My head's a mess

Ik ben Emma. Ik heb een tof leven en dat besef ik heel goed, maar mijn hoofd zit vol met angsten en onzekerheden en zorgen en twijfels. Daar schrijf ik graag kleine stukjes over, ze maken mijn hoofd wat leger. Voor een wat vrolijkere indruk van mij is wespenopdeappeltaart.tumblr.com misschien wel een goed idee. (Leest iemand dit?)

[imstillstuckonthepuzzle]

#12: There, There

Ik was aan het studeren voor mijn statistiektentamen en ik luisterde naar mijn studeerafspeellijst. There, There van Radiohead ( https://www.youtube.com/watch?v=f6ZkWBjgnIY) kwam voorbij. Ik staarde voor me uit en ineens kwam het keihard binnen. There's always a siren singing you to shipwreck? Just 'cause you feel it doesn't mean it's there? We are accidents, waiting to happen?  Vooral die eerste zin, die kwam heel hard aan. Ik ben de afgelopen jaren best wel goed geworden in het negeren of onderdrukken van mijn perfectionisme en in wat minder hard voor mezelf zijn en dat is iets goeds en daar ben ik trots op. Maar als er ook maar het kleinste beetje stress ontstaat val ik meteen terug in diepe twijfels en ongelooflijk hard voor mezelf zijn. Betekent dat dat ik de rest van mijn leven vastzit? Dat ik elk moment terug kan vallen? Dat er always a siren is, singing me to shipwreck? Want daar heb ik dus geen zin in.

[imstillstuckonthepuzzle]

#11: Het regent

Het regent en ik lig in bed. Mijn vrienden zijn bier aan het drinken of verspreid over het hele land, maar ik lig in bed. Ik luister naar de regen en naar fijne liedjes van Real Estate en Kings of Convenience. Ik ben moe, zo moe. Vanmorgen ben ik extra vroeg opgestaan om te gaan hardlopen. Het was heel zwaar, ik was langzaam, ik heb helemaal niet ver gelopen, maar ik ben wel gegaan. Daar werd ik trots op toen ik voor het eerst over de Waalbrug rende. Het was koud, het waaide, het water was grijs en ik rende. (Dat ik zodra ik bij het einde van de brug was ben omgekeerd, negeren we). Ik hoop over zes weken vijf kilometer te kunnen rennen zonder stoppen en ik hoop dat ik uiteindelijk iemand wordt die echt geniet van hardlopen. Nu ben ik alleen blij als ik klaar ben. 

Ik ben weer eens begonnen met gezond leven en het gaat de eerste twee dagen erg goed. Ik sport veel, ik fiets veel, ik eet veel fruit en tot nu toe nog geen junkfood. Ook daar ben ik best trots op.

Nu lig ik dus in bed, met een hoofd vol zorgen over tentamens en eten en geld en mijn uiterlijk en alles en niets. Langzaam voel ik mijn ogen zwaarder worden en mijn hoofd rustiger. Ik verheug me op een uur baantjes zwemmen. Ik verheug me op het moment dat ik besef dat ik hardlopen leuk vind. Maar voor nu, lig ik met regen en Real Estate en een boek in bed en dat lijkt me prima.

[imstillstuckonthepuzzle]

#10: Kleine dingen

Het is zondagmiddag, de zon schijnt, ik lig in bed met Netflix. Ik denk aan de kleine dingen die me blij maken. Papa die een extra paprika meeneemt als snack voor tijdens het leren. Nieuwe vrienden die me bellen als ze boodschappen doen met de vraag of ik een bepaald product mag eten (ik heb een notenallergie). Zondagmiddagen waarop helemaal niets hoeft. De hele middag Suits kijken, met al die mooie mannen in pak. Vrienden die oprecht informeren naar dingen die belangrijk voor me zijn.

Mijn hoofd is vaak een rotzooi, vol met zorgen en onzekerheden. Maar vandaag is alles goed.

[imstillstuckonthepuzzle]

#9

Overigens vind ik dat hele tentamengedoe behoorlijk stom. Ik leer me rot, ik heb nog nooit in mijn leven zo hard ergens voor geleerd, en het voelt nog steeds alsof ik helemaal niets weet. Het maakt me onzeker en moe en ik vind het maar naar allemaal. Was het maar vrijdagmiddag 12.00.

[imstillstuckonthepuzzle]

#8

Mag ik alsjeblieft ook met een leuke man in een appartementje in Parijs wonen en de hele dag koken en lol maken? Ik kijk Julie&Julia voor de zoveelste keer en het maakt me zo blij. Het is zo'n fijne film met zo'n fijn gevoel en zo'n fijne sfeer.

[imstillstuckonthepuzzle]

#7: 6955 dagen

Vandaag was mijn 6955e dag op aarde (oftewel, ik was vandaag 20 dagen 19 jaar) en dat moest natuurlijk gevierd worden. In mijn nieuwe stad had ik mijn verjaardag al gevierd en dat was heel leuk. Maar ik miste mijn vriendinnen uit mijn oude stad en hoopte dat ze zouden komen omdat ik jarig was geweest en taart had gebakken. En dat deden ze.

Mijn huiskamer zal vol met mensen die ik liefheb. Ik had voor het eerst in maanden taarten gebakken (en ik bleek het gemist te hebben). Ik droeg mijn lievelingsjurk en mooie rode lippenstift en voelde me mooi. Ik gaf een vriendin eindelijk het cadeautje dat ze al veel eerder had moeten krijgen. Er was mooi zonlicht. Er waren lachende mensen. Er was taart. Er waren grapjes en serieuze gesprekken en heel veel thee. Er waren hele lieve cadeautjes. Het was een fijne fijne fijne middag.

[imstillstuckonthepuzzle]

#6: Hernieuwde liefde voor Nederlands

Jaaa dagboekjes in het Nederlands! Stiekem vind ik Nederlands heel mooi en kan ik me ook beter uitdrukken in Nederlands.

Het gaat beter. Ik heb kerstvakantie en dat geeft me rust. De laatste twee weken voor de vakantie waren veel te druk met veel te weinig slaap en dat kwam niet echt ten goede aan mijn winterdepressie. Ik heb een paar totale instortingen gehad ( onder andere door dit liedje http://www.youtube.com/watch?v=KqEj3l8w5Mo en door dit liedje http://www.youtube.com/watch?v=oUFJJNQGwhk). Ik kan me niet meer herinneren dat ik zo hard gehuild heb als de laatste zondag voor de vakantie. Niet meer sinds het uitging met mijn ex-vriendje, en dat is ook al wel weer drie jaar terug. Door alle stress met mijn studie en slaaptekort ging het echt niet goed, ik ging twijfelen en me zorgen maken over alles en heel veel huilen. Het kostte me weer moeite om mijn bed uit te komen 's ochtends en ik voelde me vrij waardeloos. Mijn vrienden, de oude en de nieuwe, hielpen wel. Mijn oude vrienden doordat ik mijn hart kon luchten en ze lief voor me waren. Mijn nieuwe vrienden, die slechts voor een deel weten wat er aan de hand is, hielpen me door te luisteren bij de allerergste instortingen, en door vrolijk te zijn en me aan het lachen te maken. Ik was de laatste dagen zó verschrikkelijk moe en onzeker, dat mijn opdracht ook niet wilde lukken, wat me natuurlijk nog onzekerder maakte etc etc. 

Vakantie hielp. Ik kon slapen, heel erg veel slapen en nog meer slapen. Mijn moeder verbood me om studieboeken aan te raken. Ik heb een paar boeken gelezen, gewoon voor de lol. Ik heb een groot deel van mijn vriendinnen gezien. Langzaam knapte ik weer op en zag ik niet meer zo witjes. Mijn stresspuistjes namen goddank ook af. Ik heb een paar hele toffe dingen gedaan, etentjes en koffiedates en uitgaan in Amsterdam.

De laatste dagen voel ik me weer wat slechter. Ik slaap weer met moeite, ik kan me niet zetten tot studeren, ik word snel boos, ik wil veel huilen. Ik heb ontzettend veel zin om weer terug te gaan naar het studentenleven, naar mijn eigen kleine kamertje en naar mijn vrijheid. Hier, bij mijn ouders, is het fijn, maar ik voel me beperkt door familie die niets meer doet dan gewoon familie zijn. Ik ben veranderd, en daardoor onredelijk de laatste dagen. Maar ik vind teruggaan ook eng, de tentamens komen eraan en ik weet niet zo goed of ik daar goed doorheen kom. 

[imstillstuckonthepuzzle]

#5: Everything's changing

I am currently laying in bed in my little brother's room. Or, my room from this moment on. I used to have the biggest bedroom in the house, so it's only fair my brother got it when I moved out. I feel like such a hypocrite, but I am really upset about it and I hate that.

We won't be celebrating "Sinterklaas" this year, my mum's overwrought and she can't handle it this year. It really makes me sad because I love celebrating Sinterklaas so much, with my favorite part of the family and all the loving/teasing little poems with every gift.

I feel really insecure at the moment and it doesn't make any sense. I passed my exams, I'm not poor anymore, I'm making some money of my own, I even got some money in my savings account, I will arrange a sporting pass for my university this monday, I've got lots of friends and I had an awesome week. But still, I feel really ugly and unloved. Stupid head with it's stupid thoughts.

On the other hand, today I saw my best friend for the first time in months! She was abroad, but's she's back now. We spent three hours just drinking coffee and it was awesome. I had missed her. This week was awesome, I went to a Bonobo concert with my dad, his gf and a friend of mine and I loved every second of it. But still...

[imstillstuckonthepuzzle]

#4: favorite moments

When you put on your pajamas and you get to go to bed.

[imstillstuckonthepuzzle]

#3: Mondays, or how a horrible day can turn into a quite amazing one

I couldn't sleep last night and when I finally did, I kept waking up every hour or so. So when the painters started making noise at half past seven, I was wide awake. My alarm was set for nine. I got myself into a nice little panic attack.

When I got to uni, I felt awful. My first course was Economics so that didn't help either. Over lunch I felt slightly better, I really have awesome friends over here. The next course was Dutch Politics, which was really boring because I already know most of it. The exam results were posted online and it turned out I passed both courses, so I was really happy.

After Dutch Politics I worked on an Economics assignment and went to tutor this girl in history. I ate with my friends and it was fun. The food was quite tasty and I laughed my ass off. We watched the photo's from the party we went to this friday.

When I got home I finished my assignment and now I'm exhausted and I'm going to sleep.

[imstillstuckonthepuzzle]

#2: Introduction, or loving life.

Oh and hi, I'm Emma. I've recently moved to the other side of the country to study the subject I've always wanted to. It was scary as hell, but it ended up being great. I was really scared I would get a depression again or that I wouldn't make any friends or that I wouldn't like the subject after all. None of those things happened. Instead, I moved in to a tiny tiny room, made some really really great new friends, and turned out to love my study.

I've never lived life as full as I do at this moment. I use every moment I have, I am always either studying or doing stuff with my friends. 

I've never loved life as much as I do at this moment.

And still, there's something wrong. I sometimes feel bad about myself for no reason, I am constantly doubting everything and I'm starting to get really insecure.

Writing helps. It puts things into perspective. And that's what this blog's for.

[imstillstuckonthepuzzle]

#1: that weird sad feeling

I am exhausted. It's 1.38 AM and I could've been sleeping for at least three hours. This is one of those dark hours in the middle of the night where you feel horribly sad and ugly and unwanted. Everyone's asleep, I've got no one to talk to right now.

I ate an entire bar of chocolate tonight. It was supposed to last an entire week. I feel fat and unwanted right now.

So here I am, laying in my bed wearing my favorite pyjama pants and my arctic monkeys shirt, which both smell fresh and laundry-ish. I'm listening to the Submarine soundtrack by the lovely Alex Turner, because it fits my mood perfectly.

I am exhausted, but I feel too sad to sleep. I know this will be over tomorrow and I know I'll feel awesome tomorrow, because I love my new life on the other side of the country, with my tiny room and my new friends and my cool study which I'm actually good at. I'm having lots of fun here, I really am. But right now I really miss my mom and my friends back home.

When I've published this, I'm going to read The Fault in Our Stars and hopefully I'll fall asleep pretty soon.

I'm sure I will love tomorrow.