Marx'ın çalışma odasında 'Enternasyonal' çınlıyordu.
''Walery Wroblewski bir hayli eskimiş ceketinin cebinden buruşuk bir kâğıt çıkardı ve Marx'a uzattı. Marx dikkatle bir kez okudu, bir kez daha okudu, şaşırmıştı:
''Muhteşem bir şey, ama. Eugène Pottier'yi duydum fakat onun böyle güçlü dizeler yazabileceğini beklemiyordum. Bizim böylesine yürekten gelen bir marşımız eksikti. Rica ederim, bu şiiri bana yüksek sesle okuyun.'' Ve Marx'ın çalışma odasında 'Enternasyonal' çınlıyordu:
''Uyan uykudan.. Uyan esirler dünyası.!'' Wroblewski genelde şiirleri ustaca okurdu, fakat bu kez sesi titriyor, çatallaşıyordu:
''Tanrı, paşa, bey, sultan Nasıl bizi kurtarır Bizi kurtaracak olan Kendi kollarımızdır. Bu kavga en sonuncu Kavgamızdır artık Enternasyonalle kurtulur insanlık.''
Wroblewski, heyecanını yenerek şiiri tamamlamıştı. Sessizlik egemendi. Marx puro içiyor ve kaşlarını çatmış düşünüyordu. ''Büyük Paris Komünü'nün enkazından, bu nihai zaferden tümüyle emin olan çağrı doğmuştur,'' dedi Marx. ''Bu Komüncüler için muhteşem bir anıttır.''
Marx purosunu söndürdü ve Wroblewski' den nakaratı yinelemesini rica etti:
"Bu kavga en sonuncu Kavgamızdır artık Enternasyonalle kurtulur insanlık"
*** Ateşi Çalmak 4, Sayfa 348 Galina Serebryakova
