Kwetsbaarheid bouwt verbinding en verbinding schept geluk.
Onbespreekbaar

seen from Kazakhstan
seen from Italy

seen from Italy
seen from Italy
seen from China
seen from United States

seen from Germany

seen from Malaysia
seen from Türkiye
seen from United States
seen from Germany
seen from United States
seen from China

seen from United States
seen from United States

seen from Canada
seen from United States

seen from United States
seen from Türkiye
seen from Singapore
Kwetsbaarheid bouwt verbinding en verbinding schept geluk.
Onbespreekbaar
dat tranen warm zijn vind ik voornamelijk ironisch
ik denk niet dat het feit dat de natuur soms “hard” wordt genoemd betekent dat mensen dat automatisch ook zijn
filosofie is moeilijker dan wiskunde, maar vooral omdat we wiskunde hebben uitgevonden
kinderen zijn lang niet allemaal lief en puur en authentiek. soms zijn het meelopers, liegebeesten en jaloerse wezentjes
je kunt aan een hond vaak zien dat het de hond is van de eigenaar
ik vind alle “red je relatie”, “zo zorg je dat hij blijft” en “wat mannen zoeken in een vrouw” coaches, narcistische kapitalistische leeghoofden die teren op de onzekerheden van meisjes die minder naar hun vader hadden moeten luisteren
humor is geen laatste redmiddel maar wel een laatste pijnstiller voor als het niet meer te redden valt
als je te lang single bent en soulmuziek ondragelijk is geworden, is er altijd nog bluesmuziek
hoe minder keuzemogelijkheden hoe groter de kans dat je tevreden bent
de bijbel gaat voornamelijk over zelfbeheersing en ik hoop dat u weet hoe erg ik mijn best heb gedaan en dat mijn tekortkomingen, enkel het resultaat waren van liefde, onmacht of beide
als morgen alles voorbij is, hoop ik dat je nog één keer aan me denkt
Ik wil weten hoe het voelt om kwetsbaar te zijn #goedemorgen #ei #ukv #kwetsbaar Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.
Zonsondergangen hebben me doen inzien dat eindes ook mooi kunnen zijn.
Op de momenen dat je enorm kwetsbaar bent besef je dat mensen niet van je houden, niet echt in ieder geval.
Als ik u binnen laat, belooft ge dan om netjes uw schoenen aan de deur te laten staan. De vloeren in dit huis raken namelijk nogal snel beschadigd. Ik wil u heus wel een glaasje water of een kopje thee aanbieden, maar uiteindelijk gaat het waarschijnlijk toch niet zo gezellig worden. Ja, sorry, dat ligt aan dit huis van me. Maar ge moogt wel gaan zitten waar ge wilt en alle kasten en lades opentrekken. Ge moet alleen wel beloven om toch wat voorzichtig te zijn. Het meeste is hier nogal breekbaar. En wilt ge ook alsjeblieft niets meenemen, misschien uzelf ook niet. Blijf je misschien?
Zo’n impressiegedicht over verstrooidheid.
28 oktober 2019
Milde peuken op een maandagmorgen. Thee dat naar lauw afwasmiddel smaakt. Klokken zonder secondewijzers. Cafés die nog dicht zijn. Spelfouten. Net niet passende achtergrondmuziek. Onverschilligheid. Half afgekeken films. Buikpijn en bijna huilbuien. Niet-afgescheurde daardoor achterlopende kalenderpagina’s. Constante hoofdpijn. Wat aankloten op muziek instrumenten. Taken ontduiken, onaf achterlaten, ontwijken, ontvluchten, ontgaan. Belastingenveloppen. Niet gelegd laminaat. Verhuisdozen die gepromoveerd zijn tot interieur. Afgestorven vetplanten. Een klein flesje rum in je binnenzak. Kleine teugen verdriet en vergeten in je binnenzak. Programma’s voor kinderen maar kind ben je niet meer. Allang niet meer. In ieder geval niet op die manier. Het idioom “in ieder geval”. De angst voor verantwoordelijkheid. Half oprechte functioneringsgesprekken. Vakantieplannen die nooit plannen waren. Openbare lompheid. Treinvertraging wegens “Aanrijding met een persoon” alsof dat per ongeluk gebeurd. Liefde dat niet ingewikkeld wordt maar bij gebrek aan een ander woord... Wachtkamers ‘s ochtends zonder “goedemorgen”’s. Het zoeken naar woorden. Vergeten wat je ging zeggen. Vergeten wát je ging zeggen. Vergeten wat je ging zéggen.
SAMEN LEVEN OP DUN IJS