Tamam sen oldun! Bundan iyisi Şam’da kayısı! Yapabileceğimin en iyisi budur!.. Gerçekten öyle midir? Sınırı gerçekten bilir miyiz? Gerçekten derken, kendi düşüncemizden bağımsız olarak öyle midir? Yoksa biz bunu “tamam kardeşim” tadında, “bu kadar yeter” diye kodladığımız için mi yeter olmaktadır? Daha iyisinin olup olmadığına nasıl karar veriyoruz veya karar veriyor muyuz? Neden hep bir sınır arıyoruz? Neden hep bir tamam noktası arayışı içindeyiz?... Yazının devamı blog'da. That’s the best I can do! It’s impossible to exceed that! That’s it, I’m at my best!.. Is it really the case? Do we really know the limits? When I say really, I mean is it really independent from our own thoughts? Or is it the limit because we code it like that, we code it inline with “that’s fine” mood? How do we decide that better is or is not possible, or do we decide at all? Why do we keep searching for boundaries? Why are we constantly seeking an OK point?... Full post is at the blog. #learnedtoday #bugünöğrendim #algı #alışkanlık #bundaniyisişamdakayısı #hiddenpotential #infiniteplayer #finiteplayers #jamescarse #finiteandinfinitegames #tamamdüzlemi #theokplateau #otomatikpilot #cognitive #cognitivestate https://www.instagram.com/learned.today/p/BvByaIEgvoK/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=kb9xvlxpynde