#verjaring

[ehtrymb-blog]

Powerpoint: Verjaring - Opdracht 1

[beunefaberposts]

Gerechtshof Den Haag

Aan A Ltd., een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde vennootschap die in Nederland over een vaste inrichting beschikte, zijn twee naheffingsaanslagen in de loonbelasting opgelegd die onbetaald zijn gebleven. De ontvanger heeft een eerste verzoek om uitstel van betaling afgewezen. Belanghebbende heeft in de jaren 1997 tot en met 2002 werknemers van A Ltd. ingeleend waardoor de ontvanger meende dat sprake was van een inlenersaansprakelijkheid voor de loonbelastingschulden van A Ltd. Belanghebbende had geen bedragen op een zogenoemde g-rekening gestort ter afwering van deze aansprakelijkstelling. Hof Den Bosch (26 april 2006, nr. 03/01512, NTFR 2006/1494) heeft het beroep tegen deze aansprakelijkstelling ongegrond verklaard, welke uitspraak door de Hoge Raad (19 december 2008, nr. 43.282, NTFR 2009/56) is vernietigd onder verwijzing van het geding naar Hof Arnhem. Dat hof heeft (2 november 2010, nr. 08/00610, NTFR 2010/2697) de uitspraak op bezwaar vernietigd en de aansprakelijkstelling verminderd. De Hoge Raad heeft de uitspraak van Hof Arnhem vernietigd en het geding verwezen naar Hof Den Haag (HR 11 mei 2012, nr. 10/05330, NTFR 2012/1334). Hof Den Haag oordeelt dat, tegenover de betwisting daarvan door belanghebbende, de ontvanger op goede gronden heeft verdedigd dat de verjaring was geschorst en gestuit. Voorts oordeelt het hof dat de ontvanger een zekere mate van beleidsvrijheid toekomt om tot invordering bij belastingschuldige dan wel bij derden via aansprakelijkstelling over te gaan, waarbij de ontvanger onderzoek dient te doen naar de financiële situatie van belastingschuldige en of het stellen van zekerheid door de belastingschuldige is geboden. Tot de aanwezigheid van een plichtsverzuim aan de zijde van de ontvanger kan volgens het hof niet worden geoordeeld. Het gelijk is aan de zijde van de ontvanger wat betreft de stuiting van de verjaring. Er is geen aanleiding om de aansprakelijkstelling verder te verminderen dan Hof Arnhem reeds heeft gedaan.

(Hoger beroep ongegrond)

Commentaar mr. R.B.H. Beune

‘Het is nu aan Hof Den Haag om te beoordelen of belanghebbende in dat bewijs zal slagen’, zo eindigde ik mijn commentaar bij HR 11 mei 2012, nr. 10/05330 in NTFR 2012/1334. Belanghebbende had meegedeeld nader bewijs te kunnen leveren over ontvangen verklaringen van betalingsgedrag. Als belanghebbende daarin zou slagen, zou dat een aanzienlijke vermindering betekenen van de beschikking aansprakelijkstelling op grond van art. 34 IW 1990. De Hoge Raad oordeelde dat een zorgvuldig gebruik van de beleidsvrijheid die de ontvanger heeft om aan de belastingschuldige/uitlener uitstel van betaling te verlenen en om daarbij zekerheid te vragen, betekent dat de ontvanger rekening moet houden met de belangen van de inlener. Bij het verlenen van uitstel kan de ontvanger niet met minder zekerheid genoegen nemen dan bij een behoorlijke uitoefening van zijn taak van de uitlener zou zijn verlangd. Dat de ontvanger een inlener aansprakelijk kan stellen, is niet relevant voor de afweging of er sprake is geweest van een behoorlijke taakuitoefening. Daaruit vloeit voort dat als de taakuitoefening niet behoorlijk is aansprakelijkstellingen achterwege moeten blijven als de inlener te goeder trouw afgaat op verklaringen van betalingsgedrag.

Dat is anders als blijkt dat de verklaring betalingsgedrag niet van recente datum is. En daar gaat het fout voor deze belanghebbende. Hij had al aangetoond over een verklaring over de uitlener te beschikken en had bewijs aangeboden voor nog meer verklaringen. In dat bewijs slaagt hij niet. Omdat de uitlener op maandaangifte stond, kon er elke maand een nieuwe verklaring worden gevraagd (via de uitlener) bij de ontvanger. Dat was achterwege gebleven. Belanghebbende is dus niet in staat om zijn bewijsaanbod gestand te doen. Het hof oordeelt dan ook dat de vermindering van Hof Arnhem terecht was en dat de hoogte van de aansprakelijkheid geen aanpassing meer behoeft.

Uit de overwegingen van het hof over de verjaring blijkt dat de ontvanger zijn administratie op orde had. De ontvanger kan aantonen dat hij uitstel van betaling had verleend en op 4 januari 2008 via de officier van justitie de verjaring had gestuit. Betekening aan de officier was mogelijk/noodzakelijk omdat de uitlener een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde Ltd. was. Tot 4 januari 2013 was er geen probleem voor de ontvanger. Het hof oordeelt dat op 15 oktober 2012 aan belanghebbende een stuitingsbrief is gezonden. Art. 27, lid 2, IW 1990 maakt het al enige tijd mogelijk om bij belastingschuldige, die is opgehouden te bestaan en voor wiens belastingschuld aansprakelijk is gesteld, de verjaring te stuiten door een brief aan de aansprakelijkgestelde te sturen. Uit de feiten kan ik niet afleiden dat de Ltd. is opgehouden te bestaan. Gelet op het oordeel van het hof ga ik daar wel van uit. Maar als de Ltd. niet is opgehouden te bestaan, had de ontvanger wederom aan de officier de verjaring moeten stuiten. En dat is niet gebeurd, zodat in het geval van een nog bestaande Ltd. er sprake zou zijn van verjaring van de belastingschuld en het niet kunnen innen van de aansprakelijkheid. (Bron: NTFR2014-2118)

http://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:GHDHA:2014:2124

[reneeroberta]

Waarom vieren wij onze verjaardag?

Vandaag ben ik #jarig! Dus dat. #itismybirthday #verjaardag

Het is vandaag alweer 24 jaar geleden dat mijn ouders mij op de wereld hebben gezet. En ieder jaar vier ik mijn verjaardag opnieuw. Soms door te eten met familie en een andere keer door een groot feest te geven (dit jaar doe ik het allebei). Laatst spookte in mijn hoofd de vraag rond waarom wij eigenlijk onze verjaardag vieren. Waar komt de viering van onze verjaring vandaan?

(more…)

View On WordPress

[wijsprekenvooronszelf]

Goeie titel. Voor wie begrijpt wat er staat.

Een reactie van Roel Verschueren, slachtoffer van seksueel misbruik door een geestelijke

‘Operatie Kelk: Vangheluwe, Danneels en Léonard niet vervolgd voor schuldig verzuim’

Goeie titel. Voor wie begrijpt wat er staat.

Zoals blijkt uit het verslag van het parket dat op 28 april wordt voorgelegd voor de rechtbank voor advies, zijn alle mogelijke klachten wegens schuldig verzuim verjaard, en kunnen de verantwoordelijken die zich destijds aan schuldig verzuim zouden hebben schuldig gemaakt niet vervolgd worden.

Dit verslag is uiteraard gebaseerd op de bekentenissen van slechts 83 van de meer dan duizend slachtoffers van seksueel misbruik binnen de kerk, die de moed, de kracht, de wil, de tijd… enz… gevonden hebben om zich burgerlijke partij te stellen om alsnog het parket de mogelijkheid te geven over schuldig verzuim te oordelen. Deze ondervragingen en verklaringen gingen dus (hoofdzakelijk) niet over het seksueel misbruik zelf, maar wou de verbanden nagaan tussen daders en hun oversten, en hoe oversten daarmee zijn omgegaan.

Vergeten we niet dat deze 83 mensen zich waarschijnlijk voor de zoveelste maal in een kleine kamer bevonden, waar ze nog maar eens werden geconfronteerd door de toenmalige “cel Dewaele” die zich over dossiers omtrent pedofilie boog, en voor de zoveelste maal hun verhaal deden om het parket toe te laten tot conclusies te komen in een verslag dat na anderhalf jaar op 28 april voor de rechtbank wordt neergelegd.

Ik herinner me de dag nog als gisteren: eerste vroege vlucht van Wenen naar Zaventem, opgevangen in een kleine kamer van de politie van Zaventem, ondervraagd door Peter Dewaele en Anne Beeckman, achter een oudere computer, nog maar eens proberen de moed op te brengen, met meegebrachte bewijsstukken, om hen te helpen bij hun onderzoek. Laatste avondvlucht terug naar Wenen. Een paar dagen ziek.

Het verslag dat nu voorligt, en waarover wie dan ook nog voor de Raadkamer zich erover kan buigen communiceerde, stelt al conclusies voor nog voor een rechter erover oordeelde. Dit gaat uiteraard regelrecht in tegen de normale rechtsgang, en kan slechts een aanwijzing zijn van hoe het Federaal parket haar onderzoek (niet) heeft geleid zoals het hoort.

Wat echter nog problematischer is, is wat volgt:

- Eind 2015 wordt Léonard voor een rechtbank te namen veroordeeld voor schuldig verzuim in het dossier van Joël Devillet. De rechtbank vindt de klacht van schuldig verzuim bewezen, en veroordeeld Léonard tot het betalen van 10.000 Euro. Léonard gaat tegen deze uitspraak niet in beroep en betaalt de schadevergoeding die de rechtbank hem oplegt. Een rechtbank in Namen beslist dus dat Léonard veroordeeld moet worden voor iets waar een verslag van het Federaal parket beslist het tegendeel te moeten aantonen.

- De Danneels tapes, waarvan het transcript voor het eerst verscheen in De Standaard en dat nog altijd kan worden nagelezen op het internet, laten eenieder die bij verstand is begrijpen in welke mate de toenmalige kardinaal er alles aan doet om ervoor te zorgen dat het slachtoffer van zijn collega, Bisschop van Brugge, medelid van de Bischoppenconferentie, ervoor zou zorgen dat zijn nonkel niet zou worden aangeklaagd. Danneels vraagt letterlijk begrip te hebben voor het feit dat Vangheluwe binnenkort toch met pensioen gaat, dat het slachtoffer toch ook aan vergeving zou moeten denken, en of dat alles niet blauw-blauw kan gelaten worden. Danneels stelt dus alles in het werk om ervoor te zorgen dat zijn kerk niet in een negatief daglicht wordt gesteld, en één van zijn collega’s beschermd wordt. Daar bestaat slechts één naam voor: schuldig verzuim.

- We beschikken nu - dankzij het vroegtijdig uitgelekt verslag van het Federaal parket, over een substantiële lijst van namen die als “daders” worden aangeduid binnen het dossier. Het is dus ook mogelijk om die daders (overleden of niet) toe te wijzen aan oversten, bisdommen, congregaties, en te onderzoeken in welke mate ook in die - nu bekende - gevallen relaties kunnen worden aangetoond die verwijzen naar oversten die zich schuldig hebben gemaakt aan schuldig verzuim.

Profiling is een niet te onderschatten middel.

Mocht het verslag van het Federaal parket eruit bestaan hebben dat de conclusie was:

“Ja er was schuldig verzuim, maar alles is verjaard”, dan had ik me daar persoonlijk nog kunnen in vinden. Daar was het mij persoonlijk (ik spreek niet voor anderen) in kunnen vinden. Want dan was dit alles herleid tot een juridisch-technische vraag die moet bewijzen dat verjaring niet in alle dossiers van toepassing is en veroordeling dus toch nog mogelijk is.

Maar het verslag zegt: “We kunnen niemand voor schuldig verzuim vervolgen, want alles is verjaard.”

Een cruciale nuance, waarbij niemand van ons het uiteraard kan bij laten.

Wordt vervolgd!

[freekdesmedt]

56 — Geen lelijke dag

Liefde is altijd meer. Liefde is het tegendeel van schijn. Liefde is een nieuwe kindertijd. Liefde is een droom die zegt: slaap nog wat. Liefde is het lichaam, dat de geest verdringt.

[mijneigencontractold-blog]

3 tips om verjaring van een vordering te voorkomen

Heb je weleens te maken met klanten die de facturen niet betalen, of heb je andere vorderingen die je nog wilt instellen? Bijvoorbeeld nakoming van gemaakte afspraken in een contract. Let dan wel op dat je tijdig actie onderneemt. Anders loop je het risico dat je de vordering niet meer kunt afdwingen. Na verloop van tijd kan een schuldenaar van een vordering zijn bevrijd. Dit wordt verjaring genoemd. Hieronder een paar tips om te voorkomen dat je schuldenaar onder de vordering uitkomt. 

1. Houd goed de verjaringstermijn in de gaten Voordat je een openstaande vordering op de grote stapel legt, ga dan eerst na hoe lang de verjaringstermijn is.

2. Stuur een schriftelijke aanmaning of mededeling Om te voorkomen dat een vordering verjaart, moet er binnen de verjaringstermijn een aanmaning of mededeling worden verstuurd. Dit wordt het stuiten van een verjaring genoemd. Door deze aanmaning of mededeling begint de verjaringstermijn opnieuw te lopen. Een stuiting wordt dan ook niet gemakkelijk aangenomen. De aanmaning of mededeling moet aan bepaalde regels voldoen. Zo moet de aanmaning of mededeling schriftelijk zijn en moet de schuldeiser erin ondubbelzinnig zijn recht op nakoming voorbehouden. Wacht dan ook niet te lang met het sturen van een aanmaning of mededeling en neem erin duidelijk op dat jij je recht op de vordering nog geldend kan maken.

3. Bewijs De bewijslast dat de verjaring is gestuit berust op de schuldeiser. Indien de schuldenaar aangeeft geen aanmaning of brief te hebben ontvangen sta je zonder bewijsmiddel met lege handen. Zorg er dus voor dat je kan bewijzen dat je de mededeling of aanmaning binnen de verjaringstermijn hebt gestuurd en dat deze de schuldenaar heeft bereikt. Dit kun je doen door een aangetekende brief te versturen en bijvoorbeeld ook een scan van de brief met leesbevestiging te mailen.

Tip De regels omtrent verjaring zijn niet eenduidig. Voorkom onaangename verrassingen door ervoor te zorgen dat je op de hoogte bent van de verjaringstermijn. Zorg dat als je nog actie wilt ondernemen, een eventuele verjaring tijdig stuit. 

Vany de Veth