Het alleen zijn went maar niet, maar ik weet dat we hetzelfde zijn. Kan ik naar jou toe komen, dan kunnen we samen tweezaam zijn?
© Sam Verstraaten
todays bird

#extradirty
Cosmic Funnies
No title available
hello vonnie
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

@theartofmadeline

★
ojovivo
Lint Roller? I Barely Know Her
cherry valley forever

tannertan36

Andulka

PR's Tumblrdome
noise dept.

No title available

oozey mess
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

Origami Around

Janaina Medeiros

seen from New Zealand

seen from Switzerland

seen from Canada
seen from United States
seen from Australia
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Türkiye
seen from United States
seen from United States

seen from Türkiye
seen from United States

seen from United States

seen from Türkiye
@samverstraaten
Het alleen zijn went maar niet, maar ik weet dat we hetzelfde zijn. Kan ik naar jou toe komen, dan kunnen we samen tweezaam zijn?
© Sam Verstraaten
Zij
Ze laat mijn licht aan wanneer ze weggaat en houdt mijn hand vast wanneer het donker is. In de donkerte, waarin enkel mijn angsten zichtbaar zijn en ik dan enkel haar armen mis. Wanneer ik dan die handen tast en haar het haar vingers voel die ik zo goed ken. Dan weet ik weer dat thuis zijn betekent dat ik samen met haar ben.
Superheld
Geen dak boven zijn hoofd en geen vloer onder zijn voeten. Geen voordeur om te openen en dus geen plek om thuis te noemen. Liep over straten alsof het wandelpaden waren en bewandeld zo zijn levensweg. Met zijn dromen naast hem in de goot, zo liep daar zijn leven weg. Want zijn leven dat was zwaar maar zijn tranen waren zwaarder. Daarom dat ze vielen, enkel het geluid van druppels die de grond betasten in die overgoten straten. Nu kijkt hij naar de lucht, maar de zon die zag hij zelden. Blijft omhoog staren maar ziet het verschil niet meer tussen vogels, vliegtuigen en superhelden.
De nachtegaal
Haar gezang kende geen valsheid en haar stem liet harten sneller bonzen. Ze zong over haar pijn en verdriet zonder er zelf over te fronsen. Had geen toonladder nodig om zelf hogerop te komen. Geen valse noot te bekennen maar wel valse hoop die haar emmer liet overstromen. Haar stem klonk enkel in de donkerte, zonder een enkele zonnestraal. Dan zong ze de sterren van de Hemel, nu is de nacht egaal.
© Sam Verstraaten
Vol verwachting wacht ik op dagen zonder zorgen. Maar vandaag liet het op zich wachten en ik verwacht niet veel van morgen.
© Sam Verstraaten
Hij had er al teveel van op zijn vork, maar zocht naar hooi in naaldenbergen.
© Sam Verstraaten
Damn wat schrijf jij goed!!
Dank u zeer.
Gisteren hield ik mijn hart vast, want jouw liefde dat leek enkel schijn. Maar als ik vandaag om jouw hart zou vragen, mag het morgen dan van ons samen zijn?
© Sam Verstraaten
Onzeker op zoektocht in het duister, de lichtknop ben ik kwijt. Dus dat het immer donker is, licht eigenlijk aan mij.
© Sam Verstraaten
Wat een fijne blog! Mooie schrijvens : )
Dank u zeer.
Haar armen zou ik als een sjaal om mijn nek heen willen, terwijl haar handen wanten vormen voor de mijne. En terwijl ik droom over winterachtige dagen met zomerachtige gevoelens. Hoop ik dat zij mijn armen liever heeft dan de zijne.
© Sam Verstraaten
Al zou ik rond de wereld gaan, haar schoonheid is niet te evenaren.
© Sam Verstraaten
In C-mineur bespeelt ze mijn emoties, over gevoelige snaren die ze raakt zonder in akkoord te gaan. Het klonk voorheen als muziek in de oren. Nu verdrink in in geluidsgolven.
© Sam Verstraaten
Ze heeft mij niet in haar hart maar ik krijg haar niet uit mijn hoofd.
© Sam Verstraaten
Het laat haar koud dat ze me warm laat voelen.
© Sam Verstraaten
Haar woorden worden geflitst door hoe hard ze aankomen. Toch ben ik degene die de boete krijgt.
© Sam Verstraaten
Het heeft geen zin meer maar ik kan er geen punt achter zetten.
© Sam Verstraaten