#stadsgedicht

[dulcantor]

Ik wil verscheurd worden in zo'n kleine stukjes

dat de mensen mij drinken in het water mij proeven in het brood mij horen in de wind

zodat de stad me inademt en uitblaast:

de adem van de suburbia

[woordenbrouwer]

Poëzieweek 2025: 'Lijfelijkheid'

Alle reden voor feest, want het is Poëzieweek! Het thema dit jaar? 'Lijfelijkheid'. Voor Almelo, over Almelo, schreef ik dit gedicht, over je zo thuis voelen in een stad dat je de stad niet meer uit wil.

^ Dit is hoe de gedichten op de Instagram van StadsdichterAlmelo verschijnen. Daar kun je mij en alles rond het Stadsdichterschap dus ook volgen.

[ochtendstorm]

Wij gooien onze handen in het water totdat de linker- oever overstroomt.

Torenhoge mensen knielen neer voor onze kathedraal, waar ons geloof allang overtroffen is.

Onze auto’s kunnen wij nergens meer kwijt. De schippers varen ons genadeloos voorbij.

In de zomer zwellen onze nekken op. Totdat de koeken ons niet meer smaken.

Wij zijn nog niet van diamant. Als morgen het stadhuis valt, slijp mij dan.

[mijneleverocharme]

Stadsgedicht van Stijn Vranken aan de onderkant van de londenbrug in Antwerpen