"All the things I've never said - Carmen Verduyn"

Blog on www.carmenverduyn.com filled with pictures, quotes and poems.

[carmenverduyn]

"Ik wou, dat ik je favoriete lied was, die ene waarvoor je nog een extra blokje omrijdt, gewoon omdat je niet anders kan dan het afluisteren... Ik wou, dat ik je lievelingsboek was, de enige die je ooit herleest, hoeveel hekel je ook aan de herhaling van hebt, gewoon omdat het niet anders kan, dan dat zelfs bij die onzinnigheid van nog een keer door hetzelfde heen ploeteren, je enkel de schoonheid ziet. Hield je maar van herhaling zoals mensen door herhaling leren te houden van, Dan liep ik elke dag langs je in hetzelfde jasje, zou ik uren oefenen voor de spiegel, mijn stemgeluid nooit meer veranderen, mijn lach perfectioneren, telkens overnieuw, tot je ergens gelang de weg, zomaar opeens bij de 100ste ontmoeting wél geloofd in liefde op nader inzien. Ik wou dat je van mij hield, zoals ik hou van herhaling, patronen, voorspelbaarheid en het zekere, dat je liefde voor mij even vanzelfsprekend was als de kant in de morgen bij het ontbijt, het opstaan en ondergaan van de zon én het moeten plassen als ik net vijf minuten in bed lig. Ik wou dat je van me hield, zoals de klok slaat, altijd gelijk, altijd op tijd, altijd in beweging én altijd vooruit of ingespelend op mijn onstilbare behoefte aan licht. Ik wou dat ik van je mocht houden, alsof het simpel was, alsof wij de tijd hebben te herhalen, dat er ruzie gemaakt kan worden over de meest onzinnige dingen over én over, omdat wij vanzelfsprekend morgen in de armen van de ander wakker worden en het goedmaken, dat wij patronen hadden, enkel om ze daarna weer te breken, dat wij tradities als traditioneel konen vieren met de ogen, altijd aanwezig. Ik wou, dat ik je favoriete gedachte was, dat ik nooit aan je ontbrak, je hoofd als automatisch bij mijn stem beland, net voordat je in slaap valt, en er geen nacht voorbij gaat zonder een gefluisterde 'droom zacht', Hield je maar van herhaling, dan herhaalde ik haar al door, Ik lief je, ik lief je, ik lief je, ik lief je, ik lief je, Net zo lang tot je het hoort." . #rereading #gabrielgarciamarquez #bookstagram #artsyfartsy #booknerd #writerslife #qotd #indieauthor #poetry #tbr #summerreads #artlife #createdaily (bij Cloud Nine)

[carmenverduyn]

"He knows places". . "Mijn man neemt me mee, In stilte, zwijgt over de plek waar wij heen gaan, Hij nodigt me graag uit, In zijn ontwetendheid, Maar zo onbezonnen als wij graag klef op ieder gepasseerde halte staan, Zijn wij al tijden niet meer, Het maakt niets uit, wij kennen het podium, Spelen graag, dat de zorgen van de wereld waardig stierven in onze armen, En de vrede als een pasgeborene tussen onze naakte lichamen in het ochtend dauw ontwaakt. Wij dwalen door straten, pleintjes, parkjes en promenades, Hand in hand verteld hij over het missende geluk, Het fortuin van de dag, Ik glimlach zachtjes, mijn man zag iets glinsteren, Vond een munt in het zand, met de ogen van een kind, Ik weet toch, dat geluk met de domme is, zolang wij onze kop in het zand blijven steken, zullen wij altijd kunnen beargumenteren dat wij aan het schatgraver waren, in de anders ziel, Maar eerlijk mijn lieveling, hoeveel munten, schelpen of ongeloofwaardigheden wij ook vinden bij noodlottig toeval, Er zullen altijd scherven van glas begraven zijn, Je voeten, laat me je voeten afspoelen, kussen en strelen, opdat ik ze nooit beblaard, geschaad of gewond wil zien, De weg, de weg langs het strand, in de branding, Wij houden van haar, Wij haatten haar, De afstand is altijd te kort, De horizon te fel, De afstand is altijd te lang, De horizon te kil. Mijn man neemt me mee, Trekt mij bij de arm om mijn hand te nemen, Hij ledigt zijn blaas op het stations toilet, Ik wacht, op, De meest ongerepte zee van allemaal, natuurlijk, in de jouwe besloten, de blauw kolkende pracht, In elke oogopslag, een schot door mijn hart, Het was toch een goede dag, maar melancholie, Als het verdrietigste lied, troostend, in de zachte verloren melodie. Mijn man, nam me bij de hand, liet mij de zee zien waar wij altijd over spreken, zij verwelkomde mijn voeten alsof wij eeuwen oude vrienden zijn, en ik dank hem, voor de eelt." . #poetry #travelgram #blogger #indieauthor #writerslife #artlife #artsyfartsy #amwriting #spokenword #gedichten #scribbles #poemsporn #schrijver #storytelling #qotd

[carmenverduyn]

" 🐙❤🐙 " . "Hier, in de zesde, leek je niet eens meer op een mens. Ik kan het je nauwelijks kwalijk nemen, immers lijk ik altijd nét te veel op je, dan ik verwacht. De belichaming lijkt elke eeuw zachtjes aan naar het nieuwe te vertrekken, toch, ben ik altijd bang, je na de wissel niet meer te herkennen. Er zit een meisje op de trap, dit keer deed een bijl het, Petrus gebaard haar over en over, "het is goed, er is óók voor jou, plek hier, de poort staat voor je open, mijn kind." Zij zit als de eigenwijze draak die zij is decennia na decennia te wachten, zoekt ieder gehavikt gezicht af naar de ogen van de man, van de man, zonder wie ik niet naar binnen kan. "Het is tijd, mijn liefste, de klok telt af, het oneindige blijft niet voor altijd op je wachten, kom toch hier, in de heerlijkheid in de eeuwigheid..." "Nee, nee, ik doe er niet aan mee, als ik niet blijf zoals ik bleef in ons laatste leven, zal hij me toch nooit vinden kunnen, ik moet dit lichaam houden, ik ben nog niet klaar voor het wezen van een vormloze ziel." Haar stem sterft langzaam weg. De jaren verstrijken en zij kijkt door de gleuven tussen de treden naar beneden, op de aarde neer. Zij zucht maar, wachtende, hopende, biddende, dat hij niet al gepasseerd is, maar altijd, nog komen zal. Petrus gaat langs haar zitten, slaat een arm om haar heen, "ik begrijp alleen niet, mijn kind, waarom? Ik heb moeders op hun zonen zien wachten tevergeefs, broeders elkaar zien zoeken en verdwaalde zielen zien dwalen hier. Maar waarom wacht je op de man die direct terug naar aarde geboden werd, toen je met hem aankwam?" Zij slikt. "Ik smeekte de Goden in mijn eerste leven, geef mij een zielsverwant, een wederhelft dan..." Zij valt stil, kijk nog een door de traptreden, "Ik smeekte, de verkeerde..." "Wij, gedoemd de eerste en de laatste zo ver uit elkaar te leven, vervloekt, tot wij genoeg vertrouwen hebben gegeven, te durven doen geloven, dat zelfs in het allerlaatste, hét werkelijke onvoorwaardelijke van onze levens, pas écht kan komen." Petrus slaat een arm om haar heen..." . #bookstagram #booklovers #spokenword #amwriting #ovidius #favoritebooks #writerslife #readmore #bibliophile #bookaddict #rereading

[carmenverduyn]

" 🐙❤🐙 " . "Hier, in de zesde, leek je niet eens meer op een mens. Ik kan het je nauwelijks kwalijk nemen, immers lijk ik altijd nét te veel op je, dan ik verwacht. De belichaming lijkt elke eeuw zachtjes aan naar het nieuwe te vertrekken, toch, ben ik altijd bang, je na de wissel niet meer te herkennen. Er zit een meisje op de trap, dit keer deed een bijl het, Petrus gebaard haar over en over, "het is goed, er is óók voor jou, plek hier, de poort staat voor je open, mijn kind." Zij zit als de eigenwijze draak die zij is decennia na decennia te wachten, zoekt ieder gehavikt gezicht af naar de ogen van de man, van de man, zonder wie ik niet naar binnen kan. "Het is tijd, mijn liefste, de klok telt af, het oneindige blijft niet voor altijd op je wachten, kom toch hier, in de heerlijkheid in de eeuwigheid..." "Nee, nee, ik doe er niet aan mee, als ik niet blijf zoals ik bleef in ons laatste leven, zal hij me toch nooit vinden kunnen, ik moet dit lichaam houden, ik ben nog niet klaar voor het wezen van een vormloze ziel." Haar stem sterft langzaam weg. De jaren verstrijken en zij kijkt door de gleuven tussen de treden naar beneden, op de aarde neer. Zij zucht maar, wachtende, hopende, biddende, dat hij niet al gepasseerd is, maar altijd, nog komen zal. Petrus gaat langs haar zitten, slaat een arm om haar heen, "ik begrijp alleen niet, mijn kind, waarom? Ik heb moeders op hun zonen zien wachten tevergeefs, broeders elkaar zien zoeken en verdwaalde zielen zien dwalen hier. Maar waarom wacht je op de man die direct terug naar aarde geboden werd, toen je met hem aankwam?" Zij slikt. "Ik smeekte de Goden in mijn eerste leven, geef mij een zielsverwant, een wederhelft dan..." Zij valt stil, kijk nog een door de traptreden, "Ik smeekte, de verkeerde..." "Wij, gedoemd de eerste en de laatste zo ver uit elkaar te leven, vervloekt, tot wij genoeg vertrouwen hebben gegeven, te durven doen geloven, dat zelfs in het allerlaatste, hét werkelijke onvoorwaardelijke van onze levens, pas écht kan komen." Petrus slaat een arm om haar heen..." . #bookstagram #booklovers #spokenword #amwriting #ovidius #favoritebooks #writerslife #readmore #bibliophile #bookaddict #rereading

[carmenverduyn]

" I | | | I | I I | | - | | I I I | " . Prt. I . "Of ik er wel over waak, dat jij niet buiten je schoenen gaat lopen, Lief toch, je loopt al jaren buiten je schoenen, Maar niet zoals je denkt, De zolen bedekken niet eens de helft van je platvoeten, Dat het vaak wel zo voelt, wanneer wij praten, maar natuurlijk, immers, ik legde je de eed af, eerlijkheid over alles, dat zij voor een groot deel, in de oppervlakte ongekend is, dat begrijp ik toch, Wij gaan de tenen langzaam af, beginnen bij de grote en de kleinste, de grootsheid van overwinningen in de details verhaald, stapje bij beetje, wij lopen deze weg samen, Als je voeten vandaag niet willen, Als zij voelen als vastgebijteld in steen, als zij verdoofd hangen, Als zij moe en zeer zijn, Dan zal ik je dragen, sla je arm om mijn schouders, dat het gewicht even van haar werelden aan schuld als on mag voelen, Hoe ver nog? Wij stellen haar te vaak, jij weet, ik weet, maar het maakt niks, Nog een stukje, altijd nog een stukje, tot de volgende stap, gezet is, Tot de om de hoek geen eindbestemming maar het nieuwe begin in, of geen plek maar een slag op betraande wangen, Tor om de hoek geen nieuwe hoeken meer gooit, en al blijft hij scherp, moeten wij blind de randen aftasten tot wij onze weg weer vinden, Met bloed, zweet en tranen zal het zijn, Op handen en voeten, gevallen tot de knieën, wanneer zelf het schroeisel in as is opgegaan, wanneer zij niet eens meer beblaard maar bloot over kolen lopen, het maakt niks uit, Wij zullen gaan naar de Daar waar Hier het kruisje op de kaart is waar wij in onszelf thuis mogen komen, Tot een jij en ik geleerd hebben, Dat schatzoekers toch altijd het goud, in het eigen hart vinden." . . #poems #poetry #writersofig #writerslife #analoguephotography #walks #artlife #authorsofig #dichtersvaninstagram #schrijven (bij Driebergen)

[carmenverduyn]

"Αρχάγγελος." . "Dat zij soms verschijnen, Lijkend op de mens, bijna onnavolgbaar in hun vervorming, Maar gevuld met een onontkoombare hoeveelheid licht die zij gekluisterd meedragen, De balans behouden tussen boodschapper en lichtdrager, het stralen uitdragen weegt zwaar op de menselijke botten, die eens zo veel vaker breken dan genezen zijn, Opdat pijn wegnemen altijd gepaard gaat met het doorgeven van een deel van je helende kracht, Het benauwd de lichtwerkers, ik weet toch de onderwerpers zij zijn niet gewillig te luisteren, Maar hoor mij, mijn kind, mijn man, mijn geliefde, mijn trouw, mijn belofte is de jouwe, droom voor me, fluister haar beelden zachtjes in mijn oor, Ik zal het verhaal van haar verschijning met de vingers op de ruggenwervels graveren, En jouw dagen, zullen en eindeloze lente worden, het licht van drie levens de duisternis kapot laten schijnen, en de vragen omdraaien tot wijsheid, Dat het licht dat zij meedragen een bovennatuurlijke kracht bezit die zich losmaakt van de natuurwetten, hen erboven stelt door dat aan te kunnen raken, mogelijk te maken, waar geen mens ooit is geweest, Of ik een genezer ben, een engel, Mijn lief, ik zweer je op het hart, Ik raak je aan met mensenhanden, Opdat de kloppendheid voor het alles, enkel de mens wil voelen, als zij, het jouwe mag aanraken, Dat zij enkel bewegen, wat al vaststond in het geschreven woord, lees de lijnen mijn liefste, en zij zullen je spreken zoals het toebehoren luistert naar dat wat hoort." . Artist: Berlinghiero - 1230 - "She who knows the way" . #religiousart #poetry #poem #amwriting #artlife #icon #gedicht #dichtersvaninstagram #scribbles #schrijven #author #poetsofig #madonnaandchild #themet #words (bij The Metropolitan Museum of Art, New York)

[carmenverduyn]

"Apollo ruiker." . "Dat Proust het bij het verkeerde eind had, ik zegt niet dat zij vast zou moeten staan, maar het open, De discussie, laten wij haar vallen, Ik wil je de woorden van de tong bijten, ieder vraagteken afbreken tot zij enkel een komma lijkt, Opdat het gesprek altijd lopen blijkt, wanneer de wandelgang haar naam blijft noemen, wanneer de gang je stappen echoot, Dat de deur nooit in een keer sluit, wanneer jij haar niet met geweld dicht trekt, liever toch, tegen de huid aan, ik smeek je, Druk zonder einde op de knoppen, laat het rinkelen van haar geluid nooit en te nimmer over gaan, opdat het de potten niet schaad als de vaas gevuld is, De vorm maakt haar niets, zoals zij maar mag kiezen tussen bloeien en bloedden, De vorm, zij houdt alles in, En toch, altijd, de vorm, maakt haar niets." . . #vaas #bloemen #dichtersvaninstagram #poezie #poem #poetsofig #writerslife #artlife #amwriting #createmore #photography #sundays #lifestyle #indieauthor #authorlife (bij FeelGood Market)

[carmenverduyn]

"Garde-aan-vat" . "Melancholie drupt van de hemel af, In de vorm van donkere wolken die mijn heldere zicht vertroebelen, Ik wil het je laten ervaren, Zien en horen is niet meer genoeg, Mijn woorden portretteren de schimmen van personen, Maar geheid niet de geheimen, Het geeft je een moment gluren vanuit de gordijnen door het raam, Maar je zal nooit de vermeende schittering van het vieze raam zien, Zonder erachter te staan, Ik wil met je door de timelaps van mijn geschiedenis wandelen, Op iedere kruising stilstaan en mijn hand in je jaszakken begraven, Goede whiskey flessen worden niet geblazen in het beste apparaat dat te koop is, Maar in handgemaakte machines met verweerd en ondoorgrondelijk karakter, Het verheft de eerste neut tot zwelg, Ik wil je beschonken zien ronddwalen in de spookstad van een dorpse, Wanneer je overvloedig geraakt, zal ik je een laatste glas schenken, aan de oever van deze ruïnes, Navenant zal ik je de laatste garde in mijn hand gade laten slaan, Kluts mijn ziel tot zij gereed is om zich naast je neer te vleien, om de druip van de wolken tot honing te fantaseren, Dat al mijn kussen je bitterzoet mogen smaken, Zoals de nasmaak van onze zonsondergang in herinnering klinkt, Op het ritme van de proostende glazen, Schenk me maar een dubbele, Ik weet de sluitingstijd tikt om de hoek." . #wordporn #poetry #poetrycommunity #youandme #wonderland #takemethere #placestogo #sunset #saturated #eveningsky #clouds #sundown #lightupthenight #writersofig #artlife #artsy #lost #thinkingaboutlife #feelings #whereweare #home #nature #heaven #whereimfrom #clouds #literature #readme #stories #letmeshowyou #view (bij Bakel, Noord-Brabant, Netherlands)

[carmenverduyn]

"Ase terni tyentite ledtous" . "Als jij moet wachten, Doe het dan met mij in je armen, hou mijn trilling vast, Als jij moet wenen, Doe het dan wanneer je hoofd op mijn borst ligt, Laat me je strelen tot het verdriet geweken is, En als jij moet vertrekken, Ga dan, trek de lijn zo ver mogelijk hier vandaan, Ik beloof je ik zal rechts gaan als ik links moet wijken, Als jij moet vergeten, herinner me dan alsof het leven ervanaf hangt, Die details, slippen het eerste door de handen, Als jij moet zwijgen, Doe het dan stilletjes, Ik zal de zachtheid van het dove liefhebben, alsof zij nog altijd je stem bezit, En als jij moet sterven, Doe het dan niet zelf, leef gewoon, leef mijn lief, Ik zal de tombe tot ruïne kronen, De naamloze graven bedekken, Er zal nieuwe bodem zijn om van te groeien, En als jij bang bent, huiverig moet zijn, Doe het dan met trots, jij bent geboren als rots zijn breken niet, verweren enkel, En ik zal je schoonspoelen, stiekem, al is zij over, Als jij mij wil haten, Als zij noodzaak geworden is, Doe het dan roekeloos maar teder, En als jij mij moet haten, Doe het dan teder, haat me teder, En ik zal je laten, gaan, lieflijk." . . #leesvoer #schrijver #dichtersvaninstagram #writemore #writerlife #poetsofig #blackbook #journaling #artlife #artstudent #newpaper #tearitup #authorsofinstagram #spokenword (bij Eindhoven City)

[carmenverduyn]

Literatour recordings. www.carmenverduyn.com #summer #vacation #tour #traveling #studio #literature #recording #voice #poems #writerslife #artlife #livenow #lifeontheroad #reading #preforming #coolkidsontheroad #beyou #justdoit #workworkwork #behindthescene #attheoffice #production #producing #soundscape #artist #gogetit (bij Ludwig Forum für Internationale Kunst)

[carmenverduyn]

Beauty you see, is like art. It does not demand to be understood, it does not even asks to be appreciated. It won't wish to be seen our heard. It will not roar nor roast. Either you love it, or you trash it, beauty is indifferent. It does not asks itself wheter it is worth it, or not. It does not blend with the idea's of others or consume your thoughts, it has a mind on its own. It does not cover intellegence for the sake of others, cause playing small, won't make others tall. Hidden inside actions, the littlest things, as saving the last piece of pie or stroking her hair when she's drunk and that sick... It is the invisible beauty that does not trick the eye, that can not tell a lie. It the essence of who we are, that contains our beauty. www.carmenverduyn.com #writerslife #liveauthentic #livenow #poetsofinstagram #quote #loveit #poetry #poemsporn #wisdom #beauty #beautiful #youandme #books #art #artsy #bubblegum #creative #artlife #essence #storyofmylife #blogger #blogging #loveyou #blackandwhite #blackbook #artlover #stain #rebel #justdoit #feelings

[carmenverduyn]

"前例のない愛 - Zenrei no nai ai" . . "Het liefst ligt de schouder tegen de laatste drie ribben, Het gezicht fluisterend opgeborgen in de ruimte tussen de oksel, wanneer de arm om me heen slaat, het veiligste soort onzichtbaarheidsmantel, samensmelting, De voeten huiveren niet meer, zijn meer dan gewend, durf bijna met zekerheid te stellen gehecht, aan de ander, het zit als gegoten, hoe de huid zich naadloos aansluit ook waar zij scherp is, voelt zij als thuis, Kloppend uit haar kas, wil het hart de borst kussen, opdat zij liever dan aangeraakt worden, rakelings langs het jouwe rust, alsof zelfs slaan en sloeg tussen jouw en mij in, de woorden voor het eerst een betoverende betekenis geeft, Dat het nog voelen kloppen in afwezigheid, wellicht minder met de een, en meer met de ander te maken heeft, Het liefst besef ik het alles, als voor het eerst, iedere keer weer, en als dat onmogelijk is, het maakt me niets, dan nestelt zij in het gedachtegoed, dat het goed is, mens geweest te zijn, En als de armen te kort zijn, zij jouw niet langer houden kunnen, als de schouder afzwakken tot dwalen in herinnering, als zij het zijn, niet langer kunnen dragen als eerst, mochten de voeten te kort komen aan bewegingsruimte, schroom niet mijn kind, mijn man, Haar toedoen, verzorgen, licht en elegant, als mijn liever dan liefste, de hand, Wanneer de wij het ons niet langer dan eindeloos of liever dan oneindig lief kunnen, kus ik ze toch, Dat de kuiten geen kant op kunnen, stil, mijn oplichtend oog, het is goed, Zeg dank het hart gekend te hebben, alsof zij in het moment van vergetelheid ontmoeten, een enkele seconde de mijne was." . . #writerslife #amwriting #poetsofig #poetry #portrait #tumblr #photography #schoulders #modeling #lips #poems #artlife #createdaily #spokenword #scribbles #wordsmith #author (bij Ki-Wonder)

[carmenverduyn]

"🐘🏡" . "En het toont zich, Ik zie je niet zoals ik je zag, Ik grijp terug op alle dingen waar ik zeker van was, Iedere dag blijf ik onderwater, Als de nacht maar mag verdrinken in ontwetendheid, Geef mij de dromen van een peuter, Ik smeek je, ik was nooit zo eenzaam in alleen zijn, Al mijn nachten smaken als ontvankelijk zijn voor, Het kijkt alsof zij het een beetje duidelijker ziet nu, er is geen twijfel meer mogelijk, Ik zei je toch dat wij nooit achteraf zouden moeten kijken, ik zei je toch dat ik niet zo sterk was als ik leek, Je had het beloofd, maar ik wist beter, hoorde de oorverdovende stilte van mijn gedachten, Want als ik het jouwe hier zie, In het hulst, van de nacht, de nacht dat jij hier huist, Het duister schijnt mijn licht kapot, Mijn lichaam mist haar ramen, Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet, Mijn glimlach snakt naar adem, Gevangen in het spookhuis der kwade dagen, ik blijf oneindig dwalen, Ik smeek je ontneem mij van de spiegeling, alsjeblieft, sla mij gade de genade zij heeft mij tuk, Ik ga haar toch niet overleveren, opgeven, niemand komt haar halen, niemand roept haar naam, Tref mijn smeekbede, vergeef me toch mijn blaam, want niemand komt haar halen, en niemand roept haar naam, ik laat haar gaan. Ik laat haar gaan." . . #poezie #poetry #falling #writerslife #writersofig #poetsofig #dichtersvaninstagram #schrijven #amwriting #artsyfartsy #artlife #wordsmith #words #spokenword #author #create (bij Slaap Kindje Slaap)

[carmenverduyn]

"Straat der Mysterie." . "De maanden vervlogen alsof een keer proeven van de suikerdikdruipende honing, een stapel aan jaarkalenders zou kunnen doen stillen van hun honger, De handen ze trillen, toch zweer ik immer meer dat zij gesmeerd liepen, In de jas, aaneengesloten, waar verpakt van onwerkelijkheid plakkerig voelde, We kijken om, niet heen of terug, Glazen schermpjes met barsten worden het overbruggingsmiddel voor tijd, ruimte en het betwisten van afstand, Ik klop het af, de stelling dat woorden als streling langs de wang, haar omarming kunnen doen laten lijken in de manifestatie van kippenvel zonder met, Of het geluid dan niet ontbreekt, gezien zij altijd op stil staan, de trilfunctie was niet ooit bewust in werking gezet, laat staan de compositie, De storm en de rukwinden zij wapperen duidelijk de pagina's om, het helpt niet, toch altijd, als constante basis in gehoor, neurie door, de muziek als fluistering in het oortje, Huiverend probeer ik te ontkennen, De storm, dat de storm zo veel luider klinkt, maar al klinken de glazen niet, het scherm of af, spreekt immermeer, Ik nestel in de gedachte van het wakend oog in de lucht, proef met de tong aan mijn eigen lip en laat haar over de tanden glijden, Het proeven toch, haar mist het zo als zij niet naar hem smaakt." . #authorsofinstagram #authorlife #writemore #amwriting #poems #poezie #dichtersvaninstagram #artlife #analog #bnw #writerslife #poetrycommunity #poetsofig #vintage #creativewriting #createdaily #ishootfilm #createcommune (bij Milheeze)

[carmenverduyn]

"歌舞伎, kabuki" . "De broeken zijn te kort. Op het podium. Te veel enkel. De broek is te kort. Ik had het nog zo gezegd. En zij meende het. Jij weet het. Ik weet het. Ongetwijfeld. Er zouden meer sokken moet zijn. Meer stof. De ritsen. De knopen. De alles onder het goed. Enkel de enkel en ik vertrek. Wij proberen monotoon te praten. Laat er vooral geen seks. En al helemaal geen liefde. Te herkennen zijn. Toch. De rollen. De muren zijn vals. Wij weten erachter te verdwijnen. De broeken zijn te kort. De voeten ze staan erop. Ontbloten te snel. Dwingen gekust worden af. Mijn lippen zweren dat dit het laatste was. Maar verzoenen zich zo veel liever. De kuiten. Als het maar niet de kuiten zijn. Bemoedervlek het me niet. Ze zijn te zichtbaar. Ik wil je meenemen. Uit winkelen. Winterwaar. Lange broeken en degelijke sokken. Geen gaatjes, geen naadjes. Ondoorgrondelijke stof. Ik zal mijn ogendichtknijpen. Want de broeken. Zij had het nog zo gezegd. En ik meende het. De broeken ze zijn te kort. En er zijn te veel enkeltjes, Die enkel op ons. Iedere enkele keer staan." . #poetry #poems #poetsofig #schrijven #performance #poetrycircle #spokenword #onstage #poetrycommunity #gedicht #artlife #writerslife #author #indieauthor #wordsmith #dichtersvaninstagram #poetic (bij Blue Collar Theater)

[carmenverduyn]

"Tokyo - 2019 - Um-bella-s." . "Da ket staapt nar betuin hijft zeen petjoos badechtzem gaalijkt, Zin steppan lepon ooks varzichtig ols magijnlek, Ep do ton leepijn he heft eer zan hijkkon ep vestgapit. Ook her doo pij, hu tralt ils miezuk. Prieces dui jestoo ten. Net tie hierd nat ta zecht. Net tie hierd nat ta zecht, dooie mie kijt, man ma kooiet. He gijdrigt zaach eels an thiesduis, haa groeg ek him ouk zoo hedoun, Hi ijs ijn blekt hen zwurfkiet nat dij mena wes daat mar. Jou zij nuit iet oengst haven te rendzworvan els jej bint stet gouwist. Eek zig neks, kaam mor hir, iek nem jee mi eek hel jaa ip. Eek nim jee me ner haat betuinluind. Hal mier naat min kijnd, man kijt, Mooien mij ket. Da dir eus as iltod ijpoon, Ek els hat not zie liekt, lijf. . . #author #expriment #abstract #klankgedicht #literatuur #schrijven #poetry #poetsofig #writerslife #writer #artsyfartsy #artlife #lostintranslation #createdaily #createmore #poezie #whendrunk #mixedmedia (bij When drunk, My phone should say, "Are you sure U want to call this person")

[carmenverduyn]

"Het had toch ook niet uitgemaakt waar ter wereld, De namen die geschreven staan vinden elkaar, Het woord ligt in de mond, De lippen willen begeven, Toch, na iedere aard, beving, Herpakken wij, Hoe vaak ook zij vervallen schijnt te zijn, De draagmuren tot ruïne gebrandmerkt, Er zijn hetere vuren, die opgaan in afdwingen, maar geen as achterlaten, Enkel het vrucht, van overleven, Doorpakken op wat een gegeven wordt, Opdat wij immer meer krijgen, De regen zal vallen, de opluchting, Het zal doven, de angst gaat op in mist, Zoals zij verschijnt zonder pardon, ook zo vertrekt zij uit de kamers, Die ik zo graag reken, tot thuis, Komen, mijn lief, Ik zweer je, hoe vaak de deuren ook dichtslaan, zij zijn enkel gesloten maar nooit op slot, Ik beloof je, hoe vaak ook het plafond, glas in splinters neerdaalt op de gezichten, De ogen zullen onaangeraakt zijn, Haar omlijsting zal ons verraden, getekend door het leven, ze zal in de palm te lezen zijn, De enige plekken, waar zelfs wij niet kunnen liegen, Dat de wereld nooit stilstaat, ik weet het, toch, zij stopt, Één uur voelt als vier, en ook vieren zal hier arriveren, al gaan er maanden voorbij, jaren, doch twee weken, ik wijk er niet voor, Mijn woord heb je, op jou gericht, de vrede licht in het verschiet." . . #poezie #poemsofig #poetry #writersofig #writerslife #amwriting #roaming #places #schrijven #artlife #author #poetsofig #gedicht #listsonlists #summersights (bij Where is My Mind)