August 24, 2021
seen from United States
seen from United States

seen from Indonesia
seen from United States
seen from China
seen from Hong Kong SAR China

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Ukraine
seen from United Kingdom
seen from Germany

seen from United States
seen from China
seen from United States
seen from United States
seen from Indonesia

seen from Indonesia
seen from Ireland
August 24, 2021
“THE BROKEN HEART OF MY INNER CHILD”
I hear a man speaking to his parents about a piece of TV furniture he’s bought. I don’t think they care, they are simply happy their son has made time for them. You often hear parents say as they are older how they regret their behavior in the past, just when they’re nearly at the end of their lives, long after traumatizing their children in any way. When they’re already in therapy for their trust issues, fear of abandonment, daddy issues, pleasing personalities and what not. I miss the person my mother used to be. I want to be with my dad until he makes a stone cold comment. I want to feel heard, seen and understood. My inner child screams and cries. My inner child wants to climb back into the womb. My inner child doesn’t like being a grown up. I don’t have many friends because I like to push people away. Usually they find me too much to deal with and they’re gone before I even need to push at all. I don’t like to tell people about how I feel because they tend to not take me seriously. When I have a panic attack I feel like I’m going crazy or like I’m dying. When I feel depressed all I want is some warmth. I am scared of being selfish but I just long for saying what I desire. I enjoy to pretend I’m doing good so other people don’t see me as a burden or as weak. I enjoy being liked and appreciated so I will pit my entire self away for you. I secretly hope someone senses the tears I’m hiding but no one ever does. Eventually the weight of all this becomes too much and I collapse, and I cry for help and I shut off my senses and wait for the time to pass. I lie in a bed in my mothers house and she brings me tea and strawberries and soup. I sleep an shower and sleep and shower. For a small second all feels well. All feels like it had always been and how I want it to stay forever. Unfortunately it never does. “That’s life.” the adults say. I simply have to nod and accept. That’s life. That’s life. This is it - this is life.
Wees niet bang wees niet bang je mag opnieuw beginnen vastberaden doelgericht of aarzelend op de tast houd je aan regels volg je eigen zinnen laat die hand maar los of pak er juist een vast wees niet bang voor al te grote dromen ga als je het zeker weet en als je aarzelt wacht hoe ijdel zijn de dingen die je je hebt voorgenomen het mooiste overkomt je het minste is bedacht wees niet bang voor wat ze van je vinden wat weet je van een ander als je jezelf niet kent verlies je oorsprong niet door je te snel te binden het leven lijkt afwisselend maar zelfs de liefde went wees niet bang je bent een van de velen tegelijk is er maar een als jij dat betekent dat je vaak zult moeten delen en soms zal moeten zeggen laat me vrij
Freek de Jonge (‘Kijk, Dat Is Freek’, 2011)
ik ben de weg kwijt
zonder bestemming ga ik verder
ik dwaal in de schaduwen van verliefdheid en bereik het eind in tranen
ik wil terug, ik kan niet terug
ik ben gevangen zonder bestemming
-EVG-
Kijk naar mij, ik dans zo vrij Kijk naar haar, ze is zo raar Een meisje, zo wild, een vrouw of een kind Kijk naar haar, wordt zij bemind? Ze reist graag, loopt altijd weg Noem het avontuur, noem het uitweg Luister naar haar, ze heeft veel verhalen Ze danst zo fantastisch, ze trekt volle zalen Ze kan de spagaat, danst als een gek in het rond Vertel haar wat je wil, in de lucht, op de grond Zelfs al zou je kijken, het is niet zij die je ziet enkel de contouren, gevuld door verbeelding, meer niet
Toen ze dat besefte, stond alles wat ze wist stil
En alleen, begon ik te dansen, hoe ik het wil
De blauwe lucht raast langs mijn oren
ik vlieg hoog in de lucht
probeer mij maar eens te stoppen
kijk maar of het je lukt
want vandaag ben ik vrij
dus mij hou je niet bij
Vrij
Vrij Vrij van jou gif, vrij van jou verwoestende tanden Van je vlijmscherpe woorden Je was als een giftige bloem Mooi, maar alleen om naar te kijken Dodelijk wanneer je werd aangeraakt Als een soort vlieg zat ik vast in je web Terwijl jij nog niet wist wat je met me zou doen Voor altijd starende naar je prooi, maar nooit overgaan op de kill Je liet me als een schilderij hangen aan je muur Ik mocht toekijken, maar niet meedoen Ik was in je zicht, maar nooit dichtbij Je wist het niet, dus liet je mij de keuze maken Je wist het niet, maar toch zocht je contact En toen de keuze was gemaakt, wist je het nog steeds niet Maar nu, op deze mooi avond Ben ik vrij van je versmorende contact en van je giftige walmen Voor altijd vrij, want nu heb ik de macht
Vouw de wolken samen tot ge ze dragen kunt. Pluk sterren uit de nacht en betover uw geliefden ermee. Steek deze in uw ogen of strooi ze in het rond. Koester hen, op een bedje van opgevouwen dons. Rust uw hoofd in het sterrenwolkenbed, het bestaat uit liefde, zacht - en tederheid. Laat uw naasten meegenieten van uw dromen. (Zo leren ze misschien nog eens bij.) Denk of droom niet klein, ook niet in middelmaat. Droom grootser dan groot. Denk aan al die vouwen in uw hoedje van wolkendons, aan geplukte sterren in de blik van uw geliefde of aan de rust in uw hoofd dat ik u met deze woorden bieden wil. Maar droom vooral vrij in uw wolkenbrei.