#wtf16

[sxcphotography]

The sunset at WTFest last year was amazing ❤

[bychazz]

The 1975 - We The Fest Jakarta, August 14th 2016

[bychazz]

CL - We The Fest 2016 Jakarta, August 13th 2016

[bychazz]

Macklemore & Ryan Lewis - We The Fest 2016 Jakarta, August 13th 2016

[wintertuin]

Tijdens het Wintertuinfestival 2016 vond het eerste kroegcollege van Literair Productiehuis Wintertuin plaats. De collegebank verruilden we voor de barkruk en de slappe automaatkoffie voor een goeie gin-tonic.

Dr. Mathijs Sanders gaf een college over echtheid in de de literatuur. Dit deed hij aan de hand van recent verschenen boeken over (gestorven) kunstenaars. Een verslag van de gehele avond (met naast het college optredens van Lotte Lentes, Marc van der Holst en Jeroen Olyslaegers) lees je hier.

Foto: Menno van der Meulen.

[wintertuin]

Experiment van de Verbeelding  Janneke Stam & Elise van Zuijlen ‘Niet te creatief doen hé,’ grapte een mevrouw tegen haar vriendin. ‘Juist wel!’ was de reactie. De knusse, huiskamerachtige kleedkamers van Doornroosje zorgden voor de perfecte sfeer om je verbeelding de vrije loop te laten.

Het Experiment van de Verbeelding is bedacht door twee studenten aan de Radboud Universiteit: Janneke Stam en Elise van Zuijlen. Tijdens een masterclass Programmamaken nodigde Wintertuin masterstudenten Letterkunde uit een programma te maken rond het festivalthema Dit is echt. Het beste programma werd uitgevoerd tijdens de centrale festivalavond in Doornroosje op zaterdag 26 november. Janneke en Elise raakten geïnspireerd door hun eigen leesbeleving. Zo ontstond het idee van een experiment over leesbeleving. Want wie is er nou niet een keer teleurgesteld geraakt door de verfilming van een boek: je was ervan overtuigd dat de hoofdpersoon donkerbruin haar had terwijl hij in de film blond haar heeft en een sikje? Het leek de twee studenten een interessant experiment om samen met het publiek deze leesbeleving bloot te leggen en vervolgens op een wetenschappelijke manier de processen die hierachter schuil gaan te analyseren. Ze vroegen Wintertuinschrijver Marjolein Visser om tijdens hun programma haar verhaal ‘Dr. Quinn’ voor te lezen en RU-onderzoekster Marloes Mak om te komen vertellen over haar onderzoek naar leesbeleving. In een van de kleedkamers van Doornroosje kwamen in drie rondes steeds tien mensen bij elkaar om zich aan het experiment te onderwerpen.

Tijdens Marjoleins voordracht luisterden de bezoekers aandachtig naar haar woorden. Teken wat er in je opkomt, was de opdracht die de twee studenten aan het publiek meegaven. Iedereen tekende wat anders: sommigen tekenden de objecten uit het verhaal zoals cola, de bank of een douchekop. Anderen maakten een gedetailleerde tekening van de scène die werd beschreven. Er werd in ieder geval enthousiast gewerkt met potloden en viltstiften.

Na het verhaal werden de tekeningen opgehangen en werden de kleurrijke schetsen gebruikt om aan te tonen dat iedereen een andere verbeelding heeft bij het verhaal. Marloes Mak vertelde over haar onderzoek en de leesprocessen die de oorzaak zijn voor deze verschillen in interpretatie van het verhaal. Ze legde uit dat de beelden die mensen krijgen bij het lezen van een verhaal vaak gebaseerd zijn op persoonlijke ervaringen en herinneringen: de woonkamer in een verhaal ziet er voor een lezer vaak uit als zijn eigen woonkamer. Marloes vertelde ook dat zij intensief onderzoek doet naar leesgedrag en de manier waarop mensen focussen op bepaalde onderdelen van een tekst. Bijvoorbeeld: waar de een focust op de gevoelens die worden beschreven, let de ander meer op de handelingen, en weer een ander let meer op de omgeving of de objecten die beschreven worden. Zo zijn ook de verschillen tussen de tekeningen van ‘Dr. Quinn’ ontstaan.

De interesse in dit relatief nieuwe onderzoeksveld bleek groot. Enthousiast beantwoorde Marloes alle vragen die er in het publiek ontstonden naar aanleiding van haar verhaal. Al met al was het een geslaagde en interessante avond die het publiek nieuwe inzichten gaf in het hoe en waarom achter hun persoonlijke leesbeleving. -- De tekst van Marjolein Visser is te lezen in het speciaal ter gelegenheid van het Wintertuinfestival verschenen chapbook Dit is echt. Een bonte bloemlezing met werk van alle auteurs uit het agentschap van Wintertuin.

[wintertuin]

Wintertuinfestival 25-11: Avond van de grote beloftes Hier kunnen we aan wennen, ook gisteravond was de zaal afgeladen vol. En terecht! Want de Avond van de grote beloftes draagt zijn naam met een reden. Lisa Weeda en Joost Oomen presenteerden gisteren hun chapbooks in Het Badhuis in Nijmegen. Hun meesterproef, om met Joost te spreken; een boekje waarin ze laten zien wat ze tot nu toe kunnen. En hoewel het misschien afgezaagd wordt, zagen we toch nog even door, want man dat belooft wat. Trakteer jezelf of een ander op hun chapbooks. En vergeet vooral ook de verzamelbundel in het festival thema Dit is echt niet. Nikkie Jessen was erbij gisteren en vatte de avond voor ons samen. De foto’s werden gemaakt door Studio Schulte Schultz Fotografie.

Het is de derde keer dat Wintertuin de Avond van de grote beloftes organiseert. Tijdens deze avond presenteren talenten uit het agentschap van Wintertuin hun chapbooks. Deze keer maakt het publiek kennis met Lisa Weeda en Joost Oomen. Daarnaast is er een voorproefje van de verzamelbundel Dit is echt met verhalen van alle zestien agentschappers. Een aantal daarvan presenteerde voorgaande jaren hun boekjes, maar er staat ons nog veel moois te wachten. Op de verschillende festivalavonden dragen de auteurs hun werk voor. Vanavond is het de beurt aan Koen Zonneveld, Jante Wortel, Elske van Lonkhuyzen en Corinne Heyrman. Vier schrijvers die het publiek allemaal op hun eigen manier aan het denken zetten over het spanningsveld tussen echt en fake. Tijdens de afstudeerpresentatie van Lisa Weeda in 2015 gaat er een hele fles Oekraïense wodka doorheen en ook nu begint ze de avond met een flinke teug, samen met haar Vlaamse gast Heleen Debeuckelaere. Ze hebben veel raakvlakken; waar Lisa een kwart Oekraïens is, is Heleen een kwart Rwandees. Beiden zoeken naar een manier om zich tot deze andere cultuur te verhouden. Ze maken een reis naar het andere land, die veel indruk maakt. Ze wroeten in de geschiedenis van het land en vinden verschillende waarheden. Volgens Heleen is alle geschiedschrijving een verhaal en dus subjectief, Lisa probeert door middel van verzamelde data een soort objectiviteit te bereiken. Met haar werk beweegt Lisa zich op het gebied van de literaire non-fictie, deze aan populariteit winnende soort van geschiedschrijving creëert volgens Heleen ruimte voor verschillende waarheden. Een democratisering waarbij iedereen zijn stem kan laten horen. Wanneer Lisa voordraagt uit De benen van Petrovski merk je hoe het actuele en het persoonlijke zich met elkaar vervlechten. Een bijzondere mix van feit en fictie.

In het tweede deel van de avond barst er een bom van energie op het podium. Joost Oomen gaat in gesprek met Geert Postma, die onder (veel) meer veilingmeester, koehandelaar, antiquair en kroegbaas was. Joost is geïnteresseerd in de band die mensen met dingen, met voorwerpen, aan kunnen gaan. Geert ziet vooral veel raakvlakken met het schrijverschap; je koopt geen voorwerp maar een verhaal. Hij demonstreert dit door middel van een live-veiling van de twee chapbooks. Geen probleem voor Geert, want zolang het iets is waar hij zelf enthousiast van wordt, kan hij het zonder moeite aan de man brengen. Het publiek kijkt geboeid toe, hoe deze man Het Badhuis in een heus veilinghuis veranderd. Maar deze wervelwind van een interview was nog maar het voorproefje voor De zon als hij valt, het chapbook van Joost. In een donkere sfeer nemen hij en gitarist Jorrit Westerhof het publiek mee naar een andere wereld. Een wereld waarin je meeleeft met een glazen oog en een afgerukte pols met een stilstaand horloge er nog omheen. Een donkere, absurde maar ook humoristische wereld, waar het afgaande brandalarm alleen maar aan bijdraagt. Wat een avond! Wat een beloftes!

In het kader van het Wintertuinfestival lanceert Wintertuin een digitaal festivalcentrum: een online platform met iedere week nieuwe themagerelateerde content in allerlei vormen. Meer informatie en antwoorden op vragen over het festivalprogramma en de kaartverkoop kan worden gevonden bij de Festivalbalie.

[wintertuin]

Wintertuinfestival 24-11: Donderdag met Lubach Ook de tweede dag van het festival was een doorslaand succes: in een bomvolle Vereeniging droegen agentschappers Jelko Arts en Gerjon Gijsbers voor en werd Arjen Lubach aan de tand gevoeld door Dennis Gaens, en nadat Arjen zelf had voorgedragen kreeg het publiek de gelegenheid prangende vragen te stellen. Martijn van Koolwijk was erbij en vatte de avond voor ons samen. De foto’s werden gemaakt door Studio Schulte Schultz Fotografie.

“Voor Dennis, met zoete herinnering aan het leuke gesprek.” Dit schrijft Arjen Lubach een kleine tien jaar geleden in Dennis Gaens’ exemplaar van Mensen die ik ken die mijn moeder hebben gekend. Die avond spreken zij elkaar voor een handjevol luisteraars in het Nijmeegse Cultuurcafé. Tijdens het Wintertuinfestival 2016 spreken de twee elkaar opnieuw. Ditmaal met 900 toeschouwers in concertgebouw De Vereeniging.

De avond wordt geopend door twee schrijvers uit het agentschap van Wintertuin. Op het podium zien we grote tekeningen op een ezel. Telkens als Jelko Arts de volgende tekening tevoorschijn tovert zorgt dit voor een mooie samenwerking met het verhaal dat hij vertelt. De tweede schrijver uit het agentschap, Gerjon Gijsbers, vindt het thema ‘Dit is echt’  maar verwarrend. Hij heeft zojuist een boks gegeven aan Arjen Lubach, iemand waarvan Gijsbers dacht dat hij enkel op zondag bestond.

En dan is het zover. Lubach loopt het podium op en vraagt zich hardop af: “Wat doen jullie hier?!” De avond zou oorspronkelijk een soort collegetour zijn, in één van de collegezalen van de universiteit. Toen die zaal binnen drie minuten uitverkocht was, werd het programma naar De Vereeniging verplaatst. Lubach: “Zo veel mensen en dat voor iemand die vroeger alleen herkend werd omdat mensen dachten dat ik Jamai was. Of Anders Breivik.” Wat volgt is een geanimeerd gesprek over de carrière van Lubach. Zijn Eminem-cover Slimme Schemer blijkt ouder dan de meeste bezoekers van de avond. Het nummer was een enorme hit en zorgde ervoor dat Arjen met zijn studie stopte. Via een omweg kwam hij bij de televisie terecht.

“In Nederland heb ik achter de schermen vooral geleerd hoe je géén goed programma maakt,” aldus Lubach. “Ik ben op een gegeven moment bij satirische nieuwsprogramma’s in Amerika wezen kijken, daar heb ik erg veel van geleerd. Ik ben dan ook de eerste die toegeeft dat ik iets doe in die stijl.” Maar is hij zoals sommige van zijn Amerikaanse collega’s dan ook bezig met het naar buiten brengen van de waarheid? “Ik blijf een komiek, dus ik zoek vooral naar dingen waar ik grapjes over kan maken. Ik wil geen politiek standpunt naar buiten brengen, maar ik vind het  belangrijk om bepaalde dingen aan te kaarten. Dat hele gedoe over vaccinaties en Facebook als nieuwsbron zijn dingen die mensen moeten weten, maar in de basis willen we met Zondag met Lubach gewoon een grappig programma maken.”

Arjen draagt ‘De hond’ voor, het enige verhaal dat hij de afgelopen tijd heeft geschreven. “Ik zou graag weer eens tijd hebben om een boek te schrijven.” zegt hij “Mijn karakters hebben vaak een eigenschap waar ik jaloers op ben. Ze kunnen de wereld observeren zonder de neiging te hebben zich erin te mengen.”

De avond word afgesloten met vragen uit het publiek. Toch nog een soort collegetour. Arjen “Leuk dan ben jij vanaf nu een soort Twan Huys”, Gaens: “En jij Anders Breivik.”

Tijdens het interview spraken Dennis en Arjen kort over de Satire Paradox (door de grap de inhoud niet meer zien). Meer weten over de Satire Paradox? Luister The Satire Paradox podcast van Malcolm Gladwell hier.

In het kader van het Wintertuinfestival lanceert Wintertuin een digitaal festivalcentrum: een online platform met iedere week nieuwe themagerelateerde content in allerlei vormen. Meer informatie en antwoorden op vragen over het festivalprogramma en de kaartverkoop kan worden gevonden bij de Festivalbalie.