Czasem nie brakuje nam motywacji.
Brakuje nam sił.
Wypalenie nie zawsze krzyczy-częściej szepcze. Objawia się zmęczeniem, które nie znika po śnie. Obojętnością wobec rzeczy, które kiedyś cieszyły. Ciężarem w głowie, który sprawia, że nawet proste decyzje stają się zbyt trudne.
Zmęczenie psychiczne to nie lenistwo. To sygnał. Że za długo byliśmy „silni”. Że zbyt często odkładaliśmy siebie na później. Że żyjemy na autopilocie, realizując oczekiwania, a nie potrzeby.
Wypalenie uczy jednego-nie da się dawać bez końca. Każdy człowiek ma granice. I nie są one porażką. Są formą troski o siebie.
Czasem największym aktem odwagi nie jest „jeszcze trochę wytrzymać”, ale zatrzymać się. Przyznać: „jest mi ciężko”. Odpocząć bez poczucia winy. Opuścić tempo, które niszczy, nawet jeśli świat wciąż pędzi.
Bo zdrowie psychiczne to nie luksus.
To fundament....a Ty nie jesteś maszyną.
