#instapoetry

[rosegardendeprofundis]

Source: @laceypaigepoetry on Instagram

[asikan]

Rüzgâr bile senden izin almalı bazen…

Öyle gelişigüzel esmemeli saçlarına, öyle hoyrat dokunmamalı sana dünya.

“Açma zülüflerin yar yar” derken aslında bir korku saklı içinde;

Seni herkes görmesin diye değil,

Seni herkes anlayamasın diye.

Çünkü bazı güzellikler kalabalığa ağır gelir,

Bazı bakışlar herkesin taşıyabileceği kadar hafif değildir.

Senin bir tel saçın, bir şehrin susmasına yeter bazen…

Bir gülüşün, içimde yıllardır kapalı kalan bütün kapıları aralar.

Ben seni saklamak istemem aslında,

Ama seni harcamak isteyen gözlerden korumak isterim.

Çünkü sen; anlatılınca eksilen,

Bakılınca derinleşen bir şiir gibisin.

O yüzden…

Açma zülüflerini yar yar,

Bu dünya güzelliği hak edecek kadar masum değil henüz. ASİKAN

(ŞARKILARA SÖZLER)

[jaggedjawjosh]

Before the sun rose, whispers of dawn embraced my heart, weaving warmth through the night's lingering shadows, a promise of kindred light.

[kaleb-is-definitely-sane]

The problem with Rupi Kaur is capitalism, in this essay I will

[rumiwrites]

[mockpoet]

Of Unseen Threads

I saw you by the window pane, As autumn sunlight kissed the rain. A soft-worn book within your hand, A story whispered through the land. Your lashes fell, a gentle screen, Upon a thought, a silent scene. I wondered then what tales you kept, What secret hopes within you slept. No word was spoke, no sign was made, No sudden gesture, unafraid. Just quiet breath, and passing hour, A blossoming, unspoken flower. Yet in that pause, a truth I knew, A subtle string, unseen, so true To rules of world, but strong and vast, A silent spell that would outlast. It bound my heart in fragile knot, A whispered feeling, never sought. A Lai of moments, soft and deep, While city secrets gently sleep.

[muniapolis]

Was reading a rupi kaur book for a Substack piece, and came across this poem:

Which reminded me of these horse memes.

So I had to turn it into one. Enjoy!

[noah-wunn]

-Noah Wunn