[louveloyalty]

Niebanalne walentynki

.

Jedni spędzają walentynki w parach inni samotnie. Nie trudno się domyślić jak spędzą je zakochane pary, które najprawdopodobniej pójdą do kina na 50 twarzy Graya, a potem na kolacje, albo ewentualnie w innej kolejności. Juz widzę kolejki do manekina pełne ludzi,którzy akurat dzisiaj zapragnęli zjeść naleśnika z druga osobą i tłumy w klubie osób, które nie mają swojej pary, ale tez chcieliby dostać od drugiego człowieka trochę miłości. zamanifestować światu jak bardzo mają to "banalne i komercyjne święto" w dupie. 

Nie chce dzisiaj robić jakiś dennych pogadanek o miłości z okazji tego święta. Niektórzy je lubią inna, nienawidzą, a jeszcze inni nie uważają za jakiekolwiek święto. My po prostu lubimy je spędzać trochę inaczej, z dala od pana na siedzeniu obok w kinie któremu wypada popcorn z gęby i głośno komentuje fabułę, albo kelnera, który bardzo cię tego dnia nienawidzi, bo nie wyjdzie z pracy prze 3 w nocy. Bo kochamy nie tylko siebie, a poza tym bardzo lubimy gdy nastrój tworzymy my, a nie serduszka powieszone nad stolikiem w kawiarni.

Z tych pomysłów skorzystają nie tylko pary, ale również osoby, które tego dnia nie mają swojej walentynki ;)

1. Bieg na sześć łap, daj pieskom pobiegać czyli zrób coś dobrego dla bezdomniaków!

Tego nie udało nam się niestety zrealizować w tym roku z powodu ograniczonej ilości miejsc na bieg z poznańskim schroniskiem, ale na pewno odbijemy. W schronisku bywamy często, ja całe wakacje pracowałam tam jako wolontariusz, Kuba często skrzykuje znajomych na zrzutkę z okazji świąt czy mikołajek i jedziemy z karmą i innymi fajnymi rzeczami do nich. Pomysł polega na tym ze możecie wyprowadzić tego dnia te najbardziej tego potrzebujące psy na spacer. Mozecie pójść ze zorganizowaną akcją taką jak Daj pieskom pobiegać lub Bieg na sześć łap, ale jeśli akurat taka akcja się u was nie odbywa to i tak możecie podjechać do najbliższego wam schroniska z paczką karmy lub jakimś starszym kocem. Na pewno psiaki będą wam wdzięczne, a wy poczujecie się na pewno dużo lepiej. Tylko uwaga, pomaganie uzależnia, więc pewnego razu możecie stamtąd wrócić bogatsi o cztery łapy ;)

2. Walentynka dla Wilka! 

Może być tez Ryś czy Niedźwiedź. Albo Foka i Morświn! WWF cyklicznie organizuje takie akcje narodzenie,e wy przekazujecie im pieniądze na zagrożony gatunek dzikich zwierząt w Polsce, a oni wysyłają wam podziękowanie lub upominek. Na pewno to lepsze wydanie  paru złotych niż na bukiet kwiatów, który niedługo zwiędnie. Wszystko zajdziecie tu.

3. Spędzenie tego dnia z dala od cywilizacji.

Zamiast przezywać natłok balonów w kształcie serduszek, które być możne drażnią wasze nerwy, warto się trochę oderwać. Jak wiadomo najlepiej odpoczywa się na świeżym powietrzu, ale może po prostu wystarczy wam zmiana otoczenia. Jakieś zabytki niedaleko, piękne miejsce nad jeziorem czy karczma za miastem. Każde z tych miejsc będzie czymś nowym i na pewno będzie tam mniej ludzi niż w mieście. Wystarczy tylko wsiąść w samochód i pojechać. A może gdzieś niedaleko jest wzgórze na którym ładnie widać panoramę miasta albo gwiazdy ?

4. Bycie z ludźmi, których lubimy.

To chyba najważniejsze w tym wszystkim. By spędzić ten czas z kimś kogo kochamy, ale tez z naszymi przyjaciółmi, jeśli nie mamy swojej drugiej połówki. O wiele ciekawiej ogląda się seriale i je lody w towarzystwie, niż samemu. Mozna przy okazji spytać o opinię na temat sukienki na na wyprzedaży w sklepie internetowym czy śmiać się jak szaleniec po paru buchach. Albo upiec babeczki, zapomnieć o nich i wyjąć węgielki z piekarnika, tańcząc jak szaleniec do swojej ulubionej piosenki, a nie tego co aktualnie by zaserwował DJ.

5. Przeczytać dobrą książkę

Na przykład o miłości. Ale takiej prawdziwej, która zdarza się w życiu nie w powieściach i filmach. Polecam tę - Kochaj wystarczająco dobrze. Na pytania odpowiadają tam miedzy innymi bardzo dobrzy psychologowie, dlatego warto tam zajrzeć by spojrzeć trzeźwym wzrokiem na sprawę miłości.

6. Pójść na dobry film do kina

Niekoniecznie o miłości i niekoniecznie w walentynki. dobre filmy maja to do tego ze robią nam rozpierdol w głowie i zmuszają do myślenia. Więc jeśli macie możliwość zobaczenia czegoś takiego na wielkim ekranie to niezależnie od daty pójdźcie koniecznie. Aktualnie nie ma na ekranach jakiś hitów prócz "Teorii Wszystkiego", którą niestety grają zbyt wcześnie żebyśmy poszli, więc chyba się wybierzemy na "Tajemnice Lasu" - musical lub na "Jupiter:Intronizacja". I przypominam Gray to nie jest dobry film ! To "Zmierzch" tylko w wersji dla dorosłych ;)

7. Zrobić coś co sprawi ze się poczujecie lepiej

To może być maseczka na twarzy, wyjście na łyżwy czy spanie cały dzień ważne by się nie spinać i zrobić coś co będzie wam poprawiło humor. Mozecie tez skorzystać z wielu aktywności organizowanych z okazji walentynek przez rożnego rodzaju firmy. Ja na pewno jutro pójdę na maraton erotic dance w mojej ukochanej szkole Pole Dance - Ballerina w Poznaniu. będzie się można poczuć jak bogini seksu, nauczyć paru nowych rzeczy i załapać nawet na mini sesję zdjęciową. Sounds like fun ;)

Mozecie tez poczytać parę moich starszych tekstów na poprawę humoru ;)

A koniecznie musicie polubić nowy fan page, bo blog zmienił trochę konwencję, więc i zmienił się fanpage ;) Zapraszam tu!

[louveloyalty]

Mój pierwszy pies

.

Pierwszy pies to coś lepszego niż pierwszy chłopak czy pierwsza praca. Przynajmniej dla mnie, był to pierwszy mój najlepszy mniejszy przyjaciel, obrońca, pocieszyciel i ktoś kto kocha cie bezwarunkowo, ale jednocześnie potrzebuje twojej opieki. 

Mój pierwszy pies miał na imię Kimbo. Był rasy owczarka niemieckiego, pochodził z hodowli gdzie wybrali go moi rodzice. Miałam wtedy 7 lat kiedy do nas przeszedł i posiadanie psa była zawsze moim marzeniem. Nie była to jedna z dziecięcych zachcianek, jak to czasami u dzieci bywa. Kochałam wszystkie zwierzątka i bardzo chciałam mieć psa. Ciągałam pluszaki na sznurku udając ze są na smyczy i sama udawałam w przedszkolu psa po wpływie bajki "Zakochany kundel" czy "101 dalmatyńczyków".

i tak trafił do nas Kimbo. Niestety nie mam zdjęć na komputerze z okresu gdy był szczeniakiem, wtedy zdjęcia robiło się na kliszy. Poza tym woleliśmy obrysowywać jego sylwetkę na ścianie by obserwować jego wzrost.

Był to pies do tańca i do różańca. Był z nami wszędzie, zabierałam go na wycieczki klasowe, jeździliśmy z nim pod namiot nad jezioro i w góry na narty. Pokonywał drewniane mostki w górach na Słowacji zwieszone nad przepaścią i zamarznięta rzekę. Był psem, który jeśli był z tobą był szczęśliwy. Był naprawdę mądry, rozumiał co się do niego mówiło nawet jeśli nie było to zwykłe wydawanie komend. Uwielbiał szukać osób i zagubionych rękawiczek oraz zjadać rzucane w jego stronę śnieżki. Kochał aportować i przeganiać wrony. Wszystkich gości "molestował" swoja piłka ze sznurkiem, siadając koło nich i mrucząc uporczywie próbując zachęcić do złapania za sznurek i poprzeciągania się z nim. A gdy byłam już starsza chodził ze mna na klasowe piwo w plenerze w liceum ;D

To my z czasów mojego gimnazjum ;o

Wszyscy go kochali. Moja klasa mówiła na niego Janusz (nie wiem dlaczego) i zawsze pytała czy go biorę. Uwielbiał dzieci, zawsze córka przyjaciół moich rodziców Ula próbowała na nim jeździć i on nic sobie z tego nie robił. Kiedy trafił do nas kot z podwórka - Stefan pokochał go i wychował jak młodszego brata. Byli nierozłączni.

Kimbucha zostawił nas 4 lata teamu. Miał 14 lat dysplazję stawów i inne problemy zdrowotne. Wszyscy bardzo go kochaliśmy i nigdy nie zapomnimy naszego przyjaciela. Nauczył nas bardzo wiele, pokazał jak wygląda bezwarunkowa miłość i cierpliwie wspierał nas w gorszych chwilach, by zaraz zmienić je w te najlepsze zwykłym machnięciem ogona i swoim mokrym językiem ;))

Jeśli chcielibyście się podzielić historia swojego pierwszego psa, czekam na wasze wiadomości na pewno przeczytam ! ;) #mójpierwszypies

[louveloyalty]

Japonia 2013 cz. 1 (dużo foto)

Ohayō gozaimasu ! Chciałam trochę zmienić formułę tego bloga. Nie jest tajemnicą ze przez zamkniecie się w pewnej konwencji trochę sobie podcięłam skrzydła, ograniczając skutecznie dopływ weny. Nie chciałam się tak dzielić życiem prywatnym jak te wszystkie lifestylowe blogerki itd. Wolałam pisać ironiczne teksty i śmiać się ze śmiesznych rzeczy, ale trochę cięzko to robić kiedy twoje życie nie wygląda już tak jak kiedyś i jest wiele innych interesujących rzeczy, o których chciałoby się pisać.

Dziś będzie o podroży, której nie zapomnę do końca życia. Był to miesiąc w Japonii ( w większości byliśmy tez w Korei południowej). Wiem ze pewnie znajdzie się tu wiele osób, które wręcz jarają sie tym krajem - ze mną tak nie było. Dopiero podczas wizyty tam dostrzegłam jego magię. Myślę ze najlepiej będzie jak zacznę od początku ;)

Wylecieliśmy z Monachium do Tokio. Lot trwał około 11h podczas ktorych obejrzałam wszystkie dostępne na pokładzie filmy po angielsku i dwa po Japońsku. Niewiele zrozumiałam..

No i trafiliśmy do Tokio od razu na zwiedzanie. Nie będę wam wymieniać wszystkich nazw świątyń w jakich byliśmy (była ich naprawdę konkretna ilość, bo dziennie odwiedzaliśmy przynajmniej ze dwie) wiec tylko puszcze trochę zdjęć z tych miejsc. Na pewno warto nadmieniće religia Shinto jest jedną z dominujących w Japonii, jednak wiele jest tez świątyń Buddystów. Wszystkie te miejsca mieszczą się zwykle wysoko w górach - miałam wrażenie jakby sie prześcigali kto wyżej i dalej- wiec zwiedzanie jest dość męczące. Wejście jednak opłaca się bo światynie są piękne, zwykle jest z nich równie piekny widok i panuje tam nieziemski spokój. Dodam ze gdzieniegdzie było brzydko i niegrzecznie robić zdjęcia, więc nie wszystko zostało przez nas uwiecznione.

Tą wodą  i tymi chochelkami się obmywa twarz i ręce, przed wejściem do świątyni. Niemal wszędzie takie są.

Świątynia wpisana na listę UNESCO. Pawilon jest zrobiony ze złota.

Woda zawsze w gotowości. No i wszystko co potrzebne w saszetce od #diamantewear

Tokio.

Brama stojąca w wodzie. Podczas odpływu, można było do niej podejść. Wieczorem podczas przypływu zanurzała się w wodzie. no i po całej wyspie chodziły Daniele. Dość agresywnie domagające sie od turystów jedzenia.

Budda wszędzie i w rożnych odsłonach.

Dzwony  świątyniach tez były ogromne.

Ta świątynia miała jakieś  ponad 30 m z tego co pamiętam i była zrobiona cała z drewna. Tak, te kropki to ludzie...

Niekończące się schody i upał towarzyszył nam codziennie mimo września.

Japonia to przede wszystkim góry i ocean.

A poza tym to wszystko co jest kawaii lub wiąże się z Hello Kitty !

Sklepy z małymi kotkami i szczeniaczkami, tony słodkich strojów i wszystkiego co może sprawić ze dziewczyny będą wyglądały słodko.

To ja i fortepian hello kitty w Hello Kitty Store w Tokio...

Poza tym nie byłabym sobą gdybym nie wspomniała ile przepysznych rzeczy mieliśmy szansę tam spróbować. W tej knajpie jedliśmy wołowinę opiekaną na specjalnym grillu wbudowanym w stół. 

Ciekawe w Japonii restauracje i kawiarnie mają często witryny zupełnie takie jak sklepowe w których stoją makiety dań (dosłownie odwzorowane talerze) zrobione ze sztucznego tworzywa.

Moja zdrowa dieta.

Teraz jak na to patrze, to się przestaje dziwić dlaczego przytyłam na tych wakacjach, mimo ciągłego chodzenia po schodach..

Znów mięcho.

Tego nie jedliśmy,ale w Korei w której spędziliśmy ostatni tydzień takie to rarytas. Blee.. ;/

Ryby i owoce morza stanowią tu podstawę menu. Odwiedziliśmy targ rybny gdzie tuńczyki bywały wielkości lodówki. Sushi z kolei kupuje sie za grosze w 7eleven i jest smaczniejsze niż u nas w najlepszych restauracjach.

To jest taka chłodziarka jak u nas w marketach.

Ciąg dalszy mojej diety cud.

Gdybyście chcieli wiedzieć zielona herbata tradycyjna serio jest zielona. I pyszna!

Makiety ciast wyglądają tak dobrze ze ciężko się zorientować, ze to nie prawdziwe ciasta.

O a tu śniadanie. Zapomnijcie o jajkach, kanapkach i płatkach. W Japonii na śniadanie się je wodorosty i rybę. Powaga..

Poza tym jeździ się Shinkansenami. Potrafią osiągnąć tak duzą prędkość, ze uszy zatykają się jak w samolocie. (Szybka zmiana tematu bo okazuje się ze nie jadłam nic prócz owoców i słodyczy.. ><)

Ludzie tak nie chodzą po ulicy - czyli w kimono. Jest to strój tradycyjny. My mogliśmy go ubrać gdy spaliśmy w hotelu tradycyjnym.e 

Było fajnie mimo ze za oknem szalał tajfun.

To tyle na dziś. Zapraszam was serdecznie również na część drugą gdzie będzie Sumo, więcej współczesnego Tokio i innych ciekawych ciekawostek. Arigatō !

[louveloyalty]

Zalicz kolejny level

Mimo pozorów nasze życie nie ma nic wspólnego z grami komputerowymi. To wcale nie jest tak, że osiągamy kolejne levele, mamy nowe zadania, misje i kupujemy sobie kolejne ulepszenia czy broń do walki z fantastycznym światem. To wcale nie tak, że jakby co to zresetujesz kompa, wczytasz starego save'a lub masz kolejne życie. Może to banał wiara w te życia?

Zaskoczę was, ale nie. Nam się serio tak wydaje,że jesteśmy niezniszczalni. Że jesteśmy nie do pokonania. A jak komuś coś nie wyszło to pewnie miał pecha, albo zafundował sobie to na własne życzenie i w sumie to mu się pewnie należało. Pewnie jest idiotą, albo próbował dojść gdzieś na skróty i oszukiwał. Naiwnie wydaje ci się, że jak będziesz się uczył i pracował to zarobisz dużo pieniędzy? Albo jak będziesz mocno kochał dziewczynę to cię nie zostawi? 

Otóż nie, zostawi cię. Stracisz pracę. I zdechnie ci pies.

Choćbyś nie wiem jak dobry był dla ludzi - wydymają cię. Choćbyś osiągnął prawie wszystko, i był zawsze w porządku zawsze ktoś cię będzie nienawidził. Bo takie jest życie. Niesprawiedliwe. Jest kurewsko sprzedajne. To gorzej niż jazda na rollercoasterze, bo tam jak się porzygasz to przynajmniej nie dostaniesz rykoszetem. Osiąganie kolejnych celów, nie jest jak zdobywanie leveli. Bo zawsze możesz spaść. Bo to nie żadne stałe osiągnięcie, a po prostu chwilowe płynięcie na fali, tak dla odmiany od dławienia się słoną wodą na dnie.

Z tym że, to właśnie jest piękno życia. Jego nieprzewidywalność. To, że psują ci się plany i możesz wykorzystać inne szanse, które zaprowadzą cię w miejsca, w które mógłbyś nigdy nie dojść. Niezliczona ilość zakończeń, których często nie jesteś w stanie sobie wyobrazić. Miliony słów do wypowiedzenia, gestów, decyzji podjętych, zawiązanych i odrzuconych znajomości.

I jedyne co tu możesz skillować to siebie. Uczyć się na błędach, zachowując spontaniczność. Przejmować od innych rozwiązania, ale umieć pierdolić schematy. Dawać od siebie więcej, nauczyć się odmawiać, stworzyć coś swojego. Wierzyć w siebie, obnażać prawdę i naprawdę kochać. Nauczyć się przyjmować porażki i lekcje, żeby z łatwością powracać na powierzchnię. Tylko wtedy poczujesz, że twoje życie staje się lepsze.

Bo czasu mamy niewiele i on brutalnie, nieustannie upływa. Więc wykorzystaj tą jedną szansę i zalicz ze mną kolejny level.

Bo lepiej spaść jak Ikar niż być przyklejonym do chodnika. ;)

[louveloyalty]

Perfekcyjnie nieszczęśliwe

Zjadło mi tego posta już ze dwa razy. Za pierwszym pisałam o tym że nie chce mi się farbować odrostów i głupio mi ze jestem leniwa. Teraz mam już to z głowy (hehe), ale z kolei zjadłam dziś tabliczkę czekolady. To chyba gorsze od lenistwa - obżarstwo.

Miało być o kobietach idealnych. Wzorach nieistniejących poza naszą głową, które mają zawsze pomalowane paznokcie i pozmywane naczynia.

Mających czas i dla swojego faceta, kota i koleżanek, jednocześnie utrzymujące porządek i zdające wszystkie egzaminy. Kobiety niezalewające sobie spodni kawą, mające zawsze zapas podpasek w szafce i dobrą figurę. To te wszystkie, które nie wkurzają się na swoje dzieci i nie istnieją. 

Wiemy to, jednak mimo wszystko próbujemy się choć trochę zbliżyć do ideału. Mamy wyrzuty sumienia gdy widzimy stertę ubrań w koszu na bieliznę i gdy zamiast zaoszczędzić w tym miesiącu kupujemy nową bluzkę. Też się dałam w to wkręcić. Podczas sesji tak zestresowałam się egzaminami i tym żeby wszystko ogarnąć, ze nawet nie miała pomysłu żeby coś tu napisać. Pozwoliłam się owładnąć jakimiś oczekiwaniami wziętymi z kosmosu, że niby nie mogę iść na egzamin nie nauczona do perfekcji, że we własne urodziny muszę siedzieć nad książkami bo jak nie zdam to będzie koniec świata. A potem, ze teraz muszę posprzątać, nadrobić zaległości na blogach i spotkać się z tymi wszystkimi dla których nie miałam czasu. I schudnąć, bo w sesji na treningi za wiele czasu nie było, a jak był to się spało.

A tak naprawdę. Czy ktoś traktuje mnie tak poważnie? Co da takie porównywanie się z innymi. Może możemy być szczęśliwi żyjąc z tym, że zawsze będzie ktoś lepszy albo gorszy od nas. Chyba czas już skupić się nad tym czego my chcemy, a nie stawiać sobie niewyobrażalne oczekiwania, które nie sprawiają że czujemy się lepiej.

Perfekcyjne kobiety są nudne i pozbawione spontaniczności. Przewidywalne, bez wyrazu, brakuje im nutki szaleństwa.

I nie tylko w naszej ocenie. Im też tego bardzo brakuje.

Buziak, idę dziś poszaleć ;)

[louveloyalty]

Mam 21 lat i co z tego?

Teoretycznie mam pełne prawo zachlać się do nieprzytomności na terenie USA, wejść do każdego klubu w Polsce i robić co mi się żywnie podoba. Nie mogę tylko jeszcze zostać Prezydentem RP. A szkoda. To musi być zajebisty fun tak się wozić po mieście z obstawą i mieszkać w Pałacu Prezydenckim.

Szczerze muszę stwierdzić, że nic się od wczoraj nie zmieniło. Nie mam siwych włosów, nie jestem mądrzejsza i nadal uważam za niesamowicie zabawne udawanie topowego rapera podczas słuchania gangsta rapu. Nie zmieniło mi się poczucie humoru (nadal suche), poczucie odpowiedzialności za swoje życie, czy naiwna wiara w dobro ludzi i przychylność losu. I nadal nie radze sobie z pogodzeniem obowiązków domowych z zapierdolem na uczelni i powstrzymywaniem się żeby dziś nie zajarać. I tak dochodzę do wniosku, że może ja nie odczuwam tych zmian, ale czas je po cichu forsuje i sprawia, że mają zajebiście duże znaczenie.

Bo my pochodzimy jeszcze z tej epoki, gdzie mówiono nam, że bez nauki będziemy nikim, że rzucanie studiów i miotanie się miedzy kierunkami nie przyniesie dobrej pracy. Kiedy pomagało się będąc wolontariuszem w schronisku i chodząc z puszką podczas orkiestry wielkiej pomocy, a nie dając lajki i udostępniając wydarzenia. Na wakacje jeździło się do babci na wieś potarzać się w sianie, a potem pod namiot na Mazury na Hip-hop Festival w Giżycku żeby przez tydzień żywić się zupkami z Biedronki. Z podstawówki wracało się grupami jedząc na spółkę paczkę Chitosów, a uciekało z lekcji, żeby pobawić się na placu zabaw, a nie palić fajki. Nie chodziło o lans, życie działo się na podwórku i w knajpach, nie na fejsie. Chodziliśmy po drzewach, karmiliśmy kotki urodzone w piwnicach, graliśmy w tazosy i w podchody. Nikt nie miał komórki, ale codziennie wychodził po szkole na podwórko i wracał do domu zanim robiło się ciemno. Jak ktoś miał konsole to był gość. Nikt nie był modny, nie robił sobie sesyjek by za wszelka cenę być popularnym. Pisaliśmy pamiętniki i złote myśli. Mieliśmy chomiki, króliki, papugi, psy i koty, a muzyka była na kasetach i płytach.

Ale to nie kwestia pokolenia. Tu chodzi o bycie tak wychowanym. Bycie "jakimś" człowiekiem.

Bo my jesteśmy z tych, którzy nie są marnymi kopiami bez własnego stylu tylko bazującymi na cudzych inspiracjach. Nie wychowywani na pudelku i walce o fejm. Nie chcący mieć pieniądze za wszelką cenę i zamiast dumy. Znamy ból i działanie, zamiast pierdolenia o tym jak to jest nam ciężko. Wiemy jak obierać ambitne cele i uporczywie dążyć do sukcesu, a nie grzać się w blasku innych. Unikamy hipsterskich trendów, włażenia w dupę i szargania swojej opinii. Nie chcemy być klaunami, zachowawczo zgadzać się ze wszystkimi, unikając prawdy. Jesteśmy oryginalni bez dążenia do oryginalności za wszelką cenę, nie wstydzimy się siebie, swoich rodziców, kraju, swoich marzeń, zajęć, przekonań. I bierzemy odpowiedzialność za nasze życie.

Patrzymy sercem nie opuszczając głowy, bo to nie świat jest mały, a my jesteśmy wielcy.

[louveloyalty]

5 najlepszych sposobów na PMS, żeby nikogo nie zamordować

Najpierw płaczesz, żeby po chwili śmiać się z jakiejś głupiej reklamy. Nic ci się nie chce, twój organizm domaga się czekolady, najlepiej na gorąco, a łózko przyciąga z taką siłą, że zastanawiasz się czy nie ma własnego pola grawitacyjnego. Niestety nie masz czasu, życie na ciebie nie chce czekać, obowiązki wzywają i nikogo nie obchodzi że masz sinusoidy emocjonalne i zaraz wybuchniesz. Po prostu nie masz jak zakopać się w łóżku, z laptopem i słodyczami, przeczekać aż to wszystko przejdzie. Wtedy działają te koła ratunkowe, które z pewnością powstrzymają cię przed zabójstwem, któregoś z tych wkurwiających ludzi..

1. Indyjska herbata - nie musi być z Indii, wystarczy że będzie tak samo smakować. To idealne połączenie herbaty, przypraw, mleka i miodu. Z całą pewnością mogę stwierdzić, że to napój Bogów, ambrozja to jakaś ściema, mowie wam. Niestety minusem jest to że ciężko ją przygotować i ciężko gdziekolwiek dostać. W Poznaniu szczerze polecam wam wybranie się do indyjskiej knajpy przy jeziorze Malta - Thai India (pisze z pamięci, ale tak to się mówi) i poproszenie o ten 8 cud świata.

2. Zrobienie czegoś miłego - po prostu kup lizaka (to może być cokolwiek sympatycznego) i daj go w pracy lub w szkole, komuś kogo lubisz. Mimo, że dzisiaj może cie doprowadzać do szewskiej pasji. Uśmiech czy zwykłe dziękuję, sprawi że poczujesz się mniej podle ze sobą i światem.

3. 5 minutowa odcina - weź słuchawki, usiądź w miejscu w którym nikt cie nie znajdzie i nie będzie przeszkadzał i puść sobie ulubioną piosenkę. Nie jedną z tych smutnych, tylko raczej przyjemnych i motywujących, tych podczas których przypominają ci się wakacje, albo najpiękniejsze miejsca jakie widziałaś w życiu. Skup się tylko na tej piosence i nie myśl o tym, że musisz coś zrobić na jutro.

4. Telefon - po prostu zadzwoń do kogoś bliskiego. Mama, przyjaciółka, chłopak, kumpel i powiedz, że masz przeloty od K2 po Rów Mariański i jest ci ciężko. Nawet nie musisz się upewniać czy wybrałaś właściwą osobę, bo nie tak łatwo zabić przez telefon komórkowy, nawet jak się bardzo zdenerwujesz.

5. Drzemka - ogólnie jak kiedyś będę terapeutą to będzie moje podstawowe zalecenie na wszelkie problemy. Drzemki to antidotum na całe zło, łączy ludzi i pokolenia. Można to robić samemu lub z przyjacielem, w każdym miejscu, które nadaje się do spania i o każdej porze. To jest tak fantastyczne, że wpisałam to sobie do zainteresowań w CV.

Buziaki

Swoja droga ogarnijcie, że w naszym mieszkaniu kumuluje się to u 3 współlokatorek w jednym tygodniu...

[louveloyalty]

6 powodów dla których powinnaś chodzić na siłownie, a nie kierować się stereotypami.

Co roku koło kwietnia- maja kobiety budzą się jakby ze snu zimowego i przypominają sobie, że już za parę miesięcy wrócą wakacje, temperatury powyżej 20 stopni, krótkie spodenki, plaża i nasze ulubione BIKINI. Obserwujemy wysyp kobiet na zajęciach fitness,  w popłochu biegających po parkach i jeżdżących na rowerach, usilnie próbujących zrzucić cokolwiek zanim przyjdzie lato. Smutny jest ten fakt, że ciężko spotkać kobietę trenującą zimą, a szczególnie na siłowni. Wokół tego miejsca wytworzyła się jakaś dziwna aura tajemniczości i trwogi przed mięśniami. Chciałabym dziś przybliżyć trochę ten temat i przedstawić wam..

6 powodów dla których powinnaś chodzić na siłownie, a nie kierować się stereotypami.

... i nie będzie to o jeżdżeniu na rowerku i gadaniu przez telefon"      .

"1. Zbudujesz mięśnie - tak, to pozytywny argument. To co widzimy na zawodach w podnoszeniu ciężarów i konkursach kulturystycznych to nie są zwykłe kobiety. Ich trening jest specjalnie ułożony pod                       budowanie takiej masy mięśniowej i wspierany różnego rodzaju specyfikami, wiec nie ma co sugerować się ich wyglądem. Chodząc na siłownie, normalna kobieta nie jest w stanie osiągnąć takiego rezultatu, chociażby z powodu niskiego poziomu testosteronu w organizmie.

Budowanie mięśni ma tą zaletę, że nie tylko ujędrnia ciało, ale również pomaga w walce z tkanką tłuszczową. Dzieje się to dlatego, że potrzebują one dużo energii do funkcjonowania, dlatego wielu trenerów zaleca kobietom, które chcą pozbyć się "oponki" właśnie trening siłowy.

2. Popodnosisz ciężary - to naprawdę mega fajna i wciągająca zabawa. Jeśli już opanujesz technikę i będziesz pewna ze nie robisz sobie krzywdy, trening siłowy stanie się przyjemnością. Oczywiście bolą mięśnie, pot leje się po plecach i najchętniej by się puściło, ale obserwowanie progresu i podnoszenie coraz większej ilości kilogramów daje niesamowitą satysfakcję. Czujesz się nie tylko silniejsza fizycznie, ale psychicznie również kiedy wiesz, że po raz kolejny się nie poddałaś i zrobiłaś trening tak jak sobie założyłaś.

3. Poczujesz się jak w domu - w siłowni można spędzać naprawdę dużo czasu i wcale nie czuć się tam źle czy skrepowanie, a raczej jak w domu. Ważne by wybrać odpowiednia dla siebie, przejechać się po paru miejscach i zobaczyć, które najbardziej nam odpowiada. Ja mogę wam polecić CityZen w Poznaniu przy Drodze Dębińskiej. Mają świetną kadrę i  są po prostu spoko (Artur z recepcji pierwszego dnia mnie oprowadził po klubie i pokazał od czego zacząć, mimo że nie należy to do jego obowiązków). Jednym odpowiadają małe kluby, innym te większe, warto jednak wziąć pod uwagę że w większych często są organizowane również zajęcia fitness, co jest miła odmiana od czasu do czasu. Poza tym do tych większych częściej przychodzą kobiety i kadra też wie jak na nie reagować. Dobrym pomysłem na początek jest wzięcie lekcji z trenerem personalnym, by to on pokazał ci co gdzie się znajduje, na czym jak ćwiczyć i od czego powinnaś zacząć. Przy nim na pewno nie będziesz się czuła zagubiona.

4. Spotkasz fajnych ludzi - wiem, że mężczyźni często gapią się na kobiety z ciężarkami lub sztangą jakby były z kosmosu, albo co najmniej mówiły po mandaryńsku. Oni tez muszą przywyknąć i zaakceptować fakt, że wyszłyśmy z kuchni. Nie powinno to jednak cię zniechęcać i powodować zakłopotania. I nie licz, że to się w końcu skończy, bo potem będą się gapić na twój fajny, wymodelowany tyłek. Tak naprawdę to naprawdę mili ludzie, zawsze poproszeni udzielą ci pomocy, wytłumaczą, pokażą co robisz źle. Tylko raz się spotkałam z niesympatycznym bywalcem siłowni, a ćwiczę przeszło półtora roku. A spojrzenia staraj się ignorować lub po prostu uznaj za komplement.

5. Zarazisz się - to jak choroba, szczególnie jeśli masz z kim chodzić. Super jest jeśli masz koleżanki, które trenują lub tez by chciały. To świetny sposób na wykorzystanie czasu, który normalnie spędziłabyś siedząc i popijając kawę. Poza tym nic nie zacieśnia więzów jak wspólne wylewanie potu i asekuracja przy rozpiętkach. Jest to udowodnione psychologicznie !

6. Poczujesz się lepiej - jest wyjątkowo przyjemnie kiedy ciężka praca przynosi efekty. A praca przy podnoszeniu ciężarów jest naprawdę ciężka. To taka codzienna walka ze sobą, potem jest satysfakcja, a z czasem pewność siebie i wiara we własne możliwości. Bo skoro ty, mała, słaba kobietka, potrafisz unieść tyle żelastwa, to co jest dla ciebie niemożliwe?

Więc nie ma co czekać na kwiecień i zajrzeć do siłowni niedaleko. A nóż tez się w tym zakochacie?

Dajcie znać jak wam się podoba nowy layout bloga i możliwość komentowania.

Buźka ;)

[louveloyalty]

Przecież miałeś być, ku*wa, inny!

Kiedy byłam mała, jak każde dziecko (tak mi się wydawało), byłam idealistką. Wierzyłam w to, że kiedyś ludzie ożywią wymarłe gatunki i załatają dziurę ozonową. Latanie, wycieczka do Disneylandu, bycie piosenkarką i długie szczęśliwe życie. Wszystko wydawało się takie proste i nic nie było dla mnie niemożliwe. Szczególnie to, że każdy człowiek jest wyjątkowy i każdy, bez wyjątku, jeśli chce bardzo czegoś dokonać i będzie na to ciężko pracować, osiągnie to czego pragnie.

Co do paru rzeczy miałam racje, lecz przyszedł dzień kiedy, w którejś klasie podstawówki, nasza wychowawczyni oznajmiła nam, że będziemy wystawiać Kopciuszka jako szkolne przedstawienie. Ucieszyłam się bardzo, bo ogromną przyjemność sprawiały mi wtedy publiczne wystąpienia, recytowanie wierszy czy przedstawienia. Jestem jedynaczką, mam duże ego i zawsze lubiłam być w centrum uwagi (teraz raczej się ukrywam), a poza tym miałam świetną dykcję, wiec nikogo nie dziwił fakt, że zareagowałam na to z podekscytowaniem. Minęło parę tygodni, pojawił się scenariusz i nadeszła pora obsadzania ról.

Nigdy nie chciałam być Kopciuszkiem. Był według mnie zbyt lamerski, ta jego kareta z dyni obciachowa, a poza tym uważałam, że tylko pizda by nie wykręciła jakiegoś dobrego numeru wrednym siostrom. Zgłosiłam się jednak do innej głównej roli, chyba królowej, albo narratora, sama nie pamiętam. Pamiętam jednak słowa, które powiedziała do mnie wychowawczyni kiedy poinformowała, że nie dostanę żadnej z tych ról i mam być "Panną Anną z Tręmbolina", której cała rola w przedstawieniu polegała na przejściu przez scenę i ukłonieniu się! Raz! 

"Nie wychodź przed orkiestrę"

Byłam zła i smutna, bo nie dostałam jednej z głównych ról. Każdy wytrawny egoista by się wkurzył. Nie zrobiłam jednak sceny, tylko pokornie przyjęłam rolę i uczyłam ślicznie kłaniać. Pogodziłam się, że gram nic nie znaczącą postać, a dodatku żałosną kandydatkę dla księcia, który sam sobie nie umie znaleźć żony i nawet nie ma konia (mały budżet przedstawienia).

Pierwszy raz zostałam sprowadzona do poziomu, ktoś zakwestionował coś, co uważałam za moją silną stronę. Nie czułam się już taka wyjątkowa i dobra, mimo że naprawdę byłam. Minęło parę lat i życie każdego dnia mi próbowało udowodnić, że bycie marzycielem się po prostu nie opłaca. Kolejny facet okazywał się taki sam. Kolejny raz coś mi nie wychodziło, nie dostawałam wymarzonej pracy lub stopni. Rzeczywistość była taka smutna i szara.Wszystko to tak silnie na mnie działało, że w to uwierzyłam. A kiedy spotykałam fantastycznego człowieka, to otwierałam usta z wrażenia i zastanawiałam się gdzie jest haczyk. 

W końcu poznałam wyjątkową osobę, która pokazała mi, że ludzie którzy mówią "Nie wyskakuj przed orkiestrę" wcale nie muszą mieć racji, a ja wcale nie muszę ich słuchać.Uświadomiłam sobie, że to co mnie spotykało to nie były żadne przeszkody. Że skończyłam szkołę, jestem na studiach, budzę się kolejnego dnia i oglądam słońce. Że wcale tak wszystkiego nie zawalam, a ludzie wokół mnie nie są tacy źli.

Każdy jest wyjątkowy i może sprawić by jego życie było piękne. Mimo przeszkód i ograniczeń, jesteśmy w stanie dokonywać naprawdę wielkich rzeczy. Hej, przecież polecieliśmy w kosmos! I jeśli czasem mamy momenty zwątpienia w siebie, w innych ludzi, w to co robimy, to jednak ciężka praca i wiara w nasze marzenia w końcu przyniosą sukces.

Ty jesteś ważny, inny od wszystkich, mający wszystko co potrzeba by osiągnąć swój cel. Twoje marzenia nie są głupie, tylko piękne i możliwe. A świat stoi przed Tobą otworem, wystarczy tylko wziąć głęboki oddech i złapać rozpęd.

A jak się skończyła historia z przedstawieniem?

Tak często czytałam cały scenariusz, aż nauczyłam się go na pamięć. Potem chłopak, który miał grać Księcia, zachorował dzień przed premierą, a nikt nie pomyślał wtedy o dublerach. Nikt nie chciał się uczyć takiej ilości tekstu w jedną noc, a poza tym wszyscy byli do czegoś zaangażowani. Zagrałam więc Księcia i całkiem nieźle mi poszło ;)

Warto było pracować i marzyć, staram się o tym pamiętać każdego dnia.

Ty też się staraj, bo jesteś jedyny w swoim rodzaju i możesz wszystko.

P.S Ta wyjątkowa osoba, bardzo nie lubi tego mojego bloga, ale bardzo się cieszę, że mimo tego regularnie go czyta. I kiedyś zostanie moim mężem ;)

P.S 2 Rola panny Anny z Tręmbolina wydawała mi się wtedy naprawdę gorsza od grania drzewa. A przecież nikt nie chce grać drzewa!

[louveloyalty]

Nie kotku, nie zmienisz go.

Zastanawia mnie fakt, że potrafimy, ot tak, strasznie się denerwować przed kolokwium, na które uczyłyśmy się całą noc i praktycznie nic nie jest w stanie nas zaskoczyć, a kiedy przychodzi do zmieniania mężczyzny, każda kobieta święcie wierzy, że to właśnie jej uda się tego dokonać. I to z taką pewnością, jak gdyby odpowiadała na pytanie "Czy serio łudzisz się, że ten pączek pójdzie w cycki ?".  Wszyscy się łudzą, bo zawsze jest jakaś szansa.

Tak samo ze zmienianiem faceta. Szansa jest, ale tak mała, że po prostu szkoda tracić na to wszystko czas. A jeśli ta prosta prawda was nie przekonuje, to czytajcie dalej.

1. Mężczyzna to normalny człowiek. Jak ty czy ja. No, może trochę mniej wymagający. Imprezy, podrywanie kilku kobiet na raz, granie w gry komputerowe, chodzenie na mecze, czy cokolwiek z innych jego zachowań co chcesz w nim zmienić to jego życie. Sposób spędzania wolnego czasu, coś co lubi. Wyobraź sobie teraz, że ktoś wpada do twojego życia i nagle chce ci zabronić oglądania twojego ulubionego serialu, czy jedzenia czekolady. Słabo, co? Jak szybko byś go znienawidziła?

Nie mówię, że zmiany nie są możliwe, bo są. Żeby jednak ich dokonać człowiek musi sam tego chcieć.

2. Mówi się, że rozwojem nazywa się taką zmianę, która jest nieodwracalna. Jak z dzieckiem, które jak już nauczy się chodzić, to nie wróci, ot tak, do raczkowania. Właśnie tego byś chciała. Żeby facet osiągnął następny level, a nie żeby zmiana była tylko krótkotrwała. Otóż nie da się tego przyspieszyć, nie da się przeskoczyć kolejnych stadiów dążenia do oczekiwanych rezultatów i źle byłoby próbować tego dokonać. Nie nauczysz dziecka czytać w wieku 2 lat, bo nie jest na to gotowe. Twój facet też nie.

Musi wystąpić szereg czynników i upłynąć czas, by zmiana była rozwojowa. To, że pójdziesz raz na siłownie nie sprawi, że już możesz być trenerką fitness. Kiedy zmiany nie są rozwojowe ty jedziesz do mamy w odwiedziny, a on spędza cały weekend żywiąc się chrupkami i grając w Battlefield'a.

3. Jeśli coś się popsuje, on połączy to z Tobą. Będzie cię nieświadomie obwiniał za swoją wpadkę czy porażkę, na którą wpłynęła zmiana. Na pewno zda sobie sprawę z tego, jakie to niesprawiedliwe i będzie się wypierał, jednak nie zmieni to tego, że wpłynie to na waszą relacje.

4. Poważnie chcesz zmieniać osobę, która ci się podoba? Nie zastanawiałaś się, że może okazać się, że nie będzie już tego czegoś, co wtedy cię pociągało? Człowiek nie jest tylko sumą cech, które ci się w nim podobają lub nie. To osobowość ukształtowana w czasie, przez różne wydarzenia i różnych ludzi. To, że przestanie się spóźniać może nie zakłóci waszej relacji, ale nie zapominaj, że zmiany mogą być pod tym względem bardzo niebezpieczne.

[louveloyalty]

Zły facet poważnie szkodzi Tobie i osobom w Twoim otoczeniu

Zauważasz, że twoje koleżanki wychodzą gdzieś na przerwie. Chowają się w krzakach za szkołą,  nic nikomu nie mówią po co tam idą i co tam robią. Są przy tym tak pewne siebie, chodzą dumne i patrzą na innych z wyższością. Pewnego dnia pytasz czy też możesz tam z nimi pójść. Zgodziły się. Już po chwili częstują cię twoim pierwszym cienkim rulonikiem tytoniu. Mówią, że musisz się zaciągnąć. Krztusisz się, wydaje ci się, że zaraz się udusisz  ale czujesz się tak fajnie i elitarnie. Wtedy jeszcze nie wiesz, że...

Zły facet jest jak palenie twojej jedynej, ekskluzywnej paczki papierosów.

Poważnie szkodzi tobie i osobom w Twoim otoczeniu. Twoje przyjaciółki najpierw słuchają o tym jaki jest fantastyczny i wspaniały, żeby już po paru tygodniach wiedzieć, że zdążył spowodować u Ciebie choroby serca. Boli cię, bo on umawia się też z innymi. Okazuje się, że nie jest wcale taki wyjątkowy tylko pospolity i miliony takich jak on można kupić w zwykłym monopolowym za 12,80. Tyle właśnie jest wart on i twoje wyobrażenia o nim. Nie jest wcale taki, jak się wydawało. Za późno. Zdążyłaś się uzależnić.

Miał takie ładne opakowanie, że nawet napisy ostrzegające nie robiły na tobie wrażenia, a na ludzi mówiących o problemach wynikających z uzależnienia byłaś głucha. Czułaś się taka fajna paląc na imprezach i w innych miejscach publicznych. Po pewnym czasie przestało ci się już kręcić w głowie i drapać w gardle, ale potrzebowałaś już coraz większych dawek. Rozmowy na fejsbuku, smsy, spotkania były już jak cała paczka wypalona w ciągu dnia.

To uczucie wypalało cię od środka. On wciąż cie rozczarowywał, ale już od dawna było za późno by to rzucić. Nawet okazjonalne popalanie, nie sprawiło, że potrzebowałaś go mniej. Wmawiasz sobie, że wcale tak nie jest, że nie jesteś uzależniona i to w dużej mierze utrudnia ci porzucenie nałogu. Śmierdzący dym, który cię otacza odstrasza wszystkich wartościowych mężczyzn wokół. Przecież nikt nie chce się całować z popielniczką. Uważasz siebie za słabą, bo nie możesz sobie z tym poradzić. Nic nie smakuje już tak jak dawniej, bo wszystką przesiąknęło tą okropną wonią.

Żeby się uwolnić musisz się nauczyć odmawiać tego jednego papierosa, którym ktoś częstuje cię na imprezie. Tego jednego miłego smsa. Grzecznie odmówić i usunąć numer z telefonu.

Ps. A czym byłby ten właściwy facet ? ;)

[louveloyalty]

Dziewczyna nie ściana. .. a może jednak ?

Dziewczyna nie ściana - da się przesunąć.  Ile trzeba mieć pewności siebie, żeby tak powiedzieć.  Ile poczucia własnej wartości,  żeby tak uważać.  Ile pychy ? Mowie o tym z damskiej strony,  bo wydaje mi się,  że właśnie częściej kobiety próbują sobie nawzajem odbijać facetów.. a może istnieje jednak “Solidarność jajników”?

Wyobraźmy sobie, że przypadkiem na imprezie spotykasz chłopaka,  którego nie widziałaś parę dobrych lat. Kiedyś nie zwracałaś na niego uwagi, raczej to on czuł coś do ciebie, ale teraz prezentuje się całkiem nieźle. Ma jedną ważną wadę - dziewczynę. Zanim jednak powiesz sobie : ” Dziewczyna nie ściana. .” odpowiedz sobie na parę pytań.

1. Czy jest z nią bez powodu, bo nie ma nic lepszego do roboty i tylko wypełnia sobie nią czas oczekiwania na ciebie - jego wielką miłość?

2. Czy naprawdę jesteś taka wspaniała i fantastyczna, że możesz zaryzykować odrzucenie lub ośmieszenie jeśli nie wybierze ciebie tylko swoją kobietę?

3. Czy naprawdę jesteś taka wspaniała i fantastyczna, że będzie w ogóle chciało mu się wysilać, rezygnować z tego co ma na rzecz nowego związku?

4. Czy naprawdę jesteś taka wspaniała i fantastyczna, że w ogóle zwróci na ciebie uwagę?

5. Czy w ogóle serio ma to jakieś minimalne szanse na powodzenie, czy to tylko twój chwilowy kaprys?

6. Czy naprawdę chcesz rozbijać czyiś związek, a gdyby nie wyszło, mieć dwóch potencjalnych wrogów zamiast jednego?

7. Czy jesteś gotowa być z nim wiedząc jak łatwo przyszło mu flirtowanie i rozstanie z poprzednią dziewczyną ?

8. Czy napewno jesteś zdrowa na umyśle lub nie interpretujesz źle jego zainteresowania ?

9. Czy naprawdę tak ciężko ci znaleźć nieznajomego chłopaka,  który ci się spodoba, że musisz odgrzewać wczorajsze kotlety ?

Jeśli na wszystko twoja odpowiedź była ” TAK” próbuj śmiało, a nóż twoje szczęście jest w niewłaściwym związku. Jeśli jednak zawahałaś się przy którymś z pytań lepiej zmień obiekt,  bo nóż okaże się,  że jego laska to gorsza wariatka niż jędza która uczyła cię w podstawówce polskiego i obrzuci cię na mieście jaj(ni)kami.

Żartuje, nikt już tego nie robi! Teraz się wrzuca agresywny hiphop na tablice albo usuwa ze znajomych. Ewentualnie..

Buziaki

[louveloyalty]

Inspirująco i fantastycznie, czyli co czytam i serdecznie polecam

Dziś chciałam wam przedstawić krótką (mam nadzieję) listę blogów, vlogów które śledzę i z których często czerpię inspirację. Doskonale zdaję sobie sprawę, że część czytelników nie porusza się tak często jak ja w świecie blogosfery i często blogi kojarzą im się jeszcze z "pamiętniczkami 13-latek, na których smutkamy albo opisujemy swoje przygody", dlatego chciałam wam polecić parę adresów, na które warto zajrzeć. Kolejność losowa.

1. Zombie Samurai

Czasem drażnią mnie jego wpisy na fejsbuczku i pozowanie na to jak bardzo nie przejmuję się krytyką, ale jest bardzo dobrym blogerem, który pisze rzetelnie, często i inspirująco. Tematyka bloga kręci się wokół blogosfery, zachowań ludzkich i technologii oraz całej reszty rzeczy, które tworzą lekko nerdowską rzeczywistość Pawła.

2. Bieroński

Tutaj więcej postów poświęconych jest tematyce gier komputerowych, jednak jak mówi sama nazwa, wszystko to ukazane jest w szerszym kontekście. Może nie jestem maniakiem gier i jedyne w co grałam w życiu to "League of legends" i Simsy, ale szczególnie uwiódł mnie cykl  "Prawdziwe historie z wirtualnych światów" ponieważ porusza aspekty psychologiczne wirtualnej rzeczywistości, jej wpływ na nas oraz jej siłę.

3. Volant

Mało o nim słychać w środowisku blogowym, a facet jest fenomenalny (i podobno przystojny). Wydał już jedną własną książkę "Piąty poziom" i pisze kolejną (szczerze mówiąc, jeszcze nie czytałam, ale to mój absolutny must have). Znalazłam go dzięki jednemu z moich czytelników, który stwierdził, że piszemy podobnie - czy to prawda nie jestem pewna. Jeśli chcecie poczytać trochę o relacjach damsko-męskich, zarabianiu pieniędzy, motywacji i jak zmienić swoje życie na lepsze to dobrze trafiliście. 

4. Anwen

Wspaniała osoba, której pasją są włosy. Wiem, może to brzmi dziwnie, ale ten blog jest w stanie zmienić wasze włosy i życie, a przy okazji nauczyć paru rzeczy. Anwen jest sympatyczna, mocno szczera, otwarta, ale nie próżna czy zadufana w sobie, a na blogu prócz tematyki dotyczącej pielęgnacji włosów, znajdziecie też coś o diecie, zdrowiu i jej życiu. Jeśli jesteś kobietą i jeszcze tam nie trafiłaś to najwyższa pora, bo Anwen dla niektórych jest takim guru, jak dla innych Chodakowska.

5. Tattwa

Bardzo dużo się tutaj dowiaduję, przystaję by się zastanowić i z refleksją położyć do łóżka. Magiczne miejsce, gdzie nie przeczytacie recenzji najnowszego kinowego hitu, ale odkryjecie twory kultury o których nie wyobrażaliście sobie, że istnieją.

6. Mr. Vintage

Michał Kędziora pisze o modzie męskiej, doradza i tworzy stylizacje. Może zdziwi was fakt, że czytam takiego bloga ale uważam, że każda wykształcona kobieta powinna nie tylko umieć liczyć, prasować, zmywać i wiązać krawat ale dbać o siebie, interesować się kulturą, znać podstawy savoir vivre, umieć nakryć do stołu i się ubrać stosownie do okazji. A przede wszystkim być wsparciem dla swojego partnera. Polecam więc i Paniom i Panom, szczególnie, że Mr. Vintage jest fantastyczny.

7. Zmemłani

Blog stosunkowo młodziutki ale bardzo ciekawy, bo pisze go dwóch świetnych facetów, którzy są twórcami m.in Facjecji (łiii!). Prowadzą też vloga, ale szczerze mówiąc jeszcze go nie widziałam. Tematyka trudna do określenia, ale jeśli lubicie troszkę ironii i kapkę sarkazmu (co ja gadam, na pewno lubicie inaczej by was tu nie było ;)) to na pewno polubicie też Patryka i Macieja.

8. Lekko Stronniczy

Znaleźli się tu jako jedyny vlog, ale to dlatego, że resztę polecę wam w drugim wydaniu tego wpisu, żebyście sobie wszystko na spokojnie ogarnęli. Włodek i Karol są niezwykle uroczy i zabawni, nadają pięć dni w tygodniu (szacun) codziennie o 18. Poruszają nie zawsze lekkie tematy, ale zawsze w komicznej formie, przez co przez 6 minut trwania odcinka nie jestem w stanie skupić się na niczym innym. Ich filmy zawsze są dobrze zmontowane i mają jakość jakiej nie mógłby się powstydzić TVN, a chłopaki sympatycznie się uśmiechają, co tylko umila oglądanie.

To już wszystko na dzisiaj, w każdym tytule ukryty jest link więc jeśli chcecie sprawdzić czy przypadkiem nie robię was w konia z tymi blogami, wystarczy kliknąć. Przypomnę tylko, że na blogu pojawił się niedawno pasek z muzyczka, który czeka na dole ekranu i jest tam zajebista muza wpasowująca się idealnie w klimat bloga i umilająca czytanie - polecam!

Więcej ciekawych blogów poszukajcie na portalu Readinglist.pl - o dziwo są tam także Plastikowe Chmury. Buziaki.

[louveloyalty]

Poradnik przetrwania cz1. Jak schudnąć żeby nie schudnąć

"- Jak tam twoje dążenie do wymarzonej sylwetki?

- Jem ciasto i piję piwo."

A tak na poważnie, jeśli nie udało ci się schudnąć i wyrzeźbić ciała do dzisiaj, to informuję: JEST JUŻ ZA PÓŹNO! Sierpień, deszcz, koniec wakacji i te sprawy.

Za to masz mnóstwo czasu, żeby zdobyć wymarzoną sylwetkę do przyszłych wakacji, dlatego przedstawiam ci część pierwszą nowego cyklu "Poradnik przetrwania", który będzie się ukazywał okazjonalnie na blogu.

Jesteś gotowy na to wyzwanie ? To zaczynamy.

1. Zmotywuj się - niektórzy oglądają motywacyjne filmiki, czytają motywujące hasła i wieszają je sobie na ścianie. Albo tworzą dzienniki i mierzą swoje postępy. Olej to. Pozytywne nastawienie i wiara w sukces potrafią zdziałać cuda, dlatego każdego dnia powtarzaj sobie jak blisko już jest twoja metamorfoza i patrz jak chudniesz w oczach. Możesz się jeszcze dobić codziennym oglądaniem ładnych i posiadających idealną figurę dziewczyn.

2. Dieta - nie od dziś wiadomo, że brzuch robi się w kuchni. Nie, nie chodzi tu o robienie brzuszków na blacie, ale odpowiednią dietę. Najlepsza będzie zdrowa, ale niepozbawiona twoich ulubionych potraw, żebyś broń boże się nią za bardzo nie zmęczyła. Jedz dużo warzyw, rób modne smoothies (ponoć coś tam napędza metabolizm) i wydawaj na to wszystko kupę kasy, a sukces masz zapewniony. A gdyby ktoś ci zarzucił, że za dużo jesz to mów, że jesteś "na masie".

3. Ćwicz - żeby zmniejszyć swoją masę tłuszczową, wiadomo, trzeba zacząć ćwiczyć, ruszać się i spalać kalorie. Tak, mi też się nie che. Nikomu się nie chce, a jeśli mówi, że mu się chce, to kłamie. Zamiast ćwiczyć możesz spokojnie symulować - daje podobne efekty, a wcale się nie zmęczysz. Ja czasami włączam sobie Chodakowską i kładę się na dywanie. Możesz też szorować podłogi, spalisz 214 kcal w ciągu pół godziny, a jaki twój facet będzie szczęśliwy!

Na koniec obejrzyj sobie strony proana i utwierdź się w przekonaniu, że lepiej być lekko okrągłym niż chorym i wychudzonym, a do tego pewnie doprowadzi cię to całe odchudzanie. A teraz spokojnie przespaceruj się i sprawdzić co ciekawego masz w lodówce!

Komentujemy tu!

Jeśli jesteś tu po raz pierwszy, zapraszam też na fanpejdża. Zawsze jest tam informacja o nowych postach i rożne inne moje fanaberie ;)

[louveloyalty]

Odpowiedzi na pytania

Pewnego razu zachęcałam was do zadawania mi pytań, by kiedyś wystosować post z odpowiedziami. Dziś przyszła na to pora. Stwierdziłam że jest odpowiednia, bo ostatnio nie mogę skończyć żadnego posta którego zaczynam, a wiem że przerwy miedzy nimi są i tak długie. Przez te wszystkie stresy brakuje mi ostatnio polotu i finezji. 

Pytania trochę przeredagowałam, bo bywały chaotyczne ale mam nadzieję, że sensu nie zgubiłam.

1. Jak to jest z perwersjami u dziewczyn? Zdarza wam się mieć myśli o seksie grupowym albo fetysze? Może napiszesz post o tym np. czego dziewczyny nie lubią w łóżku, jakich popędów itd.

Zaczynając od końca, taki post już był, znajdziesz go tutaj. Tak naprawdę jest to sprawa bardzo indywidualna i bardzo mało kobiet o tym mówi głośno. Zdziwiłbyś się jednak co potrafi z nich wyjść, jeśli zapewni im się bezpieczną i zmysłową atmosferę w sypialni. My też boimy się kompromitacji, wiec musisz zapewnić jej komfort i poczucie bezpieczeństwa, pewność, że nie poczuje się wyśmiana, a dowiesz się, że pewnie też lubi klapsy i brzydkie słowa.

2.Czy wykorzystujesz swoją wiedzę zdobytą na studiach na "królikach doświadczalnych " patrz znajomych ?

Za wiele tej wiedzy nie ma i raczej nie myślę o tym, żeby używać jakiś technik np. perswazji po to żeby kumpela pożyczyła mi bluzkę na imprezę. Staram się jednak poszerzać wiedzę i lubię sprawdzać na sobie techniki motywacyjne żeby, dla przykładu, zrobić mocny trening na siłowni. Albo zastanawiam się czemu tak się zachowałam w jakiejś sytuacji, a nie inaczej, lub co tak naprawdę spowodowało, że byłam dla kogoś nieprzyjemna: czy rzeczywiście zachował się nie w porządku, czy może jestem rozdrażniona, bo wciąż myślę o czekającym mnie egzaminie.

3. Czy odczuwasz popularność bloga, sprawia to, że jesteś pod presją i piszesz coś pod publikę.

Piszę dla publiki, ale przede wszystkim dla siebie. Blog miał być moim miejscem, ale staje się coraz bardziej czytywany, co trochę mnie krępuje i sprawia, że mimo wszystko słucham opinii o nim. Często nie są one pochlebne przez co zastanawiam się, czy nie zrezygnować z używania wulgaryzmów lub nie przytemperować trochę przedstawianych tu poglądów. Doszłam jednak do wniosku, że właśnie taki miał być ten blog, trochę niegrzeczny i stronniczy, a wszystkim przecież nie dogodzę. Nie odczuwam bardzo "popularności" Plastikowych Chmur" ale zdarza się, że ludzie, których spotykam po tym jak obczają mnie na fejsie, mówią że czytali bloga i jest mega, albo znajomi przy piwie rzucają "Fajny był ten twój ostatni post". Czasem nieznajomi wysyłają mi wiadomości ze swoimi spostrzeżeniami. To bardzo miłe.

4. Dlaczego używasz brzydkich słów? Nie chciałabyś się wybić? Przecież żadna gazeta ani program nie poleci blogerki, która tak klnie.

Mój stosunek do przekleństw jest dość prosty. Mój blog ma być prawdziwy, bliski, codzienny, rzeczywisty, a wulgaryzmy są z nami nacodzień, każdy ich używa, mimo że część się do tego nie przyznaje. Nie będę specjalnie ugrzecznić tekstów, bo komuś się nie podoba, że piszę, że coś jest "zajebiste". Chujową Panią Domu, czym byście zastąpili. "Beznadziejną" czy "Niefajną" ? Pewnych rzeczy nie da się powiedzieć inaczej, bo tracą swój charakter.

5. Skończysz jeździć po facetach? Wydaje mi się, że w ich oczach nie wypadasz za dobrze.

Oczywiście zdaje sobie z tego sprawę i panowie chyba odnieśli wrażenie, że mam ich za jakąś gorszą rasę, albo niedorozwoje, co mija się z prawdą. Podziwiam mężczyzn, ale chyba nie dawałam jak na razie dowodów mojej sympatii, może z czasem to się zmieni ;)

6. Czy młodzi melanżujący myślą i rozmawiają ze sobą o tym, że świat (sąsiad, stranger i brat) potrzebują ich zaangażowania, starania i czasu poświęcenia żeby lepszym być?

Wydaję mi się, że młodzi melanżujący czasami zatracają się w swojej bajce, ale wystarczy pomóc zatrzymać się im na chwilę, a okazuje się, że zastanawiają się nad wieloma rzeczami. Może niewielu z nich o tym rozmawia (bo to przecież niemodne, lepiej się napić wódki), ale wielu odczuwa pustkę jaką to za sobą niesie i chciałoby by ich życie znaczyło coś więcej. Tak właśnie myślę. Ale ja niepoprawnie wierzę w ludzi więc mogę się mylić.

Nie zabrakło w tej porcji tez paru infantylnych oraz czysto debilnych pytań, które nie nadawały się do publikacji. Mam nadzieję, że następnym razem przeważą te mądrzejsze.

Jeśli czekacie na nowe posty to mam nadzieje, że z początkiem września ruszę do przodu i uda mi się przełamać ten umysłowy zastój i brak weny.

Miłego dnia!

[louveloyalty]

Jak przepierdolić wszystkie pieniądze na głupoty i nie mieć wyrzutów sumienia

W reklamie bym powiedziała, że te techniki zmienią wasze życie. Powiedziałabym, że będziecie dzięki nim szczęśliwsi, piękniejsi i może tylko troszkę biedniejsi, ale jacy fajni. Niestety nie mam kasy na reklamy, bo przepierdoliłam wszystkie pieniądze na głupoty więc tekst musi bronić się sam. 

Technika "Nie mogę bez tego żyć!"

Przekonaj siebie, że kolejny sweterek, batonik, czy piwo są, serio, niezbędne do dalszego funkcjonowania. Nawet jeśli wszyscy w koło przekonują cię, że twoja szafa się nie zamyka, masz 20 kilo nadwagi, a brzuch przestaje przypominać bojler i zmienia się w wierzę ciśnień, nie słuchaj!

Oni są po prostu zazdrośni o twoje poczucie spełnienia i szczęścia, które towarzyszy każdemu kolejnemu zakupowi. W razie czego pójdź śladem Tamary i wytłumacz im, że to wszystko to tak naprawdę twoje hobby, ty te rzeczy najnormalniej w świecie kolekcjonujesz i przez to wyrażasz swoją osobowość. A co!

Technika "To wcale nie jest takie drogie!"

U mnie na uczelni mówią na to Zaprzeczenie. Podobno jest to nieświadomy mechanizm obronny uruchamiany kiedy nie możemy sobie z czymś poradzić, ale kiedyś uczeni mówili, że słońce kręci się wokół ziemi, więc byłabym ostrożna w zawierzaniu im w tak poważnych sprawach jak zakupy. Przyjmujesz po prostu jakiś punkt odniesienia i oceniasz czy naprawdę coś kosztuje dużo, czy to tylko twoje irracjonalne obawy, które jakimś cudem zaszczepiła w tobie oszczędna i gospodarna matka. Ja na przykład przyjmuje, że coś jest drogie, jeśli kosztuje więcej niż waży mój kot i fanki Ewy Chodakowskiej razem wzięte (mam nadzieje, że zdjęcie oddaje powagę sytuacji)

Technika Bliansu

Ostatnia, ale równie prosta i skuteczna. Obliczasz ile zajęło ci czasu dotarcie do sklepu, wybranie produktu, zastanowienie się nad zakupem i przeliczasz to na godziny robocze za stawkę jaką chciałabyś mieć za tak ciężką pracę. Potem oceniasz czy wyprawa przypominała tę do Mordoru by wrzucić pierścień do dziury z lawą, czy raczej przeprawę przez hordę wampirów w "Jestem Legendą". Przyjmij jakaś rozsądna skalę, wynik pomnóż przez dwa i zastanów się ile chciałabyś za te niebezpieczeństwa dostać odszkodowania. Dodaj straty takie jak potrącenie przez innego klienta, krzywy uśmiech ekspedientki, oraz wszystko to co byś musiała zrobić, gdybyś nie mogła tego kupić tutaj tylko zdobywać na inne sposoby. Zsumuj wszystko, a otrzymasz prawdziwe koszty swojego produktu. U mnie zwykle wartość ta oscyluje koło 5 tys. Teraz pomyśl czy cena w takim razie na produkcie jest wygórowana? Oczywiście, że nie! zdobycie go w inny sposób wymagałoby dużo więcej nakładów! A teraz kup sobie ta czekoladę i popraw humor.

Teraz już wiecie, czemu niektórzy mogą wydawać pieniądze i nawet nie mrugnąć okiem, gdy zostaje im spanie na materacu u kumpla po tym jak mu zabiorą mieszkanie. Szczęście zakupowe jest tak blisko, wystarczy tylko wyciągnąć portfel.

P.S Mam nadzieje, że Tamara ma poczucie humoru i przeczyta parę innych testów zanim się obrazi! Bang.

[louveloyalty]

YOLO! Skończyłam 16 lat, upije się na baletach i najlepiej niech matka odbiera mnie z komisariatu. Łiii!

Już wyjaśniam.

Y - YOU     O - ONLY     L - LIVE     O - ONCE

Ile tego już było. Ile wodospadów tuszu w salonach tatuażu polało się na nadgarstki, plecy i żebra, głosząc wspaniałe hasła. "Carpe diem", "Ain't live forever", "Życie jest jedno" "Hakunamatata", cytaty pełne życiowej mądrości i przekonania o swojej śmiertelności oraz potencjale jaki mamy do wykorzystania w tym krótkim czasie..

Zinterpretowane źle kończy się tym, że stwierdzasz, że musisz szybko spróbować wszystkiego, wykorzystać młodość. Robisz wiec wszystko to co jest super i jest łatwe czyli super szalone. Upijasz się, narzucasz ochroniarzowi w klubie, bo myślisz ze zostanie twoim kumplem i będzie cie wpuszczał za friko, robisz wszystko żeby upokorzyć swoich znajomych w tym tańczysz na barze. Nie, tak nie tańczą striptizerki i nie, to nie wygląda dobrze kiedy każdy ogląda twoje majtki, a ty drzesz się do "swojej piosenki" i gibasz jak jak rezus, tylko z biegunką. Po szalonej nocy w klubie, masz równie szalonego kaca, którego dumnie eksponujesz chodząc w czapce z daszkiem i w okularach słonecznych. Co z tego że masz pełny makijaż i nie świeci słońce.

Albo gdy jedziecie ze znajomymi samochodem/pociagiem/hulajnogą wystawiasz głowę za okno, plączą ci się włosy, wchodzą do ust, krztusisz się nimi i cieszysz się tak jak na tych wszystkich szalonych teledyskach. Carpe diem, dlatego nic cie nie obchodzi, że głowę może ci odciąć jakiś wystający pręt przy torach, albo rozjedzie cie Niemiec w swoim odlotowym BMW, bo jedziesz środkiem drogi na tej pieprzonej hulajnodze o 2 w nocy. Nad morzem koniecznie musisz się wykapać w morzu nago. Daj Boże żeby to nie był Bałtyk, bo tam nie dość, że się przeziębisz to po tej kąpieli w ohydnej wodzie pełnej ludzkich wydzielin, we włosy wplączą ci się szczątki ryb, albo innych ludzi. Ale to przecież takie szalone kapać się bez ciuchów, najlepiej zrzucając je po drodze wbiegania do wody.

Szalone jest wypicie 11 piw i siedzenie na chodniku zaczepiając ludzi o powody istnienia świata. Szalone jest robienie sobie tatuażu z inicjałami twojej miłości. Szalone jest spanie na dachu, okradanie miasta ze znaków drogowych, żeby sobie je potem dawać na urodziny i przestawianie ławek. Szalone są wyjazdy, na których masz zamiar egzystować wśród wczasowiczów, grając na gitarze i zbierając od nich drobne. Wciąganie koksu, darcie mordy pod blokiem o 3 nad ranem, wracanie z imprezy bez butów, i wbijanie się nocą do wesołego miasteczka, albo w upał do każdej fontanny jaka stanie ci na drodze.

Takie to wszystko fajne, cool, yolo, swag, że aż trochę głupie, bezmyślne i kretyńskie. A staje się takie kiedy po szalonych wakacjach, w szalone zmienia się twoje życie i staczasz się gorzej niż Kate Moss (ona miała jakieś aspiracje i coś już osiągnęła), by pojechać na następne wakacje, tylko już nie nad morze. Bo to nie film ani teledysk, a przecież twój tatuaż głosi że jest tylko jedno ;)

Soł...

... buziaczki dla wszystkich tygrysków.