Najgorszym uczuciem jest to, kiedy przez bardzo długi czas miałeś wokół siebie dużo ludzi, którzy Cie kochali, doceniali i potrzebowali Cie każdego dnia i nagle nadchodzi osamotnienie. Chociaż najgorszym jego rodzajem jest to, gdy masz wokół siebie ludzi, którzy twierdzą, że jesteś dla nich ważny, a wiecznie ich nie ma, przez cały dzień nie dostajesz powiadomienia, a odzywają się tylko wtedy, gdy ich dopadnie osamotnienie lub będzie im się nudzić. Najgorzej jeśli zatopisz się w osamotnieniu i w bezskuteczną walkę z nim, aż dojdziesz do momentu, gdy będziesz na skraju jak ja rok temu, gdzie paczka tabletek wygląda niezwykle apetycznie i kusząco, a ludzie dla, których byłeś tak bardzo ważny nagle się gdzieś ulotnili lub kopią leżącego i wtedy, albo postawisz na siebie, albo zjesz całe opakowanie leków, które wyleczą Cie z życia na wieki.