Kraina, gdzie nie ma przyłączania nazw Nie ma zaciemnień obrazu To tu nie ma przeszłości i przyszłości Jeden nieustający stan
No title available

No title available
Today's Document
sheepfilms

if i look back, i am lost
Show & Tell

Andulka

blake kathryn

titsay
YOU ARE THE REASON
Game of Thrones Daily

Jar Jar Binks Fan Club

#extradirty
Lint Roller? I Barely Know Her
taylor price
No title available
official daine visual archive
art blog(derogatory)
★
macklin celebrini has autism

seen from Malaysia

seen from Germany

seen from Ukraine

seen from United States
seen from Bangladesh
seen from Ecuador
seen from Uzbekistan
seen from United States
seen from Kenya

seen from Canada
seen from United States
seen from Mexico
seen from Venezuela

seen from France
seen from Türkiye

seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from Bangladesh
seen from Iraq
seen from Ukraine
@cinkjusz-blog
Kraina, gdzie nie ma przyłączania nazw Nie ma zaciemnień obrazu To tu nie ma przeszłości i przyszłości Jeden nieustający stan
Jedynie stopniowo Krok po kroku Choć cel znika z oczu chwilowo Jedynie tak wyzbywamy się życia w mroku
Po prostu
Tajemnica to natura świata Życie największą jego zagadką... Nie rozwiązuj! Podążaj za białym króliczkiem, Tam zawsze odpoczniesz Nabierzesz siły To Twój własny świat Jednak to, że będą w nim latać smoki Nie znaczy, że to samo stanie się tu
"Dlatego też, Kalamowie, powiedziałem wcześniej: nie wierzcie w coś tylko dlatego, że wiele razy to słyszeliście, że taką tradycję przekazują nauczyciele z danej linii, nie wierzcie plotkom [domysłom], temu, co spisano w świętych księgach, nie wierzcie jedynie wywodom logicznym, wnioskowaniu z części, nie akceptujcie poglądów po wnikliwym ich rozważeniu, czy też dlatego, że mówca wydaje się wiedzieć, o czym mówi, albo dlatego, że myślicie: ,,Ten asceta to przecież nasz nauczyciel.”
,,Natomiast Kalamowie, jeśli sami dobrze wiecie: te rzeczy są zręczne, te rzeczy nie są naganne, ludzie mądrzy je pochwalają; kto je przyjmuje i kieruje się nimi w życiu, skorzysta na tym i zazna szczęścia – wówczas je przyjmijcie za swoje i postępujcie według nich.”
Kotek
Biegnie mały kot Skoczył tak hen wysoko Trafił na okno
Uśmiechnij się! Będzie tylko gorzej :3
Samotność
Krzyczy cisza tam! Bo przecież nawet jej dźwięk Nie zechce być sam
Mów co chcesz, ale jesteśmy podobni do tych wron, Latamy za lepszym jutrem, jakbyśmy niemal chcieli zająć tron. One zaś zadowalają się jakąś grzędą, czy gałęzią, Dla nich nie ma oceny co jest wizją lepszą. Mogą być więc lepsze od nas, Tego jednak nie pokaże czas. Co prawda, kieruje nimi instynkt, Lecz i my nie rzadko wprowadzamy się w ów dystrykt. One jednak, gdy najdzie potrzeba, Z zachwytem fruną, wpatrzone w błękit nieba.
Spójrz! To nie moje umiłowanie do gór wzbudziło owe dążenie, by je pokazać. Nawet nie do chmur. Widzisz górę? To Ty. Zaś obłoki to Twego umysłu twór. Początkowo dziwisz się jak ich wiele. Chwytasz się ich, jakby były w Twoim ciele. Z czasem jednak jest ich coraz mniej. Uczą Cię tego, co Ci doda skrzydła w drodze tej. Gdy zaś już zrozumiesz, wówczas kłęby zaczniesz sam formować. Dzięki temu, wielkich dzieł, będziesz mógł w czystości dokonać.
Ale nie zapominaj! Jesteś tylko człowiekiem i wolno Ci błądzić. Myśli nie są czymś złym, nie są też czymś dobrym. Po prostu są. Daj im buziaka :)
Zwykliśmy się jej bać, lecz nie jej samej, a tego co w niej. Naszych myśli... Nei? Zapomnieliśmy. Jak mogliśmy! Myśli to nie my! Mózg, wątroba, to tylko organy. Nie one piszą nasze życie, A my sami. Czemu tak naszło mnie? Bo bez możności w jej przetrwaniu, człowiek rani.
Cisza
Ocean nocy Spowity dźwiękiem cieni Brak blasku wśród nich Pomiędzy jest tylko mur Którego nie chcą spalić Jeden ino żar Wystarczyłby na wyrwę Nie chcą nawet jej Między snem, a dźwiękiem tym Nie ma już nic, całkiem nic Dawny blask zanikł Utonął w morzu ciszy To zabójstwo największe Dzielą ich tylko słowa No i łóżka połowa Otchłań bez głębi Pokonać jej się nie da Choć samotni są Mimo dzielenia łoża Dzieli ich przepaść - wieki
Indie
Śmierć... Brzmi odlegle. Naprawdę jest blisko. Wiele razy w ciągu życia umieramy. Umiera w nas coś. Coś co przybliża nas do marzenia. Jedno dążenie umiera, a pojawia się kolejne. Człowiek jest nieskończony. Śmierć jest niczym.
Cinkjusz