#zondagen

[streeploos]

Doe die dingen gewoon, zodat ge wanneer ge binnen 50 jaar afhankelijk zijt van uw wandelstok kunt zeggen hoe content ge zijt dat ge het toen toch maar gedaan hebt.

[hersenspinseltjes]

zondagen/zo'n dagen

Ik haat zondagen. De laatste dag van de week. Ik moet nog zoveel doen, maar ik geraak weer eens niet vooruit. Mijn boeken liggen voor me, m'n gedachten zijn ergens anders naartoe gevlogen. Zachtjes begin te huilen. Daarna steeds harder. Ik wil roepen dat het niet meer gaat, maar mijn stem lijkt verdwenen te zijn. Ik wil op de muren slaan en dingen stuk maken, maar ik vind de kracht niet om me vooruit te bewegen. Met beide armen neem ik mijn benen vast, hoofd op mijn knieën. Uren blijf ik zo zitten. Wanneer de avond bijna valt probeer ik deze dag van mijn lijf te schrobben met het warme badwater. Dat mislukt. Zoute tranen vermengen zich met het water. 'Jammer dat het niet diep genoeg is om in te verdrinken', denk ik. Ik heb weer niks gedaan vandaag. Ik haat zo'n dagen.

[spinraggen]

Zondagen.

Geen twee momenten gelijk: de zon verplaatst de vlekken licht langzaam over mijn rug, jouw huid. Hier liggen we dan, stil en naast elkaar, samen en toch wonderbaar- lijk alleen.

[nodaywithout]

De regen komt hier met bakken uit de lucht. De verwarming staat zelfs aan. En het is een onbegrensde dag, een echte zon(der)dag.  Of een afzonderdag, een zonderzondag, een (z)onderduikdag, of een verzonnen dag. Zoonlief werkt achter z'n laptop aan de eettafel, dochterlief slaapt op de bank onder herfstdekentje, husband maakt muziek boven achter de pc en ik teken aan m'n houten oude ptt-bureautje.  De geluiden van deze grenzeloze dag: radiojournaal, getik van regen tegen het zijraam en aanspringende cv oja en een snorrende Minguskat op een rood kussentje hier achter mij. No day without...zondagen.

illustratie ©mvwelie