#millasdream

[sekerlivanilinn]

günaydın yeni dünya, günaydın cam fanustaki gölgem. küçük bir çocuğun ekmeği gibi düştüm gözünden. hayatı en arkadan, en ücra köşesinden kahkahalarla izledim say. yorgunluklarım, yalnızlığımdandır. cesaretsizliğim, ceninden beri vardır. koca dünyadaki kimsesizliğimin tanımı, var olamayışımdandır.

[sekerlivanilinn]

Adımı bilmiyorum, Oyunu kuralına göre oynamıyorum. Ne dersin? Sadece deniyorum..

[sekerlivanilinn]

Tek bir zarfta biriktir güzel günlerini. Ben senin kirpik uçlarına da yazarım.

milla

[sekerlivanilinn]

nereye varırsın bu kanayan yarayla bilmiyorum. elini bastırdığın yeri, dağlamıyor yüreğin. damla damla yürürken kan izlerin ile, gittiğin yeri belli ediyorsun sadece. yaralı hayvanı bulmak kolaydır bilirsin. ve; sadece, ölmezsen güçlenirsin. unutmayın bayım; kopan kolunuzun yerine belki bir başkası gelir, lakin kalbinizi sökerlerse, işiniz bitti demektir.

geçenlerde yazdığım hikayeden en sevdiğim bir kısım bu kısım.

[sekerlivanilinn]

Seninle biz, asla anlaşamazdık belki, uzlaşmacı yanımızı köreltseydi evrilmemiz. Lakin, derine inen büyük bir kuyu ya da dünyanın kaynayan merkezi… Bunlara gitmek için kafalarımız bir ve sarmaşık, aynı bilgiyi sevmiyoruz anlaşılan. Ben, körelmiş, köhne, sessiz, unutulmuş, dayanaksız/dalsız, çağsız ve kimsesiz bir bilgiyi emzirirken sol göğsümden, susup kalmayı erdem, yeri gelince iki kelam edip, gözlerime yıldızlar yerleştirmeyi insan olmak bildim. Ruhum parladı, Tanrı doğdu derdim, ruhum parladı, Tanrı doğurdu. Sağ göğsümden emerken dünya yangınımı; Aslında korkulan cehennem, içimdi benim. Sessiz sorulara, sessiz cevaplar, kaynatır durur ömrü. Ben besledim volkanları, ben istedim olanları. Sen, plansız, romantik, katatonik, hezeyanı yüksek, umutsuzca umutlu, retrospektif, cevaplara sarılan, aynada aynını gördüğü anda histerik, düşünceyi paylaştığın bir diğer aydınlığa, derin aşklar besleyen bilgiyi, kök saldırdın sol yanında. Sağ yanın kıyamet, sağ yanın enkaz.. Kimin umurunda! İşte bu yüzden, ben, yıktıklarımın yası ile nöbet tutarken kendi içimin lahitlerinde, bin basamaklı ziguratlarım da tapındım Tanrı dediğine. Ama sen, tek bir aydınlığın peşinde, bin parçalık bir yapbozu yapıştırdın ağdalı ses tonuna. Dünyada bir dûde, bir esra’ olduğumuzu bir kenara atıp, kendi Tanrı'nın inşaası için nafile ışıklar topladın, bir kavanoz dolusu ateş böceği olduğumuzu bilmeden. Her süslü kelamı kendin gibi bildiklerine, her ruhsuz nidayı, içini göremediğine yazdın. Mesele edep değil, söz değil. Mesele iki güzel sözü edememekte o güzel mavi kalemle!! Oysa göz yordu, ruh yoruldu diye elinin tersi ile ittiğin ruhlar Tanrı'nın ilk piçleri miydi? Unuttun… Hatırlamayayı seçtin. Yabani bir bilgelikle kırdığın kalbi, aynı ışığa almadan ezip geçtin. Bu saatten sonra tek parçası eksik yapbozdan dünya olmaz, olsa da hep o eksik olan batar göze. Bir gün oturur da sorarsan kendi içine, o parçanın yerini bulacak olursun belki. Atını kaybetmiş her alp gibi, kaybettiğin diril kendi aydınlığındadır her zaman.

Dedi dersiniz, bir güzel kelamı öldüremediklerinize. Evrimleşmek için, çiftleşmek kimin haddine. Tanrı'yı bulmak için birleşmek lazım gelir. Yar'dır yaradan, yaradır yaratılan…

[sekerlivanilinn]

Avuçlarımın içinde bir dünya taşıdım. Yaşam çizgim, benden yana değil, sizden yana olsun. Çok yaşamak aptalların işi, hele ki bu acılarla. Fiziksel acılara katlanmak kolay, fakat ruhunuz baskı yapıp, aynı zamanda tüm beyniniz taşarcasına ağrırsa, üzerinize binen bu kadar yükten kurtulmanın tek yolu, dâhi anlamındaki tüm -de'leri bitişik yazmak. Bana umut ver… Kafam yatağın ucundan sarkmış, 2 günde bir temizlenen yerlerin nasıl bu denli tozlu olabildiğini izliyorum. Kulaklarım, yanaklarım, beynim, çenem, tükürük bezlerim, lenfler… Haçlı ordusu gibi öldürmeye çalışıyorlar. İtalya gibi taraf değiştiremesem de tek dileğim, Almanlar yenildi diye, yenik sayılmamak. Bana sevgi ver… En çok bildiklerinizi giyinip kuşanıp, biri olmakla, kimse olamazsınız. Sizi bildiklerinizden ziyade, eksikleriniz var eder. Sarılın etinize. Harika bir puzzlesınız. 10.000 parça, hiç duyulmamış ünlü bir resim, ressam, kadın… Tamamlanana kadar en mükemmel sizsiniz. Ne zaman ki olgunluğa erişirsiniz işte o zaman sıkıcı, tozlu ve moruğun teki olursunuz. Bana can ver… Gözlerim benim değil, dudaklarım koparılmış, ellerim Brandon, saçlarım shannon, yüzüm yedi kat peçe. İster dibi, ister yüzü. Bana sebep ver… Kuyruğunu dallara dolayıp sallanan bir maymun gibi, koşup, düşüp, ölümü bilmeyen her çocuk gibi, yaşamak için sebebim yok.

[sekerlivanilinn]

… Nereye varırsın bu kanayan yarayla bilmiyorum. Elini bastırdığın yeri dağlamıyor yüreğin. Damla damla yürüyen kan izlerin ile, gittiğin yeri belli ediyorsun sadece. Yaralı hayvanı bulmak kolaydır bilirsin ve sadece, ölmezsen güçlenirsin. …

Unutmayın bayan Kruczynski, kopan kolunuzun yerine belki bir başkası gelir lakin kalbinizi sökerlerse, işiniz bitti demektir.

[sekerlivanilinn]

Anladım ki ben bu hayatta, hep yalnız, ötelenmiş ve kaldırım kenarında onun bunun paçasına sürünüp, sevildi zannedilmiş bir kedi olarak kalacağım.

Milla