#tirade

[operation-breakdown]

it gets pretty hot during pride, so milkshakes it is

[m3talbunn3]

a cat for @operation-breakdown

[dinosaurwithablog]

This is hilarious!! 🤣 I've never seen Hamilton Burger act this way. He ignores and talks over Perry's attempt to object and then apologizes to the judge after his tirade. He's, definitely, in a mood!! 🤣🤣🤣 Tell us how you feel,Hamilton 😁🤣😍 I love the look in Perry's eyes 😁🤣 He's rather annoyed, dontcha think 🤔 🤣

[iamthecheesesandwitch]

This may be nitpicky of me, but people need to read up on what makes a wizard different from a sorcerer in D&D if they're gonna write specifics about Gale using magic.

Too many times in fic I see people saying shit like, "he pulled from the weave intrinsically" or that he's casting a spell using "his will alone". THE ENTIRE POINT OF A WIZARD IS THAT THEY GET THEIR MAGIC THROUGH STUDY! INTRINSIC USE OF MAGIC IS A SORCERER THING!

Sometimes authors will even have him casting spells in ways that could only be achieved through metamagic, A DEFINING CHARACTERISTIC OF SORCERERS.

I understand that it's fanfic and people have the right to write however they want, and that a lot of people in the fandom's first exposure to D&D is BG3, but missing the fundamental aspects of his class so much that it reads as an entirely different one upsets me for no good reason

[wealmostaneckbeard]

Minecraft always sucked

I dislike minceraft because it started off as a neckbearded-internet-libertarian's fantasy simulation of "living off the grid," in the mid-2000s. Since then it's been bought by Microsoft and marketed by YouTube's algorithm, two massive mostly untrustworthy corporations.

Okay, it's origins and current state are obnoxiously capitalistic but the gameplay is cool, right?

Yes, it is cool that people can express themselves through in-game architectural/interior designs, or learn about programming automation. But last I checked the unmodded game doesn't teach people how to live sustainably by keeping industrial/agricultural pollutants out of the water table. Or how replacing biomes with urban development can result in natural disasters such as floods and disease outbreaks. The game is basically teaching people that the destruction/exploitation of nature for industry and self-expression is an unavoidable necessity with barely any downsides. And as I've implied that is so very wrong!

Which brings me to my last point: The problem with a lot of survival-crafting games is that it reinforces the libertarian homesteader delusion. That society (with all it's efficient conveniences and life saving public services) can collapse and every one will be fine because they can just live off the bounty of the land. Therefore it's okay that in real life, corporate lobbying destroys governments around the world while corporate industry renders the earth uninhabitable for all life. As long as you have the ownership your little plot of land with your little log cabin, everything is okay! Fuck the rest of the world and everyone in it!

[cyrovdr3ad]

[donaiocell]

Şimdi söyleyin bana: Bu çiçek ağzımın içindeyken, sâkin, sessiz köşemde otura bilir miyim? Söylüyorum bunu karıma, soruyorum? “Nedir benden istediğin? Öpeyim mi yani seni?” “Evet öp beni” diyor. Geçen gün ne yaptı biliyor musunuz? Dudaklarını bir toplu iğne ile delik deşik etti, kanattı, sonra başımı iki eli arasına alarak beni ağzımdan öptü. Benimle beraber ölmek istiyormuş! Salak!

Luigi Pirandello, Ağzı Çiçekli Adam Tiradı

Ölüm, garip, iğrenç, korkunç bir böcek olsa ve yoldan geçen birinin yakasına konsa. Siz de onu görseniz. Yolda durup: “Affedersiniz, müsaade eder misiniz? Yolunuzu kestim ama üzerinize ölüm konmuş” demez misiniz? Şöyle iki parmağınızı uzatıp, onu fırlatıp atmaz mısınız? Ne mükemmel olurdu değil mi? Fakat ölüm bir böcek değil. Bu gelip geçenlerin arasında bir çokları onu üzerlerinde taşıyorlar, ama görünmüyor. Onun için de korkusuz, rahat rahat dolaşıp, yarınki, yarından sonraki hayatlarını kuruyorlar. Örneğin ben. Biraz gelir misiniz? Şu fenerin altına gidelim. Orası daha aydınlık. Bakın, şurada bıyığımın altına, dudağımın üstende pek hoş duran küçük çiçeği görüyor musunuz? Doktorlar buna ne diyorlar, biliyor musun? Oh! Çok hoş bir adı var. Karamela gibi tatlı bir ad: Epithelioma. Söyleyin benimle beraber, siz de tadını duyacaksınız. “EPİTHELİOMA”: Çiçeklere takılan adlara da benziyor, değil mi? Nedir bu biliyor musunuz? Ölüm. Geçerken bu çiçeği dudağıma yapıştırıverdi. “Hatıram olsun” dedi. Arkasından da şunu ekledi. “Beş altı aya kadar gelirim” Şimdi söyleyin bana: Bu çiçek ağzımın içindeyken, sâkin, sessiz köşemde otura bilir miyim? Söylüyorum bunu karıma, soruyorum? “Nedir benden istediğin? Öpeyim mi yani seni?” “Evet öp beni” diyor. Geçen gün ne yaptı biliyor musunuz? Dudaklarını bir toplu iğne ile delik deşik etti, kanattı, sonra başımı iki eli arasına alarak beni ağzımdan öptü. Benimle beraber ölmek istiyormuş! Salak! Herhalde evde oturacak değilim, vitrinleri seyretmeliyim, tezgâhtarların el çabukluğuna hayran olmalıyım… Çünkü kafam bir an boş kalırsa, çevremdeki bütün hayatı yok etmeyi düşünebilirim. Örneğin sizin gibi son treni kaçırmış, hiç tanımadığım birini tabancamı çıkarıp şuracıkta öldürebilirim Korkmayın böyle bir niyetim yok. Şaka yaptım. Kayısı zamanıdır şimdi. Nasıl yersiniz onları? Üzerindeki incecik zarıyla mı? İkiye bölersiniz, biraz sıkınca meyva, ıslak bir çift dudağa benzer. Ah! Ne güzel şey. Bana bir iyilik yapın: Yarın sabah erkenden gideceğiniz o küçük köyün istasyonunda trenden indikten sonra evinize kadar yürüyün. Yolda üzerinde pırıl pırıl kırağı parlayan bir demet yeşilliği koparın, koparın ve sayın. Kaç tane ot koparmışsanız o kadar yaşayacak günüm var demektir. Ama ne olur, demet biraz kalın olsun. İyi geceler…

[smoke-and-sorrow]

Don't wanna be here in the dark

But I believe I'll always be

I opened the cage to my heart

I tried to see what's in front of me