DEAR READER
he wasn't even looking at me and he found me
trying on a metaphor
Alisa U Zemlji Chuda

titsay

@theartofmadeline
No title available
Show & Tell
Three Goblin Art

JBB: An Artblog!
cherry valley forever
hello vonnie
Stranger Things
No title available
Cosimo Galluzzi
we're not kids anymore.
h
RMH
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

❣ Chile in a Photography ❣
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United Arab Emirates
seen from Romania

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States
seen from Romania

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
@leesbeesten
A book has its own voice. A book has its way of speaking to you. A book has its own song. A book doesn’t only help you shape scratches into words in your head; a book shapes the air, light, and all the earthly elements into a heavenly murmur.
N.A. (via poemsbyna)
Goed nieuws voor fans van De Grijze Jager!
'De Grijze Jager Dag wordt dit jaar een tweedaags evenement. John Flanagan, auteur van de gelijknamige serie, komt op uitnodiging van Uitgeverij Gottmer naar Nederland. Dat leek de uitgeverij een mooie gelegenheid om het evenement uit te breiden. De Grijze Jager Dag wordt in 2015 voor de vijfde keer georganiseerd in samenwerking met het openluchtmuseum Archeon en wordt op op 23 en 24 mei gehouden.' Bron: boekblad.nl
Kijk voor meer informatie ook eens op degrijzejager.nl, waar je een heleboel informatie kunt vinden over deze dag en waar je kaartjes kunt kopen. Ook kun jij je hier samen met vrienden aanmelden als Broederband, om op 23 of 24 mei te strijden voor de titel slimste en sterkste Broederband!
Pjotr
"Als hij een dag later weer komt informeren, krijgt hij iets te horen waardoor de tranen in zijn ogen springen. Sergei is weggevoerd, naar Moskou, om daar berecht te worden. Nu pas beseft Pjotr dat hij zijn vader wel eens voor lange tijd kwijt zou kunnen zijn."
De eerste steen
"Iemand rukte een kuipstoeltje van de balk en gooide het over de gracht. Even later vlogen de stoeltjes met tientallen door de lucht. Ik was bang en razend tegelijk. Een van de stoeltjes die weer teruggegooid werden, viel voor mijn voeten. Ik pakte het op en slingerde het over het hek. Ik zag hoe het iemand in de rug raakte. Ik keek om me heen om te zien of er nog meer te gooien viel. Er lagen een paar losse brokken steen."
Air time
"Tijdens de afdaling begon Sebastiaan al te trappen. Meer snelheid moest hij hebben voor het tweede dak. Met een aantal explosieve trappen versnelde hij. Daar was het dak aan de overkant. Hij voelde de wind langs zijn oren suizen. Nu was hij net als een bobsleeër die, eenmaal op weg met 130 kilometer per uur over de baan razend, pas aan het einde van het parcours tot stilstand kon komen. De rand van het dak. Trappers gelijk. Knieën buigen. Stuur vast… SPRINGEN NU!!!
Uit alle macht strekte hij zijn benen en trok zijn fiets omhoog. Het dak verdween onder zijn wielen. Air time!"
Het mysterie van de Nachtwacht
"Hij komt plotseling achter de jongen staan, pakt een wurgtouwtje uit zijn zak – een koordje met aan beiden kanten een handvat – en slaat dat razendsnel om de hals van Wiggert. Wiggert probeert eerst nog zijn hand tussen het touwtje en zijn nek te krijgen, maar de secretaris is ijzersterk èn wil van Wiggert af.."
Engelen van het asfalt
"‘Zou hij het hier een nacht kunnen uithouden? Alex kijkt naar de betonnen bank die op de open plek in het park staat. Hij is smal. En hard. Misschien moet hij toch maar onder een boom in het gras gaan liggen. Maar als er beesten komen, of moordenaars... Nee, dan toch maar op de harde bank.’"
Malka Mai
"Toen liet ze zich achter over vallen, keerde zich naar de muur en deed haar ogen dicht om niet te hoeven zien hoe haar moeder en Minna het kamertje uit liepen. Met Liesje stevig tegen haar gezicht aan gedrukt hoorde ze eerst de harde voetstappen op de trap slaan van een deur. Daarna klonken de voetstappen doffer, alsof ze over zand of gras liepen. Tenslotte was er niets meer te horen. Alleen nog het gekakel van kippen."
Rovers op het Rivium
"“Je hoeft je geen zorgen te maken,” zegt Roel tegen Sander. “Ik heb gezien dat die vent een pistool op jou richtte; het was puur noodweer.” Sander knikt. Inderdaad… noodweer. Op de politieschool vond hij het eerst maar een raar woord, maar noodweer is een strafuitsluitingsgrond."
Arendsoog
"Arendsoog zette zijn paard tot steeds grotere spoed aan. Totdat ze weer een heuvel opgereden waren.. Met een forse ruk hield Arendsoog zijn paard in en liet zich snel uit het zadel glijden. "Terug!" zei hij met gedempte stem, en het paard, dat goed gedresseerd was, ging zover achteruit, dat zijn kop niet meer boven de rand uitkwam. Het was te laat!"
Zwarte Engel
"‘Tom!’ ‘Wat is er?’ Tom schoot overeind. ‘Ik hoor iets. Luister.’ ‘Misschien een patiënt die slaapwandelt,’ fluisterde Tom. ‘Zou kunnen.’ Het geschuif was nu dichterbij. En wat daar aan het schuiven was, moest nu binnen hun gezichtsveld komen. Tom wist in zijn hart wat hij te zien zou krijgen, maar schrok toch zoals hij nog nooit was geschrokken. Hij was op slag weerloos en verlamd."
Troubadour
"Elinor kon zich niet bedwingen. ‘Ik word dus verkocht als een varken op de markt?’ ‘Je wordt hem geschonken als zijn wettige echtgenote, om domna van je eigen kasteel te worden,’ zei haar vader. ‘Vraag jij je maar eens af wat jij eigenlijk hebt te bieden nu hij een huwelijk met je wil sluiten.’"
Vlinders
"Zoë’s ogen glijden over het groepje scholieren dat net de school ingaat. Ze blijven hangen bij een blond hoofd dat iets boven de andere hoofden uitsteekt. In tegenstelling tot de rest heeft de jongen geen enkele haast om naar binnen te gaan. Hij staat rustig bij de muur, alsof hij op iemand wacht. Op haar?"
Verraad! De wraak van de graaf
"De strijd had niet lang geduurd. De soldaten op het bolwerk waren volledig verrast door de nachtelijke aanval, en na anderhalf uur stonden het bolwerk en een goed deel van Werkendam in lichterlaaie, en was zo’n beetje elke Hollandse soldaat verslagen."
Wolfsroedel
‘Het was avond toen Lupu ons kwam ophalen, gevolgd door de anderen. Hij had een soort vacht omgeslagen en had een masker in zijn hand, een wolvenkop. “Zijn ze al bang genoeg”, vroeg hij aan onze bewakers. Zijn ogen tinkelden van plezier. “Ik ben nog nooit van mijn leven zo bang geweest”, antwoordde Alexandru droog. Hij was niet van plan zich gek te laten maken. Lupu gooide hem een vacht toe: “Trek aan!”’.