#zagadka

[e-uociec]

"Aby dojść prawdy na podstawie pozorów, trzeba interpretować, rozwiązywać zagadki… ale chociaż leży to w możliwościach człowieka, większość ludzi nigdy tego nie robi." – Philip K. Dick "Valis"

[twojanieznajoma]

Czytam i analizuję, każdą wysłaną przez ciebie wiadomość, nawet kilka razy. Ponieważ daje mi to namiastkę ciebie. Dodaje mi to nadziei, doszukując się czegoś, czego nigdy od ciebie nie dostanę- choć garstki miłości.

Miłość jest cudowna pod warunkiem, że jest odwzajemniona i prawdziwa.

Mogę cię opisywać i mówić o tobie bez przerwy. Jesteś dla mnie ulubioną książką, która nigdy się nie znudzi, a za każdym razem w jakiś sposób mnie zaskoczy.

Przeglądam nasze wspólne zdjęcia i nagrania, ponieważ w ten sposób mogę poczuć, że jesteś bliżej mnie.

Mamy za sobą wiele dwuznacznych sytuacji, może tylko dla mnie były dwuznaczne, a ty po prostu żartowałeś lub chciałeś być miły?

Mimo wszystko nadal czuję, że jest coś między nami. Coś pomiędzy miłością, a przyjaźnią. Coś pomiędzy udawaniem, a prawdą. Coś pomiędzy uśmiechem, a smutkiem.

Coś co jest pomiędzy przeciwieństwami zawsze ciężko zdefiniować, dlatego pozostaniesz zagadką w mojej głowie. Zagadką, którą kiedyś rozwiążę.

[8hotoke8]

Perfekcyjnie nieidealny

On jest idealny, choć tak wiele osób mówi, że nie jest. Ma piękne oczy, jak Pacyfiku odmęty. Uroczy delikatny uśmiech, który nie pasuje do jego postury. Na jego widok serce zaczyna bić mi mocniej, mimo że jest pełne blizn, ran, szwów, plastrów. Uwielbiam jego zapach, jego perfumy, a nawet sposób w jaki chodzi. Kiedy patrzy na mnie zaczynam się rumienić. Jego urok mnie onieśmiela i rozbraja od lat. Cieszy mnie fakt, że mogę być jego przyjaciółką. Być blisko, choć nie tak blisko jakbym chciała, a może jednak nie jest tak idealny, może ludzie mają rację?

Nie jest idealny, bo jest ślepy na wartości. Niedocenia tego co ma już obok siebie, woli brnąć w nieznane i niepewne. Powiedział wiele słów, które krążą w mojej głowie, tak wiele sytuacji cudownych odtwarzam w głowie. Sprawił mi również wiele przykrości. Raz traktuje jak kogoś więcej, raz jak przyjaciółkę, a raz jak obcą mu kobietę.

Nie wiem co mam zrobić, mętlik mam w głowie. Pozostawić to do rozstrzygnięcia przeznaczeniu, czy może powiedzieć mu wprost co myślę, czuję i widzę. Czekać, czy uciec czym prędzej, za nim będzie za późno na ratowanie i tak już ledwo trzymającego się serca. Zadreczasz mój rozum, miażdżysz serce, łamiesz zasady mojego myślenia, by zaraz serce obudzić, poukładać myśli, napełnić mnie spokojem. Wariuje przez Ciebie i nie wiem co może wydarzyć się jeszcze. Czy podoba mnie się to, czy tak naprawdę tego nie chce?

~ Hotoke 03.10.2021

[mariatsu]

Wiem, że kiedyś nadejdzie dzień, który będzie oznaczał mój koniec. Nie wiem, co przychodzi po śmierci, ale myślę, że coś się z człowiekiem dzieje. Trudno uwierzyć, że wszyscy zamienimy się w proch i pył. Ale kto wie?

[getupsunny]

Wczoraj to przeszłość, jutro to zagadka, dzisiaj to dar.

[combiner99]

[bad-bitch9]

Sama do końca nie rozumiem Ciebie i siebie tego jaka relacja jest między nami i tego, że mimo naprawdę długiego czasu, kiedy nie utrzymywaliśmy kontaktu to kiedy nagle znowu się spotykamy czuje jakby między nami cos było jednak żadne z nas nie jest w stanie o tym głośno porozmawiać i powiedzieć ile dla siebie zobaczymy. Nie wiem też czy faktycznie dobrze to wszytko odbieram czy tylko sobie to uroiłam. Mimo wszytko jesteś miłością mojego życia. Możliwe że nie zdajesz sobie nawet sprawy z tego ze byłabym gotowa poświecić dla Ciebie wszytko byle byś mnie kochał prawdziwie.

[beliveinyourstrength]

Złe decyzje zawsze na początku wyglądają ciekawiej.