#ekoloji

[menittebeazzikra]

Göz göre göre bile isteye ormanları yakıyorlar ve hiçbir şey yapılamıyor. Ne kadar saçma bir düzendir bu böyle arkadaş. O ormanı yakanı tespit edip hatta yakarken yakalayıp yaktığı ateşin içine atacaksın ki ibret olsun diğerlerine daha kimse yakamasın. Ama adaletin olmadığı bir sistemden ne bekliyorsun !!!

Cehalet ve zulümle daha çok mücadelemiz var..

[elestirenadam]

Ama maç sonrası çöp topladılar!

Haber şu: "Japonya'nın kuzeydoğusundaki Fukuşima Dai-içi Nükleer Santrali'nde biriken radyoaktif özellikli işlenmiş atık suyun okyanusa boşaltılmasında dördüncü evre sona erdi." Japonya'nın 2023 yazından beri okyanusa boşalttığı atık su 31 bin 200 tonu buldu. Adamlar okyanusa büyük bir kirlilik bırakıyor ama medyadaki algı, "Japonlar ne temiz maçtan sonra statta çöp topladılar." Örnek hareket, alkışlıyorsunuz bu büyük çevrecileri değil mi! Hatta Akkuyu kadar konuşulmuyor bile bu atık su meselesi. Neden biliyor musunuz? Çünkü Japonya Atlantik'in tam denetiminde. ABD'nin Çin'e karşı kullandığı bir ileri karakol. Ayrıca Japonya'da bulunan ABD üslerindeki Conilerin Japon kadınları tecavüz etmesini ve Japonların buna karşı eylemlerini de duymuyorsunuz. 1995'te ABD askerlerinin bir ilkokul öğrencisine toplu tecavüz ettiğini de pek bilmezsiniz. ABD askerlerine bir şey de olmaz. Neden? İki ülkenin imzaladığı ve ABD güçlerine daha geniş yetki veren "Kuvvetler Statüsü Anlaşması" doğrultusunda Japon otoriteleri soruşturma gücünün kullanılmasında sınırlamalar yaşıyor.  Velhasıl kelam, Atlantik'in maçlarda, gezilerde çöp toplayan örnek(!) çevreciler tiyatrosu izliyorsunuz. Atlantikçi medya bunların gerçek yüzünü örtüyor. Maskeleyip size sunuyor. Oysa gerçek başka. Dünyamızı gerçekte kirletenler bunlar.

[dezi-467]

Lepisteslerde hem erkek hem de dişi birey acıkırlarsa ve onları yakalayabilirlerse yavrularını yiyebilirler. Bu bilgi beni şaşkınlığa uğratmıştı. Sonrasında düşündüğümde leptiseslere benzeyen ailelerin de olduğunu fark ettim, yavrularını kolayca yiyebilen... Çocuğu olmasını isterken farklı olsun ya da olmasın onu istemeyerek öldürenler. Madem sonda öldürecektin neden başta ona yaşama umudu verdin?

Teşekkürler ekoloji dersi( OSD dersleri kendi bölümümden daha çok ilgimi çekiyor)

[devrimcikadinlar]

Yangini korku ve çaresizce izlemek...

[wozwaldllik]

Venüs Kapanı

Venüs sinek kapanı (Dionaea muscipula) dokunmaya tepki veren bitkilerin tipik bir örneğidir. Bu bitki Kuzey ve Güney Carolina’nın nitrojen ve fosfordan azade bataklıklarında büyür. Böyle gıda yoksunu bir ortamda hayatta kalabilmek için Dionaea besin ihtiyacını yalnızca ışıktan değil, böceklerden ve hatta küçük hayvanlardan karşılamak gibi harikulade bir yetenek geliştirmiştir. Bu bitkiler diğer bütün yeşil bitkiler gibi fotosentez yapar, ama aynı zamanda yırtıcı hayvanlar gibi avlanarak da günlük besinlerine hayvan proteiniyle destek olurlar.

Bitkinin yaprağının her diliminin içindeki pembe yüzeyde büyük siyah tüyler vardır ve bu tüyler kapanın kapanmasını sağlayan birer tetik görevi görür. Ama bu tüye dokunmak kapanın kapanmasını sağlamaya yetmez; yapılan çalışmalar bunun için yirmi saniye içinde en az ikisine dokunmak gerektiğini göstermiştir. Bu durum avın ideal boyutta olduğuna ve kapandıktan sonra kapandan dışarı çıkamayacağına işaret eder. Tüyler son derece hassastır, ama aynı zamanda çok seçicidir.

Londra’daki University College’da uygulamalı fizyoloji bölümünde öğretim üyesi ve aynı zamanda tıp doktoru olan John Burdon-Sanderson, kurbağalardan memelilere kadar bütün hayvanlarda bulunan elektriksel itkiler üzerine çalışmalar yürütmüştür. Burdon-Sanderson, Venüs sinek kapanı bitkisinin yaprağına dikkatlice bir elektrot yerleştirdi ve iki tüye dokunmanın hayvan kasları kasılırken gözlemlenene benzer bir aksiyon potansiyeline neden olduğunu keşfetti. Elektrik akımının dinlenme haline dönmesi için saniyeler geçmesi gerektiğini bulguladı. Bir böceğin kapanın içindeki tüylere sürtündüğünde depolarizasyona neden olduğunu, bunun da yaprağın iki diliminde algılandığını fark etti.

Burdon-Sanderson elektrik sinyalinin kapanın kapanmasının doğrudan nedeni olduğunu ancak varsayım olarak ileri sürebilmişti. Yüz yıldan fazla bir zaman sonra Alexander Volkov ve Oakwood Üniversitesi’ndeki (Alabama) çalışma arkadaşları, kapanın kapanmasını sağlayan sinyalin elektrik uyarımı olduğunu kanıtladı. Araştırma ekibi, bitkinin yaprağının açık dilimlerine bir çeşit elektroşok terapisi uygulamış, bu da tetikleyici tüylere doğrudan dokunulmadan kapanın kapanmasına neden olmuştu. Volkov’un bu çalışması ve daha önce başka laboratuarlarda yaptığı araştırmalar da tek bir tetikleyici tüye dokunulduğunda kapanın bu dokunuşu hatırladığını ve başka bir tüyün daha tetiklenmesini beklediğini, bu tetiklenme gerçekleştikten sonra kapanın kapandığını ortaya koydu.

Chamovitz, Daniel. 2019. Bitkilerin Bildikleri. (Çev: Gürol Koca). (ss.58-61). İstanbul: Metis Yayınları.

*

Electrical memory in Venus flytrap

[hbkultursanat]

Akbelen köylüleri Ormanını terketmedi çevreci ve köylülerin bekleyişi sonuç verdi ve kazandi...

[erenhatirnaz]

Ekolojiye dair değerlendirmeler genellikle insanlarla (ve onların teknolojileriyle) doğa arasındaki ikiliğe yönelme eğilimindedir. "Doğanın korunması"na veya "karbon ayak izlerimiz"in azaltılmasına ilişkin ifadelerin altında yatan şey şudur: Doğa el değmemiş bir halde varlığını sürdürür ve insanların görevi de onu korumak için doğadan çekilmektir. Bu düşünme biçimi nihai olarak insanların doğanın ayrılmaz bir parçası olan, doğal, biyolojik varlıklar olduğunun inkârıdır; farklı bir yolla olsa da aynısı, organik dünyadan bütünüyle azade olmak için bilincin bilgisayara yüklenmesine can atan trans-hümanizm biçimleri için de geçerlidir. Doğanın, insan müdahalesinin yokluğunda istikrarlı ve zamansız bir denge hali içinde var olduğu görüşü, dengesiz, bozulma ve sürekli değişimin karakterize ettiği fiziksel dünyaya dair derin bir yanlış anlamayı açığa vurmaktadır. Doğa tarihi henüz insanlar sahnede yokken bile, aşırı nüfus artışı, ölümler, soy tükenmesi ve iklim değişiklikleriyle doluydu. Şayet ekolojiyi değişmeyen bir doğayı koruma projesi olarak görüyorsanız, felaket tellallığı yapan nihiliste dönüşmeniz kaçınılmazdır: Doğayı olduğu haliyle korumanın veya eski saf haline döndürmenin hiçbir yolu yoktur; en azından bir taraftan da insan toplumlarını korumaya çalışırken mümkün değildir. Nihayetinde doğa bizi umursamaz; ne menfaatleri ne de arzuları vardır; vardır, o kadar. Hamamböcekleri ve farelerle dolu bir kıyamet sonrası yeryüzü de, Nuh'un gemisindeki çeşit çeşit canlıyla dolu bereketli ve yemyeşil bir dünya gibi ekolojik bir sistemdir. Biz insanlar kim oluyoruz da birinin diğerinden daha üstün olduğunu söyleyebiliyoruz. İklimi, ekosistemleri veya türleri korumaya dönük her türlü çabaya nihayetinde, ister doğrudan neslimizi devam ettirmek ister tabiatın yaşam kalitemizi arttıran yönlerini korumak amacıyla olsun, insan ihtiyaç ve arzularına hizmet etmesi amacıyla girişilir. Etrafı cansız bir yıkımla çevrili mühürlü kubbeler altında yaşayacağımız bir gelecekten kaçınmamızın sebebi, bunun korkunç bir yaşam biçimi olmasıdır. Bazı çevreciler sadece balinaları kurtarmak istiyor olsalar bile, bu içinde balinaların olduğu bir dünyada yaşayabilmeye verdikleri önceliği gösterir. "Derin ekoloji"nin insanlığı doğanın başına gelmiş ve yok edilmeyi hak eden bir hastalık olarak gören uç biçimleriyse, insan merkezli ekolojiyi ondan kaçınmaya çalışırken saçmalığa indirgemekle kalır, çünkü kendi nihilizmlerini umursamaz bir dünyaya yansıtmaktadırlar.

Peter Frase, Dört Gelecek, çev., Akın Emre Pilgir, (İstanbul, Koç Üniversitesi Yayınları, 2017), sayfa: 76-77.

[saireyn]

Agnès Varda, Fransız fotoğraf sanatçısı ve sinemacıdır. Aynı zamanda Fransız Yeni Dalga Akımı’nın önemli isimlerindendir. 2000 yılında gösterime giren belgesel film “les Glaneurs et la glaneuse (Toplayıcılar)” Varda’nın özgün ve önemli filmlerinden biri olmuştur. Varda, filmin başında “toplayıcılık” mefhumunun geleneksel tanımını yapar ve ardından bu kavramın günümüzdeki evrimini çeşitli portrelerle izleyiciye aktarır. Eskiden toplayıcılar tarlada çalışıp hasat sonrası ürünleri toplayan insanlarken; günümüzde hayatta kalabilmek için çöpten besin ve materyaller toplayan insanları temsil eden bir kavram haline gelmiştir. Agnes Varda, kendi filmi içinde yer alır ve o da el kamerasıyla portreler toplayarak “toplayıcı” kavramının bir parçası olur.

Filmde de anlatıldığı üzere, zengin-fakir fark etmeksizin toplumun her kesimi çöpe fuzuli şekilde besin ve materyaller atmaktadır. Aşırı tüketimin toplumumuzu esir aldığı günümüzde bu durumla mücadele etmeye çalışan insanlar da mevcuttur. Filmde yer alan portrelerde çeşitli mücadele türlerine tanık oluruz. Örneğin; bazı kişiler günlük besin ihtiyaçlarını kurulan pazarlardan arda kalan çöplerden kimisi de daha son kullanma tarihi bitmeden çöpe atılmış yiyeceklerden karşılamaktadır. Adeta bir yol filmi olan “Toplayıcılar” toplumda dışlanmış, görmezden gelinmiş yaşamlara da ışık tutar.

Varda bu filminde gerçek yaşamlara hem tanıklık eder hem de onları seyirciye olduğu gibi aktarır. Kamera hareketlerinin öznelliği, filmin rengi ve kullanılan müzikler bizi filme daha yakın kılıyor. Montaj ise bu filmdeki en önemli unsurlardan biri. Geçmişten günümüze ve portreler arasında gerçekleşen geçişlerde montajın ustalığını görmüş oluyoruz.

Bir petrol tankeri olan “Erika”nın batması sonucu meydana gelen petrol sızıntısı bir doğa felaketine yol açmış ve sayısız kuşun ölümüne neden olmuştu. Portreler arasında bu felaketin görüntülerine de yer verilip sadece aşırı tüketim değil; doğaya verilen zarar da gözler önüne seriliyor.

2019 yılında kaybettiğimiz değerli sanatçı Agnès Varda yaşamı boyunca kendine özgü tarzıyla eserler ortaya koymuş, özellikle sinema dünyasına yeni ve incelikli bir bakış açısı sunmuştur. “Toplayıcılar” filminde de çoğunluğun değil; toplumda gözden ırak yaşayan insanların yaşam mücadelesine tanıklık etmiştir. Filmin bakış açısı bizi günümüzü, değerlerimizi ve sahip olduklarımızı yargılamadan sorgulamaya itiyor. Varda filminde şikayet etmiyor, her şeyi olduğu gibi aktarıyor. Gerçekler karamsar görünse de film bizi umut ve çözüm aramaya çağırıyor.

Yıldız TOKMAK

https://labohemedergisi.com/2020/08/toplayicilar-agnes-varda/