#schrijversvaninstagram

[zwartewolk]

Van alles wat ik dit jaar verloren heb, mis ik mijzelf het meest.

-27 november 2020

[goldn-curls]

“music turned into a way for us to communicate from beyond the grave”, she softly says as a tear rolls down her face

[stormvloed]

Maar de magnolia in het parkje komt tot bloei en de vogels fluiten weer als je wakker wordt. Er zijn nog altijd mensen bij wie je je veilig voelt en met wie je kan kletsen. Er zal weer vers schepijs zijn en de zon zal je gezicht verwarmen als je naar buiten loopt. Er zijn nog zo veel mooie boeken om te lezen en films om te kijken. Er zijn spelletjes om te spelen en mensen om mee te lachen. En er is de zee. Er is de zee. Er is de zee en alle gevoelens die daarbij horen. Er zijn de golven en er is de eindeloosheid. En jij. Jij bent er. En de wereld ligt aan je voeten, maar je moet wel stappen zetten om haar te leren kennen.

[univenness]

Wat als je voor iedereen wil zorgen behalve voor jezelf?

Ik

[lilydwardspoetry]

Wachten op liefde

[ochtendstorm]

Knopen zijn nooit identiek. #instaquotes #instacitaat #schrijversvaninstagram #vertrouwen

[inmijnpen-blog]

Stilte

“Waarom ben je zo stil?”, vroeg hij me. Ik glimlachte, haalde mijn schouders op en dacht enkele seconden na.

“Waarom praten mensen zoveel zonder iets te zeggen?”, antwoordde ik uiteindelijk. Hij wist het niet.

[goldn-curls]

Depression isn’t cool. Sadness isn’t fun. But I wouldn’t change my fragile mind for your unsensitive one for all the books in the world.