Je kijkt in de spiegel en ziet een persoon dat niet jou is.
Je hele persoonlijkheid is weg.
Je ziekte heeft je overgenomen en het voelt alsof je alleen maar een ziekte bent en niet een persoon.
Je gedachtes zijn niet jouw gedachtes, je weet niet waar ze vandaan komen...
Is wat je je zelf vraagt in de spiegel, je ziet alleen een spiegelbeeld die niet terug antwoord.
Ben ik dit? Diegene in de spiegel?
Met volle wallen onder haar oog, met ogen zo groot van het huilen ..
Met de lach die ze opzet om niet op te vallen...?
Ja... dat ben jij ... Je kent jezelf niet meer..
Het voelt allemaal dubbel, je voelt je depressief en down en niet op aarde..
Het voelt letterlijk als verdrinken en niemand die je hand pakt..
Maar dat is ook niet de bedoeling ..
Je zal dit zelf moeten doen ..
Het is moeilijk maar je zal door je eigen strijd heen moeten, niemand kan je helpen behalve jijzelf .
Jij bent de enigste die weet hoe jij in elkaar zit..
Steek je hand niet uit maar zwem naar boven en leer om boven te blijven...