Zoektocht

[zoektocht]

Ik zal altijd van je houden. Waar ik ook ben, met wie ik ook ben. Mijn leven lang zal ik elke dag aan je denken. Sommige dingen veranderen nooit. Jammer genoeg, ben jij daar een van.

[zoektocht]

Hoop dat alles vertraagt Teveel chaos vandaag Zijn we alles al vergeten wat we leerden

Zeg m'n naam en ik blijf Maar als ik rond mij kijk Het is het niet waard Het is het niet waard

Is er plaats voor mij In de verleden tijd Zou het zonder mij Niet veel beter zijn

[zoektocht]

je hebt me alleen gelaten maar ik heb het je al vergeven

want ik weet dat je nog ergens bent vannacht nog, toen ik door de stad dwaalde, zag ik je silhouet in het glas van een badkamer

en gisteren hoorde ik je in het bos lachen zie je, ik weet dat je er nog bent

laatst reed je me voorbij met vier andere mensen in een oude auto en ofschoon jij de enige was die niet omkeek, wist ik toch dat jij de enige was die mij herkende de enige die zonder mij niet kan leven

en ik heb geglimlacht

ik was zeker dat je me niet verlaten zou morgen misschien zul je terugkomen of anders overmorgen of wie weet wel nooit

maar je kunt me niet verlaten

[iwannabeapony]

Met jou kwam een nog vreemd verdriet waarop ik een leven lang gewacht heb.

Het kwam uit je ogen in de mijne uit je handen onder mijn jas het kwam en ik liet het.

Eindelijk zag ik dat alles voorbij zou gaan als deze dag boven land dat ik liefheb.

Ik zeg niet dat dat erg is ik zeg alleen wat ik dacht te zien.

[zoektocht]

Het is een magere troost dat alles moet verdwijnen

en ik je hoe dan ook op een keer toch zou moeten missen, bij voorbeeld

door de dood. Ik hou van je, al kunnen we waarschijnlijk niet meer worden wat we vroeger waren of dachten te zijn. Geen verhalen over afkeer,

over waanzin of grote trouw: ik verlang naar toen terwijl ik ouder word. Ik denk nog veel aan jou.

[zoektocht]

Look after me

Ik word er een beetje lui van, van dat werkloos zijn. Jij wordt er ook lui van. Hoewel ik niet met zekerheid kan zeggen of dat wel iets met werkloosheid te maken heeft. Misschien is het eerder andersom. Je weet intussen best wel al dat ik me eraan stoor. Aan dat lui zijn. Aan dat werkloos zijn. Het werkt elkaar in de hand. We worden lui omdat we werkloos zijn en we blijven werkloos omdat we lui zijn. Zo nu en dan schieten we in actie. Ik al wat vaker en heviger dan jij, althans dat geloof ik. Want wat jij uiteindelijk al dan niet doet, weet ik niet.

Zo nu en dan geloof ik er weer in, wil ik er weer helemaal voor gaan. Dan stort ik me als een kip zonder kop in een heleboel verschillende vacatures en solliciteer ik erop los. Er worden motivatiebrieven en steeds maar opnieuw aangepaste cv's verstuurd. Na afloop wacht er mijn vurige sollicitatiepogingen hetzelfde lot te wachten als menig kip zonder kop: een stille dood sterven. Af en toe zit er een gevalletje Mike tussen, de kip die nog achttien maanden zonder kop verder leefde. Tot nu toe hebben mijn sollicitatiepogingen het echter nog geen achttien maanden overleefd, maar sommigen houden het toch enkele dagen vol. De wanhopige mails evolueren naar een hoopvol gesprek. Op zulke momenten voel ik het verlangen naar werk weer groeien en zal ik dan ook mijn uiterste best doen om de tegenpartij van mijn kunnen te overtuigen. Helaas sterven de meeste van mijn pogingen achteraf alsnog een pijnlijke dood. Heel uitzonderlijk overleeft mijn poging de eerste ronde. Op naar de tweede! Mijn enthousiasme stijgt meer en meer. De betreffende job lijkt elke dag dichter bij mijn droomjob te liggen. Jammer genoeg zijn er nog heel wat rondes te overleven. Want zo gaat dat tegenwoordig. Je wordt niet meer zomaar aangenomen, neenee. Je wordt eerst zorgvuldig ondervraagd, als het ware op het spit gelegd. Wanneer je genoeg over jezelf hebt opgeschept, mag je naar de tweede ronde. Daar moet je bewijzen dat al die opschepperij wel degelijk enige basis van waarheid heeft. Zodra dat je gelukt is, komen er nog wat testen bij kijken die aangeven of je geestelijk wel in orde bent. Logica en van dat alles. Wanneer er dan uiteindelijk vastgesteld werd dat je geen robot, maar een capabele kandidaat voor de job bent, mag je nog een gesprekje aangaan met 'de grote baas'. Die zal dan eerst bepalen of hij jou wel leuk vindt. Zie je er bijvoorbeeld wel snoezig genoeg uit om zijn bedrijf te vertegenwoordigen? Als dat ook allemaal snor zit, krijg je mogelijk een contractje voorgeschoteld. Dat mag je dan tekenen. Naar dat moment, waarop ik een pen neem en mijn handtekening onderaan dat blaadje papier krabbel, kijk ik zo ontzettend uit. 

Op dit moment ben ik amper op weg naar ronde twee. Ontzettend spannend allemaal. Ik wou dat jij ook op weg was naar ronde twee. Jou interesseert het schijnbaar allemaal niet, al die rondes. Al dat gedoe voor een job. Voor jou moet het allemaal vlotten. Je stapt een winkel binnen, zegt "Hey, ik ben een vlotte kerel, ik wil hier werken." en BOEM PATS je bent aangenomen. Was het maar zo simpel denk ik dan. Soms weet ik niet of ik jaloers moet zijn op jouw onbezorgde kijk op de werkloosheid en bijgevolg geldloosheid of of ik je een trap onder je kont moet geven zodat jie eens werk maakt van werk zoeken.

Jij bent zo anders dan ik. De ambitie die jij mist, vul ik wel weer aan. Jouw alles-komt-goed-attitude maken mijn eeuwige kopzorgen een pak lichter. Waar ik mijn zelfbeheersing volledig overboord gooi, ben jij er om mij als een anker weer op mijn plaats te krijgen. De laatste maanden zijn moeilijk voor mij. Misschien maak ik het mezelf gewoon niet makkelijk. De dingen zijn in mijn gedachten veel drastischer, veel dramatischer, veel harder dan ze in realiteit misschien zijn. Ik kan relativeren. Ik doe het alleen niet vaak meer. Vroeger deed ik het de hele tijd. Nu kan ik het bijna niet meer. De destructieve kant wint het recent vaker van de hoopvolle, relativerende, optimistische en vooral verstandige kant. De laatste kant zal winnen, hij komt alleen wat traag weer op gang. Ik denk dat hij blijven steken is in zijn winterslaap. Tot die tijd dat hij weer ontwaakt, hoop ik dat ik op jou kan rekenen om die kant een beetje van mij over te nemen. Om mij met mijn beide voetjes op de grond te zetten wanneer ik ze weer zie vliegen.

There now, steady love

So few come and don't go

Will you, won't you

Be the one I'll always know?

When I'm losing my control

The city spins around

You're the only one who knows

You slow it down

Look After You / The Fray

[zoektocht]

The One And Only

Je denkt het waarschijnlijk elke keer, dat hij ‘The One’ is. Jaja, deze keer is het écht. Deze keer is het anders. Nog anders dan al die andere keren dat je dacht dat het anders was. Maar is het ook anders? Of lijkt dat nu enkel zo, net zoals dat toen zo leek. Nu is het wel duidelijk dat dat toen niet zo was. Dat je ongelijk had. Dat geef je in dit geval graag toe, want anders zou je nu geen gelijk hebben. Er kan er namelijk maar eentje ‘The One’ zijn. Hoe graag ik het ook wil geloven, ik wil het niet. Dit klinkt zo tegenstrijdig, maar ik wil niet weer ongelijk krijgen. Dus laat ik alles zijn beloop gaan. Als hij deze keer dan echt ‘The One’ blijkt te zijn, dan zal ik zeggen dat ik wist dat het deze keer anders was. Ik wist het, omdat ik alles zijn beloop liet gaan. Omdat ik wist dat het goed zou komen en hij wist het ook. Dat hij het weet, of denkt te weten, is wel duidelijk. Hij is zo overtuigd dat hij ‘The One’ is, dat ik het bijna geloof. Misschien geloof ik gewoon niet meer in ‘The One’. Why would it be that there could only be one? Misschien waren ze allemaal ‘The One’, op dat moment. Misschien is ‘The One’ geheel afhankelijk van het moment, heeft elk moment zijn eigen ‘One’. Zo snel als dat moment voorbij is, zijn zij dat ook. Dan worden ze ‘The Previous One’. Terwijl jij op zoek bent naar ‘The Next One’. Alleen wil je nu geen ‘Next One’. Je wilt ‘This One’. Zo is het elke keer, maar tot nu toe kwam er altijd een ‘Next One’. Nu weet ik het niet. Ik weet niet of hij ‘The One’ is, ik wil het niet. Want als hij ‘The One’ is, bestaat de kans dat hij ‘The Previous One’ wordt. En ik wil geen ‘Next One’ meer. Stiekem wou ik dat vroeger wel, toen ik bij The Last Previous One was. Erg maar waar, wachtte ik. Ik zocht niet, maar ik wachtte op ‘The Better One’. Hoe die in mijn verbeelding was, zo is hij nu niet. Dat hij ‘The Better One’ is, dat denk ik wel. Dat hoop ik vooral. Niets gaat hoe ik het plande, hoe ik het in gedachten had. Misschien maar goed ook, misschien word ik toch nog graag verrast. Het verwart mij en ik ga erin mee. Geen idee waar het mij brengt, het maakt mij nieuwsgierig. Het lijkt vertrouwd en toch lijkt het onzeker. Er is bijna evenveel tegenstrijdigheid in ons als in mij. Alleen wint hij het daar van de tegenstrijd en verlies ik van mezelf. Geen nood, de revanche is op komst. De mijne welteverstaan, niet die van de tegenstrijdigheid. Die misschien ook, maar ik ben vastberaden die te overwinnen. Tot die tijd komt, zal ik mijn troost zoeken in iets beter. Iets beter, dat is hij. Een beetje geluk in de vorm van een persoon. Da’s wel, leuk. Net zoals jij.

[zoektocht]

Dit is zo'n moment waarop ik even ontwaak uit mijn luchtbel van... Nu ja, leegheid. Wanneer ik bij jou ben, bij mijn vrienden, familie, wanneer ik werk; het is een manier om mijn gedachten te verzetten, te ontsnappen aan mijn realiteit. De realiteit dat ik niet weet waar ik heen wil, letterlijk en figuurlijk. Ik twijfel, overweeg, weerleg, zit vast. Altijd al een dromer geweest, twijfelaar. Nooit gedacht dat het zo ver zou komen. Ik hou zo krampachtig vast aan alles wat mij zekerheid biedt. Iets in mij verzet zich tegen dat vastklampen, en dan wordt alles zo'n ontzettende warboel.

Je probeert me te helpen, schuift me een blad papier toe en doet me mijn doelen opschrijven. Alleen kan ik niet opschrijven wat ik niet voor ogen heb. Je zegt dat ik me niet mag verzetten tegen mensen waar ik om geef. Ik geef om jou, dus als jij ook om mij geeft zeg je dit omdat je mij niet kwijt wilt. Ik wil jou ook niet kwijt. Alleen, vraag ik me de laatste tijd af waarom. Hou ik je vast omdat je mij zekerheid biedt? Of hou ik je omdat ik van je hou? Ik dacht al die tijd dat jij degene was die hulp nodig had. Misschien was je dat ook, nee, dat ben je nog steeds. Ik besefte gewoon nog niet dat ik ook zo behoeftig ben. Ik heb zo mijn best gedaan om er voor jou te staan. Nu moet ik voor mezelf zorgen. Ergens wil ik dat helemaal niet zonder jou. Daar komt dan nog eens bij dat jij ook zo graag voor mij wilt zorgen. Misschien willen we zo graag voor elkaar zorgen dat we onszelf erbij vergeten. Maar als we niet voor onszelf kunnen zorgen, hoe zorgen we dan voor elkaar? Ik wil het niet zonder jou, maar ik denk dat het niet anders kan. Dat maakt mij droef. Ik hoop dat ik verkeerd zit, dat ik dat op tijd inzie. Ik geef zo veel om jou.

"We dated and she's an incredibly important person that I lived with for a long time, but it's about that time in a relationship that I was going through; you're in a relationship because you need help, but that's not why you should be in a relationship. And that's skinny, it doesn't have weight. Skinny love doens't have a chance because it's not nourished." - Justin Vernon

[zoektocht]

What can I say? I want it all.

Het intellect van Sheldon Cooper, het lijf van Megan Fox, het fortuin van Bill Gates en daarbij een bruisend sociaal leven? Yes please. Dit jaar ga ik het helemaal waarmaken. Nu ja, misschien ook niet. Laat ik het proberen. Deze week heb ik alvast heel wat gepland, +1 voor het sociaal leven! Vanaf volgende week voeg ik daar twee à drie avonden fitness aan toe om een killer body te bekomen. Dit graag met fitnessbuddy om nog wat extra punten te scoren op sociaal vlak. Daarbij zou wat extra intellect mij niet misstaan. Het zal waarschijnlijk al helpen om dat fortuin te bemachtigen, want hoe ik dat ga klaarspelen is mij nog een raadsel. Vandaag heb ik mij alvast verder verdiept in de wondere wereld van leptonen, met name neutrino's! Dit klinkt de meesten ongetwijfeld als Chinees in de oren, maar ik kan je verzekeren dat als je de taal spreekt, ze je niet meer loslaat. Met dank aan Jean-Paul Keulen die 'De deeltjesdierentuin' geschreven heeft.

Voor de Sheldons (in wording) onder jullie: http://arxiv.org/

Laat ik er om af te sluiten nog een quote tegenaan gooien;

"My American dream is to have it, a little bit better than my parents ever had it"  Less Than Jake

[zoektocht]

Loslaten

Ik heb al vaker gehoord dat ik moet leren loslaten. Het is tegenwoordig ook zo'n hype. Overal zie je boeken, magazines, documentaires over loslaten. Ik word er een beetje vervelend van. Misschien is dat wel omdat ik het er zelf zo moeilijk mee heb. Blijkbaar, want ik had het zelf nog nooit zo bekeken. De mensen die me zeiden dat ik moet leren loslaten, waren meestal de mensen die zelf met iets zaten. Nu ook 'Doelen bereiken met dummies' me recent nogal met de neus op de feiten wees, begon ik er zelf wat meer over na te denken. Mijn excuses dat ik verder niet meer geschreven heb over het boek. Veel oefeningen waren eerder praktisch en als ik eerlijk ben, heel confronterend. Zo doet het boek je nadenken over alles waar je in faalt. Natuurlijk doet het dit zodat je die dingen kan veranderen, je denkwijze veranderen. Desalniettemin vond ik het moeilijk en had ik na zo'n oefening vol zelfbeklag al helemaal geen zin meer om ze online te bespreken.

Terug naar het loslaten. Mede door mijn boek, heb ik een aantal zaken genoteerd die ik wil loslaten. Wil, niet moet. Om te beginnen mijn allesoverheersende angst dat als ik wat langer weg ben van huis, er iets erg zal gebeuren. Dit bracht me tot de drang om over alles controle te hebben, soms zelfs over mijn vriend en vrienden. Die wil ik zeker kwijt. De controledrang welteverstaan, niet de vrienden. Het idee (helaas mede tot stand gebracht door mijn boek) dat een dierenasiel mijn enige levensdoel is, mijn passie, mijn missie, ... Zal nog het moeilijkst zijn om los te laten. Misschien hoef ik het helemaal niet los te laten en zal ik het kunnen verwezenlijken. Mogelijk ook niet en dat is voor mij heel erg moeilijk te aanvaarden. Werkpuntje dus. 

De angst om nieuwe dingen te proberen wil ik ook graag kwijt. Die hangt echter sterk samen met de angst om weg van huis te gaan. Nieuwe dingen associeer ik snel met reizen. Reizen, daar hou ik van. Als ik nadenk over wat ik het liefst wil naast een dierenasiel, dan is dat de wereld zien. Vreemde culturen leren kennen, vrijwilligerswerk doen in allerlei landen en erover schrijven. Mijn ideale leven als ik geen dierenasiel kan verwezenlijken, ziet er ongeveer zo uit: rondreizen, steeds enkele maanden blijven en vrijwilligerswerk doen, daarover schrijven voor een Nederlands- of Engelstalig magazine/krant/...

Hoeveel mensen hebben het geluk om zoiets te kunnen doen? Niet veel. Van welk geld leef je? Je hebt geen vaste thuis met dezelfde vrienden en familie om je heen. Dit zijn dingen die me tegenhouden. Misschien als ik daadwerkelijk de kans krijg dit te doen, ze me niet meer tegenhouden. Ik denk dat mijn impulsiviteit dan de bovenhand haalt en vertrekt. Spijt zal ik niet hebben. Spijt dat ik het nooit gedaan heb, waarschijnlijk wel.

Ach, ik ben twintig jaar. De wereld ligt aan mijn voeten, tijd om ze te bewandelen.

[zoektocht]

En de beste job ter wereld gaat naar..

Mijn bewondering voor deze toch wel uitzonderlijke man gaat gepaard met jaloezie, hoewel de bewondering toch wel de bovenhand haalt. Hij is 34 en heeft dingen gedaan waarvan de meeste mensen hun hele leven enkel zullen dromen. Zeker de moeite waard om even te lezen en zijn filmpje te bekijken!

http://www.jobat.be/nl/artikels/en-de-beste-job-ter-wereld-gaat-naar//

[zoektocht]

Doorzettingsvermogen deel 1

Nooit gedacht dat een leuke job vinden zo moeilijk zou zijn. Ik kan er wel 100 bedenken: dierenarts, actrice, schrijver, mode-ontwerper, binnenhuisarchitect, archeoloog, tatoeëerder, journalist, model, kleuterleidster, tv-presentatrice, schilder, archeoloog, curator, boekhandelaar, schoonheidsspecialiste, stewardess, antropoloog, seksuologe,... Ik zou nog uren kunnen doorgaan. Waarom zie ik tussen de duizenden vacatures dan zelden zo'n job staan? Je zou bijna gaan denken dat al wie een leuke job heeft, ze met beide handjes stevig vastgrijpt en nooit meer loslaat. Zoek je echter een job als verkoper of administratief bediende, dan heb je keuze genoeg. Lucky you als je daarnaar op zoek bent. Dat ben ik niet. Pech voor mij dus. Mijn goede hoop raakt stilaan zoek, net als mijn geduld wat dat betreft. Ik ben het stilzitten en bankhangen meer dan beu. Ik wil reizen, de wereld zien. Alles op z'n tijd wat dat betreft. Nu is het tijd om weer aan het werk te gaan. Boeiend werk, zo'n werk dat ik mezelf jaren dag in dag uit met een glimlach zie doen. De oplossing: enkel solliciteren voor jobs waarbij dit het geval is. Gevolg: weinig solliciteren, wat weinig resultaten oplevert. Ik weiger echter te solliciteren voor een job waarvan ik nu al weet dat ik ze eind 2013 niet meer doe. Eerder zei ik al te willen werken aan mijn doorzettingsvermogen. Ik wil een leuke job en ik zal doorzetten tot ik ze krijg!  

[zoektocht]

Waarom succesvoller je doelen bereiken?

Volgens mijn boek is bij het bereiken van doelen focus van groot belang. Hm. Focus, niet mijn sterkste punt. Niet dat ik het niet wil, maar mijn gedachten leiden nu eenmaal een eigen leven en blijven niet graag op één plaats. Ze dwalen liever af. Net zoals ik nu aan het afdwalen ben nu ik jullie een verhaal over autorijden wil vertellen - waarbij de focus verliezen overigens uiterst vervelend is. Ik zal jullie dat verhaal maar besparen en mijn focus weer verleggen richting boek.

"De schipper die zeilt zonder doel, klaagt constant dat de wind uit de verkeerde hoek komt" zei Seneca volgens mijn boek. Enkele dagen geleden kreeg ik van mijn moeder enkele gelijkaardige spreuken naar het hoofd geslingerd. Ze brachten meer verwarring dan duidelijkheid. Sinds moeder toen zei dat mijn onderbewuste wel wist waarover ze sprak en de inleiding van dit boek beloofde het bewuste in contact te brengen met het onderbewuste - dat blijkbaar al lang weet welke koers te varen - wacht er mij enkel duidelijkheid. Hopelijk zal volgende oefening daarbij helpen.

1. Zet voor jezelf op een rijtje waarom je succesvoller je doelen wilt bereiken.

2. Wat zijn doorslaggevende argumenten geweest om dit boek te kopen?

3. Zet de antwoorden vervolgens in de juiste volgorde. Belangrijkste reden op de eerste plaats, enz.

1. Omdat ik efficiënter te werk wil gaan, sneller. Ik wil zo snel mogelijk mijn doel bereiken. Ik wil mezelf en de mensen rondom mij bewijzen dat ik het kan.

2. Omdat ik niet langer als een kip zonder kop wil rondlopen. Ik wil niet ongeveer weten wat ik wil en hoe ik dat moet bereiken, ik wil het precies weten. Ik wil elk detail weten en het volledig kunnen plannen. Inclusief data wanneer wat moet gebeuren. Tegenover de rommeligheid in mijn hoofd en kamer moet een helder toekomstbeeld staan. Ik wil doorzettingsvermogen kweken. Ik las ooit dat wilskracht een spier is die je kan trainen. Ik wil ze trainen. Letterlijk en figuurlijk. 3.

Duidelijkheid (wat ik denk dat zal leiden tot wilskracht)

Doorzettingsvermogen & bewijzen

Nood aan controle, planning

Snelheid 

Genoeg geoefend voor vandaag. Ik wens jullie alleen een goede nachtrust! 

[zoektocht]

Inzicht in jezelf

Het boek gaf mij de opdracht om mezelf voor elk van deze eigenschappen een cijfer te geven van 0 tot 10. 0 betekent dat je in de verste verte niet in staat bent de eigenschap in te zetten, 10 dat je ze tot in de puntjes beheerst. Na elk cijfer moest ik aangeven wat er nodig is om één puntje te verbeteren. Ik dacht bij mezelf: "Dat weet ik toch helemaal niet, daarom koop ik dit boek toch net. Als ik al wist wat er gedaan moest worden, had ik dit boek nu toch niet vast.". Na de oefening besefte ik echter dat dit exact de reden is waarom ik dit boek gekocht heb. Ik moet de antwoorden namelijk niet in het boek zoeken, maar in mezelf vinden.

* Discipline: 4. Ik ben nou eenmaal verstrooid en snel afgeleid, wat leidt tot het uit het oog verliezen van het doel en hoe kan je nu discipline hebben om het doel te bereiken als je het doel niet ziet? Ik ga naar vijf door een doel te stellen en op voorhand een specifiek stappenplan op te stellen. In plannen ben ik namelijk wél heel goed. Ik besloot onlangs om te gaan fitnessen. Specifieke dagen afspreken met mijn fitnessbuddy helpt me al mooi op weg om de discipline te creëren het fitnessen vol te houden en geen avondje te skippen!

* Doorzettingsvermogen: 3. Oei oei. Niet mijn sterkste kant. Althans, niet als het op 'stomme dingen doen' aankomt. Impulsiviteit en 'ik wil dit niet doen want dit is stom' halen al snel de bovenhand. We mikken op een vier door een duidelijk haalbaar doel te stellen en ook de 'stomme kantjes' op voorhand te overdenken. Zo kan ik die omzetten in 'iets minder leuke kantjes die ook gedaan moeten worden'. Belangrijk: de leuke kantjes moeten altijd opwegen tegen de minder leuke kantjes. Anders is het doel voor mij sowieso onhaalbaar (wat dat betreft voor iedereen als je het mij vraagt). Nu enkel dat doel nog uitwerken, een vaag beeld is reeds aanwezig.

* Zelfvertrouwen: 7. Ik ben best overtuigd van mijn kunnen. Ik denk wel te weten wat mijn sterke en zwakke punten zijn. Als je jezelf kent, kan je alles. Naar die acht ga ik op uiterlijk vlak streven. Fitness is hierbij het strakke plan.

* Creativiteit: 9. Ik heb een overvloed aan fantasie. Die uitwerken gaat in realiteit vaak moeizamer dan in mijn gedachten. Daarvoor mis ik bepaalde talenten zoals tekenen. Maar ik ben zelf al best tevreden met het beeld in mijn hoofd. Uiteindelijk wil ik geen striptekenaar worden ofzo. Al zag ik een job als tatoeëur best zitten, mits enig tekentalent. Een tien kan ik misschien bereiken door wat meer te knutselen. Zelf kleren leren maken leek me altijd wel wat. Mode en zelf model zijn interesseert me ook, al is dat laatste helaas iets minder realistisch dan met breinaalden in de zetel zitten. Wat meer op mijn blog schrijven kan de creativiteit ook enkel ten goede komen.

* Humor: 9. Althans, dat denk ik toch. Met het nodige vleugje sarcasme zo nu en dan, vind ik mezelf best een hilarisch persoon. Maar het moet gezegd worden: als duo zijn we zo mogelijk nóg grappiger. Meer bij de beste vriendin zijn, betekent een tien dus.

Tot dusver de eerste oefening die leidde tot het nodige zelfinzicht!

[zoektocht]

Doelen bereiken voor dummies

Vandaag schafte ik mij het boek 'Doelen bereiken voor dummies' aan. Ik zal deze aankoop eerst even toelichten met de recente veranderingen in mijn leven.

Het begon allemaal toen ik twee weken geleden nadacht over mijn job. Of nee, eigenlijk begon het allemaal een half jaar geleden, toen ik besloot mijn studies stop te zetten. Ik wou meteen actie ondernemen. Ik wou mijn tijd niet meer verdoen achter de schoolbanken. Al werkende wou ik leren. Al snel bleek dat in de wondere wereld der dierenverzorgers de betaalde jobs niet voorhanden liggen. Aan vrijwilligerjobs geen gebrek. Niet dat ik dit niet wou doen, maar je kan er nu niet meteen je boterham mee beleggen. Uiteindelijk besloot ik dan maar aan de slag te gaan als verkoopster. Het begon goed. Ze zeggen steeds "alle begin is moeilijk", maar eigenlijk is alle begin voornamelijk leuk. Alles is nieuw, een beetje spannend. Er zit nog geen sleur in. Na een tijdje begint de kassa wat te vervelen. De taken gaan al wat vlugger vooruit en voor je het weet ben je klaar. Jammer genoeg betekent dat niet dat je dan naar huis mag. Het betekent helaas dat er niets anders op zit dan je de rest van de dag onnoemelijk te vervelen. Daar sta je dan, alleen, achter de kassa. Zonder klanten. Zonder toffe collega's om tegen te babbelen, wat die staan al gezellig te kletsen op hun afdeling.

Het voordeel is dat je veel tijd hebt om ongestoord na te denken. Jammer genoeg voor de winkel leidde dat vele nadenken tot mijn recente ontslag. Ik kwam namelijk tot het besef dat dit niet de reden was dat ik gestopt was met studeren. Als ik toen had geweten dat de optie naast studeren een saaie job als kassabediende was, had ik het wel geweten: verder studeren! Voor alle duidelijkheid: ik kijk niet neer op mensen die deze job met veel plezier doen, integendeel. Zij doen iets wat ze graag doen, dat is iets waar ik nog veel van kan leren. Om die reden heb ik nou juist dit boek gekocht. Ik wil leren hoe ik kan doen wat ik graag doe.  De komende dagen zal ik op deze blog mijn vooruitgang - of net niet - posten. Ik zal de oefeningen die in het boek beschreven staan met jullie delen, zo hebben jullie er misschien ook wat aan! Liefs,

Nathalie 

[zoektocht]

And they lived happily ever after ..

Iedereen heeft het wel eens meegemaakt: je wordt gedumpt. Leuk is anders. Mij is het recent nog overkomen. Hoewel we nu weer gelukkig samen zijn -wat mij overigens bloed, zweet en tranen gekost heeft - deel ik graag enkele tekstjes die ik geschreven heb de voorbije maanden. Want geloof mij, het was een hel. Ik denk er met pijn in het hart aan terug en betreur al degenen die dit meemaken. Vandaar deze post dan ook. Ik hoop dat ergens iemand met een gebroken hartje dit leest, zich hier zeer waarschijnlijk op z'n minst een beetje in herkent en wie weet, zich er zelfs een beetje aan kan optrekken. Ze zijn wel in het Engels geschreven, ik druk me soms nou eenmaal beter uit in het Engels.

I love you in every way a person can love another. I love you for every strange brain twist you have. I love you for every complication in your mind. I love the way your eyes say something different than the story you're telling me. I love how you can make my mood swing. I even love the way you can piss me off 'cause I know you'll make up for it later. I love the way you say you have doubts, 'cause it means you're seriously considering a future with me and it means you will only settle for the best. I love how you worry about me. I love how you make all my worries go away when I'm with you. I love your contradiction. I love how you say you don't want a relationship while your hands reach out for me and your eyes say they love me so much. I love how concerned you are about me. I love how naïve you are to think I depend on you so much. I want you to be part of my life, not be my life. I love how you mush up my mind. I don't think you even realize how much talking to you at night can turn my day around. I've never known anyone who is so similar to me and so different at the same time. I love you for that. 

You frustrate me. You upset me. You make me angry. You make me cry.  I know you can make me laugh. I know you can make me happy. I know you can blow my mind. I know you can cheer me up.  I am difficult. I think too much. I overthink. I am paranoid. I am jealous, so jealous.  I know you can handle me if you want to. I know you can make all my jealousy go away. I know you can calm me down. I know you can put my mind at ease.  I know you can . 

If you want to.

Do you?

Graag voeg ik nog een gedicht toe van Lemony Snicket, omdat het anders is. Ik hou van anders. Ik hou van het woordgebruik.

I will love you no matter how many mistakes I make when trying to reduce fractions,  and no matter how difficult it is to memorize the periodic table.  I will love you as the manatee loves the head of lettuce  and as the dark spot loves the leopard.,  as the leech loves the ankle of a wader  and as a corpse loves the beak of the vulture.  I will love you as the iceberg loves the ship,  and the passengers love the lifeboat  and the lifeboat loves the teeth of the sperm whale,  and the sperm whale loves the flavor of naval uniforms.  I never want to be away from you again,  except at work, in the restroom  or when one of us is at a movie the other does not want to see.

Tot slot: een kleine reminder die me eraan herinnerde nooit op te geven, hoe moeilijk dat soms ook was. Het was alle traantjes en geduld waard. Hij, was het waard.

Never give up on something if you think you can fight for it.

REMEMBER: It's difficult to wait, but it's more difficult when you regret.

Met liefde,

Nathalie

[zoektocht]

I love mondays

Ik werk in een winkel. Zo eentje waar reizende mensen komen om jou jaloers te maken. Er wordt van mij verwacht dat ik altijd blijf lachen. Meestal lukt dat, maar wanneer er op zondag dan zo'n jolige reiziger langskomt om me nog een prettige zondag te wensen, krijg ik het toch even moeilijk. Voor wie op zondag werkt, is een zondag sowieso al minder prettig dan voor wie op zondag in z'n luie zetel ligt. Tegenover iemand die op zondag naar Peru vertrekt, zijn mijn zondagen op zijn zachtst gezegd bedroevend.

Onlangs zag ik een T-shirt met het opschrift 'I hate mondays'. Ik lachte, want ik was in Düsseldorf. Gezien ik geen Duits spreek, sprak ik de winkelbediendes aan in het Engels. Zij dachten mogelijk dat ik van een ver, tot de verbeelding sprekend land afkomstig was. Stiekem hoopte ik dat zij nu een beetje jaloers waren. Omdat terwijl zij achter hun suffe toonbank stonden, ik in het buitenland kon winkelen - op maandag. Want op maandag is de winkel gesloten. I love mondays.