bohater do wynajęcia.

warszawska historia miłosna

[crynifornication]

chwila wolnego.

korzystając z chwili wolnego (od pracy - jest weekend, od tacierzyństwa - jestem chory) postanowiłem zwiedzić pół polskiego internetu, który mocno zmienił się odkąd ostatnio go żegnałem. 

nieprawdopodobne. youtuberzy i ich różnej jakości filmiki z wyświetleniami po setki tysięcy razy, instagramowe modelki, które są tak dobre że zakochują się w nich miliony. sam bym chciał być tak ciekawy, spotykać się z anstrachuje, gonciarzem, czy goncierzem i przede wszystkim jego kasią - urocza. 

a tu bach. moje wirtualne życie zamarło, czasem tylko na facebooku pogadam z kimś ciekawym (odświerzyłem kontakt z pamelą, o której miałem już nie pamiętać) i spotkam się raz na pół roku z natalią, o której nie raz pisałem. też przywiało ją do warszawy. 

i tyle mojego życia towarzyskiego. jest jeszcze adriana i jej rodzina, jej znajomi i jej cały świat wokół którego się teraz krętę. jest też zuza, fajnie fajnie. 

fajnie, ale po raz kolejny brakuje mi szaleństwa w tym wszystkim. mi brakuje, adrianie brakuje i tak tworzy się mały kociołek. ale nie, nie. życie nie zwalnia, idzie do przodu. mam 33 i pół roku i jeszcze wiele przede mną.

jak są jakieś literówki to sorry, ale już mi się nie chce sprawdzać. mój lenovo emeryt nie śmiga już na tumblr, więc mi się też nie chce. 

[crynifornication]

atak bakterii.

choruję. masakra. smarkam, kicham, mam zatkane drogi oddechowe, a kiedy się budzę w moim gardle jest sucho jak na pustyni. nie chodzę do pracy, za to po cichu powiem, że wciąż dzwonią do mnie z innych firm i chcą umówić się na spotkanie ws. pracy. zgadzam się, zawsze warto rozmawiać. może znajdzie się coś ciekawszego, za lepsze pieniądze. cieszyłem się na zmianę pracy te parę miesięcy temu, ale dziś już jestem znudzony i chciałbym spróbowac czego innego. 

warszawa to miasto wielkich możliwości. nie wierzę, że można mieć takie perspektywy w innym mieście w Polsce, choć to pewnie zależy bardziej od wykształcenia i umiejętności. w każdym razie potrafię dobrze i ciężko pracować, potrafię też ładnie mówić o pracy i podczas takich spotkać to jest bardzo skuteczne. na razie odmawiam jednak. mam dobrą umowę z obecnym pracodawcą i czasem trudno zaryzykować. czasem nie wiem czy to odpowiedzialność, czy bardziej tchórzostwo. a może zwyczajnie czekam na coś extra. 

3:23, Adriana śpi od kilku godzin w drugim pokoju, a ja w swoich legowisku przed telewizorem. dwie kołdry, koc i masa poduszek. 3:25 i nie chce mi się ani spać, ani umyć zębów. 3:27 reklamy w tv, a właśnie oglądam Family Guy, fuck. kończyć trzeba, i tak się rozpisałem. 

pozdro 600, pozdro 600, pozdro 600. 

[crynifornication]

[crynifornication]

mały konieczny.

moje życie bardzo zmieniło się w ciągu ostatnich dwóch lat. obrót, przewrót o 180 stopni. nowe miasto, nowa praca, kolejna praca, w końcu najcudowniejsza narzeczona, dom, kot i nowa rodzina. 

teraz do punktu rodzina możemy dodać dziecko, które od niecałych pięciu miesięcy nosi w swoim brzuszku Adriana. wielkie szczęście, ogromne poczucie dumy i niespodziewanie spokój przepełniają moją codzienność. 

moje życie się zmieniło, ale i ja się zmieniłem. bardzo dobrze. czuję się na tyle odpowiedzialny, by nie musieć się lękać tego co będzie. robić swoje, kochać i cieszyć się życiem - tyle trzeba.

[crynifornication]

faceci kochają piękno, tak samo jak kobiety swoich mężczyzn. problem w tym, że chłopcy dostrzegają piękno wszędzie.

Michał. ktoś opowiedział mi dziś bolesną dla tej osoby historię, cóż. 

[crynifornication]

nowy rok, nowe plany.

czas zmienić coś w swoim życiu. pobiegać, poskakać, nauczyć się czegoś nowego. aklimatyzacja w warszawie przebiegła poprawnie, więc trzeba zacząć żyć pełnią życia. moim problemem zawsze było lenistwo, muszę nad sobą pracować. 

[crynifornication]

startuje rok 2016.

sylwestrowa puff petarda, potem kebab na świętokrzyskiej i powrót do domu około godziny 4. nie tak źle jak na brak wcześniejszych planów. za to dziś przeleżeliśmy cały dzień w łóżku, oglądaliśmy serial po serialu, film po filmie. w końcu przespałem też parę godzin i tak o, początek roku. 

życzę wszystkim dobrego roku. 

[crynifornication]

urodziny rok 2zero15.

Godzina 14:30, odsypiam jeszcze. W nocy jechalismy z Warszawy do Elblaga cale 4 i pol godziny, i choc juz wstawalem dzis nie raz: na herbate, na sniadanie, na to by pogadac troche z mama, to co rusz wracam do lozka. Wczoraj jeszcze pracowalem, wieczorem za to czekalem na narzeczona, bo byla na wigilii sluzbowej - takie tam urodziny. Ale dzis juz sie lenie, odpoczywam i szykuje na male spotkanie urodzinowe, ktore Adriana zaplanowala na jutro. Chcialem przekazac informacje, ze w moim zyciu dzieje sie wiele dobrego. Wszystko potoczylo sie tak jak byc powinno. Dzis tworzymy z Adriana i kotem Tygrysem prawdziwy dom, mam nowa, wielka rodzine i sprawdzam sie jako kochajacy, odpowiedzialny facet. Polubilem bardzo swoje zycie i siebie w nim. Kto by pomyslal? Wybieramy sie dzis wieczorem na Listy do M 2, zalezy mi na tym by je obejrzec, a grudzien to najlepszy moment na to. Zycze wszystkim duzo usmiechu na co dzien, skoro mamy juz ten ulubiony grudzien.<

[crynifornication]

Zaraz przed dziesiatym.

Zaraz spac. Gdy jutro sie obudze, to jest szansa, ze swiat przypomni sobie o mnie na chwile. Potem znow zapomni. Brakuje mi na codzien troche swiata. Robie cos, zyje, jestem szczesliwy, ale zawsze chce sie wiecej. Zal cokolwiek zgubic.

[crynifornication]

Drugi wieczór z rzędu i czuję się lekko rozpieszczana. Nie mówiąc już o wzruszeniu przy czytaniu o Tej Świetnej Kobiecie. Dla tych literek mogę być tym "nikim".

czasem to złośliwy potwór. tyran, który nie pozwala mi się złościć, ani nawet zagilgotać (jest na tym punkcie dziwnie przeczulona). 

chciałbym wstawić tu kiedyś obrazek dużego chłopca w sukience trzymającego za rękę drobną dziewczynę w spodniach. często widzę tak nasz związek. 

miło mi Cię tu widzieć. 

[crynifornication]

Warszawa, dn. 8 grudnia 2015.

dwa dni do moich 31 urodzin. od półtora roku żyję w związku, który trzeba nazwać poważnym. minęło kilka miesięcy od dnia, w którym poprosiłem Adrianę o rękę. zgodziła się, rozpłakała. była chyba bardzo zdziwiona, co kłóci się nieco z tym, co myślał jej ojciec, kiedy kilka dni wcześniej prosiłem go o rękę jego córki. on nie był zdziwiony, on wiedział. 

dobrze jest żyć w takim związku, w związku w którym nam się raczej wszystko układa. wszystko stopniowo, harmonijnie idzie do przodu. nie chcę dziś pisać jak cudowną Adriana jest osobą, wolałbym już wspomnieć, że ja także wnoszę do tego naszego życia bardzo wiele i daję radę - wbrew temu co można by było wcześniej pomyśleć. nieważne jednak. 

dziś krótko poskarżę się, że nie umiem pisać o codzienności. o prostych rzeczach, które dopiero jak się skumulują, to dają powód do dumy. może trochę się lenię, może dawno zrozumiałem, że te literki nie są dla nikogo ważne i już się nie łudzę, że można żyć pisaniem. miłością i pisaniem. a tam. górnolotnie tak. po prostu to byłoby dobre zajęcie, w jakiś sposób rozwijające, otwierające oczy na świat. 

brakuje mi nieco frajdy z tego. 

[crynifornication]

[crynifornication]

dzień po jej 27 urodzinach.

jest dziś 5 grudnia. Adriana jest zła, smutna. wczoraj rozzłościłem się, gdy okazało się, że nawet w dniu swoich urodzin nie może skończyć swojej pracy. czekałem już na Nią pod biurem, to było przykre. 

zacząłem ją poganiać, w końcu wyszła wściekła jak osa i była już taka bardzo długo. teraz jest nieco inaczej: “zła, smutna”. uważa, że nie daję jej wystarczająco dużo wsparcia, w ogóle nie daję. boli mnie, że nawet nie bierze pod uwagę tego, że mogłaby i powinna kończyć pracę o normalnej porze. czasem mówi, że się stara, że dla Niej praca to też nie sama przyjemność, ale ja z oddali widzę to inaczej. 

wracam do domu zawsze zbyt wcześnie. wcześniej zaczynam, więc i wcześniej kończę swoją pracę. robię zakupy, nastawiam obiad, bo wiem, że wróci zmęczona, głodna. dupa. nie ma jej i nie ma. zero sygnału. 19:00, 19:30 pojawia się w domu i chce, żeby było wszystko ok. rozumiem. 

nie podoba mi się to życie do tej 19:00, 19:30. nie podoba mi się życie bez Niej. zauważyłem, że coraz częściej do siebie mówię, wracając do domu, mijając ludzi takich jak ja. przeklinam pod nosem, czymś się ekscytuję, komentuję głupie sytuacje, śpiewam lub się śmieję. na głos, ale po cichu, tak by jeszcze nie myśleć o sobie jak o wariacie. 

jestem z Niej dumny, z tego jak i gdzie pracuje. z tego jak mądrą i odpowiedzialną jest osobą. jestem dumny, ale też zły na tę jej pracę i na to z jaką lekkością przychodzę jej te nadgodziny. tak jakby to było normalne i ani ja, ani jej umowa, ani nawet prawo pracy nic nie znaczyły.

bardzo w Nią wierzę, kocham ją i wiem, że jest w stanie osiągnąć wszystko. przy tym jest odważna i dobra. ponad wszystko jest jednak odpowiedzialna. myślę, że cały świat powinien ją kochać i z całą pewnością każdy widzi w Niej wiele niezwykłego. zakochałem się w Niej już dawno temu, do dziś zakochuję się w Niej wciąż na nowo, a moja miłość do Niej przepełnia całą moją Duszę. 

co dzień modlę się o to, by nasze życie przebiegło spokojnie, by nie wydarzyło się nic złego. czasem myślę, że Bóg mnie słucha, ale robi bardzo na złość. mam Adrianę - świat jest dla mnie dobry, ale zwykle mam ją zbyt krótko. nie raz już pomyślałem, że przestanę się modlić - Bóg nie powinien być złośliwy, ale wiem, że ja też nie jestem wobec Niego fair. każdy ma to na co zasłużył. widocznie jeszcze widzi we mnie dobrego człowieka, bo do dziś Adriana jest przy mnie. jeszcze dziś jest.

[crynifornication]

stand up po pracy.

odmóżdżam się po pracy. stand up, stand up, stand up. polubiłem to. jeszcze nie wiem kogo naprawdę warto oglądać, ale Kacper Ruciński wydaje się być w porządku. 

[field-worldwide]

[crynifornication]

czyściec od 8 do 16:30.

dni tak szybko uciekają. poniedziałek, wtorek zaraz piątek, bach! weekend. czasem spotkania z nową rodziną, ze znajomymi. raz nawet moja mama z moim osobistym bratem wpadli zwiedzić warszawę. dzieje się. 

kiedy indziej remont: jeden, drugi, trzeci, piąty. czasem myślę, że kiedy się już go rozpocznie, to nigdy nie widać końca. często brakuje mi chwili by odpocząć, poleniuchować, ale w jakiś sposób życie w związku wciąż generuje nowe zadania. 

a to zakupy trzeba zrobić, może zdążyć z obiadem zanim wróci moje Kochanie. naczynia-sprzątanie, naczynia-sprzątanie i tak w kółko, życie kręci się wokół najprostszych czynności. 

w pracy nuda. pani prezes obiecywała mi Raj zanim trafiłem do nowej pracy, a jest raczej czyściec. nie zawsze wychodzę o tej godzinie, o której bym chciał. uważam, że dostałem za małą podwyżkę (choć i tak była większa niż planowano), poza tym zakres obowiązków też lekko zboczył z trasy. 

miałem wdrażać nowe pomysły, bawić się swoimi umiejętnościami, a tu pozostaje powielać stare wzorce i jeszcze przyszło mi współpracować z gościem, który w Firmie robi za guru. młody przemądrzały dupek, który bardziej niż ja kiedykolwiek nie radzi sobie z emocjami. 

dodatkowo co irytujące wiele osób w mojej pracy produkuje nadgodziny. rzeczy, które mogliby zrobić normalnym rytmem czekają na wybicie godziny 16, o której powinniśmy kończyć pracę. pani prezes szczęśliwa, bo to przecież poświęcenie zostać dłużej w pracy i budować siłę Firmy. nie zdaje sobie chyba sprawy z układu, który stworzyła. 

męczy mnie powolność ludzi, męczy głupie gadanie, męczy kradzież czasu. męczy szczególnie kiedy mnie to dotyka. chcę tylko wyjść o normalnej porze z pracy, ale robiąc coś często jesteśmy od innych uzależnieni, więc gdy oni opóźniają, to i ja muszę zostać. koszmar. 

ale nie jest źle. nie jest. mam swoje biuro, z głupim piotrusiem, mam swoje zadania, które dziobię w nadziei, że ktoś mi kiedyś powie: wcześniej skończyłeś, to leć do domu. hehe. mam jako takie pieniądze na umowie na czas nieokreślony, do tego różnego rodzaju premie. wcześniej sądziłem, że chcę w tej pracy zostać całe życie, tyle że mi się nudzi. ale może to jesień. 

najważniejsze, że mam swoją małą rodzinę. Adrianę, kota. fajnie jest. ona jest naprawdę piękna i taka mądra. uciekam, za dużo się rozpisałem. 

[crynifornication]

wybory 2015.

nie głosowałem na PiS, ale z chęcią bym to zrobił. w ogóle nie głosowałem, bo z niechęci, czy braku umiejętności nie załatwiłem sobie prawa do głosowania w warszawie. trudno, chuj z tym. 

głosowałbym na PiS, bo mnie denerwuje, że masy pierdolą dziś, że im wstyd za Polskę. w chuj, na złość bym im głosował, bo oni wiedzą lepiej jak my mamy żyć, co myśleć. nie jesteśmy fajni, bo w Polsce będzie rządził PiS, bo Kaczyński. no i co?

pierdolę. ludzie zagłosowali i wybrali. pokazali co myśli Polska. Polska A, Polska B, Polska CH. widocznie ktoś na to długo pracował, że ludzie wolą postawić na niefajną, nie cool partię Prawo i Sprawiedliwość. po ptakach. 

zachód się smuci, wschód ma już w nosie. a ja chcę, żeby Polska polityka nie skupiała się na lizidupstwie i nadziei na posady w Brukseli. pierdolę, Polacy mają prawo czuć się dobrze w swoim kraju, więc politycy nie powinni przedkładać swoich karier ponad to.

nie, Poska za 4 lata nie będzie nową Japonią czy Skandynawią. ale na nasze problemy ktoś dziś spojrzy innymi oczyma. może więcej zauważy niż Pani Kopacz czy reszta polityków PO. koniec już.