#e-nummers

[tnaaisterke]

Dit is wat MSG of mononatriumglutamaat of E621 met je doet?

Ik hoor het heel vaak in mijn praktijk, en eerlijkheidshalve ervaar ik het soms zelf ook: 'Ik heb geen discipline''Ik kan blijven eten''Ik heb geen karakter om te diëten'

[brimstonedreams]

Tegen de agrotechangst

Angst voor e-nummers en voor GGO en voor de gehele agrotechwereld, Rosanne Hertzberger brengt het allemaal ter sprake in haar eerste boek ‘Ode aan de e-nummers’. En vooral dat die angst contraproductief werkt.  Op een paar rare uitglijdertjes na, een verfrissend boek dat recht doet aan de waarde van de wetenschap. 

“De hype rond ‘lokaal voedsel’ is een goed voorbeeld van hoe een misverstand tot problemen kan leiden. We hebben het disproportioneel vaak over energieverbruik en uitstoot van broeikasgassen tijdens het transport van voedsel. Dat transport is vervuilend, maar het is maar een deel van wat er in totaal in de voedselketen omgaat. Jarenlang vochten activisten voor toegang van Afrikaanse boeren tot de Europese markt. Een decennium later werd het juist bon ton om in de gaten te houden of voedsel wel van het seizoen was, en niet een paar duizend kilometer in een schip had afgelegd. Toen beliefden wij de Keniaanse boontjes niet meer, maar moest alles van de boer uit de polder komen. Maar als je in je berekening de uitstoot tijdens voedselproductie meeneemt, zie je dat zulk activisme contraproductief kan zijn. Aardbeien uit Portugal, groente uit Afrikaanse landen, appels uit Nieuw-Zeeland, ze worden in veel gevallen dusdanig milieuvriendelijk gekweekt dat het de trip in de container meer dan goedmaakt. Er is minder kunstmest voor nodig, minder gewasbescherming en er hoeft minder in verwarmde kassen te worden geteeld. De afstand die voedsel heeft afgelegd is gewoon niet zo’n goede maat voor hoe vervuilend de productie ervan is geweest.” (p. 106/107)

Artikelen en interviews: ‘magnetronmaaltijd vol met E-nummers’ Facebookpost, 8 april 2017

[megamarijke]

Fijn dat deze hoogleraar wordt uitgenodigd bij RTL Late Night, jammer dat hij zich in zijn eentje moet verdedigen tegen de hele tafel, die ook nog eens argumenten gebruiken als: “slechter voedsel is de enige grote verandering van de afgelopen jaren, dus de komst van Diabetes etc. moet daar wel mee te maken hebben” (hij vergeet hierbij bijvoorbeeld de komst van technieken zoals machines die menselijk werk kunnen vervangen, computers, beschikbaarheid van voedsel in het algemeen, verhoogde welvaart en mobiele telefonie), en “suiker is verslavend” (zie hiervoor een ander filmpje binnenkort op mijn blog). 

100% met Tiny van Boekel eens!

Hieronder citaten uit het recente artikel in het AD: 

,,Ik ben niet bang voor E-nummers,'' bekent Tiny van Boekel op zijn werkkamer met uitzicht op de weilanden van de Gelderse Vallei. ,,We gebruiken ze al eeuwenlang. Alleen noemden we ze vroeger citroenzuur, azijn of aardappelzetmeel. De E-nummers zijn ooit bedacht om de consument te informeren en te beschermen tegen bijvoorbeeld allergieën. Maar mensen zien ze als een bewijs dat er is geknoeid met hun eten. Merkwaardig, want de stoffen hebben juist een E-nummer als bewijs dat ze níet schadelijk zijn. Ze zijn uitgebreid getest en er zijn strikte voorschriften voor de dosering."

(...)

“Kaas groeit niet aan een boom. Brood kun je niet uit de grond trekken. Het is bewerkt voedsel. Met bewerkingen kun je levensmiddelen langer van gewenste kwaliteit houden. Ze stellen bederf uit en voorkomen ziektes. Producten zijn vatbaar voor pathogene micro-organismen, waar je echt beroerd van wordt en zelfs dood van kunt gaan.

(...)

De levensmiddelenindustrie levert goede producten. Die veilig zijn en een goede voedingswaarde hebben. Die je zo kunt gebruiken. De industriële bewerking van producten wordt gecontroleerd. Een doperwt wordt lang genoeg verhit om de bacteriën te doden. Maar kort genoeg om de vitamines te behouden. Dat krijg je als consument niet voor elkaar. Je kookt alle groente kapot. De vitaminen verdwijnen met het water in het afvoerputje.”

(...)

,,Tenzij we minder gaan eten, kunnen we alleen met industriële voedselproductie 7 miljard wereldbewoners voeden. De hang naar natuurlijk voedsel is een luxeprobleem. Een moestuin heb je puur voor de lol. Of om een statement te maken. Mensen zijn bewust met voedsel bezig en gaan op de biologische toer. Prima, maar het is niet per se beter. Het is best mogelijk om geen kunstmest en bestrijdingsmiddelen te gebruiken, maar daardoor vallen de oogsten lager uit en heb je meer bederf. Dan verlies je producten die zijn bedoeld om mensen te voeden. En verspilling is vanuit milieuoogpunt ook niet goed. Bovendien, onze samenleving zou ingrijpend veranderen als iedereen aan de onbewerkte producten gaat. Mensen zijn dan uren kwijt aan het kopen en bereiden van hun voedsel. Mijn moeder stond vroeger de hele zomer te wecken. Dat klinkt romantisch. Maar het was hard werken. Mensen grijpen naar natuurlijke producten in de wetenschap dat ze altijd kunnen terugvallen op de reguliere voedselvoorziening. De levensmiddelenindustrie neemt ons werk uit handen. Ze heeft ons eten gezonder en beter gemaakt. Daarvan profiteert iedereen.''

[saulsplace]

“De voedingsindustrie dringt ons producten op die ertoe leiden dat we massaal verkouden, te dik of ziek worden”

Cors van den Berg, auteur van het boek ‘Niet te verteren’, vindt dat mensen zich bewust moeten zijn van wat er in ons eten zit en wat dat met je kan doen. Hij wil ouders helpen hun kinderen een gezond voedingspatroon aan te bieden.

“De laatste 30, 40 jaar eten we veel onnatuurlijke producten, met kunstmatige ingrediënten en andere toevoegingen, zoals geraffineerde suiker, E-nummers, antibiotica, hormonen, metalen en transvetten,” zegt Van den Berg.

“Omdat ze niet van natuurlijke aard zijn, herkent ons lichaam deze toevoegingen niet als voedsel. Dit heeft, is inmiddels bewezen, tot gevolg dat onze weerstand daalt, waardoor we sneller ziek worden. Aan de andere kant is er de laatste twee jaar een enorme revolutie op gang gekomen van gezonde producten, waar je niet ziek van wordt, maar die je weerstand juist versterken,” legt hij uit.

Lichaamsvreemde stoffen

De reguliere voedingsindustrie dringt ons producten op vol lichaamsvreemde grondstoffen en andere ingrediënten die ertoe leiden dat we massaal verkouden, te dik of ernstig ziek worden. Deze zogenaamde voeding wordt bij elkaar gehouden door scheppen vol geraffineerde suiker die ons lichaam niet herkent als voeding, aldus Van den Berg.

Hij zegt dat aan en in het fruit en de groenten die we in de supermarkt kopen 25 tot 30 verschillende pesticiden kleven. En het vlees van koeien, kippen, varkens, kalveren en lammeren bestaat volgens hem vooral uit water en stoffen als antibiotica, hormonen, zware metalen en een scala aan E-nummers.

‘Onwaarschijnlijke arrogantie en nietsontziende winstbejag’

“Snacks zoals kipnuggets die je bij de McDonald’s koopt, bevatten wel plastic en haar, maar geen kip, en haar patat is zo volgepropt met scheikundige producten dat het net als plastic na vier jaar buiten de koelkast nog steeds dezelfde samenstelling heeft en gewoon gegeten kan worden,” klinkt het.

Hij wijst erop dat onze voeding door overmatig gebruik van kunstmest, bestrijdingsmiddelen, monoculturen en mestinjecties nauwelijks of geen voedingsstoffen meer bevat, zodat ons immuunsysteem verzwakt raakt en we eerder ziek worden.

Het boek van Van den Berg is een aanklacht tegen de moderne voedingsindustrie, de overheid en het Voedingscentrum, tegen hun ‘onwaarschijnlijke arrogantie en nietsontziende winstbejag’, maar ook tegen ‘naïviteit, blind vertrouwen en gemakzucht van de consument’.

Meer informatie vind je op de website www.nietteverteren.nl

[megamarijke]

How does an ingredient get an E and a number? 

An E number is simply a code given to the 319 food additives that have been assessed for use within the European Union. The European Food Safety Authority has responsibility for ensuring that E numbers are safe for human consumption – they must undergo rigorous testing and safety evaluations before they are approved for use. These assessments are also based on reviews of all available toxicological data – in both human and animal models. Once an E number has been approved, its approval is monitored, reviewed and amended in the light of new scientific data. 

It is true that some E numbers can cause some minor problems when you eat too much of it. But to be clear: vitamin C is written as an E number when added to a food product. And even water is unhealthy when ingested in a too large quantity. 

[saulsplace]

Zoals besproken in Saul's Place Podcast #190.

[saulsplace]

Beluister nu Saul’s Place Podcast #190 met daarin het volgende: - Het grote gevaar van tampons en maandverband - Het Jeugdzorg-drama Neem deel aan ons luisteronderzoek, plaats een reactie en misschien maak jij wel kans op een iTunes tegoed van €15,- http://www.podtrac.com/audience/start-survey.aspx?pubid=H0z5UDLeYo4f&ver=standard

[saulsplace]

Moeder (38) laat kinderen niet meer vaccineren: “Dat is pas vergif”

Juta Bolsius (38) heeft twee dochters: Liv (5) en Mila (1). Ze is zwanger van haar derde kind. Na de geboorte van Mila besloot Juta haar kinderen niet meer te vaccineren. Ze is verder heel bewust bezig met een opvoeding zonder straffen, kookt het liefst vers en biologisch en mijdt zoveel mogelijk E-nummers, kleur-, geur- en smaakstoffen.

Een vriendin van haar vond het daarom vreemd dat Juta haar dochter Liv wel liet vaccineren. “Dat is pas vergif,” aldus de vriendin. Juta besloot zich in het vaccineren te verdiepen en kwam tot de ontdekking dat de berichtgeving rond vaccins erg eenzijdig is. Je krijgt als ouder alleen te horen dat de ziektes zo eng zijn, maar niemand rept over de risico’s van inenten.

Er wordt veel geschreven over corruptie in de geneesmiddelenindustrie en hoeveel geld daarin omgaat. Artsen leren tijdens hun studie medicijnen dat vaccinaties veilig en noodzakelijk zijn. Maar net als veel ouders vragen ook steeds meer artsen zich af of er misschien een grens zit aan wat we allemaal kunnen inspuiten.

De wijkverpleegkundige kon Juta’s vragen over risico’s en kankerverwekkende stoffen in vaccinaties niet beantwoorden. Een voorlichter van het RIVM vertelde Juta: “De ingrediënten die je opnoemt zitten inderdaad in vaccins en staan ook te boek als giftig, toxisch en kankerverwekkend. Maar de hoeveelheden zijn zo minimaal dat de gevaren verwaarloosbaar zijn.” Juta nam hier geen genoegen mee en wilde bewijs. Het bleef stil aan de andere kant van de lijn. Onderzoek op baby’s is namelijk bij wet verboden.

Juta’s oudste dochter is gevaccineerd, haar jongste niet. Ze heeft dus vergelijkingsmateriaal. Liv kwakkelt sinds ze naar school gaat vaak en is elke winter een paar keer flink ziek. Als Mila snottert, duurt dat hooguit een dag. Griep heeft ze nooit gehad.

Ze noemt ook het voorbeeld van de 6-jarige zoon van een vriendin. Hij was ooit een tevreden baby, maar sinds zijn eerste prik is hij een hyperactief en overprikkeld kind. Er zijn honderden van dit soort verhalen over gedragsveranderingen, lichamelijke klachten als astma, allergieën en oorontstekingen, maar ook baby’s die zijn overleden na een vaccinatie.

Juta merkt op dat onderzoeken naar de gevolgen van inenten – zeker op de lange termijn – allemaal zijn gedaan door vaccinmakers. “We denken dat we onze kinderen beschermen tegen een ziekte, maar we injecteren ze met een heleboel lichaamsvreemde chemicaliën,” zegt ze. “Je kunt mij niet vragen mijn kindjes als proefkonijn te gebruiken.”