Gece oluyor ve kendimi yine gökyüzüne bakarken buluyorum. Yıldızların arasında kendime bir cevap arıyorum: “Neyim var benim?” diye soruyorum.
Ama cevabı aslında biliyorum.
Bırakmaya çalıştığım geçmişim… hala beni bırakmıyor.
Unuttuğumu sandığım anılar, içimde bir yerlerde pusuda bekliyor.
Ve ben her ne kadar uzaklaşmaya çalışsam da, onlar beni karanlığın içinden yakalayıp geri çekiyor.
Sanki görünmeyen pençelerle…
Sessizce, ama acıtarak.













