#tushita

[efikeff]

Hōkan Miroku (Maitreya)Nyorai - bodhisattva/Buddha of the Future, 

Early 7th century, red pine Wood, 84.2 cm, Koryu-ji Temple, Kyoto, Japan National Treasure.

[lamathanka]

Maitreya the bodhisattva of loving kindness and the Buddha of the next future eon after the age of Shakyamuni Buddha. Maitreya is believed to currently reside in the Tushita Heaven and is typically depicted as having either a Peaceful Appearance (Bodhisattva) or Buddha Appearance. #lamathankapaintingschool #bhaktapurdurbarsquare #thangka #buddhism #bodhisattva #peaceful #kindness #futurebuddha #maitreya #buddha #tushita (at LAMA THANKA PAINTING SCHOOL) https://www.instagram.com/p/CGR6inPBiuK/?igshid=1511bdw2etb5u

[twelvesy]

After my Vipassana silent meditation retreat, I thought I was done with keeping my trap shut... Ironically though, it looks like I spoke too soon....

Tushita Meditation Centre was founded in the 70s by Lamas Yeshe and Zopa in response to ever increasing western interest in Buddhism. Since then, it has provided 10-day ‘Introduction to Buddhism’ silent retreats, with a focus on meditation.

I’d heard good things about the course and, despite my extensive travel in Asia, I hadn’t really studied Buddhism in any depth.

It was no where near as difficult as my previous retreat; especially as it had several teachings and an hour-long discussion group per day. The meditation was also very different from Vipassana. In addition to single-pointed concentration (‘samatha’), we also practiced analytical meditation, which works on reducing distructive emotions and enhancing more positive states of mind.

It all sounds pretty out there, but, actually, I found a lot of similarities between Buddhist teachings and CBT (cognitive behavioural therapy) - a therapy that helps you manage problems by changing the way you interpret the world. It makes sense now why the Dalai Lama is such a happy fellow despite his 60 year excile from his homeland!

[bouddha-maitreya]

[bouddha-maitreya]

[miracleofdragon]

[miracleofdragon]

Tushita:

Tushita - Wikipedia

[crocusinvoid]

Hindistan’da bir takım inzivalar

Bilenler bilir, üniversite yıllarından beri gelen bir Hindistan merakım var. Öyle Hindistan’a dair sürekli bir şeyler okuyan, izleyen ya da takip eden biri de değilimdir aslında. Eskiden otantik olması idi ilgimi çeken, ardından seyahatlerde tanıştığım insanların Hindistan’a dair çok güzel anılarının olması oldu beni cezbeden. Hayatıma yoga girdikten sonra da yogik kültüre yakınlığım nedeni ile Hindistan cazibesini korumaya devam etti. Gel zaman git zaman Hindistan’ı görmek 31 yaşına nasipmiş.

Hindistan’a dair izlenimlerimi başka bir postta anlatacağım. Bu postu inzivaya ayırdım. Çünkü inziva benim için Hindistan’ın en güzel bölümü idi ve anlatacak çok şey var.

İşim gereği baya planlı programlı olmam gerektiği için seyahatlerimde genelde plansız olmayı tercih ediyorum. Hindistan çok büyük, malum. Görülecek, gezilecek tonla yer var. Sadece biliyorum ki Dharamshala’ya kesin gideceğim. Seyahatlerde tanıştığım kişilerden Dharamshala’nın methini çok duymuştum. Çok sakin bir yer olduğu, zamanın yavaş aktığı, doğasının çok güzel olduğu ve gidenlerin aylarca kaldığı bir yer olarak. Ve benim de ihtiyacım olan şey tam olarak buydu. Sonraki mini internet araştırmalarımda Dalai Lama’nın orada olduğunu da okumuştum. Orada neler yapabilirim diye araştırırken Tushita Meditation Center’a denk gelmiştim ve bir arkadaşımın da orada inzivaya katılması ve bana orayı tavsiye etmesi üzerine niyahetinde Tushita’da bir inzivaya katılmaya karar verdim ve gitmeden birkaç hafta önce başvurumu yaptım (evet katılmak için önceden başvuru yapmanız gerekiyor çünkü talep çok fazla).

Katıldığım inziva neydi derseniz aslında inzivadan ziyade kurs demek daha doğru olur. Çünkü inziva deyince insanların aklında sabahtan akşama kadar meditasyon yapılan Vipassana inzivaları geliyor ama benim katıldığım Introduction to Buddhism (Budizme Giriş) kursu idi. Tabii ki din propagandası yapılan bir yer değil burası. Budizm’in temellerini, Budist felsefeyi ve farklı meditasyon tekniklerini hayatını iyileştirmek için nasıl uygulayabileceğine dair bir eğitim ve sessizlik inzivası diyebilirim.

Günlük rutinimiz (ve benim rutinim) şu şekilde idi;

05.45 uyanma

06.00 - 06.45 gün doğumunu Himalayalar manzarasında kişisel yoga pratiği ile selamlama

06.45 - 07.30 rehberli meditasyon

07.30 - 09.00 kahvaltı ve boş zaman (duş ve kitap okumaya ayırdım ben hep)

09.00 - 10.15 ders

10.15 - 10.45 ara

10.45 - 12.00 ders

12.00 - 14.00 öğle yemeği, karma yoga ve boş zaman

14.00 - 15.00 tartışma grupları

15.00 - 15.30 ara

15.30 - 17.00 ders

17.00 - 17.30 ara

17.30 - 18.15 meditasyon

18.15 - 19.30 akşam yemeği, boş zaman

19.30 - 20.15 meditasyon

20.15 - 21.30 kitap okuma

22.00 uyku

Günde sadece 1 saat tartışma grupları esnasında konuşabiliyorsunuz ve derslerde hocaya soru sorabiliyorsunuz. Geri kalan tüm zaman sessizlik içinde geçiyor. İnzivaya girişte tüm elektronik aletler kasaya kitleniyor. Dolayısı ile 10 gün telefonum yoktu ve süperdi! Bazen her şeyden uzak olmak öyle güzel bir duygu ki! Artık biliyorum ki senede bir kere inzivaya gitme isteğim ve daha önemlisi ihtiyacım var. Her şeye reset attığın, dinginleştiğin ve devam etmek için daha fazla enerji topladığın süreçler bunlar.

Vipassana inzivasını günde 9-10 saat meditasyon yapılması nedeni ile yapabilir miyim hala bilmiyorum ama öğreti ve meditasyonun harmanladığı bu kurs benim için çok idealdi. Bu 10 gün kimileri için daha içsel bir yolculuk olmuş iken benim için baya entellektüel seviyede geçti aslında. Budist felsefeye dair çok şey öğrendim ve inzivada Dalai Lama’nın The Universe in a Single Atom kitabını ve Columbia Üniversitesi tarafından basılan Mind and Life: Discussions with the Dalai Lama on the Nature of Reality kitabını okudum. Gerçeğin doğasının yorumlanmasında bilimin, budist felsefenin ve modern felsefenin nasıl katkıda bulunduğunu görmek, kesişim alanlarını ve farklılaşan yaklaşımları düşünmek bana acayip keyif veriyor. Bu vesile ile Mind and Life Institute ile de tanıştım. Özellikle son 1 yıldır zihin ve bilinç üzerine okumalar yapan biri daha ne ister ki :)

Budist felsefeyi daha derinlemesine öğrenmek Asya’yı da farklı bir gözle görmemi sağladı aslında. Keşke Güneydoğu Asya seyahatinden önce yapsaymışım böyle bir şeyi. Asya’ya bakış açım ve kültürel hayatı yorumlayışım çok daha farklı olurdu.

Son 2 gün ise ders yoktu. Sadece meditasyon ve full sessizlik. İnziva bittiğinde bir arkadaşım bana çok gençleşmiş göründüğümü söyledi. Ben ise çok saf bir mutluluk hissediyordum, sanırım onun yansıması :)

Belki öğrendiklerime dair de bir şeyler yazarım, belki de yazmam :) Ama velasıl kelam Himalayaların eteklerinde, maymunlar eşliğinde, onlarca kişiyle sessizliği paylaşmak çok değerliydi. Güzel anlara ve güzel insanlara şükranla.