Kwentong May-Kwenta for People Like You

Ang mundo ay puno ng istorya. Ito ay malaking entabladong nagpapakita ng iba't ibang emosyon at karanasan. Minsan nasasabi, minsan nasusulat. At minsan, naiisip habang nakadungaw sa bintana ng dyip o bus.

[thoughtsofmemarlon]

Ano'ng Meron?

Nagalaw ko lang nang di sadya ang Tumblr account ko. Binalikan kung ano ba yung mga huli kong mga nasulat. Sa pagkakatanda ko, 2022 pa yata ang huli at tungkol ito sa rant ng aking buhay. Sumunod na ay yung kwento ng madrama kong paglaban mula sa paghihiwalay at pagkabalisa.

2025 na. Ilang taon nang Facebook - YouTube - Instagram - at kung ano pa ang mga binubuksan kong mga apps sa aking cellphone. Ilang taon din ang nakalipas bago ako pumasok sa bagong relasyon. Gulat nga lang na ngayong taon, makakasama na namin ang aking anak. ANAK?

2023 at 2024 ang mala-sirkong mga taon. Makulay at masaya, pero may lungkot at balisa. Pero ano bang aral ang nakuha ko matapos ang dagok ng mga nagdaang taon? Natuto akong lumaban. Correction: Natuto KAMING lumaban.

Hindi ako nag-iisa. Kasama ng aking mahal na asawa, parang may compass akong dala at itinuturo ako sa tamang direksyon. Salamat sa pagmamahal, Leila. 😊😘

[thoughtsofmemarlon]

Nasubukan mo na bang matulala nang buong araw?

Dumating din ang panahon ng bakasyon, yun nga lang, puno na ito ng problema, pagkabagabag, at maraming mga tanong sa isip. Lagi kong nagiging problema ang pera, palatandaan na talagang hindi na laro ang buhay. Kamakailan ay nag-apply ako ng loan sa isang bangko, good for 5 years payment. Di ko alam kung tama ang desisyon pero wala akong magawa dahil sa walang humpay na demand sa akin ng mga taong nakasandal. Ang hirap maging ganito. Pero bahala na.

Nasabi rin ng aking mama ang kalusugan ng aking lola sa Mindanao. Hirap makagalaw at sumusuka nang may dugo, sabay din ng paglabas ng dugo sa ilong. Sa ngayon ay naging okay na si lola, pero sabay din ito ng panibagong pagsandal ng responsibilidad.

Usap usapan sa nabanggit ng aking kaibigan at katrabaho sa isang paaralan ang pagbaba sa akin sa JHS, na orihinal kong plantilla sa pinapasukang paaralan. Ang tingin ko tuloy, mang-iiwan ako, at mapag-iiwanan. Nakadagdag din sa iisipin ko kung paano ulit ako magsisimula from the bottom.

At huli sa araw na ito, ang post mula sa isang kilalang tao sa FB. May kaugnayan sa mga Pilipinong piniling umalis, magtrabaho, at manirahan sa ibang bansa. Nakaka-tempt, marahil sa ginhawang dulot nito. Pero kasabay nito ang lahat ng maiiwanan at magiging epekto sa taong pipiliing magbakasakali sa ibang bansa. Pero ano bang aasahan sa bansa at sa mga lider na walang pangakong kaginhawaan kundi para sa kanila lamang?

Daming tanong. Daming alam. Pero walang nararamdamang pagbabago. Paulit-ulit lang. Hirap maging tao. Hirap maging mahirap. ###

[thoughtsofmemarlon]

Matagal ko na palang nai-tengga ang Tumblr account na ito. Matagal na, simula noong nawalan na ako ng oras. Simula rin iyon ng pagkawala ng maraming interes ko dahil sa pagbaling sa ibang bagay.

Matagal na rin akong na-tengga, sa pagpiling ubusin ang oras para mawalan ng interes sa sarili. Hindi ko na kilala ang sarili ko.

[thoughtsofmemarlon]

Huling post tungkol sayo. Eto yung araw kung saan may training ka para sa inaasam mo sanang career somewhere. Binahagi mo sa akin kung ano yung session niyo ng araw na iyon habang kumakain sa McDo. At dahil magha-hapon na, humirit ka na mag-Starbucks bago ka bumalik, ako naman ay uuwi. Tuwang-tuwa ka dahil sinamahan kita kahit na araw yun ng Linggo at maraming gawain. Humirit ako na samahan ka pabalik sa training area niyo, pero sabi mo naman ay huwag na. Ang sabi mo pa, umuwi na ako para matapos ang mga dapat tapusin. Nakatingin ako sayo habang ikaw ay pabalik, palayo. Sumubok kumuha ng larawan para sana i-myday. Hanggang sa di na kita natanaw dahil nakalayo na, sabay sibat para makauwi na rin. Ang larawan sigurong ito ang magpapakita ng unti unti nating paghihiwalay. Ang konteksto ng larawang ito ay masaya, ngunit napalitan ng lungkot. Ilang linggo na rin ang nakakalipas noong nagsabi ka sa akin ng nararamdaman mo. Hindi maganda para sa akin. Sa pagkakataong iyon, seryoso ka na. Araw-araw na may kumikirot sa dibdib ko kapag may naaalala ako tungkol sayo. Mula sa masaya, malungkot, kapag badtrip o galit ka, kapag kabado, kapag may alinlangan, o kahit ano basta may kaugnayan sayo, mabilis itong bumabalik at gumuguhit ng larawan sa isip ko. Sinasakop ako ng kalungkutan. Pero ayos lang ako, sinabi ko na rin naman sayo na pinipilit kong labanan ito. May dahilan ka kung bakit mo ginusto ito at sa pagkakataong ito, tinanggap ko ito. Ikaw ang isa sa pinaka-magandang alaala na mayroon ako. At kahit masakit, ikaw at ikaw pa rin ang maiisip ko. It will take a long time bago ako maka move on kaya di mo ako masisisi. 🙂 Maraming salamat sayo. Hoping for your success. Hanggang sa susunod na habambuhay. 🐼 https://www.instagram.com/p/CBr0sf1BD7N1hETd2XpftYYxrjWKfhX6KCjkr00/?igshid=bhp2rtpl5h27

[thoughtsofmemarlon]

🌥️ https://www.instagram.com/p/CBfsvKIBuBlKB6EUGEQIIKZmKhBQwqoT-EFaEU0/?igshid=ort4f3ka5plm

[thoughtsofmemarlon]

Paunti-unting sumusubok na umikot gamit ang bike, narating ko ang area kung saan kami dati nakatira. Mula 1996 hanggang sa paglipat namin ng 2007, malaki ang pinagbago ng Brgy. Tambo. Sa pangalawang larawan makikita ang lungga ng mga Chinese. Sa area na iyon dati nakatayo ang tatlong bahay, kasama ang amin (kung saan kami ang caretaker) at malawak na lupa na puro puno lang ang meron. At sa pangatlo, ang ilog na puro basura, na kahit paano nabawasan. Pero amoy pa rin ang baho nito. Angs sarap balikan ng nakaraan. Pero may ilan na kailangang palagpasin at iwan. https://www.instagram.com/p/CBawikkhf3-gVGY9aY65zHIZsRdBVjwpAII5Qk0/?igshid=171dckmsc2gea

[thoughtsofmemarlon]

Lalahok sana sa pag-asang magbahagi ng aking tindig sa mga isyung panlipunan. Ngunit di ako tumuloy sa tatlong rason: malayo ang Las Piñas patungong QC para mag-bisikleta, masamang panahon at kabado akong makipagsabayan sa EDSA, ang huli naman ay seguridad (wala rin akong kasama mula south). Wala man ako sa "grand mañanita", patuloy pa rin tayong tatayo sa paniniwalang ang AKTIBISMO ay hindi isang krimen at hindi ito TERORISMO. Ang bansang PILIPINAS ay para lang sa PILIPINO, at pagkalampag sa mga nasa taas na kumilos. #JunkAntiTerrorBill #AtinAngPinas #OustYouKnowWho https://www.instagram.com/p/CBUnVbahUp3hIQe9_h6GZ-PyJJVw3WmnsAc4G00/?igshid=1ensorggr00eg

[thoughtsofmemarlon]

Nakakabaliw, 'di ba? Haays. https://www.instagram.com/p/CBE-1O6BlwHQ5bs4CysfjKAKH_J2-8HgLCVXTM0/?igshid=1mtkn5lgfcz0q

[thoughtsofmemarlon]

Nagsisimula muli mula sa una.

[thoughtsofmemarlon]

Paborito ko ang paglubog ng araw o takipsilim. Parang sa hinaba-haba ng araw ng paggawa, may nagsasabing "mahusay" ka at nagawa mong gawin ang mga dapat tapusin. Mas lalo kong paborito ito habang tinatanaw sa tabing-dagat, o kahit habang nasa sasakyan. Minsan akong humiling na sana hindi na muna lumubog ang araw o sumikat. Manatiling ganoon ang araw, nakasilip. Ayaw ko kasing dumilim. Malungkot ang dilim. Nakakabingi ang gabi. Ayaw ko rin ng masyadong maliwanag, nakakabulag. Ngunit tuloy-tuloy ang siklo ng araw at gabi. Sisikat at lulubog ang araw. Matindi ang sepanx ko (separation anxiety). Lalo ngayon na nagsisimula ulit ako. Hindi ko alam kung anong gagawin at mangyayari. Pero sa pagsisimula, laging pinapaalala sa akin ng takipsilim na may mga tao, bagay, at relasyon na nagsisimula at nagwawakas. Siklo ang araw at gabi, siklo rin ang buhay. Yun ang mga halimbawa ng pang-habangbuhay na proseso. Mayroon man tayong mga nais na mangyari, hanggang sana na lang ito gaya ng paghiling na sana, hindi na sumikat o lumubog ang araw. Song: Bawat Piyesa by Munimuni https://www.instagram.com/p/CA997b4B4_jWVW6WOXa_OdkoomYg__dndeEqiY0/?igshid=1q3pym8nt2a2c

[thoughtsofmemarlon]

Bob Ong's 56, p. 65. (at Las Piñas) https://www.instagram.com/p/CARw5voD8DP1lLatc7X29ASM27Uz161tZeRIY40/?igshid=14b3k3m8c2usx

[thoughtsofmemarlon]

Mundo.

Nakuha mo ang mundo ko. Naging masaya ako.

Gusto kong sakupin ang mundo mo.

Pero naalala ko, may iba ka pang mundo. 

[thoughtsofmemarlon]

#DesignThinking

[thoughtsofmemarlon]

Teacher's Day surprise of GAS XI - PSALMS. Salamat sa inyo. 😇😇😇 (at Olivarez College)

[thoughtsofmemarlon]

Happy 18th birthday po Ms. Arianne 😊😊😊 Late man po ako nag-post, special naman. Wishing​ for your health, wag ka gagaya sa katawan ko huhu. And be a blessing for everyone, lalo na sa akin. 😁😁😁 Para sa the one and only, sa tinatawag kong "payatot" dati, at ngayon big girl na, more birthdays to come. I love you. <3

[thoughtsofmemarlon]

XI- Psalms.

[thoughtsofmemarlon]

New start, new hopes.