[PL] /short english version below/
Cześć wszystkim! Wracam, znów, po ok. 4-5 latach... Ale tym razem z świeżą, pozytywną energią! Nie tnę się już. Nie mam smutnych dni codziennie.Wygrałam. Teraz naprawdę kocham swoje życie i pragnę dzielić się tą miłością. Chcę podzielić się swoim życiem, energią i pozytywnym nastawieniem. Świetnie, prawda?
Nie jestem już nastolatką ze złamanym sercem. Nie mam depresji, ale borderline. Aczkolwiek te dwa lubią się nawzajem i tą mieszankę widzieliście na początku tego bloga. Teraz jestem silniejsza, niezależna. Nauczyłam się jak być szczęśliwą i dumną z siebie, i jak dać sobie miłość, sama sobie. Bo kto Cię tak pięknie pokocha jak nie Ty sama? I nie mam na myśli tu narcystycznej miłości, a po prostu akceptację samego siebie. Na dodatek niezależnie od wyglądu, zdrowia itp. Zresztą poznaliście mnie jak byłam prawie anorektycznie chudą laską, która w lustrze widziała grubasa. Okaleczoną. Smutną. Niepewną siebie. Teraz ważę dobre 35-40 kg więcej (:o) i mimo tłuszczyku lubię siebie. Lubię swój wygląd, mam świadomość, że wymaga on pracy, ale akceptuje go mimo wszystko - czy będę grubą beczką czy chudziakiem. Wychodzę rano i cieszę się, że jest słońce, jestem wdzięczna za to, że żyję. A co do reszty zmian: mam 20 lat, mam pracę, którą lubię. Mieszkam ze swoją dziewczyną, właściwie to narzeczoną. Mamy dwa koty, kocham je strasznie mocno.
Co dalej z blogiem/tumblrem?
Będę tu wstawiać pozytywne cytaty, moje przemyślenia i rady dla tych, którzy są tu ze względu na depresję, problemy itp. Wiem, że takie osoby potrzebują wsparcia i to chcę im dać. Ponadto chcę pokazać Wam, że można wyjść z cięcia/depresji mimo iż w ogóle tego nie widzicie. Że można żyć “normalnie”. Że można być szczęśliwym. Peace and love!
Hi everyone! I’m back, again, after 4-5 years... But now with fresh, positive energy! I’ m not cutting myself anymore. I don’t have sad days everyday, not anymore. Now I really love my life and I want spread that love to the world! I want to share you my life, my energy, my positive attitude! That’s so great, isn’t?
I’m not anymore teen with heartbroken. I have not depression, but borderline. But that two like go eachother., and you can see me like that in my beggining. But not now. I learned how to be happy and proud of myself, and give myself love. Now I’m 20. I live with my lovely girlfriend, my fiancee. We have two cats, both angel and demon in one body. I have work that I like. In three words: I love my life!
I’ll post here positive quotes, my thoughts and some advices for people who read this because of troubles, depression or something like that. I know you need some support and I’ll give you that :) Peace and love!
gummygunk
titsay
2087
ellievsbear
