Vita Godts

KUNST EN KWETSBAARHEID ALS MIDDEL TEGEN STIGMA

[leefschreef]

ha ha

-------

geschreven door Vita Godts, @leefschreef (IG)

[leefschreef]

geschreven door Vita Godts, @leefschreef (IG)

[leefschreef]

[leefschreef]

Vorige nacht had ik een erg speciale droom. Ik keerde terug van het heden naar verleden, naar een 17 jaar jongere versie van mezelf. Ik stond er voor de vraag of ik mijn toekomst veranderen zou, nu ik die kans kreeg, of alsnog het leven zoals ik het had gekend zou laten gebeuren. Daar stond ik dan, te turen in de ogen van mijn acht jarige zelve, wetende dat de komende 17 jaar er geen evidente worden zouden. Zou ik mezelf nu echt die 17 jaar insturen zonder mezelf te beschermen? Het is zo’n ethische vraag die velen zichzelf wel eens stellen: “moest ik over de mogelijkheid beschikken, zou ik de dingen die me overkomen zijn dan wegnemen of veranderen?”. Het verleden veranderen betekent ook dat je verandert wie je de dag vandaag bent. Zou je tevreden zijn moest je iemand anders zijn? Gelukkiger zijn moesten bepaalde gebeurtenissen worden uitgewist? Wat ligt er eigenlijk nu echt aan de basis van het niet liefhebben van uzelf? Of van het niet liefhebben van uw leven? Hoe moeilijk het soms ook is om uzelf te omarmen. Hoe moeilijk het soms is om het leven te omarmen. Hoe graag ge uzelf soms onzichtbaar maken wilt of wensen doet dat ge nooit geboren waart. Hoe moeilijk het leven soms kan zijn. Uiteindelijk kunnen we niet anders dan aanvaarding in het leven. Dan onszelf leren liefhebben. Dan het verleden accepteren. Dan de onszelf van het verleden en het heden te accepteren, Want we leven niet in dromen waarin we het verleden veranderen kunnen. We zijn hier en nu. Met onszelf. En alles maar dan ook alles maakt u tot de persoon die ge vandaag de dag bent. . (Zelf)acceptatie is uzelf bevrijden uit die kooi waarin ge uzelf hebt opgesloten. (en droomVita maakte vannacht belangrijke beslissingen ☺️🌷) 

[leefschreef]

[leefschreef]

schrijfseltje over mijn leven met autisme en ADHD  post door Vita Godts, @leefschreef (IG)

[leefschreef]

geschreven door Vita Godts, @leefschreef (IG) 

[leefschreef]

schrijfsel door Vita Godts, @leefschreef (IG)

[leefschreef]

schrijfsel door Vita Godts, @leefschreef (IG)

[leefschreef]

[leefschreef]

[leefschreef]

[leefschreef]

[leefschreef]

De laatste tijd zit ik nog nauwelijks op social media. 

Na een kleine tien dagen in de Ardennen merkte ik op hoeveel energie sociale media van me vraagt. Hoe mijn onzekerheden getriggerd worden door het afgebeeld succes en zelfvertrouwen van anderen. Hoe het voorbijflitsende nieuws moedeloosheid oproept over de wereld. Het gevoel dat ik kanalen veelvuldig moet checken om niets te missen. Hoe likes startten te bepalen hoe geliefd ik me voelde door anderen en uiteindelijk mezelf. Ik weet niet of dit iets is waar ik slechts last van heb, of dat dit herkenbaar is voor anderen, maar het openen van mijn sociale media accounts maken tot een uitzondering in plaats van een regel, gaf me ruimte om de lat niet steeds zo hoog te leggen en mezelf wat liever te leren zien 🧡

geschreven door Vita Godts, @leefschreef (IG)

[leefschreef]

geschreven door Vita Godts, @leefschreef (IG)

[leefschreef]

geschreven door Vita Godts, @leefschreef (IG) 

[leefschreef]

geschreven door Vita Godts, @leefschreef (IG)

https://www.instagram.com/p/CCOIFZogPcJ/?utm_source=ig_web_button_share_sheet