Dünün hatrına sustuysam,
Bugünün hatrına konuşurum.
Hadi eyvallah.

seen from United States
seen from Poland

seen from United States
seen from United States
seen from China
seen from Brazil
seen from Bangladesh
seen from Uruguay

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Germany
seen from Brazil

seen from United States
seen from United States
seen from Philippines

seen from United States
Dünün hatrına sustuysam,
Bugünün hatrına konuşurum.
Hadi eyvallah.
Çok şey vardı anlatılacak,
O yüzden sustum.
Birini söylesem diğeri yarım kalacaktı.
Sen duydun mu sustuklarımı??
#leventkırca #susmamak #türkiyecumhuriyeti #kuruluş #önderkaraçay #görülenlüzumüzerine https://www.instagram.com/p/CVGBw0woYrg/?utm_medium=tumblr
Aslında hiç bişey hissetmiyorum ama çok şey hissediyorum kafamı susturamıyorum kalbim yorgun bedenim yorgun ama kafamın içindeki cümleler asla bitmiyor sürekli haklı olsamda beni suçluyor ve bu durumdan bile çok yoruldum...
Bilen susmuyor, yazıyor, Duyulmuyor! Bilmeyen konuşuyor, Konuşuluyor! Önder Karaçay #önderkaraçay #mobbinbank #bilmek #susmamak #yazmak #bilmemek #konuşmak #konuşulmak #duyulmuyor https://www.instagram.com/p/CKA8YFbA6Bl/?igshid=1sjww6hmzggwg
Ben Hiç Susmadım
Degisiyoruz aslinda, buyuyor, olgunlasiyor gelisiyor, yenileniyor insan da degismeyen seyler kaliyor iste ufak da olsa. Ben hicbir zaman susmayi ogrenemedim. Ne hissettiysem, haykirmak, soylemek taraftari oldum. Ben bugune kadar -aci, keder, ofke, aşk, sevgi- hepsini yazar buldum kendimi. Duygularim icimden dokulmeden rahatlamadim. Her defasinda hata olduguyla yuzlestim bunun. Bir duzen vardi ve o duzen icinden gelenleri soylemeyi engelliyor, dogu bulmuyordu. Duzene en karsi duran insanlar dahi, kime gore neye gore deyip rest cekenlerde hatta beni duymaktan, okumaktan, icimi disimi bilmekten rahatsizlik duydular. Sevdiklerim tarafindan uyarildim kimi zaman, dolu dizgin yasadiklarimi dile dokmem hususunda. Ama gel gelelim onlarin tabiri ile ben akillanmadim, uslanmadim. Ne zaman kendim gibi olup icimi disimi bir etsem bir duvara tosladim. Yamacinda olup sarildiklarim benden uzak dustuler sirf sesim cikiyor, duygularim bu denli meydanda diye. Icimden gelen ve engelleyemedigim bu halim yuzunden hep kaybettim, en cok da sevdiklerimi. Ama insanlar kotuydu, duzen ve kurallarsa katlanilmaz. Ben yilmadim. Bu gizli kurallari olan oyuna hicbir zaman uymadim, uymayacagim. Seviyorsa soylemeli insan, ofkeliyse bagirmali. Uc gunluk dunyanin bu denli benligimize ket vurmasina nasil izin verebiliriz ki? Ben dayanamiyorum. Icimde tuttuklarim beni yiyip bitiriyor yoksa. Evet seviyorum, ozluyorum ve evet aciysa acisini da cekiyorum. Soyluyorum da ne oldu? Korkup kacilacak seyler degil bunlar. Sakince düşünüp, rahat olunuz. Sirf düzene uymuyor diye bir insani yerden yere vurup, yalnizliklara itmeniz hic adil degil. Buralarda adeletten bahseder bahsetmez cumlenin sacmaligini fark ettim. Adelet mi kendi kurallarini koymus ve farkliliklari kaldıramayan bir dunyada mi? Simdi kendime güldüm iste.
Gerçekten birine içimi dökmeye ihtiyacım var