Ben gönlünü toprak sandım, taş'ımış.
noise dept.

roma★

JBB: An Artblog!
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
will byers stan first human second
art blog(derogatory)
No title available
DEAR READER
Xuebing Du

JVL
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
No title available
Lint Roller? I Barely Know Her
wallacepolsom
$LAYYYTER
Mike Driver

ellievsbear
Three Goblin Art

Kiana Khansmith
trying on a metaphor
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Malaysia
seen from United States

seen from Bangladesh
seen from Brazil

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Brazil

seen from Malaysia

seen from United States
seen from Philippines
seen from Venezuela
seen from United States
@takkelimuallim
Ben gönlünü toprak sandım, taş'ımış.
Tumblr'da 9. yılımı dolduruyorum 🥳
Dedim ki benim cümlelerim bile devrik, kalbimin içini hiç sorma.
250 gönderi!
Ne çabuk büyüyorlar.
Ben onu gelmediği yerlerde bekliyorum.
Savaştan başka bir şey görememiş bebekleri enkazın altında bırakanlar gün gelir daha büyük bir enkazın altında kalırlar. Allah'ın adaleti var.
Tumblr'da 8. yılımı dolduruyorum 🥳
Bu yüzden onu o kadar kolay sevdim. Kolay olmasa da severdim.
Ben, nerede yağmur yağsa orada şemsiye kırmanın kitabıyım.
İstanbul benim canım
Vatanım da vatanım
İstanbul … İstanbul…
Bir bilsem unutmak bu lisanda kaç hecedir.
Allahım, beni biliyorsun, bir mutlu son yazdın mı bana, deyiver şu kölene
Bazı repliklerimi unuttum, bazı rolleri çaldım, sahnede uyukladım
Ama şimdi geldi de sırası bir müjdenin, bir armağanın
Kullanmadığım kelimelerim var, saklamışım andıkça kamaşmışım
Kayıp dillerin arasından çekip çıkarmışım, kör hafızların lehçelerinden,
Sabahki taarruz için biriktirilmiş sözlerden, istiklal marşlarından,
Unutulmuş dervişlerin dağarından, vasat alimlerin notlarından,
Aşka yeteneksizlerin ezberinden, okunmayan yazarların defterinden,
Bütün o sözcükleri topladım, oturdum kumar masasına
Dünyanın en tuhaf eli bende, talihim bir ucundan tutuşuyor, görüyorum
Batmak üzere geldim, imha edesin şu beni, kullanıp atasın
Irmaklar geçirmeyesin, sallardan itesin, tenha koyasın
Senden gayrısına kaymasın gözlerimin ne akı ne karası diye
Allah rahatlık versin. İnsanlar vermez çünkü.
Ahmed Arif. Diyarbekir Kalesinden Notlar.
Bu dağlar kömürdendir. Giden gün ömürdendir Feleğin bir kuşu var. Pençesi demirdendir.
“Rabbim!” dedi Adem, “Senden af dilemeye bildiğim kelimeler yetmiyor, bana yenilerini ver.”