aklım ediğinden beri, dindar olduğum zamanlar da dahil tam anlayamadığım bir kavram vardı hep:
allah sonsuz güçlüydü ama neden insanlardan sürekli bir şeyler istiyordu? mesela ben hayali bir ülkenin cumhurbaşkanı olsaydım ve sonsuz kaynaklarım olsaydı halkımı benim ve kimsenin ihtiyacı olmayan şeyleri yaptırmaya zorlamazdım. kimseye günde beş kere benim için yere yatın kalkın, benim için her yıl bir sincap öldürün gibi emirler vermedim mesela. bunun yerine insanların karınını doyurur, ülkenin zenginlikleri dağıtır, herksin evine ananas, muz, waffle, iphone7 gönderir, doğum günlerinde hesaplarına 1000 euro yatırır, kimsenin kötü durumda olmadığından emin olmaya çalışırdım.
her defasında birisi bana “allah rızası için şunu yap” dediğinde “madem allah bu işin yapılmasını o kadar istiyor neden kendisi yapmıyor” diyesim geliyor. sonsuz güçlü sonuçta. bu benim 5 yaşındaki çocuğumu kadıköyden beylikdüzündeki bir fırına ekmek almaya göndermeme benziyor. hem de ekmek yemediğim halde.
imtihan diyenler çıkıyor. bu da bana çok aptalca geliyor. zaten olmuş ve olacak her şeyi bilen birisi neden imtihan yapmaya gerek duysun ki? imtihanı insanlar yapar çünkü sınırlı kaynakları sınırlı kişilere dağıtmak gereklidir. ama allahın kaynakları sınırsızken neden böyle anlamsız bir şey yapsın?
allahın seni sevmesi için bunları yapman gerek diyenler oluyor. bu daha da aptalca. birisi neden kendi yarattığı şeyi sevmesin? ki sevmiyorsa bile cehennem tehdidiyle yalakalık yapmak zorunda bırakılıyorsam bu nasıl bir sevgi, bu nasıl bir ilişki? iki yüzlüce yalakalık yaparak birinin sevgisini kazanacağıma onurumla nefret edip sonuçlarına katlanırım daha iyi.
burada allah olarak anlattığım şey tabi sadece islam tanrısı anlamında değil, genel semavi dinler ve böyle saçma taleplerde bulunan tüm tanrılar için geçerli.
bilmiyorum. herkesin hayalindeki yaratıcı insan gibi bir şeyse bu söylenenler mantıklı olabilir, ama eğer yaratıcı sonsuz güçlü, bilgisi ve sevgisi sonsuz birisi ise insanlardan talep ettiği şeyler çok anlamsız.
