#narcyz

[therencist]

Przydrożny krzyż, walteryzowane

[pamiecmysli]

[emocje-dominikii]

Prawda o K

Mówił, że robię mu problemy,

jakbym to ja była winna wszystkim jego wybuchom.

Że przesadzam, że wymyślam,

że to ja psuję to, co on nazywał „miłością”.

A potem padało słowo cięższe niż cisza:

że mnie nienawidzi bo przeze mnie nie może oddychać.

I nagle wszystko było moją winą

jego złość, jego chłód, jego decyzje,

jakby łatwiej było przykleić mi etykietę

niż spojrzeć na siebie naprawdę.

Robił sceny o chłopaków z mojej klasy,

jakby każdy kontakt był zdradą,

każde zwykłe „cześć” powodem do wybuchu,

który ja miałam uspokajać, tłumaczyć, znosić.

A sam potrafił mówić „kocham” nie tylko do mnie,

jakby słowa nic nie znaczyły, gdy padały gdzie indziej.

Zdradzał je w spojrzeniach, w wiadomościach, w ciszy,

obgadywał, kłamał, zmieniał wersje historii tak łatwo,

jakby prawda była tylko opcją, nie zobowiązaniem.

A ja coraz bardziej czułam się mniejsza,

jakbym chodziła po cienkim lodzie jego nastrojów.

Były momenty, w których zamykał mnie w pokoju

nie tylko drzwiami, ale też ciszą, gniewem, kontrolą,

jakby świat miał się kończyć na jego słowie

i na jego pozwoleniu.

I w tym wszystkim najbardziej mylące było to,

że dalej nazywał to uczuciem.

Ale miłość nie brzmi jak nienawiść

i nie wygląda jak strach przed kolejną reakcją.

Nie robi z człowieka winnego za wszystko,

co dzieje się w cudzej głowie.

A ja z czasem zaczęłam widzieć jeszcze coś

że jego jedynym „tłem” była historia o domu,

o matce, która nie dawała mu spokoju.

I nawet jeśli to było prawdziwe,

to nie tłumaczyło tego, co robił ze mną.

[janasojka]

Daffodils.

[litai-ja]

Na czym polega trudność?

No na nieodzywaniu się, gdy gada głupoty. Tak, wiem - i tak nie dotrę, nie przyzna się do winy, do błędu, do braku wiedzy, do nieumiejętności. Tak, wiem - zawsze polegnę. W logicznej dyskusji nawet mając argument nie przezwyciężę głupoty i abstrakcyjnych odzywek.

Ale milczenie jest takie trudne. Dlaczego?

bo to jak przyzwolenie, jak granie do jednej bramki, jak udawanie, że wierzę w jego prawdę.

A gdyby tak spróbować z tym milczeniem? Nie dla przyznania racji a dla swojego świętego spokoju.

[elizabethoarts]

'A church is built to house a God; But Gods do not like to be caged so. Only the green-wood serves their dignity.'

[nicholas-poezja]

więzienie

miała własną celę

był to pokój nieduży

stał tam kwiat w doniczce

do niczego nie służył

ale kochała ten kwiat

on też się w niej zadurzył

lecz był to narcyz

z kolcami róży

[polishwomenartists-sztukakobiet]

Beata Ewa Białecka, Narcyz [Narcissus], 2015, oil on canvas, embroidery with silver thread, 120 x 150 cm. Courtesy of the artist.

– born 1966 in Mikołów. Is a graduate of the Faculty of easel painting at the Academy of Fine Arts in Krakow. In 1992, she obtained her dipl