijheid en gemeenschapszin maken. Interessant is dat vervolgens de politieke belichaming van die gemeenschap, de gemeente, geacht wordt de troep op te ruimen. En wel zeuren over te hoge belastingen natuurlijk. Je zou er haast van naar de systeemcrisis gaan verlangen.