Rüzgâr bile senden izin almalı bazen…
Öyle gelişigüzel esmemeli saçlarına, öyle hoyrat dokunmamalı sana dünya.
“Açma zülüflerin yar yar” derken aslında bir korku saklı içinde;
Seni herkes görmesin diye değil,
Seni herkes anlayamasın diye.
Çünkü bazı güzellikler kalabalığa ağır gelir,
Bazı bakışlar herkesin taşıyabileceği kadar hafif değildir.
Senin bir tel saçın, bir şehrin susmasına yeter bazen…
Bir gülüşün, içimde yıllardır kapalı kalan bütün kapıları aralar.
Ben seni saklamak istemem aslında,
Ama seni harcamak isteyen gözlerden korumak isterim.
Çünkü sen; anlatılınca eksilen,
Bakılınca derinleşen bir şiir gibisin.
O yüzden…
Açma zülüflerini yar yar,
Bu dünya güzelliği hak edecek kadar masum değil henüz. ASİKAN
(ŞARKILARA SÖZLER)











