Mia Eta Poneo - La Amikeco estas Magia - En Esperanto
Jen la malferma kanto de Mia Eta Poneo en esperanto. Kial ne?

if i look back, i am lost
Claire Keane
Keni
Sweet Seals For You, Always
One Nice Bug Per Day
Game of Thrones Daily
Acquired Stardust
AnasAbdin
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
Monterey Bay Aquarium
occasionally subtle
No title available
Lint Roller? I Barely Know Her
tumblr dot com
Jules of Nature
NASA

No title available
sheepfilms
styofa doing anything
Stranger Things
seen from Colombia

seen from France
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from France

seen from United States

seen from Belgium
seen from United States
seen from Switzerland
seen from United Kingdom
seen from United Kingdom
@jado-verda
Mia Eta Poneo - La Amikeco estas Magia - En Esperanto
Jen la malferma kanto de Mia Eta Poneo en esperanto. Kial ne?
"Neĝo" by William Auld w/ translation
Neĝo William Auld Pestsilenta la neĝ’ invadas venkas la urbon; kaj ni, popol’ venkita marŝas senespere la stratojn kun nuko kurba sub jug’ de l’ okupanta armeo blanka. Printempo, helpon! Kiam ni aŭdos fanfaron vian ĉe l’ horizonto?
(translation->)
Keep reading
Poemo de la majstro ;)
Gustav Klimt, La Kiso, 1908-1909
La Kiso de Gustav Klimt estas pentraĵo de la Secesi-stilo. En la bildo, viro kisas virinon apud la rando de florbedo. Klimt montras abstraktajn figurojn de la homa korpo. La korpoj de la viro kaj la virino malklariĝas. La orkolora malantaŭplano indikas, ke ne ekzistas la kiso en reala tempo. Kontraŭe, la kisantoj estas perditaj en tempo kaj spaco pro la intenseco de la kiso. La fizika intimeco unuigas la personojn.
ĝi estas unu el miaj plej ŝatata bildo.
Tiel la mondo iras, amiko mia!
Pretanta por partopreni en teatraĵo en mia lernejo. Vakera stilo kun mia ĉapelo nigra
Ŝercoj verdaj ;) Interesan blogon mi prezentas al vi XD
La ideo ke la klingonan estas parolata pli ol Esperanto estas nur onidiro. Esperanto ankoraŭ estas la plej parolata planlingvon en la mondo. Sen malrespekto al la klingona komonumo. :)
Batalklubo (1999)
Bona filmo, ho ve. Mi kaj miaj amikoj kreis nian propran luktoklubon! Ĥa ĥa ĥa
Ne feliĉa estas mi
Ne, ne vere feliĉa estas mi ... ankoraŭ mi sentas malfeliĉe ... mi sentas ke mi jam fuŝis mian vivon mallongan ...ne povas esti finita jam! Mi volas plori ...
The King (La Reĝo) jam estas pli bona ol multo da eternaj komencantoj bedaŭrinde li devas krokodili por la anglolingvanoj
Vortoj komunaj …. bone, la leono ne estumas ĉiutage ekster la bestoĝardeno
Kompatinda Keĉjo, ĉiam mortenda sed ne mortinda! Koleris Stano kaj Kajlo.
Forte staras muroj de miljaroj Inter la popoloj dividitaj Sed dissaltos la obstinaj baroj Per la sankta amo disbatitaj - La Espero El poŝtkarto malnova. Ankoraŭ staras Esperanto kiel celo ama kaj paca al mi.
Novaĵo grava!!!! Ĉu vi scias pri Ĝi?!
Alergioj fiaj!
Damnaj alergioj ankoraŭ min ĝenas! La mondo ankoraŭ turnas sed mi ne.
AT LAST, SIR TERRY, WE MUST WALK TOGETHER
in memoriam
When it comes to regular news about passing away of yet another beloved musician/actor/politician/any other public persona, I don’t really care about that, nor I can’t understand the sudden burst of popularity of the recently deceased. To put it shortly, I don’t give a fuck.
But there is one person, which I knew was going to come to his terms sooner or later, because he was struggling for years with terrible disease. And I had to pay a tribute to him, for the first time in my life I felt obligated.
Sir Terry Pratchett passed away earlier today and I had never cried because of loss of someone I didn’t even know in person. Not until today.
When I first “met him” I was during my summer vacation with my family by the Baltic Sea, and there was a book market going on. My father bought me “The Colour of Magic” and “The Light Fantastic” and insisted that I try these out. I was done with them in less than a day and I already knew I wanted more.
I was a misunderstood, repressed teenager back then, and the “Discworld” series helped me survive the worst years of school. There was a time in my life when waiting for the next book to be announced and released was a single most cheerful thing to happen.
The world that he created, filled with the witty humour and satire still has a special place in my heart. And now I feel the need to return to it.
Ripozu pace, sinjoro Praĉet
Eterna Malsato de @foxintwilight Bildo de Princino Luna.