#devlet102

[seslimeram]

Karanlık Kuşatması...

Bir yazgı, bariz bir kadermiş gibi bu coğrafyanın her gününde belirgin bir karanlık ile baş başa konuluyor insanlık. Tüm dönüşüm, vahim olanın sınırlarına demirleyen insanlık için behemehal yepyeni sınavları bildiriyor. Erk, muktedir, iktidar klikleri, burada şurada veya beride yönetimler eliyle bu katran karanlığının cismani hali kalıcı kılınıyor her an, hemen her dem bambaşka temsillerle birlikte. Cürüm bir istikamet dahilinde yol çizgisi eyleniyor artık. Cerahat mihmandar addediliyor. Kötülüğün en denenmiş hallerine yeniden ve illa ki bir biçimde başvurularak kurulan / kurumsallaştırılan cinai hal, toplamda bariz o aralıksız vahamet tablosunu güncelliyor. Buna vesile kılınıyor. Bilcümle hayatın ehvenden ayrımı var ediliyor her gün biraz daha açık. Her gün biraz daha aleni bir gayretle bütünlüklü ve entegre olarak. Bir dönüşüm belirgin bir devinim halini ezberci, yerle yeksan etmeye hep teşne bir akılla var eder devlet / devletler. Bugünün dünyasının suna geldiği her türden ol müşterek hakkın hakkaniyetsiz bir biçimde alt edilme meselesidir odaklanılan. Zifiri tam kapkaranlık bir ortamda, devam olunan seyrüseferin var edeceği tek şey kıyamettir oysa, insan elli kıyamet.

Bütünüyle dönüşüm diye çıkagelen şeyin bariz bir eksiltme sistematiği olduğu artık ama ve fakatsız ortadadır. Cerahat kutsanır oldukça ortaya çıkan kıyamet figürü de kesintisiz bir halle devam olunan bir eylemselliğe dönüşür. İnsan insanın kurdudur bahsinin hemen karşılığına denk düşen eylemler, var edilmiş göz korkutucu hamleler, aralıksız şişirilerek güncellenen nefret edimiyle, pompalanmaya devam eden ırkçılık ile bir düzlem olduğu gibi çöküşlere mahkum edilir. Bir asra yaklaşmış olan demokrasi deneyimini sonsuz bir biçimde sakatlamaya devam diyen, onarılmayacak kadar çürümeye rehin etmeyi hala ve hala matah addeden bir aklın tezahürü her günün kıyamet kılınmasının da köşe bentlerini bildirir. Daha geçtiğimiz günlerde var edilmiş Amedspor’un sahadaki mücadelesini alt etmek için ortaya atılan cerahatli tavır, Kürd’e karşı savunula gelen nefret bunun bir açık yüzeyidir. Her durumda nefretten medet umulan, bununla bir istikamet belirlenmeye devam olunan, buna çabalanan bir zeminde cehennem zaten her güne yapışıp kalmıştır ki o cerahate hala yer vardır, hala sineye çekilendir, hala üstünkörü geçiştirilendir.

Artı Gerçek’ten aktaralım: “Afyon İl Jandarma Komutanı Yılmaz Kırgel'in bugün saat 19.00’da Hes İlaç Afyonspor’la karşı karşıya gelecek olan Amedspor’a karşı kışkırtıcı ifadeler kullandığı görüntüler gündem oldu.

Müsabaka öncesi Afyonsporlu oyuncuların antrenmanını ziyaret eden Kırgel, “Gönlümüz sizlerle. Sizin işiniz futbol oynamak. Siz de onu gerçekten güzel yapıyorsunuz. Geri kalanı bize bırakın. Gerçekten Afyon’un sizin kazanmanıza ihtiyacı var. Hele hele Mersin’de yaşadığımız o terör eyleminden sonra gönlümden geçeni söylüyorum: Şöyle bir 5-0 eze eze yenerseniz, buradan onları göndeririz” dedi.

Kırgel'in bu sözleri Hes İlaç Afyonspor'un resmi twitter hesabından yayınlandı. Söz konusu paylaşım tepkilerin ardından silindi.

'Sözlerim Maksadımı Aştı'

Kırgel, gelen tepkilerin ardından "Maksadımı aştığını anladığım sözlerimin yanlış anlamalara sebebiyet vermesinden dolayı duyduğum üzüntüyü ifade ederim" açıklamasını yaptı.

Kırgel, yaptığı yazılı açıklamada, stadyumda bulunduğu sırada oyuncular ile arasında geçen sohbetin izni ve bilgisi olmaksızın kaydedildiğini belirtti.

Kırgel'in açıklaması öyle: "Maksadım sporcularımıza devletimizin tüm güvenlik unsurlarının maçın ruhuna yakışır şekilde gerçekleşmesi ve sonuçlanması için görevi başında olduğunu anlatmaktan, sporun ruhuna yakışmayacak herhangi bir olumsuzluğa sebebiyet vermemeleri gerektiğini ifade etmekten ve maçla ilgili motivasyonlarını artırma gayretinden ibarettir. Bir futbol karşılaşması üzerine kendi aramızda yaptığımız sohbetin bu noktaya çekilmesinden ve maksadımı aştığını anladığım sözlerimin yanlış anlamalara sebebiyet vermesinden dolayı duyduğum üzüntüyü ifade eder, müsabakanın sporun ruhuna uygun centilmenlik içerisinde geçmesini dilerim."”

Katran karanlığının her nasıl bir memleketi kuşattığına dair yetkin bir örnektir tek başına ol Kırgel efendinin var ettiği. Bir spor müsabakasını, taarruz yahut da savaş sahnesinin ta kendisine dönüştürmek için alttan verilmiş mesajın, Kürdü yeniden düşman bilmenin ve had bildirme cüretinin sunduğu cerahat kendiliğinden o korkunç karanlığı göstere gelir. Bay komutan için bunlar basit, kendi aralarında konuşmaya devam edecekleri mesellerdir. Ne de olsa ötekisi onlar için herhangi bir şeydir. Eşyanın tabiatına uygunlukla apoletlerin verdiği özgüvenle birlikte bir halkı hedef kılmanın nesi mesele edilebilir ki değil mi? Ol maksat aşıldı lafzının sadece ve sadece duyan, gören oldu artık kısmından ileri gelmesini ne yana bırakabiliriz ki sahiden? Cerahat ile bütünleşik kılarak hayatın ehvenini sürekli olarak yerle bir ederek, nefretten gayrısını tahayyül dahi etmeyerek hangi güzel güne varılır ki? Kimsenin sorgulamayacağı, dahası maçı oynayanlar dışında kimsenin belki de haberdar olmayacağı bir maç savaşa dönüştürülmesinin neye faydası olacaktır ki? Ki o maç boyunca, Allah tektir, ordusu Türktür gibi bir akıl tutulması pankarttan nice ayrımı var eden “Hayatta yegane varlığım ve servetim Türk olarak doğmamdır” bahsine sanki o mücadele eden takımı temsil ediyormuş gibi PKK dışarı laf salatasına her şeyin birbirine karıştırıldığı bir zeminde kim nasıl doğruyu fark edecektir, bu ayrım, bu hiddet, bütün bu kör karanlıkla gönenç kılınan insanların yurdunda, nasıl, ne zaman, ne şekilde? Diyarbakır Barosu suç duyurusunda bulunur, pekiyi bundan Adalet makamı bir sonuç tüm o ayrıma karşı nihai bir karar, hüküm bildirecek midir, mesele ortadadır.

Mezopotamya Ajansından aktaralım: “Jîna Mahsa Amini için sokağa çıkan kadınlar, "Bu yaygın itiraz ve birliktelik çürümüş hakimiyeti derinden sarsmıştır. Özgür yaşayacağımız bir dünyayı mücadelemizle yaratacağız" dedi.

İran’da “ahlak polisi” tarafından işkenceyle katledilen Jîna Mahsa Amini için sokağa çıkan kadınlar, birçok kentte açıklama ve yürüyüş gerçekleştirdi.

Ankara

Ankara Kadın Platformu, Sakarya Caddesi’nde bir araya geldi. Ancak açıklamayı engelleyen polis, 9 kadını darp ederek, gözaltına alındı. Polisin saldırı ve gözaltına rağmen kadınlar, “Jin jiyan azadî” sloganıyla Yüksel Caddesi’ne doğru yürüyüşe geçti. Polisin saldırısı ve gözaltısına bu esnada bir kadın, “Dinci ve gericilerin eylemlerine müdahale etmeyip bize saldırıyorsunuz” diyerek tepki gösterdi.

Yüksel Caddesi’ne varan kadınların açtığı “Kadın dayanışması sınır tanımaz” pankartını yırtan polis bir kez daha saldırdı. Saldırı esnasında ekip aracına bindirilen Halkların Demokratik Partisi (HDP) Diyarbakır Milletvekilli Semra Güzel’in danışmanı Ebru Özel, daha sonra serbest bırakıldı.

Eylem sırasında gazetecilerin görüntü alması da engellenmek istendi.

Kentte etkili olan yağışa rağmen eylemlerini sürdüren kadınlar, buradan geçtikleri Meşrutiyet Caddesi’nde açıklama yaptı. Son olarak Mülkiyeliler Birliği’ne geçen bir grup kadın, burada kısa bir açıklama gerçekleştirdi. Kadınlar, Jîna Mahsa Amini için “ses çıkarmaya” devam edeceklerini vurguladı.

Gözaltına alınanlar arasında bulunan 4 İranlı kadının, işlemlerinden sonra Geri Gönderme Merkezi'ne gönderileceği belirtildi.

Mersin

Mersin Kadın Platformu, Alanya Sokağı girişinde açıklama yaptı. Kürtçe, Türkçe ve Arapça “Jin jiyan azadi” ile “Katledilen kadınlar isyanımızdır” sloganları atan kadınlar, Jîna Mahsa Amini’nin fotoğrafının yanı sıra “Hepimiz Mahsa Amini’yiz” pankartı taşıdı. Halkların Demokratik Partisi (HDP) Mersin Milletvekili Fatma Kurtalan’ın da katıldığı açıklamada konuşan Ceren İnan, İran’da direnişin başladığı günden bu yana 200’den fazla kişi yaşamını yitirdiğini, en az 5 bin kişinin ise tutuklandığını aktardı.

Türkiye’nin İran’ın uzağında olmadığını ifade eden İnan, şöyle devam etti: “Siyasal İslam’ın yaşamımız, haklarımız, bedenlerimiz üzerindeki kadın düşmanı politikalarını, İran dinci faşist molla rejiminin kadın düşmanı politikalarından tanıyoruz. Tek adamlar ve tek adamların rejimleri dünyanın her yerinde kadın düşmanlığıyla iktidarlarını kuruyor. Ama nafile çünkü karşılarında onlara kafa tutan, susmayan, itaat etmeyen en büyük güç yine kadınlar. Bize dayatılan ahlakı, hapsetmeye çalıştıkları aileleri, mecbur etmeye çalıştıkları güvencesizliği, maruz bıraktıkları erkek şiddetini tepe taklak edecek güce sahibiz. Bugün İran’da yarın her yerde dünyayı yerinden oynatacağız.”

Açıklamanın ardından kadınlar, saçlarını keserken İran ve Rojhilat’ta direnişlerini sürdüren kadınlara destek verdi. Eylem, söylenen Arapça şarkı eşliğinde sona erdi.

Hakkari

Halkların Demokratik Partisi (HDP) Hakkari Kadın Meclisi, parti binası önünde açıklama ve oturma eylemi gerçekleştirdi. Eyleme, Hakkari ve Yüksekova Barış Anneleri Meclisi, Tevgera Jinên Azad (TJA), Özgürlük İçin Hukukçular Derneği (ÖHD) Hakkari Şubesi’nin yanı sıra çok sayıda kadın katıldı. “Kadınların zafere yürüdüğü yüzyılda, dikta rejimlerine boyun eğmeyeceğiz” pankartı taşınan açıklamada, Amini’nin fotoğraflarının bulunduğu dövizler ile kadınların kesilen saçlarının yapıştırıldığı ağaç dalı taşındı.

Açıklamayı yapan HDP Merkez İlçe Eşbaşkanı Sinem, “Şu iyi bilinsin ki, kadınlar başta olmak üzere ezilenlerin mücadelesi ve direnişi engellenemeyecek. Şuan dünyanın her yerinden alanlarda kadın mücadelesini büyüten ve İran’da direnen kadınlara ve bir kez daha selam olsun” ifadelerini kullandı. Açıklamanın ardından oturma eylemi yapıldı. “Jin jiyan azadî” ve “Biji berxwedana jinan” sloganlarının atıldığı eylem, söylenen şarkılarla sona erdi.

İstanbul

İstanbul’da Kadınlar Birlikte Güçlü, Kadıköy Eminönü İskelesi önünde bir araya gelerek protesto eylemi düzenledi. Eylem öncesi Kadıköy’ün birçok noktasına ve eylemin yapılacağı yere polis tarafından barikat kuruldu. Ancak barikata rağmen binlerce kadın bir araya gelerek, “Jin, jiyan, azadi”, “Nan, kar, azadi”, “Zen, zedengi, azadi” sloganları atıp, “Jin, jiyan, azadi”, “Kadın yaşam özgürlük”, “Diktatöre ölüm”, “Diktatör İran” ve “Mahsa’dan sonra her şey bir saç teline bağlı” dövizleri taşıdı.

Açıklamayı okuyan Emekçi Kadınlar (EKA) üyesi Delal Erol, “İran sokaklarında ‘Jin, jiyan, azadi’ sesi yükselirken direniş de büyümeye devam etti. İran İçişleri Bakanlığı, ‘İran Cumhurbaşkanı İbrahim Reisi tarafından emredildiğini’ söylediği bir soruşturma kararını açıklarken, aynı anda protestoya katılanlar bir bir gözaltına alındı. İran rejimi Kürt halkının yoğun yaşadığı bölgeler başta olmak üzere halkın üzerine ateş açmaya, saldırmaya başladı. Direniş başladığından bu yana 200'den fazla kişi hayatını kaybederken, en az 5 bin kişi İran rejimi tarafından tutuklandı. Tutuklananlar arasında 16 basın mensubu da bulunmakta” dedi.

Kadınların şeriata göre dizayn edilmeye ve kadınların iradesinin yok edilmeye çalışıldığını belirten Erol, “Mahsa’nın katledilmesi tüm dünyada erkek devlet şiddetine karşı mücadele eden biz kadınların öfkesi oldu. Çünkü aynı erkek egemenliğini, aynı erkek şiddetini yaşadığımızı biliyoruz. İran rejiminin dayatmalarına benzer ahlak dayatmalarına maruz kalıyoruz, hayatlarımız giderek kısıtlanıyor. Hayatlarımızdaki şiddet sarmalı İran’da da Türkiye’de de bizzat erkek devlet tarafından örgütleniyor. Bugüne kadar kazandığımız hiçbir şey, bizlere egemenler tarafından bahşedilmedi. Hepsini yaşamlarımız pahasına mücadele ederek ellerimizle kazandık. Şimdi bizleri tahakküm altına alan erkek egemenliğine karşı tüm dünyada birlikte yükselteceğimiz kadın mücadelemizle özgürlüğümüzü kazanacağız” diye belirtti.

Eylemin ardından kadınlar saçlarını kesti. Daha sonra, İran müziği eşliğinde dans eden kadınlar, “Jin jiyan azadi” sloganıyla eylemi sonlandırdı.

Diyarbakır

Dicle Amed Kadın Platformu (DAKAP) da, Dünya Kavşağı’nda gerçekleştirdiği eylemle Jîna Mahsa Amini’nin katledilmesini protesto etti. “Jin jiyan azadi” pankartı açan kadınlar, “Yaşasın kadın dayanışması” ve “Jin jiyan azadî” dövizleri taşıdı. “Kadınlara değil katillere barikat”, “Yaşasın kadın dayanışması” ve “Jin jiyan azadî” sloganı atan kadınların yürüyüşünün polis tarafından engellenmesi üzerine burada açıklama yapıldı.

Açıklamayı yapan HDP Diyarbakır İl Eşbaşkanı Gülistan Atasoy, yürüyüşün engellenmesine tepki göstererek, “Buradan Diyarbakır Valiliği’ne soruyoruz: Koruma kararına rağmen katledilen kadınlar neden korunmadı? Kadın tecavüzcüleri ve tacizcileri kol gezerken kamu düzenini sağlamak için neler yapıyorsunuz? Genç kadınlar üzerinden özel savaş politikaları ile fuhuşa zorlanılan kadınları korumak için kamu düzenini nasıl sağlıyorsunuz? Uyuşturucunun Diyarbakır’da 9 yaşa kadar indiği bir kentte kamu düzenini sağlamak için neler yapıyorsunuz? Bozulanın kamu düzeni olmadığını çok iyi biliyoruz. Bozulan, sizin erkek iktidar sisteminiz. Bunu hepiniz çok iyi biliyoruz ve evet korkmaya davam edin, sizin o tekçi, kadın düşmanı, militarist iktidarınızı bugün engellemeye çalıştığınız bu kadınlar yıkacak” dedi.

Atasoy, İran’da kadınlar öncülüğünde gelişen mücadeleyi tarihsel olarak niteleyerek, şöyle dedi: “Dicle Amed Kadın Platformu olarak bugün burada yürüyerek isyan eden kadınların çığlıklarını daha fazla duyurmak ve kadınların özgürlük mücadelesindeki kararlılığı bir daha göstermek için bir araya geldik. Ama Diyarbakır Emniyet ve Valiliği keyfi bir biçimde bize bu yürüyüşün kamu düzenini bozacağını söyleyip, binlerce polisi buraya yığdı. Ne olursa olsun kadınlar özgülüklerine sahip çıkacaklar, kadınlar geleceklerine sahip çıkacaklar. Her hâlükârda bugün ve bundan sonrada bu mücadeleyi daha kararlı bir biçimde tüm bedellerine rağmen devam edeceğiz.”

Bir yazgı gibi, karanlık dört bir yanda var edilirken, onca kuşatma, bir dolu hakkaniyet yıkıcı hale, dönüştürmek ve anlamak yerine sessizleştirme gayretine rağmen kadınlar ses verir yeniden. İran’dan Türkiye’ye, buradan şuraya her anlamda zaruri bir dönüşüm, illa ki devletlinin gerek gördüğü hal diye dayatmaların birbiri peşi sıra bina olunduğu, canlar söz konusu olduğunda paldır küldür çalınabildiği bir yerde, hukuksuzluk ve bayrakların örte geldiği cinayetler silsilesi karşısında bir itiraz var edilir. Türkiye’de Bakur Kürdistan ekseninde var edilmiş olan hak tanzimi için eylemler gibi, İran’da, Rojhilat’da var edilmek istenen şey de o kadar anlamlı bir reddiye halidir. Devlet, devletlinin suna geldiği yıkıcılık karşısında sözle, eylemle, eyleyerek bir tek doğrunun o da insani müşterek olana dair bir direniş sergilenir. Yerle bir eden, kuşatan, dışlayan, ezberlerle köşeye kıstırmaya ant içen, dönüştürdüğü kısmı yeterli görmeyip daha ağır zulümleri var etmeye teşne olan, olagelen iktidar pratiklerine karşı kadın, yaşam ve özgürlük nidası herkesi, belki de dünya genelinin handiyse tamamı için de bir ussal uyanış meselesi olarak can alıcı bir halde var olmaktadır. Mahsa Amini sonrasında, yüz kadar insanın resmen katledildiği, dahası anbean, günbegün yepyeni kırımlara imza atılabilecek bir yere dönüşen İran ölçeğinden, her durumda bir yıkım cenahı halinde kendini yükseltmeye devam eden yeni Türkiye nam sahaya, birlikte ezilenlerin mücadelesi ya hep beraber kazanacaktır, ya hep beraber bütün o ihtimalleri yerle yeksan ederek, yerle bir olacaktır. Bulunduğumuz araf bunun tezahürünü barındırandır.

Kesin, kati, bütün anlamlarıyla birlikte hayatın kuşatılması, kötülüğün bir normatif haline indirgenmesinin refakatinde var edilir. Buna teşne olunur. Cerahat bir öyle bir böyle ama her dem güncellenerek kurgudan öte hakikat kılınmaya çalışılırken derman aranmasın hiç bulunmaya çalışılmasın istenir. Karanlık sanki bir yazgıymış gibi yeknesak makamdan bu sahnenin her gününde, bu coğrafyanın köşe başlarında yöneten katı sayesinde bir demirbaş kılınmaya çalışılıyor. Yok yere değil, arasız, fasılasız bir halde yinelene gelenler birbiri peşi sıra icrasına düşülen hamlelerle hayat o karanlığın esiri kılınmaya çalışılıyor. Bir yanda ilerleme, bir yandan modern zamanlar denilirken hiç olmadığı kadar yalın bir geçen, geçmişin sularında ilerlemeye çalışılıyor. İyi de bunca kötülüğün, kör karanlığın bir biçimde karanlıktan menkul bir çağın dipsizliğine karşı müşterekler nasıl muhafaza edilecektir. Düşünmeden, sorgulamadan, sormadan, tahayyül edilen karanlığa itirazı var etmeden hangi gün iyi olabilir ki? Hayat istemi, tahayyül ve görüşlerin yerle bir edilme istemiyle kuşatıldığı yerde, karanlık lafta değildir, artık anlıyor muyuz? Bütünüyle dünya dediğimiz yaşadığımızı varsaydığımız kürenin artık pirüpak masmavi, tozpembe hayaller ihtiva eden, muktedirin es kaza olur verdiği kadar özgürlüklerin yaşatılabildiği bir sahne olmadığını anlamak için daha kaç sınama lazımdır, sahiden elzemdir, sahiden!

Misak TUNÇBOYACI – İstan’2022

Görsel: In The Name Of Hope – Khamoosh v/Mohit.art

[seslimeram]

Bariz Bir Çürütme, Bariz Bir Tükeniş ve Kırım Ülkesi Midir Yeni!

Karanlığın simyası artık gelişigüzel değil her evresi hesaplanarak kurulan bir düzenekle sağlama alınmaktadır. Karanlığın, yolu ve yönteminin bunca sabık bir tahayyülle iş bu yerdeki yönelimi ve kurgusu artık dehşetin bileşkesidir. Hayatlara onarılamayacak yaralar açmak hala, muktedirin izini sürdüğü bir meseldir. Yıkımı peyderpey kılmak gayretinde olunan yegane edimdir. Kuşku, yıldırı, korku, biteviye nefret ve linç edimlerinin toparlanıp güncellenmesiyle ol simya keskin bir faza kavuşturulur. O korku simyasının artık düzeltilemez bir ülke için açık bir temeli sağlam atılır. Bu ülkede yaşamın bir karşılığı artık konulmayandır.

Savaşın yıkımını ve yok ediciliğinin yanında bir de hayatın çürütülmesi çabasına düşülendir. Cerahat artık bir uçtan bir uca sürekli yeniden imal olunandır. Karanlığın simyası genel geçer değil kalıcı olarak tüm fecaatlerin yolunda yürünmesiyle sağlama alınmaktadır. Bay E’nin iktidarında hep yaygınlaştırılan, bütünlüklü bir cürüm hemhal menzildir. Her günü apayrı karanlıklara çıkartılan bir düzlemin yarattığı yeni ülkedir mesele. On altı yıllık iktidar dönüp dolaşıp tüm o geçmişle hemhaldir bir kez daha. Hep daha ağır fecaatlerin güncel kılındığı yerde cürümler de olağan addedilendir karanlık sahiden aydınlıkmış gibi sunulandır. Erk, muktedir, iktidarın açık ve kesin doğrusu cürümlerin bağında koşulan bir menzildir. Hakikat bunca kesindir. Hakikat cürüm hemhal bir menzilin güncelliğidir. Artık başlangıçtaki acemilik yoktur.

Biyopolitik suç, cürüm ve yıkım üçlüsüne sonuna kadar sahip çıkan bir akıl vardır. Artık dediğim dedik çaldığım düdük, astığım astık kestiğim kestik bir muktedir oyuncu vardır sahnede. Karanlığın simyasını bunca ağır kılan bu deneyimdir. Güçten zehirlenmiş muktedir olmuş iktidar ve Bay E için hayat bir ülke denilen yerde çok rahat derdest edilebilendir. Hayat hakkı lalettayin bir devlet imgesinden yayılan dehşetle zehirlenmektedir, sonu hep tükenişe çıkartılandır. Eksik, gedik olmaksızın doğrudan var edilen, bir denge değil bariz bir çürütme, bariz bir tükeniş ve kırım ülkesidir. Bu mudur yeni!

Cizir, Silopiya, Colemerg, Gever, Farqin ve Sûr’daki abluka güncesinde yapılan yıkım, yaratılan dehşetin artık sınır dışına taşırıldığı bir menzil midir yeni ve yepyeni ülke! Cürüm hemhal aklın var ettiği her fecaat bir başka yıkımı beraberinde var ederken karanlığın simyası sabit olunandır o dün gibi, bu mudur yeni? Yerli ve milli takısında birleştirilen, sunulan faşizan bir çizginin dışında kalan herkes için ayrı bir yıkım vaadini eksik gedik olmaksızın güncelleyen menzilin yeniliği cümlenin bittiği noktaya kadardır.

Amed’deki 26 Ekim 2015 tarihinde Işid’in hücre evine yönelik operasyonda 2 kolluk personeli öldürülür. Olaya ilişkin Işid’in Diyabekir Emiri olduğu ileri sürülen N.T.’nin de bulunduğu on sekiz kişi hakkında dava açılır. 2017 yılı Ekim ayında ise davada tutuklu sanık bırakılmaz. Savcılık N.T. adlı şahsın tahliyesine itiraz edince tekrar tutuklanan, N.T. mahkeme tarafından yeniden özgür kılınır. Savcılık üç sene sonra şimdi hepsi serbest bırakılan sanıklar için on beşer yıldan yirmi yedi yıla kadar hapis cezası ister.

“Milletvekillerinin, belediye başkanlarının, gazetecilerin, avukatların, insan hakları savunucularının gözaltına alındığı ve tutuklandığı bugünlerde IŞİD emiri olduğu iddia edilen N.T ve IŞİD sanıkların tutuksuz yargılanmasını Cumhuriyet Gazetesine değerlendiren Diyarbakır Barosu eski başkanlarından avukat Mehmet Emin Aktar, “Bu olayda, tutuksuz yargılama kararı veren bu mahkemelerin başka dosyalarda aynı gerekçeyi gözardı ederek tutukluluğun sürmesine karar verdiğini görüyoruz. Böylece uzun süreli tutuklulukla süren yargılamalar ortaya çıkıyor. Milletvekili yargılamaları göre, gazeteciler gibi, hak savunucuları gibi. Nitekim milletvekili yargılamalarında, IŞİD emirini tahliye eden aynı mahkemenin, milletvekilinin tutuklu yargılanmasına karar verdiğini ve tahliye talebini reddettiğini görüyoruz. Mahkeme tutumunu mevcut iktidara tehdit veya karşıtlık ya da onun açısından yorumluyor. Bu bakımdan dikkat çeken bir çifte standart ortaya çıkıyor. Ayrıca mahkemenin tarafsızlığı açısından da kuşku doğuruyor” diye konuşur.”

Colemerg’de dört sivilin ölümüne neden olan kolluk personeli İ.M. disiplin soruşturması yürüten kurula gönderdiği savunmasında şu bahisleri paylaşır. “Sanık polis İ.M., tutuklu yargılandığı dönemde bulunduğu Erzincan T Tipi Kapalı Cezaevi’nden 29 Mayıs 2017’de hakkında disiplin soruşturması yürüten İstanbul Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu Başkanlığı'na 6 sayfalık yazılı savunma gönderir. Hakkında daha önce başlatılan adli ve idari soruşturmada kapsamında verdiği ifadeleri tekrar eden İ.M., araçtaki silahın kontrolünün istem dışı bir şekilde ateş alması sonucu olayın meydana geldiğini iddia etti.”

“İ.M., İçişleri Bakanlığı’nın olaya ilişkin yapmış olduğu idari tahkikat sonucunda 24 Nisan 2017 tarihinde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verdiğini iddia etti. Üzerine atılı suçun “Taksirli suçlar” kapsamında olduğunu ve halen yargılamanın devam ettiğini belirten İ.M., devamında şunları yazar: “Kaldı ki yapılan adli yargılama ve idari soruşturmada üzerime atılı bulunan suç memuriyetin şerefini ve onurunu zedeleyecek suçlardan olmayıp yüz kızartıcı bir suç değildir. Bu sebeple hakkımda yürütülen adli soruşturma akabinde başlatılan idari soruşturmanın hakkımda herhangi bir karar verilmemesini, adli soruşturmadan ve kovuşturmadan çıkacak sonuca göre hakkımda bir karar verilmesini istiyorum. Tahliye edildikten sonra başka bir yere görevlendirmem yapılmasını, şayet mümkün değilse; yargılama tamamlanana kadar 657 sayılı Devlet Memurları Kanunun 130. Maddesindeki açığa alma hükümlerinin uygulanmasını talep ediyorum” der.

Karanlığın simyası anbean yapılandırılan cerahatli tahakküm eylemleriyle açık ve aleni gerçekleştirilen tehditlerin birer ikişer suçların güncellendiği bir güzergah haliyle bu sahada var edilendir, bitti mi örnekler, bitmez, bitirilmez. Bilgi Üniversitesi tarafından yapılan araştırma çarpıcı sonuçlar ortaya çıkartır. Farklı siyasi partilerin taraftarları çocuklarının bile birbirleriyle oynamasını istemez. Araştırmaya göre Olağanüstü Hal nedeniyle insanlar ülke sorunlarını kendi arkadaşlarıyla konuşmaktan dahi çekinir. Farklı grupların tek ortak noktası ise Suriye’den göç etmek zorunda kalmış insanlara karşı duyulan rahatsızlıktır. Cumhuriyet’te yer alan haberdir.

Hukukun ayaklar altına alındığı, mezalimin icraat gibi paylaştırıldığı iş bu yerde artık söz rehin kılınandır. Hayattan yana bahis açmak, “ne olacaktır bu memleketin hali” klişesine başvurmak bile alarm çaldırmaya yetmektedir. Geleceğin kaygısını şimdi var edilmiş olan anlık karaşınlık ile bunca karabasanla birlikte yaşayan menzilin suretidir araştırmada var edilen, görünür kılınan. Bir memleketin ya da ona benzeyen şu yerin her ne hale dönüştüğü ol yaşamla bağlarının durumu enikonu ortaya çıkmaktadır.

On altı ilden iki bin civarındaki insan  ve onların tahayyülleri karanlığın simyasını da bariz kılar. Sürdürülebilir bir yaşam tahayyülü yerine yerinde sayan, devletli tarafından yağmalanan, biyopolitik cenderelere alışın denilen ol sahne gerçek kılınır. Karanlığın simyası biteviye yeniden yapılandırılan fecaat etmenleriyle bariz bir kuşatma istenciyle oluşturulur. Hedef haline dönüştürülerek gözaltına alınıp, serbest bırakılan Türk Tabipler Birliği üyeleri açıklamalarda bulunur.

“Türk Tabipler Birliği Başkanı Prof. Dr. Raşit Tükel “TTB’yi itibarsızlaştırma çabaları, vicdanlı, uygar insanlar nezdinde üzüntü ile izlenmektedir” der. Türk Tabipler Birliğinin kurulduğu günden bu yana savaşa karşı çıktığını ve barışı savunduğu bildirilir. Cumhuriyet Gazetesi’nden Hilal Köse’nin röportajıdır. Prof. Dr. İbrahim Kaboğlu’ya göre esas korkan iktidardır. Bu nedenle her türlü eleştiriye baskı uygular.

Kaboğlu, 2019’da yapılacak seçimlere ilişkin şu değerlendirmede bulundu: “Hangi siyasal aidiyette, etnik kökende olurlarsa olsunlar, insanlar 2019’daki ortak tehlikeyi görmeye başlıyorlar. Sorulan sorulardan bunu çıkarıyorum. Ama kaygı da halen var. Nedir o kaygı? Sandığa giren oy ile çıkacak oy aynı olacak mı kaygısı. Bu soruyu Batman’da da, Samsun’da da sordular. OHAL devam edecek mi? Kaybetse de iktidarı verecek mi? Bu tür söylemler bizi tembelliğe, umutsuzluğa, boşvermişliğe yönlendiriyor diyorum. Onlar iktidarı bırakmamak için canhıraş çalışıyorlar, hileyi de hurdayı da kullanarak ve her türlü yolu mübah sayarak. Biz ise azınlık statümüzü kaybetmemek için rehavetimizi bozmuş değiliz.”

Umudunu asla yitirmediğini belirten Kaboğlu şunları söyler: ” Anayasa’nın değişmez dediğimiz maddesinin ifade edilmesi bile suç oluyor. 2003 yılında tezkere Meclis’ten geçmemişti. Geçmesini isteyenler, ‘10- 15 yıl sonra Mehmetçiği bölgeye sevk etmemek için topraklarımızı açalım’ diyordu. Şimdi Mehmetçik orada. Şimdi bize eleştirmeyin diyorlar. Demek ki eleştirmek lazım. Eleştiriden korkmamak lazım. Esas tehlike Anayasa’nın bir maddesini, tırnak içerisinde bile sosyal medyada paylaşımın tehlikeli olduğu hissini insanlara vermektir. Bu durum, “Toplumu korkuttum dize getirdim” diye bir rahatlık verebilir yöneticilere, bence esas korkan onlardır. Koltuk korkusudur.”

“Toplumu, ülkeyi kuran kişinin ‘Yurtta sulh cihanda sulh’ sözünü paylaşmaktan korkmaya kadar vardırmışsa bu yönetimin gücü sadece fiili bir güçtür. Hukukla ilgisi yoktur. Tarihte çok gördük. En güçlü yönetimler hukuki yönetimlerdir. Fiili yönetimler çok güçlü görünebilir fakat her zaman geçici olmuştur. Şu anda güç fiilidir, hukuki değildir. Bu bize umut vermeli. Türkiye demokratlarına hiçbir biçimde ayrım yapmadan, her vesileyle yurttaşlık diyorum. Eşitlik, laiklik diyorum. Bu bizi birleştiricidir. Şimdi unutalım diğerlerini, yurttaşlık kavramıyla, birleştirici, evrensel kavramlarla ilerleyelim biz kazanacağız diyorum. Ben umutluyum. Umutlu olalım.”

Bay E’nin hedefe koyduğu TTB, TBB, TMMOB gibi meslek örgütlerinin kullandıkları Türk, Türkiye gibi ibarelerin çıkartılması için yasal düzenleme adı altında girişimlere başlanır. Meslek odalarının karşı karşıya olduğu tehditleri değerlendiren oda temsilcileri, odaların ortadan kaldırılmasının yaratacağı toplumsal sorunlara dikkat çekerler. Evrensel Gazetesi’ne konuşan İstanbul Tabip Odası Genel Sekreteri, Samet Mengüç, sağlık alanında tabip odaları dışında halkı doğrudan bilgilendirecek, denetleme görevi yapacak başka yetkili bir kurum olmadığını söyler.

TMMOB İstanbul İl Koordinasyon Kurulu Sekreteri Cevahir Efe Akçelik tarafından yapılan açıklamada ise “Hedefe alınmamızın sebebi iktidarın kurmak istediği rant imparatorluğuna karşı mücadele etmemizdir der.” Bay E, bakanlar kurulu kararıyla tüm hukukçular, doktorlar kendi derneklerini kurabileceklerdir diye buyurmuştur. Yönelimin hayatları alaşağı etmek, kurumları derdest etmek ve en önemlisi de ol sıradanın sözünü savunmasının önünü her anlamda almak olduğu bir kere daha gözler önüne serilir.

Karanlığın yolu ve yönteminin mütemadiyen bir başka açıdan taarruzla biçim kazandırıldığı menzilde cerahat artık hayatımızın kuşatılmasıdır. Kesintisiz bir anlam olarak çürüme bu ülkede o karanlıkla birlikte imal edilir. Savaşın yakıcılığının, yok eden yıkımının yanında bir de çürüten ve eksilten yanının güncellemesidir hakikatimiz kılınmaya çalışılan iş bu menzilde tek güncellenen. Karanlığın nefretle söylemiyle ve aralıksı kin güdülerek bu ülke denilen sahada varlığı muhafaza altına alınmaktadır.

Evrensel değerlerin gözardı edildiği bir garip zamanların imalidir mesel olan. Hayat söz konusu olduğunda gerisi teferruat bilinmesi elzemken, bunun yerine mekanizmalara sahip çıkılmaktadır. Cerahatin, kör karanlığın ve bir o kadar da aymazlığın uluorta güncellenmesiyle hayat ıskartaya çıkartılır. Yapılandırılan artık bir düzlemde hayatın hiç kılınmasının gündelik halidir. Onca riyanın ortasında şu mesele bile o hali bildirmekte, karanlığın simyasını açık etmektedir.

AKP, Avrupa Birliğine yeni bir yol haritası sunar. Yazar, Ayşenur Arslan paylaşır. “Terörle mücadele kanununa, habercilik sınırlarını aşmayan ve eleştiri amacıyla dile getirilen düşüncelerin suç oluşturmayacağı hükmünü ekleyebiliriz diye buyurur.” AKP, yeni muktedir, o muktedirin Türkiye’si bütün bu karanlığın simyasında bir çukurun faunasına doğru evrilmekte, her gün bu bahisler gerçekten gerçek kılınsın diye çaba sarf edilmektedir bu mudur yeni bahsi hala yanıtsızdır iş bu ahvalde. Karanlığın, yolu ve yönteminin bunca sabık bir tahayyülle iş bu yerdeki yönelimi ve kurgusu artık dehşetin bileşkesidir. Hayatlara onarılamayacak yaralar açmak hala, muktedirin izini sürdüğü bir meseldir.

Anadolu Ajansı HDP Eş Genel Başkanı olan Pervin Buldan hakkında, geçmişte yapmış olduğu konuşmalardan dolayı "silahlı terör örgütüne üye olma" "PKK/KCK talimatıyla hareket etme" suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca iddianame hazırlandığını yazar. Evrensel Gazetesi'nde yer alan habere göre, müzisyen Kemal Dinç’in 23 Şubat’ta Karabük Üniversitesi’nde vereceği konser, sosyal medyadaki savaş karşıtı paylaşımları gerekçe gösterilerek yasaklandı. Konser için rektörlüğe dilekçe yazarak başvuranda bulunan Safranbolu Güzel Sanatlar Fakültesi öğrencilerine rektörlük, Dinç’in sosyal medyada araştırıldığı ve paylaşımlarının siyasi bulunduğu için konsere izin veremeyeceklerini söyledi.

Boğaziçi Üniversitesi Rektörlüğü, Tarih İncelemeleri Kulübü’nün Veli Saçılık’ın katılımıyla düzenleyeceği “Hapishanelerde Direnişin Tarihi” başlıklı panelini iptal eder. Etkinliğin iptal edilme sebebine ilişkinse herhangi bir açıklamada bulunulmaz. 9 Şubat 2018 günü yapılan operasyonda aralarında Halkların Demokratik Kongresi (HDK) Eş Sözcüsü Prof. Dr. Onur Hamzaoğlu'nun da bulunduğu 7 siyasetçi günlerdir gözaltındadır. İstanbul ve Diyarbakır'da gözaltına alınan HDK Eş Sözcüsü Prof. Dr. Onur Hamzaoğlu, Sosyalist Dayanışma Platformu (SODAP) Eş Sözcüsü Kezban Konukçu, Sol Yeşil Parti Eş Başkanları Naci Sönmez ve Eylem Tuncaeli, ESP Genel Başkan Vekili ve Sosyalist Kadın Meclisi (SKM) Sözcüsü Fadime Çelebi ile Sosyalist Yeniden Kurtuluş Partisi (SYKP) Eş Genel Başkanı Ahmet Kaya ve Demokratik Bölgeler Partisi (DBP) Eş Genel Başkan Yardımcısı Hacer Özdemir, Pazar günü Ankara'ya getirilir. Gözaltındaki yedi siyasetçi, TEM şubede tutulur.

Karanlığın simyası hiç bu kadar aleni bir tavırla güncellenmemiştir, ezel ebet unutulmaz yara 1915’in karanlığındaki gibi bir şemanın yeniden imalidir bugün buralarda var edilmeye çalışılan. Geleceksizliği açık, aleni bir biçimde var etmek yolunda yürünendir. Cerahatin keskinliği, bunca açık cürümlerle olan teşviki mesai, her gün şu yukarıda sayılanlar gibi nicesi, nicesi ve nicesiyle bir yandan da ol Afrin kırımını güncelleme istenciyle bu ülke karanlığa demirlemektedir, kesintisiz olarak.

“Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı’nın yürüttüğü soruşturma kapsamında sabahın erken saatlerinde TEM’e bağlı polisler Silvan’ın birçok mahallesinde evlere baskın düzenlenir. Yapılan aramaların ardından hakkında gözaltı kararı bulunan ve aralarında DBP yöneticilerinin de bulunduğu en az 11 kişi gözaltına alınır. Gözaltına alınan, Mele Hüseyin Dönen, Ethem Aşuroğu, Mehmet Karakoç, Uğur Karakoç, Akkan Başaran, Ethem Eker, Yunus Emre Ergin, Osman Ezer, Eyyüp Bakıcı, Doğan Tuncer ve İbrahim Fidan’dır.” Sadece bir güne taşınan vahametin ta kendisi bile günbegün varılmak istenen ol karanlığın halini de yönünü de belirginleştirmektedir.

Karanlığın, katran karasının muhteviyatında cürümlerin bağı yeniden kurulmaktadır. Burada bir hayat emaresi kalmasın diye eldeki gücünü sonuna kadar kullanmakta olan muktedirin ol eylemi sadece hayatı yağmalamaktadır. Genel geçer değil sahiden ayrışmazımız kılınan bir yaraya daha sahip oluyoruz, meşhur seksen bir milyon insan olarak, hep birlikte. Bunca ağır yükün altında kalmak acıtmıyor mu? Soruyoruz, sahiden...

Misak TUNÇBOYACI – İstan’2018

Görseller – Adalet ve Yumruk... Dış Kapının Vandalı – Gerilla Sanatçı – İzins.z / Instagram

[seslimeram]

Yaşam Yağmalanırken...

Benzersiz bir tahakküm çerçevesi içerisinde gündelik yaşam aksiyonun kuşatması sürüyor iş bu sahnede. Hem ekonomik, hem sosyal politik, hem de anlık, şimdiye içkin kılınan bir eylemsellik sayesinde yaşama gailesinin motivasyonu çalınıyor behemehal. Dünyadan ve içteki karışıklıktan bihaber bir ülkenin yönelimi gerçek kılınıyor aralıksız. İçerisini keskin bir biçimde mutlak teslimiyetçiliğe esir eden bir döngünün varlığı güncelleniyor. Gerçeği eğri / eksik gedik yalanlarla toparlayan bir menzilde, siyasal iktidar pratiklerinin yekunu o güncelliği, yaşatma edimini çürütüyor her anlamda. Tümüyle teslim alınmış bir ülke, artık her şeyiyle kokuşmaya yüz tutan bir menzil hakikat kılınıyor. Yol, yordam, anlam, meram her şeyin birbirine geçtiği, ezildiği, sindirildiği bir düzlemi var etmek yirmi bir yıllık olan o iktidar tahayyülünün belki de doğrudan var edebildiği, başardığı tek bir şey olmayı hala sürdürüyor. Demokrasi etiğinin hiçe yazıldığı bir zeminde, mutlakiyet kötülüğün, yönelim ve istikamet hazin bir güncelliğin ta kendisini aynalıyor.

Duraksamayan bir ivme, kesintisiz kılınan bir tahakküm etme halinin ortasında yaşamayı imkansız hale terk eden bir devinim süreğen kılınıyor. Ne yana dönersek dönelim hep bir acıya, her gün ağrıya çıkıyor, çıkartılıyor. Nasıl bakarsak bakalım karanlıktan, simsiyah o toplamdan ötesini var etmeyen, güneşi herkesten çalan bir kısır döngü hasıl oluyor. Çürük ve kokuşmuş olanı muhafaza etmeyi amaçlayan iktidarın pratiklerinde mesajlar alındı gibi cümleler kurulurken hayatın normatif mefhumu / skalası çoktan zayi ediliyor. Anlamca hiç. Bütünüyle zayi edilmiş olan fark edilemesin diye bir çabadır sürdürülüp duruyor. İyi de bunca badirenin yaşandığı bir zeminde, o kadar acının ve elemin daimi bir çoğaltımına sahne kılınan bir zeminde hayatın içeriği nasıl toparlanacaktır. Nereye kadar yok edişlerin bağrına yollanacaktır bir ülke. Nasıl ve ne şekilde tükeneceği kestirilemeyen bir cerahatin etrafında sunulan, yinelenen, yeniden imal edilen bütün açmazlarla geriye bir hayat emaresi kalır mı, bırakılır mı hiç ama hiç sahiden de?

Genel geçer değil bütünüyle yaşamın normalinin alaşağı edilmesine devam olunan bir yer gerçekliğinde bir kısa haber zaten varılan eşiği de bildirmeye kafi gelecektir az yahut da çok. Mezopotamya Ajansından aktaralım: “Licê’de yurttaşlar, katledilen Mehmet Yıldırım'ın Bakan’ın söylemlerinin aksine sivil olduğunu belirtti. Evi basılan Yıldırım’ın 15 yaşındaki oğlu da dışarı çıkartılarak yüz üstü yere yatırıldı.

Amed'in Licê ilçesine bağlı kırsal Nenyas Mahallesi'nde dün akşam saatlerinde yapılan operasyonda 4 çocuk babası Mehmet Yıldırım (45) katledildi. Yıldırım'ın yaşamını yitirmesi sonrası Ali Yerlikaya sanal medya hesabından yaptığı açıklamada Yıldırım’ın "Gri liste" de yer aldığını ve birçok olayda fail olduğunu iddia etti.

Operasyonun yapıldığı mahalleye giderek görüştüğümüz yurttaşlar ise bakanın aksine Yıldırım'ın sivil ve 4 çocuk babası olduğunu söyledi

Yıldırım'ın sivil ve en küçük çocuğu 5 yaşında olmak üzere dört çocuk babası olduğunu söyleyen yurttaşlar, Yıldırım'ın ve babasının evlerinin yılda birkaç kez askerler tarafından basıldığını aileye yönelik baskı halinin yeni olmadığına işaret etti.

Baskında yaşananlara tanıklıklarını anlatan ancak güvenlik gerekçesiyle isimlerini saklı tutmamızı isteyen yurttaşlar, akşam 22.14 gibi köye bir pikabın geldiğini, 5-10 dakika sonrasında ise dağlık olan köyün yukarı kısmında konuşlanan askerlerin ateş açtığını ardından da Yıldırım’ın evinin olduğu alanın tarandığını söyledi. Silah seslerinin ardından askerlerin 3 ayrı yoldan zırhlı araçlarla köye giriş yaptığını aktarıldı.

İnfaz Şüphesi

Silah sesleri geldikten sonra bir insan sesinin geldiğini ve bunun yara almış birinin sesi gibi olduğunu belirten köylüler, Yıldırım'ın yaralıyken öldürülmüş olabileceğini ifade etti. Yurttaşlar köydeki asker ablukası sona erdikten sonra dışarıya çıktıklarında Yıldırım’ın cenazesini görmediklerini ancak evinin yakınlarında kan izi gördüklerini ifade etti.

Abluka sırasında hem silah seslerinden dolayı hem de askerlerin “dışarı çıkmayın” anonsları nedeniyle dışarı çıkamadıklarını belirten yurttaşlar, askerlerin tarzlarıyla kendilerine psiklojik baskı uyguladıklarını söyledi. Bakan Yerlikaya'nın "çatışmada etkisiz hale getirildi" söylemine karşılık yurttaşlar, yoğun silah sesi olduğunu ancak bunun karşılıklı bir çatışmadan kaynaklanıp kaynaklanmadığının farkına varmadıklarını söyledi.

Silah Seslerinden Sonra Ev Baskını

Gece 02.20’de silah seslerinin kesilmesi ardından, Yıldırım'ın evine askerler tarafından baskın düzenlendi. Yıldırım’ın çocuklarından A. Yıldırım, dün gece yaşadıklarını Mezopotamya Ajansı’na (MA) anlattı.

Yaşadıklarının şokunu üstünden atamayan A. Yıldırım, akşam uyurken silah sesleriyle uyandığını anlattı. Evde annesi,13, 8 ve 5 yaşında kardeşleri olduğunu dile getiren Yıldırım, “Işıkları açıp balkona çıktım. Baktım ‘çıkma dışarı’ diyorlar. Dışarı çıkmamıza izin vermiyorlardı. Biri kafasını çıkarınca ateş ediyorlardı. Komşular da çıkmak istiyordu onlara da engel oluyorlardı” dedi.

‘Evi Arayıp, Beni Dışarıda Beklettiler’

Silah sesleri durduktan sonra askerlerin evine girdiğini anlatan Yıldırım, kendisi ve annesini evin ayrı balkonlarına götürerek üstlerinin arandığını aktardı. Ardından kendisini evden çıkarttıklarını ve “Sen önümüzden yürü” diyerek evlerinin alt katında bulunan boş evi aradıklarını belirtti.

Sonrasından kendisini zırhlı araçların bulunduğu yere götürüp ellerinden tutup araca yüz üstü yaslayıp “Gözlerini açma” dediklerini söyleyen A.Yıldırım, dışarı çıkarılması ardından zırhlı aracın önünde yüzükoyun, gözleri kapalı bir şekilde bekletildiğini ifade etti.

Sivil evlerin atış altına alındığı Nenyas halkıyla gece boyu dayanışan siyasetçiler, 1990’ların yargısız infazlarının canlandırılmak istendiğine dikkati çekerek “Kürt halkını bu politikalarla korkutamayacaklar” dedi.

Amed’in Licê ilçesine bağlı kırsal Nenyas Mahallesi dün ablukaya alınmış, can güvenlikleri olmayan yurttaşlar kamuoyuna duyarlılık çağrısında bulunmuştu. Gece yarısında yurttaşların çağrısına yetişen evlerin tarandığı mahallede incelemede bulunan Demokratik Bölgeler Partisi (DBP), Halkların Eşitlik ve Demokrasi Partisi (DEM Parti), Özgür Kadın Hareketi (TJA), Özgürlük İçin Hukukçular Derneği (ÖHD), MED Tutuklu ve Hükümlü Aileleri Hukuki ve Dayanışma Dernekleri Federasyonu (MED TUHAD-FED) ve Barış Anneleri’nden oluşan heyet, yurttaşları ziyaret etti. DEM Parti Amed Milletvekili Adalet Kaya’nın da yer aldığı heyet yurttaşları dinledikten sonra sabah günün aymasıyla Amed’e dönerken, öğlen saatlerinde tekrardan yurttaşların yaralarını sarmak için mahalleye gitti.

Mahalleyi 2 defa ziyaret ederek yurttaşları dinleyen heyet, yaşananları anlattı.

Şahin: Çocukların Korkusunu Gözlemledik

DEM Parti Amed İl Eşbaşkanı Abbas Şahin, “Dün gece köyde bir abluka yaşandı. Köylüler bize ulaşarak, yardım talebinde bulundu. Sivil halkın evinin tarandığı söylendi. Biz bir heyet oluşturarak, köye geldik. Heyet içerisinde eş genel başkan yardımcımız, il eşbaşkanları, avukatlar, milletvekilleri ile geldik. Geldiğimizde karşılaştığımız tablo iç açıcı değildi. Taranan evde bulunan çocukların yaşadığı kaygı ve korkuyu gözlemledik. Sabaha kadar burada kaldık” dedi.

Kaya:Kürtsüzleştirilmek İsteniyor

DEM Parti Amed Milletvekili Adalet Kaya ise 1990’larda köylerin yakılıp, yargısız infazların yapıldığı ilk ilçenin Licê olduğunu söyledi. Aynı pratiğin bu ilçede sürdürüldüğünü ifade eden Kaya, “Kürtsüzleştirilmek istenen bir ilçeden bahsediyoruz. Özel savaş politikalarının sürdürüldüğü, insanları yerlerinden etmek için bir takım hilelerle, saldırılarla uğraşılan bir ilçe. Bugün burada olan hukuka, anayasaya aykırıdır” diye konuştu.

‘1990’lar Politikasına İzin Vermeyeceğiz’

Kendilerini dün gece mahallelilerin akrabalarının aradığını söyleyen ve “Yakınlarımızın hayatından endişeliyiz” dediğini belirten Kaya şunları söyledi: “Sonrasında mahalleye geldik. Bu insanlar haklı, çünkü 1990’lardan bu yana mahalleler ablukaya alındığında, ‘evinden çıkma’ dendiğinde yargısız infazlar yaşanıyor. Dün de evler taranıp ‘evlerinizden çıkmayacaksınız’ denilmiş. Silah doğrultulmuş. Sivillere dönük bu saldırılar çözüm değil. Artık bu güvenlikçi politikalardan vazgeçilmesi gerektiğini söylüyoruz ama insanları öldürme biçimiyle övünen bir iktidar var karşımızda. Tüm bunlara rağmen ısrarla diyoruz ki; Kürt meselesi bu coğrafyayı insansızlaştırarak, yerinden ederek, yargısız infazlarla çözemezsiniz. Bunun çözümü demokratik siyasettedir. Bugün bu köyde 1990’ların politikalarının hayata geçirildiğini görüyoruz. Licê halkı asla boyun eğmemiştir. Biz de onların arkasındayız, yanlarındayız. 1990’lar politikasını hayata geçirmelerine izin vermeyeceğiz. Burada gerçekleşen her olay politiktir, her ölüm politiktir. Sivil halka yönelik saldırıları kabul etmiyoruz” ifadelerini kullandı.

Yaray: 1990’ları Canlandırmak İstiyorlar

DBP Amed İl Eşbaşkanı Sultan Yaray ise sabaha karşı mahalleye ulaştıklarını anlatarak, “Bir kadın 4 çocuğuyla tek başına evde iken evlerinin etrafını sarmışlar. Geldiğimizde hala şoku yaşıyorlardı. Yine 1990’ları canlandırmak istiyorlar. Öldürdüklerinde de kendilerine bir kılıf uyduruyorlar. Hemen ‘terörist’ diyorlar. Köylerde yeni bir özel savaş yöntemi devreye koymuşlar. Kürt halkı olarak insanların çocuklarının gözlerinin önünde öldürülmesine, evlerinin talan edilmesine izin vermeyeceğiz. Halkımızın yanındayız. 1990’lardaki korku iklimi yoktu. Halk operasyon sonrasında ailenin yanındaydı. Bu da korkutma politikasının sonuç almadığını gösteriyor. Bugün insanlık suçu işleniyor. Kürt halkına soykırım uygulanıyor. Biz de halkımızın yanındayız, artık Kürt halkını bu politikalarla korkutamayacaklar” ifadelerinde bulundu.”

Benzersiz bir tahakküm çerçevesi içerisinde gündelik yaşam aksiyonun kuşatması sürüyor iş bu sahnede. Behemehal Lice’de var edilmiş olan infaz etme hali gibi bir tahakküm hali aralıksız olarak karanlıklarda yolunu arayan bir menzilin nasıl da geçmişini sahiplendiğini göstere geliyor. Doksanlı yıllarda gemiyi azıya almış, terörle mücadele, şaki ile mücadele, ayrılıkçı ile mücadele diye çıkagelen tasavvurun Bakur Kürdistan’ı sathı mahallindeki hal ve yaşam ihtimallerini topyekun derdest ettiği, birkaç tıklama ile öğrenilebilirken yeniden o rotanın takip edilmesi düşündürücü değil midir? Tümüyle insani normu yitire gelen bir terör aksiyonunu / ceberut ol devlet aklının herkesi hedef kılmaya devam dediği bir yerde, bir coğrafyada kırımların istikameti hangi doğruyu var edebilmiştir, daha kalıcı ayrımlardan gayrı. Kuruluş öncesi tasfiye edilmiş, kökleri kazılmış Hristiyan / Musevi halklar gibi, kuruluş sonrasında da var edilen Dersim Tertelesinden, köylerin Türkleştirilmesi çabasından, nüfus değişimlerinden, kentlerin çeperlerinin kurulurken enikonu çorak kılınmasından, hayata dair umutların yitirildiği karanlıklardan medet umulan bir yerde yeniden aynı rotaların takip edilmesi korkunç değil midir?

Binlerce yıldır yaşanan bir toprak parçasında iki gıdım hayatın çok görülebildiği bir zemin yeniden bina olunurken, elinde kalemi, meramı olanları değil bir türlü bitmeyen, belki de bitmeyecek bir silahlı yapılanmayı kendisine muhatap tercih edip, her halükarda onları önceleyen bir şiddet sarmalı Kürd Sorununu çözmeye yeterli gelecek midir? Asırlık yaralara haiz olagelen bir menzilde, halen yepyeni yıkımlara mahal verilebilecek bir günce söz konusu mudur? Kapının eşiğinde bekleyen Irak / Başûr Kürdistan’ı sathı mahallinde var edilecek operasyonlar öncesinde bu yaratılan kırım iklimi her neyi çözecektir, daha büyük ayrıştırmadan gayrı. 2015 abluka güncesinden bu yana sürgit yinelen bir yok etme, istimlak, tehdit ve tahakküme boyunduruk altına alma çabasının yolu arşınlanıyor bir kere daha. Yenilenmiş, yenilmiş olagelen iktidarın kendisini kurtarma çabası olarak bambaşka hayatları istimlak etmesi, ocaklara ateşler düşürmesi bütün bu meramdan daha can yakıcıdır. Birlikteliğini, eşitlik, adalet ve hürriyet üçlüsü üstünden kuramayan bir menzilin geleceği şimdiden çalınmıştır. Bu kesindir, umursuyor musunuz?

Misak TUNÇBOYACI – İstan’2024

Görsel – Zorunlu Kaynakça – T24

[seslimeram]

Biyopolitika [Bir Türkiye Hakikati]

Bedene, zihne, tüm yaşam pratiklerine kastın meselesidir biyopolitika. Bugünün yeni hali, yeni normali diye dayatılan güncelliği dahilinde hayat mefhumunun köşelerinin yıkımı ve birlikte güncellenen her tavır, her şablon, her eylemle bütünleşik bir biçimde bedene daim doğrudan cerahat nüfuz ettirilir, her yerde her şekilde. Bir sahtekar ‘demokrasi’ meselinin ardından sökün eden her şeyin, daimi fecaate kapı açtığı bir güncellik meselesidir hala ve hala biyopolitika. Yaraları iç içe geçmiş olduğu, yıkımların bireylerde toplumsal bir genel haneye ulaştığı, toplamda kalıcı tahribatlara mahal vermesinin meselesidir biyopolitika. Bizzat baş efendi ile baş faşistin tüm devletli kadrosunun bir biçimde burada var ettiği şey cürmün ta kendisidir. Biyopolitika bu temeldedir.

Biyopolitika bütün bu diskur üstünden güncelliği sağlama alınan bir meseledir. Dününden var edilmiş yaralarına yepyenilerini eklemeye çalışan aklın var ettiği her şey büsbütün bir, birlikte bir cerahat toplamını işaret eder, bir menzili göstere gelir. Yeni ülke denilen yerin rotası, kılavuz çizgileri her dem bu nobran biçimlendirme haliyle bağlantılıdır. Dönüşümü yeniden bildirilen / canlandırılan her hamle bir kere daha yıkıcılığı işaret eder. Bedenlerle birlikte hükmedilmiş aklın, tahakkümle hizada tutulmuş düşüncenin, o postal senin şurada duran benim akımının var ettiği tekillik içerisinde bir yaşam emaresinin sönümlenmesinin meselesidir biyopolitika. Politik kulvarı, demokrasi edimi, insan hakkı ve hukuku ve daha pek çok normu, normatifi baştan ayağa kokuşmuş / pejmürdelik içinde olan bir yerin ülke olma gailesinden kopuşunun da nişanelerinden birisidir bu parametreler toplamı.

Yaraları ile birlikte güncellenen bir sahnenin orta yerinde devletlinin attığı hemen hemen her adım, ilerlediği her yolun bir biçimde bedene / akla / zihniyetle birlikte sözlere karşıt, karşı olunduğunu göstere geldiği bir güncelliği ikame ediyoruz. Hayat bildiğimiz hemen tüm anlamlarından apayrı bir biçimde çürümeye rehin kılınıyor. Muktedir ve avenesi ola gelen her kesimin, bitimsiz sömürüleri, duraksamak nedir bilmeden iç etmeleri, maddi ve manevi yağmacı halleriyle birlikte bir normatif diye anormalliğin ta kendisi dayatılıyor iş bu sahaya. Her şekilde cürmün üstüne yenilerinin eklendiği, hesap verilmesi bir yana artık hesap sorma iradesinin dahi geriye konulmadığı, aralıksız gündem değiştirmelerle hayatın hepten heder olduğu bir yere varılması sağlanır. Bedene yönelik tahakküm etme hallerinin kapsayıcısı olagelen o politik terimin birebir Türkiye’deki karşılığı son birkaç yılda aleni olarak yaşatılan her şeydedir, kesin bilgi!

Covid-19 pandemisinin resmi olarak ilan edildiği geçtiğimiz yılın Mart ayından bugünlere kadar aralıksız olarak o temellendirilmiş olan beden / zihin / eylem kısıtlılığı bahislerine sımsıkı tutunarak ilerleyen bir devlet söz konusudur. Bariz pratiklerini, salgını durdurmak ya da geriletmek için değil bir ülkedeki yaşam iradesini toptan dönüştürmek için kullanır o muktedir. Ak parti ve Mhp ikilisinin suna geldiği bir başarı olarak göstere geldiği o hal, şu sürecin hakikatidir biyopolitika. Hakları gasp edilmiş milyonlarca insan, emeklerinden arttırılarak yapılandırılmış olagelen işsizlik fonunun çarçur edilerek, yardım yapılıyormuş algısının var edilmesinden, Kod29, Kod40 gibi benzeri isimlendirmelerle muktedirin kapı komşusu, bekasının teminatını var eden eli kanlı sermayeye işçileri atma şansı gibi nicesi ile o beden / zihin / eyleme saldırmak normalleştirilir. Düzeni var eden kesimlerin göstere göstere ihya edildiği geriye kalanların son kuruşlarına kadar soyulup soğana çevirildikleri o yer gerçek kılınır. Üç beş maaştan, kırk bir maaşa kadar uzanan bir skalada ‘haramzade’ seçkinler sınıfı var edilir. Bütünüyle kamu kaynakları çarçur edilirken yapılan gıdım gıdım yardım bahsi de bir dolu zamla geçiştirilir. Salgının başladığı günceden bugüne hep daha fazla eksilen, hep daha fazla gerileyen şey hayatta kalma mücadelesi verenlerin cebi, cebinde taşıdığı üç kuruşun ta kendisine saldırıdır. Biyopolitika budur, bu bahisleri ihtiva eden bir bileşendir.

Yüzleşmeyi, sorgulamayı, hesap vermeyi, hakkı, hukuku ve adalet bahislerini zıvanadan tam anlamıyla çıkmış bir biçimde sonlandıran, çürümeye sevk eden zeminin meselesidir bütün o biyopolitika. Bir çorba yasa olarak tanımlandırılan olağanüstü halin uzatılmasını da kapsayan türlü saiklerin birlikteliğindeki yeni ülke fasıllarından birisinde de bu bahsin sağlaması yapılabilir. 15 Temmuz 2016 tarihindeki kalkışmadan sonra çıkagelen ve adeta memleketi boğuntuya götüren karanlığın imaline zemin, başkanlık sistemi gibi tek adamı kapsayan / bağlayan / tahayyüllerine göre dönüştüren ülke prototipi kurulduktan sonraki her ohal güncellemesi daha beter / daha bariz bir karanlığı imal eder. Güncelliğin her neyi var ettiği, asıl tahayyülün her nasıl hayata kastı ihtiva ettiği artık açıktır. Darbelerle tüm o darbecilik mefhumu ile yüzleşmek bir yana artık bizatihi, mukavemetle birlikte türetilmiş yerli ve milli senaryo ve tahakküm etmelerle birlikte bir uzam güncellemesi söz konusu edilir. Bunların hiçbiri George Orwell’in yazınında geçmeyen birer hakikat parçacığı olarak şu sahanın yeni güncesidir.

Bianet’ten aktaralım: “Muş’ta Merkez Karşıyaka Kuran kursunda yatılı kalan ve intihar ettiği iddia edilen 12 yaşındaki M.H.Y.’nin dosyasına gizlilik kararı getirildi.

Diyarbakır ve Muş Barosu Çocuk Hakları Komisyonu, yaptıkları ortak açıklamada “gizlilik kararının bir an önce kaldırılmasını ve kamuoyuna detaylı bilgi verilmesini” istediler.

İki barodan yapılan yazılı açıklama şöyle: “Emniyet fezlekesi 14 Temmuz’da Muş Cumhuriyet Başsavcılığına intikal etmiştir. Muş Barosu yönetimi, dosyanın takibi ve bilgi edinmek için soruşturma savcısı ile 16 Temmuz tarihinde görüşme gerçekleştirmiştir. Yapılan görüşmede ‘soruşturma dosyası hakkında kısıtlama kararı alındığı’ bu sebeple dosyanın içeriği hakkında bilgi verilemeyeceği hususu Muş Barosu yönetimine iletilmiştir. Diyarbakır Barosu Çocuk Hakları Merkezi ve Muş Barosu Çocuk Hakları Komisyonu olarak, öncelikle kısıtlama kararının kaldırılması gerektiğini ve etkin bir yargısal faaliyette bulunulması hususunda soruşturma makamının yükümlülüklerinin bulunduğunu hatırlatır, kısıtlama kararının kaldırılması anından itibaren aşamalarda kamuoyuna detaylı bilgi verileceği hususunu bilgilerinize sunarız.”

Ne olmuştu?

Muş Merkez Karşıyaka Kuran kursunda yatılı kalan 12 yaşındaki M.H. Y. 3 Temmuz'da tuvalet kapısının koluna asılmış bir şekilde bulundu. M.H.Y., Muş Devlet Hastanesi'ne kaldırılmıştı. Kalbi tekrar çalıştırılan 12 yaşındaki çocuk, sonra Elazığ Medical Park Hastanesi'ne sevk edilmişti. M.H.Y., 14 Temmuz günü hayatını kaybetti.”

Bir çocuğun hayat hakkının elinden çalınmasının / sonlandırılmasının sorgusuna hemen hiç düşülmesin, bir intihar diye geçiştirilmek istenenin can yakıcılığını aman kimseler ama hiç kimseler sorgulamasın diye var edilmiş bir kötülüğün mecazi değil hakikaten tam donanımlı sureti karşımıza çıkartılır. Hakkın aranmasının, varsa ihmalin sorgulanmasının ve kaybedilmiş olan çocuklardan bir diğerinin akıbeti de meçhul kılınmak istenir. Devletli güncesinde hiçbir hayatın esamesi okunmaz. Devletli şablonunda hiçbir hayatın hakkı tam anlamıyla teslim edilmez. M.H.Y. neden ne şartlarda nasıl hayattan koptu yanıtsızlık duvarıyla geçiştirilir. Biyopolitik olanın cerahati, hayatlara düşürülen gölgelerin yekunu hep daha ağır gelmektedir, görmesini bilene. Kim verecektir bir çocuğun canının hesabını bu ahvalde?

Mezopotamya Ajansı’ndan Müjdat Can’ın haberinden aktaralım: “İdil’de yapılan ev baskınında polislerce darp edilen 8 aylık hamile Hatice Baykara, “Belime dipçikle vurdular. Saçımdan tutup yere attılar" diyerek, polisler hakkında şikayetçi olduğunu söyledi.

Şırnak’ın İdil ilçesine bağlı Turgut Özal Mahallesi’nde 16 Temmuz’da yapılan ev baskınında 8 aylık hamile Hatice Baykara (28), polisler tarafından beline dipçikle vurularak darp edildi. Yakınları tarafından çağrılan ambulansla İdil Devlet Hastanesi’ne kaldırılan Hatice Baykara, bebeği ve kendisine uygulanan tedavinin ardından dün gece taburcu edildi.

Baykara, polis baskınında yaşadıklarını anlattı. Sabahın erken saatlerinde 20’ye yakın polis tarafından evlerine baskın yapıldığını söyleyen Baykara, “Kapıya vurdukları gibi aynı anda camları da kırdılar. Polislere kapıyı açar açmaz saçlarımdan tutup beni kırılan camların üzerine attılar” dedi. Polislere ne olduğunu sorması üzerine, “Sus konuşma” diye bağırdıklarını belirten Baykara, ayağa kalkmaya çalıştığı esnada da silahın dipçiğiyle sırtına vurulduğunu söyledi. Baykara, “Çocuklar seslerden sonra bağırmaya başladı. Polislere, ‘Bana zarar verip çocukları neden korkutuyorsunuz’ dedim. Hem beni dövdüler hem de korkuttular. 4 çocuğumu da uyandırıp korkuttular” diye konuştu.

Polislerin başına silah dayadığını aktaran Baykara, “Ev araması bitene kadar polisler başıma silah dayadı. Arama bitene kadar silahın namlusu kafamdaydı” diye belirtti.

Baskın sırasında sancılarının arttığını ve yere düştüğünü dile getiren Baykara, polislerin evden gitmesi sonrası ambulansı aradıklarını ifade etti. Baykara, “Hastaneye gittiğimde çok sayıda hemşire ve doktor etrafımda toplanarak benle ilgilendi. Hastaneye gittiğimde durumumdan kaynaklı doktorlar, ‘Nasıl düşük yapmadın, seni çok mu darp ettiler?’ diye sordu. Doktorlara, polisler hakkında şikayetçi olacağımı söyledim ve o nedenle darp raporu hazırladılar” ifadelerini kullandı.

Baykara, taburcu olmasının ardından İdil İlçe Emniyet Müdürlüğü’ne giderek, polisler hakkında şikayetçi oldu. Hastanede hazırlanan darp raporunun kendisinde olmadığını söyleyen Baykara, “Bana darp raporunun polisler tarafından savcılığa verildiğini söylediler. Tek başıma evdeydim ve çok korktum. Sonuna kadar onlardan şikayetçi olacağım. Çocuğum düşebilirdi” şeklinde konuştu.”

Şırnak’ın Turgut Özal Mahallesinde bir kadına yaşatılan şiddetin ta kendisidir biyopolitik olanın tezahürü. Güç sahibi olduğunu iddia eden kolluğun var ettiği her şey o düzenin şu ülke denilen sahnede aslında her neye önem verdiğini de göstere gelir. Hayata dair sözün, kararın, umudun iki satırda / bir karede tükenebilmesinin tasarrufu, gününü de dününün ta kendisi gibi karanlık kılabilmek çabasına düşülendir. Bakur Kürdistan’ında sıradan hayata sıradana ait olana karşıtlık artık gizlenmeye hacet kalmaksızın var edilendir. Bu kadar yalın bir hal, böylesine bir saldırı kültürü, asırdır tükenmemiş bir hizaya çekme akımının peşinde koşmuş bir menzilde hayatın anlamını Hatice Baykara ve çocuklarına reva görülen işkenceyi kim mesel edecektir, kim görecektir, soracaktır!

Adalet, eşitlik, hürriyet gibi kavramların doğrudan ve yalın demokrasi tezahürü ve bütün o çatının kapsadığı her şeyin yerle yeksan edildiği bir güncelliği yaşıyoruz. Önümüz, sağ ve solumuz, dünümüz gibi şimdi ve yarınlarımız bu biyopolitik olan kısmı / kasti / alenen ve doğrudan yıkımların, derdest etmelerin esiri kılınıyor. Büyük, güçlü ülke nidalarının ol sınırsız atılıp tutulan her veçhenin kıyısında hayat haklarının çalınması, yaşamın gölgeler ile kuşatılması, dahası umudun çürütülmesi söz konusu edilendir. Biyopolitika, bedene ve akla ve söze karşıtlığın mevzisiyse şayet, Türkiye’nin dünü ve şimdisi de bunun doğrudan en kolayca hakikate eriştiği / korunup, güncellendiği bir deney sahasıdır. Bu kadar afaki, bu kadar devamlılığı söz konusu olan yerde, beşerinin hayatını kim geri alacaktır, gerisin geriye kazanacaktır. Gidilen istikametin, bayram ya da seyran dinlemediği, dünü kadar da şimdiyi kuşattığı açıkken bütün bu tahakküm / sindirme / sınırsız bir karanlık girdabın hiç ama hiçbir iyi gün getirmeyeceği açıktır. Biyopolitika, Türkiye nesnelliğinde bir karanlığı sabitleyen aracıdır, temeldir, görüyor musunuz?

Misak TUNÇBOYACI – İstan’2021

Görsel: Getty Images v/ BBC Türkçe

[seslimeram]

Sessiz, Soluksuz, Rehin!

Hayatın cümleleri çalınıyor. Eksik, gedik konulmuş olan meram, muktedir tahayyülü ola gelen her bir çıkarımla birlikte boğuntuya konuluyor. Niteliği kalıcı bir biçimde değişen, dönüştürülen devletli aksamıyla hayatın berhava edilmesi mesel edilmiyor. Bugünlerin iş bu menzildeki her anın, her günün, her saatin bir biçimde kuşatılmasının meseli olarak ol cümlelere kasıt güncelleniyor. Cümlemizin cümlesi çalınıyor, yağmalanıyor, harap virane kılınıyor. Cerahat öylesine çarçabuk yineleniyor ki, yıkımın farkına varmanın zaman alıp, iş işten geçtikten sonra söz konusu edilmesi var ediliyor. Öyle bir sahnedeyiz ki her günü, her anı bir başka tahakküm etme halinin rehini kılınıyor. Kadın, erkek, lgbti, o bu ya da şu inançtan, inançsızlıktan insanların müşterekleri açıktan, alenen bu fasit döngüde çürümek, eksiltmek, yok etmek üçlüsünün insafına terk ediliyor.

Artık hayata dair bir meselenin ardılı sıra koşabilecek bir zaman aralığı bırakılmıyor. Hiç ama hiçbir yaranın varlığı ikinci bir yirmi dört saate taşınamıyor. Bütün bütün içteki tüm o çürümeyi var eden aksam kendi devamlılığını sağlarken, sıradanın duman olmuş halini onca harap viran olmasının müsebbibi olan yakıcılık, yaraları var eden sistem konuşulmaz kılınıyor. Bütünüyle kendi içerisinde çürümeye devam diyen bir döngünün ortasında bariz bir hayat hakkının gasp edilmesi güncelliğe kavuşuyor. Ne yana dönersek dönelim her ne ve nasıl edersek edelim bu halin, bütün bu toplamın var ettiği acı eksilmiyor. Neresinden her nasıl bahis açarsak açalım kendiliğinden bir yıkım döngüsüne rehin edilmiş olanın hal ve tükenişini imgeleyen belirten, görünür kılan meramı var eden cümleler artık işitilmiyor ya da görülmüyor, bilakis devletli eliyle.

Bütün yağmalanırken, olmakta olanın özetini bildiren her aralık da türetilmiş olan meram, cümlemizin cümlesi boğuntuya konuluyor. Bugün dünden, yarın şimdiden, olası yarının o ötesi de andan itibaren tüketilmeye çalışılıyor. Devletlinin ajansları, yaygın medyanın hiç ama hiçbir biçimde var etmediği / bildirmediği şeylerin kıyısında tarumar ediliyor bütün o benlik, birliktelik, yaşam istenç hak ve hukuku. Mezopotamya Ajansı’ndan aktaralım: “Yalova Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı, Bağlarbaşı Mahallesi Lokman Sokak'ta oturan beş Alevi ailenin evlerine çarpı işareti konularak işaretlenmesini Yalova Cumhuriyet Parkı'nda yaptıkları basın açıklaması ile protesto etti. Çok sayıda yurttaş katıldığı açıklamayı Yalova Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı Başkanı Fikret Demir okudu.

Alevilerin evlerinin işaretlenmesinin yeni olmadığını belirten Demir, son 30 yılda 27 defa çeşitli il ve ilçelerde bu yöntemle insanların korkutulduğunu söyledi. Olayı duyar duymaz olayın yaşandığı mahalleye gittiğini söyleyen Demir, mahalle sakinlerinin nöbet tuttuğunu ve mahalle sakinlerinin, "Kimse bizim toplumsal birlikteliğimizi kardeşliğimizi bozamaz" dediğini aktardı.

"Şimdi buradan bizim sinir uçlarımıza dokunan bizi kışkırtmak isteyenlere sesleniyorum" diyen Demir, sözlerini şu ifadelerle sürdürdü: " Anadolu insani ve alevi Bektaşi kimliğinde olan insanlar barışçıldır. Anadolu kültürüyle yetişmişlerdir. Gözü gönlü açıktır. Bizde kin cebir şiddet yoktur. Can yakmayız, can yakanın karşısında da din mezhep köken bakmaksızın dururuz. Çünkü bizler yaradılanı severiz yaradandan ötürü. Pir hünkarın deyimiyle 72 millete bir nazarda bakarız."

Temennilerinin olayın faillerinin bulunması ve gereken cezanın verilmesi olduğunu söyleyen Demir, "Umarım bir an önce ülkemizde bu tür karanlık eylemler son bulur" şeklinde konuştu.”

Hayatın cümleleri çalınıyor. Yağma edilmeye çalışılan bir uzamdaki yaşamın çok sesli ol yapısı, kurgusu ve beraberinde taşıdıkları. Yalova ne ilk ne de sonuncu, bu bağlamda tüm o saldırganlık hallerinin üstünün örtülemeyecek kadar gerçek, yakın ve herkesi kuşatan ve kapsayan olduğunun nişanesi her gün yaşamımıza düşürülen gölgelerden barizdir. Burada iş bu sahadaki yaşam akdinin kökünün kazılması gayreti, peyderpey bina edilmiş, varlığı kanıtlanmış cürümlerle birlikte süreğen bir mesel kılınıyor. Bu topraklarda yaşamaya çaba sarf eden kimliklerin “ötekileştirilmesi” gayretinin taşıdığı uçurum korkunç değilse her ne korkunç olabilir. Düzenin işaret ettiği, hedef kıldığı, doğrudan yaftaladığı aralıksız bir biçimde düşmanlaştırma halleri cümlemizin cümlesine kasta dönüştürülür. Yalova!da cereyan eden, bir çocuk oyunu, anlık bir galeyan ya da sebepsiz bir tahayyül değildir hep ama her dem hesaplı kitaplı bir hiza bildirmenin bir başka veçhesidir. Kaldı ki bu alanda, şu sahadaki yaşamsallık duraksanmadan zehirlenirken, bunu var eden saldırılan kesimler, kimlikler değildir. Bu kadar afaki bir biçimde Yalova’da bir kere daha göstere göstere var edilmiş olan şey bir gıdım yaşam hakkının, müştereken bir hayatı idame etmenin hala ve hala ağır sınavlara rehin edildiğidir. Böylesi bir şeydir cümlemizin, cümlesinin çalınması.

HDP Milletvekili Filiz Kerestecioğlu’nun mecliste gündeme ilişkin yaptığı basın toplantısı sırasında şu meramı eyler, Evrensel’den aktaralım: “Yargının, iktidarın tecrübesiz bürokratı haline geldiğinin söyleyen Kerestecioğlu, “Bu nedenle, iktidarın kadınlara, Kürtlere, doğaya bakışı neyse, yargının kararlarında da bunun tezahürünü görüyoruz. Bugün Adalet Bakanı ‘Sosyal medyadan adalet aranmaz’ dese de yurttaşlar basbayağı adaleti sosyal medyada arıyor. Çünkü ancak bu yolla yaşadıklarına dikkat çekebiliyorlar. Bakan, ayrıca ‘Hakim/savcı cübbesi giymeyeceğim’ diyor ama zaten kimse ondan cübbe giymesini istemiyor. Toplumun tek bir beklentisi var. Yargı kararlarının en azından var olan hukuka uygun olması, denetlenebilir olması, adil ve tarafsız bir yargılama sürecinin işlemesi” diye konuştu.

En temel hak olan yaşam hakkının bile güvence altında olmadığına dikkati çeken Kerestecioğlu, sözlerini şöyle sürdürdü: “Kayıplar dün olduğu gibi bugünün Türkiye’sinin bir gerçeği haline geldi. Şırnak’ın Beytüşşebap ilçesine bağlı Mehri köyünde 11 Ocak 2020’de eşi Şimuni Diril ile birlikte kaybolan Hürmüz Diril’den 1 yıldır haber alınamıyor. Bir başka örnek, Silivri Hapishanesindeki oğlunu görmek için 24 Ocak 2020’de Batman'dan İstanbul’a giden Mehmet Bal, o günden beri kayıp. Gülistan Doku, 5 Ocak 2020 gününden beri kayıp. Ülkedeki her muhalefet sesini teröre bağlayıp, büyük mücadeleler yürüttüklerini iddia edenler, bir genç kadını bir yıldır bulmamaktan utanmıyorlar ve kibirle görevlerine devam ediyorlar.”

15 Temmuz darbe girişimin ardından insan kaçırma ve yasadışı alıkoyma vakalarının sıradan hal aldığını ifade eden Kerestecioğlu, “Hak İnisiyatifi, 2016-2019 arasında 28 kişinin kamu görevlileri tarafından zorla ve yasadışı şekilde uzun süre alıkonulduklarını raporladı. Kamuoyu baskısı sonucunda, aylar sonra bu kişilerden bazılarının ne hikmetse emniyette gözaltında oldukları ortaya çıktı. Zorla kaybetmeleri, yasadışı şekilde alıkoyma, gözaltında işkence ve cinsel şiddet olaylarını darbe dönemlerinden ve 90'lardan çok iyi biliyoruz. İnsanlığa karşı suç anlamına gelen bu kirli savaş metotlarının, devlet suçlarının yeniden yönetim araçlarından biri haline gelmesine asla izin vermeyeceğiz” şeklinde konuştu.

Kaçırılarak 5 gün alıkonulmasının ardından bulunan Gökhan Güneş’e dair de konuşan Kerestecioğlu, şunları söyledi: “Gökhan Güneş eve dönmüş olsa da, emniyet ve yargı, onu zorla alıkoyanlar kimlerdi ve bu olayın iç yüzü nedir? Bilinsin ki bunun da peşindeyiz. Çünkü çok iyi biliyoruz ki geçmişte devletin, kamu görevlilerinin işlediği suçlar aydınlatılsaydı, bir kısım çetelerle işbirliği halinde işlenen suçların üstü örtülmeseydi, 2021 Türkiye’sinde zorla kaybetmeleri konuşmuyor olurduk. Bakın, 1992'de Diyarbakır'da Kürt aydını Musa Anter’in katledilmesine ilişkin dava zamanaşımıyla kapatılma tehlikesi altında. Faili meçhul cinayetlerin aydınlatılması için devletin tüm imkanlarının seferber edilmesi, tüm arşivlerini açması gerekirken, tıpkı Hrant Dink cinayeti gibi, Musa Anter cinayetinin de aydınlatılmasının önündeki en büyük engel bizzat bu iktidardır. Bu örneklerin hiçbiri yargının bağımsız olduğu bir ülkeden örnekler olamaz."

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin (AİHM) derhal serbest bırakılması yönündeki kararının üzerinden 36 gün geçmesine rağmen, Selahattin Demirtaş'ın hâlâ tutuklu olduğunu vurgulayan Kerestecioğlu, "Kararda da ifade edildiği gibi, kanunları siyasi amaçları için eğip bükerek, yargıyı kötüye kullanarak arkadaşlarımızı rehin alan bu iktidar; kararı uygulamayarak yargıyı siyasi emellerine alet etmeye, Anayasayı ve imzacı olduğumuz sözleşmeleri ihlal etmeye devam ediyor. Her ne kadar Cumhurbaşkanlığı Hukuk Danışmanı, kendince kavramlar icat ederek, kararın bağlayıcılığını tartışmaya açsa da AİHM kararlarının bağlayıcılığını tartışmaya açılabilir değildir. Hatta bu ülkede Anayasa yok, demekle eş değerdir" dedi.”

Bütünüyle cümlelerin nasıl çalındığına değinir Kerestecioğlu. Var edilmiş olagelen ülke şablonunda hayatın üstüne basıla basıla ilerlenilmesi söz konusudur. Bütünüyle, doğru ve kesintisiz bir biçimde mahvın şablonları kestirilir, yeni denilen ülkede hiç değişmemiş bir biçimde. Bizim, sizin, onun ya da bunun değil topyekûn her birimizin müştereken olan ol hayat mefhumuna düşürülen gölgeler açık edilir. İnsan hakları karnesi günbegün yapılan ve sürekli kılınan hamlelerle geriletilen, kuşa döndürülen bir menzilin hakikati satır satır peyderpey meclis tutanaklarına geçirilir. Sosyal medyadan adalet aranmaz meselinin aslı hukuk yollarının yerle yeksan edildiği bir devletli gözetiminde sıradanın başka bir çaresi kalmadığındandır. Şirnex’te Şimuni Diril’in katledilip, Hurmüz Diril’in yok addedildiği o karanlık vakadan, Gökhan Güneş’in göstere göstere kaybettirilmek istenip de sosyal medya üstünde verilen seslerle bulunabilirliğine kadar uzanan bir şecerede her an, her gün yeniden var edilen tahakküm hamleleri, biyopolitik denetim, gözetim ve baskılara karşı bir tek o sanal alem kalmış / bırakılmıştır geriye. Bütün eksiltmelerin kılınırken hayatın hakkı yağmalanmaya devam olunurken, vekilin atfettiklerine bir yanıt gelmemiştir, belki de bile isteye verilmeyendir. Buna mukabil ortak / imece ses verilmiş her vakada muktedir ve avenesi mecburi bir biçimde o görmeme halini terk etmeye mecbur bırakılır, er ya da geç. Hakkın hukukun zorbalıkla yok edilmek istendiği bir yerde olmakta olanın hazin hikayesi, yaşamın her anında varlığını muhafaza etmektedir, ta ki adalet sahiden de tecelli edinceye kadar.

BirGün Gazetesi’nden aktaralım: “Gezi Direnişi sırasında, 16 Haziran 2013 tarihinde, polis tarafından atılan gaz kapsülünün başına isabet etmesi sonucu 269 gün komada kaldıktan sonra 11 Mart 2014 tarihinde 15 yaşında hayatını kaybeden Berkin Elvan'ın öldürülmesine ilişkin sürdürülen davanın 19. duruşması bugün İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görüldü. Mütalaada sanık polisin “Bilinçli taksirle ölüme neden olmak” suçundan 2 yıl 8 aydan 9 yıla kadar hapsi talep edildi.

Hakim Galip Mehmet Perk henüz göreve başlamadığı için davaya geçici heyet bakıyor. Duruşma savcısı esas hakkındaki mütalaasını hazırladığını söyledi. Savcı sanığın cezalandırılmasını talep etti.

Elvan ailesinin avukatlarından Can Atalay, "Biz 25 Ocak tarihinde mahkeme başkanının dosyadan çekilmesi gerektiğine dair beyanda bulunduk. Türkiye'de bizce esaslı bir adaletsizlik krizi yaşanmakta. Bu aşamada başkanın reddi değil, başkanın kendisinin çekilmesi gerektiğini söyledik" dedi.

Avukat Can Atalay şu ifadelere yer verdi: Dosya karara çıkmak üzereyken tüm dosyanın ayrıntılarına hakim olan hakim dosyadan terfii yoluyla alınmış, dosyaya yargılama konusu olayla ilgili görüş açıklayan mahkeme başkanı atanmıştır. Görevlendirilen başkan Gezi direnişini 'vandallık' olarak nitelemiştir. Ali İsmail'e son tekmeyi atan polis Mevlüt Saldoğan'ı dosyaya mağdur olarak kabul etmiştir. Hakimin, Berkin Elvan'a 'terörist' diyen tweeti beğenmesi iddiası bile çekilmesi için yeterlidir. Bu dosyada avukat görevlendirmelerinin yargılama sırasında ortaya çıkmışken mahkeme başkanının çekilmesi gerekmektedir. Yürütme yargıya bu kadar pervasızca müdahale ederken biz hakimi reddetmiyoruz çünkü bu bir sistem sorunudur. Bu yüzden çekilmesi gerekir.

Söz alan Avukat Akçay Taşçı, iddia makamı mütalaanın sunulduğunu söyledi. Mütalaanın tamamının okunmasını talep ediyoruz" dedi. Avukat Taşçı'nın talebi üzerine mütalaanın okunmasına geçildi.

Mütalaada Polis Fatih Dalgalı'nın savunmasına, soruşturma ve dava aşamasında dosyaya giren bilirkişi raporlarına yer verildi. Savcı bunların olayı aydınlatmaya yeterli olduğunu savunarak soruşturmanın derinleştirilmesine gerek olmadığını belirtti. Mütalaada sanık Fatih Dalgalı'nın 'biliçli taksirle insan öldürmek" suçundan cezalandırılması istendi.

Geçici heyet sanık Fatih Dalgalı'ya söz verdi. Dalgalı, mütalaaya karşı savunma yapmak için süre istedi.

Elvan ailesi avukatları mütalaaya karşı savunma yapmak için süre talep etti. Bunun özerine mahkeme bir sonraki duruşmayı 18 Haziran 2021 tarihine erteledi.

Davanın bugün görülen 19. duruşması öncesi yaşanan gelişmeler ise zaten başından beri ‘adil yargılama’ konusunda birçok soru işareti barındıran sürece dair kaygıları büyüttü. Önce davanın tam da karar aşamasında mahkeme başkanı Canel Rüzgar Yargıtay’a atandı. Bu adımın davaya açık bir müdahale olduğunu tartışması henüz devam ederken Rüzgar’ın yerine gelen isim Gezi Davası’nın hakimi Galip Mehmet Perk oldu. Ali İsmail Korkmaz’a son tekmeyi vuran ve suçu kesinleşen polis Mevlüt Saldoğan’ı davaya mağdur olarak kabul eden hâkim olan Perk, Berkin Elvan’a ‘terörist’ diyen bir tweet’i de beğenmişti. Sonra ‘bana ait değil’ dediği o hesap nedense bir günde kapatıldı.”

Berkin Elvan davası başlı başına var edilmiş Türkiye hakikatinin her neyi öne sürdüğünü bildirir. Bu kadar afaki bir biçimde bir çocuğun terörist ilan olunarak hayattan çekilip alınmasının ardından çıkagelen adaletsizlik dert değil midir? Bir menzilde, gündelik bir yaşamın muhafazasını sağlamak bir yana yıllardır insanlara zulüm ederek, can yakarak, can alarak bir menzil var edilebilir mi? Bunlardan daha büyük bir cümle kaybı söz konusu edilebilir, bundan daha açık bir yaranın meseli anlaşılır kılınabilir mi? 7 yıldır beklediği adaletin gelmemesine isyan eder; Berkin Elvan'ı annesi Gülsüm Elvan,"Ben çocuğumu istiyorum Recep Tayyip Erdoğan, emir vererek benden aldığın çocuğumu bana geri ver" dedi. Başka söze hacet, başka açıklamalara gerek var mıdır?

Düzen cümlemizin cümlesini çalmaya, ezmeye devam ediyor. Düzen var ettiği yıkımlara her gün yenilerini ekleyerek bir yeni formu oluşturuyor. Artık sıradanın abecesinin hiçbir biçimde tanımlanamayacak kadar eğilip büküldüğü bir gerçekliğe ulaştık. Bugün artık ses de, söz de maniple edildiğinden kimin hakikati bildirdiğinin konuşturulmadığı bir ülkeyi yaşıyoruz. İçine doğru göçmeye devam eden bir sahnede, her gün bir hak ihlali, her an bir hak gasbı, her yere sirayet etmiş bir yağmacılık, her şekilde tahakküm ve benzeri pek çok etmen yaşama edimini sınırlandırıyor. Devletlinin on dokuz yıllık iktidar performansının her neyi var ettiği artık kesintisiz bir iz silme olduğu ortaya çıkıyor. Cümlemizin cümlesi çalınıyor. Direnemeyen, ezildiğini sorgulamayan, yoksunluğuna alıştırılan, sessizleştirilen enikonu soluğu kesilenlerden toplama bir düzlem var ediliyor. Bu meselin ‘hakikati’ için muktedirin çabası süreğen kılınıyor. Nasıl da ‘yeni ülke’ değil mi, sessiz, ıssız, gölgelerle kuşatılmış. Sessiz, soluksuz, rehin! Sessiz, tekinsiz, haksız, hukuksuz, zifiri karanlık.

Misak TUNÇBOYACI - İstan’2021

Görsel: Fikirtepe – Hasan PEHLEVAN v/ Based Istanbul

[seslimeram]

Kahrolsun Bağzı Şeyler

Belirgin bir anlam kayması artık düpedüz gün yüzüne çıkıyor. Bir menzil, yaşatan, varlığı tescilleyen, hayatı olduğu gibi her gün yeniden deneyim kılan bir sahanın artık aleni bariz  bir biçimde tersine doğru evrimi güncelleniyor. Bütün cümleler eksik kalıyor, tüm meram ve mesel lağvediliyor. Tekillik şablonu içerisinde, tek adam ve baş faşistin zümreleri her gün kolaçan ederek, deneyip, yanılarak ama asla geri adım atmayarak kurdukları düzenin hali bütün bu pejmürdeliği simgeleştiriyor. Yıkım, harap viran etme, eksiltme, çürütmenin her türden / her kademeden yansısında bütün bu hayat imgesi talan ediliyor. Bir menzilin, bir sahanın, yaşamla olan bağlarının artık gizlenmeden, saklanmadan zayi edilmesi en baş görev kılınıyor. Muktedir ve avenesinin ortaya serdiği cürüm eksen bir sahadaki süreklilik hali bir biyopolitik deneyi var ediyor. Burası denetim, gözetim ve tahakküm etme halleri ile bütünleşik bir çukura dönüştü artık, günümüz de, şimdimiz de, olası yarınımız da hep bu bahisle güncelleniyor.

Hükumet sözcülerinin ballandıra ballandıra, ambalajını süsleyip püsleyip aralıksız olarak pazarladığı ülke tahayyülünün köküne çoktandır kibrit suyu dökülüyor. Demokrasi mesel ve mefhumunun, hayattaki yansısı, müşterek bahislerin, ortaklıkla şekillendirilen “hayat” imecesi imkansız kılınmak isteniyor. Düpedüz tek adam rejimine biat etmeyen, açıktan ve kesintisiz bir biçimde ram olmayan, lal kalmayan herkes bir öteki ilan ediliyor. Sulandırıp durulan terörist yaftasının nasıl geniş bir yelpazeye ulaştığı, onca ülke arasında demokrasi liginde kaçıncı olduğundan bariz kılınıyor. Ülke değil, topyekun bir cerahat sarmalı, anıla gelen bir fasit döngünün kendisinde, astık, kestik, yaptık  ve oldu halleriyle bir dönüşümü sağlama alıyor muktedir. On dokuz yıllık iktidar ne zaman tükenecektir, nasıl gidecektir, nereye evrilecektir belirsizdir lakin ortaya serilmiş bir hakikat olarak cerahat artık hiçbir biçimde onarılamayacak yaralar kesintisiz bir devamlılıktır. Bugün içinde kala kaldığımız yerin her neye dönüştüğü ve neden ülkeyi değil de bir çukuru çağrıştırdığı onca lafzın tam ardından çıkagelen sert bastırmalar, şiddetin ta kendisinden el bulmalar, yön açmalarla bir ve birlikte bariz olur.

Bir ülke tahayyülünün hiç kılınması, cerahatin günbegün baskın faşizan bir rejimin binası için örtbas edilmesiyle birlikte her durumda sıradana karşıtlıkla güncellenir. İçinde kalına gelen fasit döngü bu ayrısız, gayrısız cerahat haliyle birlikte savunulur. Muktedirin her bir hamlesinin karşılığı / ötesi bu çürüten, yıkan, yutan ve zehirleyen aksiyonlar toplamına ve o ülke gamının yitimine bir basamak kılınır bu mudur ülke! Eylem Nazlıer’in Evrensel’de yayınlanmış haberidir: “AKP’li Melih Bulu’nun Boğaziçi Üniversitesine rektör olarak atanmasına ‘Kayyum rektör istemiyoruz’ diyerek tepki gösteren Boğaziçili öğrenciler sabah evlerine yapılan baskınla gözaltına alındı. İstanbul Emniyet Müdürlüğü, üniversite önündeki eylem sırasında ‘2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu’na muhalefet gerekçesiyle 28 kişi hakkında gözaltı kararı verildiğini duyurarak “13 ilçede 24 adrese baskın yapıldı ve 16 kişi gözaltına alındı” denildi.

Boğaziçi Üniversitesindeki akademisyenler, öğrencilerin gözaltına alınmasına tepki olarak bir araya gelerek rektörlük binasına sırtlarını döndü. Eğitimciler ve siyasi parti temsilcileri ise öğrencilerin haklı mücadelesinin yanında olduklarını belirterek kayyum rektöre sadece Boğaziçi’nin değil tüm üniversitelerin itirazı olduğuna dikkati çekti. #BogaziciDireniyor etiketi ise Twitter’da TT oldu.

Öğrencilerin gözaltına alınmasına tepki gösteren Eğitim Sen İstanbul 6 No’lu Üniversiteler Şube Başkanı Beyzade Sayın,  Boğaziçi Üniversitesi öğrencilerinin ‘Kayyum Rektör İstemiyoruz’ direnişinin ardından sabah yapılan ev baskınlarıyla öğrencilerin gözaltına alındığını söyledi. Öğrencilerin son derece haklı ve demokratik taleplerine destek veren Boğaziçili akademisyen ve idari personel hakkında da kurum içi inceleme başlatılacağı bilgisi dolaştığını söyleyen Sayın “Bütün bunlar, Saray rejiminin ve Kayyum Melih Bulu’nun nasıl bir yönetim tarzı benimseyeceğinin ve Boğaziçi’ni nasıl bir 4 yılın beklediğinin somut göstergesidir” dedi.  Eğitim ve bilim emekçileri olarak, üniversite bileşenlerinin ve öğrencilerin demokratik ve barışçıl hak arama taleplerini desteklediklerini söyleyen Sayın “Üniversitelere kayyum rektör istemiyoruz. Buna karşı mücadele etmeye devam edeceğiz” diye konuştu.

Emek Partisi (EMEP) Genel Başkanı Ercüment Akdeniz, Boğaziçi Üniversitesine 12 Eylül’den bu yana ilk defa üniversite bileşenleri dışından bir rektör atandığını hatırlatarak “Üstelik atanan kişi parti rozetiyle dayatılınca büyük itirazla karşılaştı. Öğrencilerin pandemi koşullarında bile bu kadar örgütlü ve güçlü protesto eylemi gerçekleştirmeleri bu itirazın zirveye çıktığı bir andı. Bu itiraz, üniversitenin duvarlarının dışına da taştı ülkenin gündemine taşındı konu” dedi.  Dolayısıyla hem Saray’ın hem de YÖK’ün uygulamalarının boşa düşmüş olduğunu ifade eden Akdeniz “Biz bunu daha önce belediyelerdeki kayyum örneğinden de, üniversitelerdeki KHK zulmünden de biliyoruz. Zaten Boğaziçi Üniversitesine asılan kelepçe de bu sistemin mantığını sembolize etti” dedi.  YÖK’e karşı söylemle iktidara gelen AKP’nin YÖK’ün bütün baskıcı kurumlarını kullandığını belirten Akdeniz  “AKP 2002’de iktidara geldi ama onlar da bütün geleneği 12 Eylül Anayasası ve YÖK’ten aldı. Bu baskılar sonuç vermeyecek. Bu sadece BOÜ’deki bir tepki değil; bütün üniversitelerin tepkisidir. Korktukları da budur. Son asgari ücret zammı, bütçede halkın dışlanması ve enflasyon rakamları da gösteriyor ki; toplumsal itirazlar sadece üniversitelerde değil; işçi ve emekçilerin bulunduğu her yerde yükselecektir. Ezmeye çalıştıkları da budur. Polis derhal üniversiteden çekilmeli, atanmış rektör derhal görevden alınmalı; üniversite rektörü, üniversitenin tüm bileşenleri tarafından seçimle belirlenmelidir. Gözaltına alınan tüm öğrenciler de serbest bırakılmalıdır” diye konuştu.

HDP MYK Üyesi ve Eğitim Politikaları Sözcüsü Sevtap Akdağ Karahalı da üniversitelere rektör atanmasına karşı olduklarını söyleyerek “Üniversitelerin tüm bileşenlerinin demoktarik katılımıyla yönetimin belirlenmesinden yanayız” dedi. Atanmış rektörlerle akademinin tamamen AKP iktidarının vesayeti altına alınmak istendiğini dile getiren Karahalı “Belediyelerimizin hemen hepsine halk iradesini yok sayarak yapılan kayyum atamalarının bir benzerini görüyoruz. Bu tek adam rejiminin ülkenin tümüne dönük bir yaklaşımıdır. Üniversiteler de bu yaklaşımdan muaf olamadı. Türkiye’nin batısında da doğusunda da aynı rejimin halklara benzer acılar yaşattığının görülmesini diliyorum” ifadelerini kullanarak öğrencilerin mücadelesinin yanında olduklarını söyledi.  

İstanbul Valiliği'nden Boğaziçi Üniversitesindeki olaylarla ilişkin basın açıklaması yapıldı. Açıklamada, "Boğaziçi Üniversitesi Giriş Kapısı önünde rektör atamasına karşı dün yapılan protesto gösterileri sırasında, 2911 Sayılı Kanun'a muhalefet eden ve polise karşı mukavemet gösterdiği tespit edilen, sadece 4'ü Boğaziçi Üniversitesi öğrencisi olmak üzere 28 şahsa yönelik, 13 ilçemizde 24 farklı adrese bugün sabah saatlerinde eş zamanlı operasyon düzenlenmiştir. Yapılan operasyonlarda; 2'si Boğaziçi Üniversitesi öğrencisi 17 şahıs gözaltına alınmış, 11 firari şahsın yakalanmasına yönelik çalışmalar devam etmektedir. Polisimiz; her olayda olduğu gibi, dünkü protesto gösterileri sırasında da kanunların verdiği görev, yetki ve sorumluluklarını sağduyu, sabır, anlayış ve kararlılıkla yerine getirmiştir, getirmeye devam edecektir. Gösteriler sırasında polisimize yönelik asla kabul edilemez itham ve davranışlar karşısında, polisimize destek veren bütün vatandaşlarımıza teşekkür ediyoruz" ifadeleri yer aldı.”

Demokrasi tahayyül ve pratiğinin evirip çevirip boşa düşürüldüğü bir güncelliğin varlığı tescillenir bir kez daha. Bütünüyle, hakları için mücadele eden gençler, plastik mermiler, tazyikli su ve çıplak arama işkencesine varan boyutuyla, kapılar kırılarak derdest edilir. Bütün, bütün, olmakta olan bir üniversite sathı mahallinde Türkiye’nin gerçekliğini tüm o gerçek yüzünü bir kez daha karanlıktan temin etmek güncellenir. Sözüm ona darbecilerle yüzleşmekte olan, geçmişi kadar yakın tarihindeki bütün cerahati var eden kesimleri alt ettiğini, hukuk önünde hesap verdirdiğini zikreden bir yapı bugün kalkıp, Boğaziçi’nde adı ve sanıyla bir darbeye teşebbüs eder. Atanan kayyımın, intihalci olması bir yana bir troll grubunun da baş üyesi olmasının kepazeliği öte yanda, bütünüyle ne istifa edeceğim ben ya hu diye cümlelere düştüğü bir sahada olmakta olan rezilliktir, kepazeliktir! Burası nasıl bir ülkedir sorgusunun geçersiz, yanıtsız, eksik bırakıldığı, bütünüyle toptan bir akıl tutulmasıyla, zapturapt ve şiddetle çarkların bozulduğu, öğrencilerin derdest edildiği ve aşılmaz kale denilen / bilinen / bellenen o sahayı fethetmenin sureti karşımıza çıkartılır. Bu kadar afaki çürümenin ortasında bir düzeyden, bir biçimde yaşamın ve müşterekler bahsinden dem vurulabilir mi, her nasıl?

AKP Sözcüsü Çelik şu açıklamayı yapar, “Boğaziçi Üniversitesi şu veya bu grubun değil milletimizin hepsidir. Oradaki hocalarımız milletimizin geleceği için bu çocukları yetiştiriyorlar. Bu bizi eylem planımız diye birtakım işler yapmak doğru bir iş değildir. Boğaziçi Üniversitesi'ni düşünmeyen bir yaklaşımdır. Bakanlar Kurulu'nun atadığı dünyada pekçok yöntem var. Bu yöntemi beğenmeyebilirsiniz, siyasete tavsiye de bulunabilirsiniz. Kayyum diyerek belli kesimlerin dilini kullanarak siyasallaştırdığınız zaman söylediğiniz sözün manası kalmaz. Hocamızın partimizin bazı kurallarda görevleri olmuş. Başka hocaların da CHP'de görevi oluyor. Demokrasilerde siyasi kimliği olmayan birey diye bir şey yok. İnsan boşlukta yaşamaz. Buna eylem yapalım, kayyum diyenler Boğaziçi Üniversitesi'ne, hocalarımıza, öğrenci kardeşlerimize zarar vermek isteyenlerdir.”

Bütünüyle devletli dilinden çıkagelen her söz öbeği, her cümlecik bir kez daha yıkımın da ayak seslerini barındırır. Bu açıklamanın hemen ertesinde, otuz kadar insanın evlerine baskın düzenlenir. Kapılar kırılır, duvarlar delinir, olur olmadık insanlar tehdit edilip bir de maharetmiş gibi çıplak arama ve tecavüzle köşeye kıstırılmak istenir. Devletlin abecesi giderek anlattıklarıyla / uyguladıkları arasındaki uçurumla birlikte güncellenendir. Bu kadar afaki bir biçimde zor / bet ve feciden taraf olarak bir ülkenin dönüşümü, güncelliği tam gaz süren tahakküm hamleleriyle birlikte var edilir. Çelik’in meramına dahil etmediği ve üstün körü geçiştirmek istediği şey, milletin olana, millete ait olana, milletin ta kendisi olan öğrencilere saldırma cüretini kendisinde bulan kolluk kuvvetine dur dememektir. Bir anti-demokratik ülke tahayyülünün pratikteki karşılığı artık capcanlı örneklenen bir mesel ve tavırdır!

Yeni Yaşam Gazetesi’nden aktaralım: “Boğaziçi Üniversitesi öğrencileri, AKP’li Melih Bulu’nun Cumhurbaşkanı ve AKP Genel Başkanı Erdoğan tarafından rektör olarak atanmasını gerçekleştirdikleri eylemle protesto etti. Kadıköy Rıhtım’da gerçekleşen eyleme farklı üniversitelerde okuyan yüzlerce öğrenci, Halkların Demokratik Partisi (HDP) il ve ilçe örgütleri ile milletvekilleri Oya Ersoy, Hüda Kaya, Züleyha Gülüm, Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) il ve ilçe örgütleri ile milletvekilleri Mahmut Tanal, Turan Aydoğan, Türkiye İşçi Partisi (TİP) Genel Başkanı Erkan Baş, sayıda sivil toplum örgütü ve sendika temsilci ve yöneticisi ile yurttaşlar da destek verdi.

Boğaziçi Üniversitesi öğrencileri adına açıklama yapan üniversite öğrencisi İdil Berivan Kaya, Bulu’nun kayyım olarak atandığını belirterek, “Bugün 6 Ocak Çarşamba. Çevrimiz polislerle dolu ve gözaltına alınan arkadaşlarımız yanımızda değil. Şimdi yeniden, üniversitemize atanan kayyumu kabul etmediğimizi dillendirmek için öğrencilerden emekçilere, mezunlardan akademisyenlere ve demokratik kitle örgütlerine kadar hep beraber buradayız ve söyleyeceklerimiz var” dedi.

Kaya, Bulu’nun bir TV kanalındaki protestocuların azınlığı temsil ettiği şeklindeki iddialarına şöyle cevap verdi: “Aksine, biz burada Boğaziçi Üniversitesi’nin azınlığını değil ta kendisini temsil ediyoruz! Biz Boğaziçi Üniversitesi’nin bileşenleri olarak kayyum rektör atamasına karşıyız. Kayyum politikalarının bizi hep kötüye götüreceğini biliyoruz, alışmayacağız, kabullenmeyeceğiz! Bilinsin ki; yalnızca Boğaziçi’nden ibaret değiliz, tüm öğrencilerin ve ülkenin bütününün, yani İstanbul Sözleşmesi uygulansın diyen kadınların ve LGBTİ+’ların, Boğaziçi Üniversitesi’nin önünde direnen Bimeks işçilerinin ve bilumum emekçi ve ezilenlerinin demokratik taleplerini dile getirmek için buradayız.”

Boğaziçi gerçekliğinin ülke gerçekliğinden kopuk olmadığının bilincinde olduklarını vurgulayan Kaya, belediyelere kayyım atanmasını, sivil toplum örgütlerine kayyım atama yasasının çıkarılmasını hatırlattı. Kaya, “Üniversitemizde ise kayyum atamaları üniversitelerimizin özerkliğini yok etmekte, dolayısıyla ülkemizin geleceğini büyük bir tehdit altında bırakmaktadır. Bugün Devlet Bahçeli’nin söylediğinin aksine bizim için konu kapanmamıştır. Kayyumlara gidene kadar ve gözaltındaki arkadaşlarımız bırakılana kadar da konu kapanmayacaktır” diye konuştu.

“Demokratik alanları genişletmek için, birliğimizin ve direnişimizin verdiği güvenle sesleniyoruz” diyen Kaya, taleplerini şöyle sıraladı:

*Gözaltına alınan arkadaşlarımız derhal serbest bırakılsın.

*Kayyum olarak atanan Melih Bulu ve tüm rektörler acilen istifa etsin.

*Tüm üniversitelerdeki rektörlük için üniversite bileşenlerinin rızası gözetilerek demokratik seçimler düzenlensin.”

Gözaltına alınmış insanlar, darp edilir, işkenceye tabi tutulur, tehditler savrulur. Hiçbiri bir diğerinden ayrılmayacak insanlık hakları alaşağı olunmak istenir. Tümden teslimiyet için bu defa seçilmiş sahanın bir üniversite olması dikkat çekicidir. Tümden / teklemeden bir biçimde muktedirin şablon diye çıkarttığı ülke tahayyülüne biat etmeyeceğini düşünen her kim olursa olsun hedef kılınmak istenir. Çağlayan’da öğrenciler tarafından yapılmış ol açıklamadan aktaralım: “Açıklamada “Bugün, 4 Ocak’ta Boğaziçi Üniversitesinde katıldıkları eylem gerekçe gösterilerek gözaltına alınan arkadaşlarımız için buradayız.” diyen öğrenciler, “4 Ocak Pazartesi günü işte tam da bunun için, üniversiteyi savunmak için Boğaziçi Üniversitesinde bir araya geldik. Burada bize tazyikli suyla, biber gazıyla, plastik mermiyle saldıran polisler ertesi gün evlerini basarak arkadaşlarımızı işkenceyle gözaltına aldı.” ifadeleriyle açıklamalarına devam etti:

“Gözaltında tutulan arkadaşlarımız çıplak arama işkencesiyle, cinsel kimlikleri hedef alınarak tecavüz ve ölüm tehdidiyle karşı karşıya kaldı.

“Polis dün üçüncü kere gözaltı operasyonları yaptı. Toplam 4 arkadaşımız evlerinden ve adliye önünde beklerken gözaltına alındı. Nasıl ki dün akşama kadar adliye önünde 25 arkadaşımızın serbest kalmasını beklediysek bugün de geriye kalan arkadaşlarımız için adliye önünde bekliyoruz, dayanışmamız sonuç verecek” denilir! Bütün öğrenciler serbest bırakılır! Pekiyi neden bu şiddet, neden bunca kötülük, niye bu kadar afaki insan haklarını yerle bir etmek, yanıtsız konulur!

Baş Amir bütün bu yıkım var edilirken sessizliğini yaptığı şu iki satırlık açıklamada bozar BBC Türkçe’den aktaralım: “Cuma namazı sonrasında açıklamalarda bulunan Erdoğan, Boğaziçi'ndeki eylemler sorulduğunda "Arkadaşlar ben neden öğrencilerle görüşeyim. Öğrenciler bu işin içinde değil. Bu işin içinde teröristler var. Öğrencilerle alakası olmayan CHP'nin İstanbul İl Başkanı orada. Kendisi DHKP-C militanıdır. Bunlar öğrenci değil" dedi.”

Muktedir ve avenesinin ortaya serdiği cürüm eksen bir sahadaki süreklilik hali bir biyopolitik deneyi var ediyor. Burası denetim, gözetim ve tahakküm etme halleri ile bütünleşik bir çukura dönüştü artık, günümüz de, şimdimiz de, olası yarınımız da hep bu bahisle güncelleniyor. Terörist yaftasının devletli eliyle kurulduğu her gün bir açmaza, bir kez daha çürümeye çıkarken, yangına körükle giden bir 83 milyonun her şeysi karşımıza çıkar. Aklın, fikrin, zikrin, eylemin, varlığın, mücadelenin hiçbirisinin Boğaziçi yahut da herhangi bir başka eylemde, terörle iltisakı olmadığı bilinse de alışılageldik devlet refleks ve tutumuyla yanıt vermek, ABD’de Kongre baskını sonrası oluşturulan kolluğun onlarca kat fazlasını yığarak bir okulu zapt etmeye çabalamak nasıl bir ülkede olduğumuzu bildiriyor sene 2021!

Bitimsiz bir biçimde hedef kılarak, tahakküm etme hallerini süreğen kılarak, bir okuldan başlayarak, koca ülkede yeniden yeniden bir cadı avına başlama çaba ve tahayyülünün bir demokrasi imgesine haiz olduğunu zikreden ülkenin tastamam aleni bir biçimde çürüdüğünü gösterir. Denetim, gözetim ve tahakküm üçlüsünü mütemadiyen güncelleyerek, herkesi “terör” ile buluşturarak, “terörist” ilan ederek hangi düzlüğe çıkılır sahiden nasıl! Bunca afaki bir biçimde bir itiraz dahi kırmızı çizgileri harekete geçiriyorsa burası nasıl bir büyük ülkedir. Bu bahisleri neresinde demokrasi, reformlara sahip çıkılan, geleceğini önemseyen bir ülke / yönetim vardır! Sene 2021. Hala biz demokrasinin d’sini, muktedire anlatmaya çalışıyoruz, kahrolsun bağzı şeyler. Arz-i halimizdir...

Misak TUNÇBOYACI – İstan’2021

Görsel: Erdem ŞAHİN – EPA – The Guardian

[seslimeram]

Sesli Meram #128 - Karşı Radyo (21.04.2020)

“kontrol bizde, biz bize yeteriz vs. lafları, her şey normal yeter ki kendi ohalinizi ilan etmekten kaçınmayın gibi saçmalık ötesindeki tahayyüller ile karın doymuyor, faturalar ödenmiyor, gün normale dönmüyor. müşterekler çalınmaya, çırpılmaya devam olunuyor. sözümüz tam da meclisten içeri, yüzde 99’un hayatı ne olacak böyle! %1’in hayatı kutsanmaya, korunmaya devam edilirken, yoksunluk ve bütün kötülüklerin faturasını %99 daha ne kadar zaman ödeyecektir… meselemizdir.”

podcast image credit: little ashes x rudá sova x behance

https://archive.org/details/karsi-radyo-sesli-meram-21-nisan-2020

[seslimeram]

Devlet Kötülüktür

Biçimlendirilmesi kesintisiz kılınarak, her gün bir kademe daha üstüne arttırılan ol nefret edimi bu topraklardaki yaşam hal ve tahayyülünü zehirlemeye devam ediyor. Bütün bir uzam nefretin behemehal ırkçılığın, var edilmiş yaralara yenilerinin eklendiği bir deney sahası kılınıyor. Bir sahanın yaşamla ilintisi kesintiye uğratılıyor. Deprem felaketi sonrası ortaya saçılanlar, Kürd illerinde yaratılmış, süreğen o vahşet hallerinden sonra dökülenler, kimlikleri ayrıştırmalar, ezel ebet düşman bilinmiş “gayrimüslim” için sarf edilen sözler, sinkaflar, öteki addedilen her kim varsa hepsini hedef almalarla, bu topraklardaki yaşama istenci zehirleniyor. Bu toprağın zehirlenmiş hali yeterli görülmediğinden her gün bir kez daha bambaşka acılar için tasarımlara girişiliyor. Bütünlükte daimi ve bir örnek olmaktan artık ötede sığlığın en doruğunda bir cürüm istenciyle hayatın zehirlenmesi güncelleniyor.

Biçimlendirilmesi, bir tabi yönelimi sabit olmuş şey vahametin iktidarıdır. Biyopolitik bir çürümenin anbean var edildiği yerde hayatiyet ayaklar altına alınırken nefret / ayrımcılık / ırkçılık birbiri ardına devreye sokulur. Çirkinlik, çirkeflik, üstüne eklenmiş olan hiddet ve devletin hayat mefhumunu mütemadiyen gölgelemesinin var ettiği her yeni dönemeçte bu bahisler yeniden hakikat kılınır. Yaşadığımız yerin gerçekliği bu bahislerde “süreğen”dir. Biçimi kesintisiz kılınmış cerahatle birlikte süregelen nefretin her ne halleri var ettiği iş bu menzilde her günün başat görünenidir. Elazığ’da meydana gelen depremin ardından var edilen, sabit kılınmış bir ötekisine karşıtlığın nasıl şekillendirildiği o ilin kimliğine bunca kafa yoran, etnisitesi üstüne aramalara girişen insanlardan bariz olur. İnsanları terör sempatizanı olarak yaftalamaktan kaçınmayan muktedirin, önüne gelen her muhalifi, her bir diğerini bu bağlamda hedefe koymasının tezahürü karşımıza çıkartılır. Bu kadar kolay mıdır hakkın hukukun çiğnenmesi, depremin var ettiği yıkım, zaiyatın gümbürtüsünde ona pek sıra gelmez!

Mezopotamya Ajansı’na bağlanalım: “Türkiye İşçi Partisi (TİP) Genel Başkanı ve İstanbul Milletvekili Erkan Baş, Meclis’te düzenlediği basın toplantısı ile gündeme dair değerlendirmelerde bulundu. Baş, konuşmasına Elazığ depreminde yaşamını yitirenleri anarak başladı. Türkiye’nin deprem ülkesi olduğunu ancak bu gerçeğin çabuk unutulduğunu belirten Baş, “Deprem gibi büyük bir felaketle karşılaştığımızda önceliğin kayıpları azaltma, yaraları sarma çabası olduğuna kuşku yok. Nitekim halkımız da bunun için göz yaşartıcı sahnelere tanık olduğumuz biçimde bütün imkan ve olanaklarını harekete geçiriyor” dedi.

Devletin bu konudaki görev ve sorumluluklarının kaçınılmaz olduğunu belirten Baş, “Yıllardır ödediği vergileri soran yurttaşa hakaretler yağdırmak, yetmeyince üzerine polisi, savcıyı salıp soruşturma açmak AKP iktidarının, Saray iktidarının faşizan uygulamalarıdır. Halkımızı, muhalefeti 'Siyaset yapmayın' diye hizaya getirmeye çalışan iktidar, kendisi ise siyasetin dik alasını yapmakta ve depremi eline geçirdiği bütün olanakları kullanarak bir iktidarın bir siyasi şovuna çevirmektedir” diye konuştu.

Meclis Genel Kurulu’nda görüşülecek olan ve İmar Kanunu’nda değişiklikler öngören kanun teklifini hatırlatan Baş, “AYM’nin kararına rağmen, Ahlat’ta 1071 metrekarelik Saray inşaatı devam ediyor. Eskiden kişiye özel kanunlar çıkartıyorlar diye şikayet ediyorduk, şimdi önce işi yapıyorlar, sonra işe göre kanun çıkartıyorlar. Üstelik bunu memlekette insanlarımız can derdindeyken, bir deprem felaketi yaşanmışken, yeni deprem felaketleri yaşamamak için ne yapmak gerekir diye düzenlemeler yapılması gerektiği tartışılması gerekirken arada derede Meclis Genel Kurulu’nda beyefendi yeni bir Saray yapmak için yasa çıkarmaya çalışıyor. Biz bu yasanın çıkmaması için elimizden geleni yapacağız fakat bu arsızlıkla, bu yüzsüzlükle bu iktidarın sokaklarda gezememesi gerektiğini de burada bir kez daha vurgulamak istiyorum. Yani insanlar can derdindeyken, iktidar Saray derdinde” diye konuştu.”

Nefret ediminin binbir farklı tezahürü var edilmektedir. Hakkaniyetsiz, tahakkümle bütün ve birlikte oluşturulmuş devletli şablonunun her neyi imal ettiği artık daha belirgindir. Erkan Baş tarafından görünür kılınmaya çalışılan ol devletlin her nasıl bu satıhta hayatı yerle yeksan ettiğinin meselesidir. Bir menzilin yaşatmama haline rehineliğinin her nasıl devletli eliyle işlevselleştirildiğini, soruşturulmasına dahi mani olunmasının aslen her neyi var ettiğini bildirir. Bu yerde şu sahada hayata inatla yer bıraktırılmaz. Böyle bir kör karanlıktan hicap dahi duyulmaz. Cerahatin, cüretle sunula gelen şiddetin hemen herkesin gözleri önündeki ayrıştırmanın her nasıl biçimlendirildiği artık giz değildir. Hayatın acı bir ezgi tasavvuruna rehin, devletin karanlığında hemen her türden şiddeti ile sınırlanan, kuşatılan bir hal / tavır / mesel hali açıktadır.

Çürümüşlüğün bir düzlemdeki seyrüseferi deprem gibi bir yıkımın ardından oluşturulan o devletli şablonu ile sıradana pay edilir. Hayat bu sathı mahalde hep ucuzdur. Hakaret, şiddet, göstere göstere yağmanın var edildiği yerde her ne olacaktır yaşam bunu sorgulamaktadır vekil Baş. Düzenin, düzenli / düzensiz var ettiği fecaat sarmalının konu her ne olursa olsun, devletlinin kasası dışında pek de başka bir şeyle ilgilenmediğini bir kez daha millet adına sorgular! Deprem konusunda bile ikircikli davranılan bir yerde tüm o nefret ediminin güncelliği bunca afaki kılınırken, hayat sahiden de ne olacaktır, her ne hallere koyulacaktır, yanıt yoktur! Dahası da vardır; HDP tarafından mecliste verilen ol 'deprem vergileri araştırılsın' önergesi AKP-MHP oylarıyla reddedilir.

Artı Gerçek’te Remzi Budancir’in haberidir: “Malatya’nın Pütürge ilçesine bağlı Hüsükuşağu, diğer adıyla Bölükkaya köyü depremden zarar gören yerleşim yerlerinden biri. Depremden zarar gören köy, 'Alevi köylerine yardım gitmediği' iddiaları ile gündeme gelmişti. Hüsükuşağı köyü  Malatya’nın Pütürge ile Elazığ’ın Sivrice ilçeleri arasında yükselen karlı dağların yamacında kurulu. Tamamı Alevi yurttaşların ikamet ettiği köyde evler eski taş evler. Hüsükuşağu Cemevinin önünde bir araya geldiğimiz köy sakinleri, “Alevi köylerine yardım gitmediği” tartışmalarından oldukça rahatsız.

Artı Gerçek’e konuşan Hüsükuşağı köyü sakini Sadettin Anıktar, depremde 138 evin hasar gördüğünü söyledi. Yetkilerin kendilerine “Sakın evlere girmeyin” dediğini aktaran Anıktar, yardımlar ile ilgili şunları dile getirdi: “Sağ olsun, ilgi alakaları yapıyorlar geliyorlar gidiyorlar.  Ama daha bugün (pazartesi) ilk bismillah bir kamyon erzak geldi. Antalya belediyesi bize göndermiş. Erzaklardan ihtiyacımız olanı aldık, diğerine dokunmadık. O erzakları Elazığ’a da gönderdik” dedi.

Depremden 3 gün sonra yardım geldiğini belirten köy sakinlerinin ihtiyaçları oldukça fazla. Taş evler hasar gördüğü için girilmiyor. Kar yağışının yoğun olduğu bölgede çadırda yaşamak imkânsız. Hüsükuşağı köyü sakini Fatma Karademir, “Başka bir şey istemiyoruz. Bizim burada kalacak yere ihtiyacımız var. Barınak, bir küçük kulübemiz olsun. Çünkü buranın şartları zordur. Giremeyiz evlere…” dedi. Köy sakini Elena Çakır’da temel ihtiyaçlarının barınma olduğunu söyledi. İnsanların kış şartlarında çok mağdur olacağını belirten Çakır, “Yukarıdaki kesimlere su yok elektrik kesiliyor. İnşallah devlet büyükleri bizi buralarda unutmaz” diyerek barınma ile ilgili sorunların giderilmesini istedi.

Mıko Mezrasında evi bulunanlardan biride Zeki Aslan. Mezrada bulunan evlerinde hasar tespiti yapılmaması üzerine Aslan kolları sıvayarak yaya olarak yola çıktı. Mezrada tek bir evin bile sağlam kalmadığını anlatan Aslan, “Tüm evler yıkılmış durumda. Yıkılan evler arasında bizim evimizde var. Bende yıkılan evlerin fotoğraflarını çekip getirdim, muhtara verdim. Muhtarda bu fotoğrafları hasar tespiti için götürüp yetkililere verdi. Bu şekilde biz kendi köyümüzde hasar tespiti yapmış olduk” diye anlattı.

Kış aylarının kendisini hissettirdiği bölgede halkın temel ihtiyacı barınma. Köyün temel geçim kaynağının hayvancılık olduğunu anlatan köylüler, ahırları kullanamıyor. Bir çok köylünün hayvan yemi enkaz altında kaldı. Köy sakinlerinin talebi sadece kendileri ile alakalı değil. Hayvanları için de yarım istiyorlar. Hava sıcaklığının eksi 14’ü bulduğunu, bölgede hayvanların barınması için de çadıra ihtiyaç olduğunu dile getiriyorlar.”

Köylülerin aksettirdiği, bildirmeye çalıştığı şey bu ülke denilen sahada o ötekisine reva görülen ayrımcılığın ta kendisidir. Nefretle, ötekileştirerek hep ama hep daimi bir ayrımı var ederek, felaketin ortasında dahi böylesi sırf şu yukarıdaki değinilerde olduğu gibi insan ayırarak var edilen cerahatledir bu toprağın meseli. Yardımların iş işten geçtikten sonra çıka geldiği yerde oluşturulan her cerahat bir başka tahayyülü var eder. Yıpranan hayatlar, zedelenmiş olan hayat istencini, başa göçertilen çatıyı, açılan yarayı onarmak yerine bu tahayyüller gibi nicesin var ederek bir menzil gerçek kılınır. Bu kadar dar kapsamlı bir yerde bu kadar acziyet içinde kalınmışken ol büyük deprem söylentileri var edilen İstanbul’da durum nice olur!

Bahadır Özgür’ün Duvar’da Aykut Erdoğdu’yu referans göstererek kaleme aldığı yazısından aktaralım: “Gazeteci Celal Eren Çelik, Elazığ’daki felaket sonrasında gözlerin çevrildiği Kızılay’ın, bir hokus pokusa nasıl alet edildiğini kanıtlayan belgeyi yayınladı. Belgeye göre; Başkentgaz, 2017’de Kızılay’a 8 milyon dolarlık bağış yaptı. Ancak bu cömert bağışın ilginç bir şartı vardı. Paranın 75 bin dolarını Kızılay alacak, kalan 7 milyon 925 bin dolarını da Ensar Vakfı’na yurt inşaatı yapılması için transfer edecekti.

Özel bir şirket, dinci bir vakfa yardım yaparken, esasında gönüllülük üzerine çalışması gereken bir kamu kurumunu ‘yasal payanda’ olarak niye kullanır? Parayı doğrudan aktarma hakkı varken, Kızılay’a neden ‘vergi cenneti’ muamelesi yapılır? Deprem gecesi SMS ile 10 TL isteyen Kızılay, ne için böyle bir ilişkinin içine sürüklenir?

Akla gelebilecek her türlü soruyu tartabilecek bir skandaldır bu. Üzerine ısrarla gidilmesi gereken bir cerahattir. AKP iktidarının 17 yıllık ekonomi politiğinin kalbindeki karanlığı özetleyen, bünyeye saldıran ‘hain hücreyi’ açığa çıkaran bir ilişki ağıdır. Defalarca kesildiği muhtemel ‘hizmet-minnet’ faturalarından gün yüzüne çıkmış bir tanesidir…

Ankara’nın doğalgaz dağıtım tekeli Başkentgaz’ın, 2 yıl içerisinde satılmazsa yüzde 80’ini Özelleştirme İdaresi’nin (Öİ) satacağına dair hüküm, 2007’de 5669 Sayılı Kanun’a eklenir. Melih Gökçek alelacele basına kapalı ihale düzenler ve ihaleyi Global Yatırım-Energaz Ortak Girişimi kazanır. Ama para denkleştirilemez, ihale iptal edilir. 2008’de kurumun değeri 1.6 milyar dolardır. Öİ, devreye girerek yüzde 80’i için ihale açar. İhaleyi Karamehmet-Kazancı ortaklığı kazanır. Yüzde 80 için verilen fiyat 1.2 milyar dolardır. Toplam değer ise bu sefer 1.5 milyar dolara gerilemiştir. Yine para ödenemez ve 2012’de bir ihale daha yapılır; yeterli teklif alınamayınca o da iptal edilir. Belediyenin elindeki yüzde 20’lik hisse Öİ’ye devredilir ve Eylül 2012’de kurumun yüzde 100’ü için açılan ihaleyi, bu sefer Torunlar Gıda kazanır. Verdiği fiyat ne kadar dersiniz? 1 milyar 162 milyon dolar; yani kurumun değeri Torunlar’a gelene kadar aniden erir. Peki bu nasıl olur?

Ankara’da yaklaşık 2 milyar metreküp kullanımı bulunan 27 serbest tüketici, gazlarını BOTAŞ’tan doğrudan alırken, 2011’de bir değişiklik yapılarak, bu abonelerin artık Başkentgaz’dan alacağı belirtilir. Böylece kurumun geliri yükseltilir. Ayrıca sadece Ankara merkezde gaz satma hakkı olan şirkete, bütün ilçelerde de satma hakkı tanınır. Yine çıkarılan özel bir kanunla da şirketin belediyeden alacağı 352 milyon dolar, özelleştirme gelirine mahsup edilir. Böylece özelleştirme bedeli, 352 milyon dolar daha düşürülür. Şirket neredeyse üçte bir fiyatına, Recep Tayyip Erdoğan’ın imam hatipten arkadaşı, Erzincan’da bakkal dükkanı ile ticarete atılıp, inşaat rantıyla büyüyen Aziz Torun’un olur.*

xxx

Torunlar Gıda’nın pek çok ilde gökdeleni, AVM’leri, lüks konutları bulunur. Ancak 10 işçinin asansör faciasıyla yaşamını yitirdiği İstanbul Mecidiyeköy’deki Torun Center vakası, işlerin nasıl yürütüldüğünün aynası gibidir.

Malum, Ali Sami Yen Stadı arazisi, Seyrantepe’deki stat karşılığında TOKİ tarafından alınır. Nisan 2010’da yapılan ilk ihaleyi 416 milyon 500 bin lirayla Nurol-Aşçıoğlu grubu kazanır. 15 dakika süren ihalede TOKİ, verilen teklifi ‘yetersiz’ buldu ve iptal eder. Mayıs 2010’da düzenlenen ikinci ihaleye Aşçıoğlu tek başına girer ve 461.5 milyon liralık teklif vererek proje yapma hakkını kazanır. Aşçıoğlu Ekim 2010’da projede Torunlar ve Kapıcıoğlu ile ortak olur. Ortaklıkta hisse yapısı Torunlar’ın yüzde 65, Aşçıoğlu’nun yüzde 30 ve Kapıcıoğlu’nun yüzde 5’tir. Daha sonra Aşçıoğlu hisselerinin tamamını Torunlar’a devreder. Kapıcıoğlu da projeden ayrılınca, Torunlar tek başına kalır. 2015 yılında ise, aslında gelir ortaklığı ile yapılması gereken projede tapunun Torunlar’a devredildiği ortaya çıkar. TOKİ, “Biz 2013’te 520 milyon doları iş bitmeden peşin aldık. Bu nedenle projeden çekildik” der. İlginç şekilde parayı aldıktan sonra değil, asansör faciasının ardından devir yapılmıştır. Ve olay ruhsat için Şişli Belediyesi’ne başvurulmasıyla ortaya çıkar.

Koruma altındaki Likör Fabrikası’yla beraber deprem toplanma alanını da yutan ihaledeki tuhaflıklardan işçi cinayetlerine, tapu oyunlarına uzanan sorunların nasıl ‘çözüldüğü’ ciddi soru işaretidir. Lakin o sorunun yanıtını da Mall Of İstanbul vakasında buluruz…

xxx

Şimdi soralım: Yıllardır Torunlar’ın karşılaştığı her sorun, niye böyle kuşku tohumları eken uygulamalarla çözülüyor? Sahnede neden Torunlar’ı değil de, daima onun yardımına koşan siyasetçileri, bürokratları, kamu kurumlarını görüyoruz?

Bu soruların yanıtı, üzerindeki zarfa ‘yüce gönüllülük’ pulu yapıştırılmış o 8 milyon doların da neyin karşılığı olduğunun yanıtını verir. Kızılay vakası, en az Susurluk kazası kadar ciddi bir skandaldır. Görünen ip çekilebilirse, ardından 17 yılın karanlığı gelir…”

Banu Güven Deutsche Welle Türkçe servisinde devam ettirir; “Türkiye'de iktidarın kendisini her düzlemde nasıl konsolide ettiğini, Kızılay gibi afet ve acil durumlarda devreye girmesi gereken kuruluşların da nasıl paravan olarak kullanıldığını gösteriyor.

Başkentgaz "Vergiden kaçırma başka, biz vergiden kaçındık” gibi bir terimle kendini temize çıkarmaya çalışsa da hakikatin er ya da geç ortaya çıkmak gibi bir huyu var.

Ankaralılar evlerine gelen doğal gaz faturalarına her baktığında bu hakikati hatırlayacak. Ne var ki; şeffaflığın olmadığı, kurumların hesap vermediği, soru soranın soruşturmayla sindirilmek istendiği ülkelerde  bu kirli ilişkiler ağının bozulması zor.

Doğalgaz faturalarıyla beraber sosyal eşitsizliğin faturasının kabarması iktidarın kaderini bu kez belirleyecek mi, onu da bir sonraki seçimde göreceğiz.”

Bir istenç, basit bir tahayyül değil her nasıl dip ve uzaktan değil göstere göstere ayrım ve yıkımın var edildiğinin bir başka bariz örneği Kızılay’ın yardım olarak topladığı iddia edilen ayni / nakdi yardımları akıbetlerinin karanlık kılınması bir bildirendir. Bütün, bariz ve belirgin kılınan şey nefret bu safhada bizatihi yağmacılıktır. Bir halka, en zor anında dahi bunca kötülüğü reva görenlerin elleriyle bir ülke bırakılmaz, geri koyulmaz. Televizyon ekranlarında örtbası, sanal alemde ifşası devam olunan şey bu ülkenin hakkı, sıradanın arttırdığı şeye bile tenezzül olunan bir yeri gösterir. Yağmanın ta kendisi o nefreti simgeleştirir. Düşmanın yapmayacağı şeyi bile isteye yapanların ellerinde bir ülke bırakılmıştır, var edilmiştir.

Bir tuhaflıklar silsilesi içerisinde hayatın çarçur edilmesi kesintisiz kılınıyor. Depremden sonra yaratılan ortamdan, gün aşırı bir şeylere konuşma zorunluluğu hisseden o baş amir tarafından bu sırada türetilmiş olan nefret ve hiddete, ekonomik darboğaz içerisinde rehin kalmış bir halkın her gün daha fazla ezilmesinden bir tuhaf düzende her gün yine yeniden eksikli konuluyor. Bir sahanın yaşamla ilintisi kesintiye uğratılıyor. Düzen kendi yıkımını her gün biçim değiştirerek var ederken, sıradan için hayatın ezberlenmiş kodları, köşeleri dahi artık geriye bırakılmıyor. Erk, muktedir, iktidar eliyle yağmasından talanına, dilsel ve ırksal ayrıştırmalardan, demokrasi varmış gibi yapılırken oluşturulan insan haklarının tam tekmil çiğnenmesine bütün ve belirgin bir düş kırımı menzili var ediliyor. Hiç ama hiçbir zaman hesap verilmemiş bir düzlemde, bir kez daha ama son kez değil sıradanın ol hayattaki varlığı, sesi ve sözü her günümüze düşürülen devletli gölgesinin rehini biliniyor hep böyle söyleniyor. Rezillikler silsilesi, hizaya çekme gayretleri, ayrımcılık, nefret illa ki ötekisine karşı kurulan tezgahlar / düzenlemelerle birlikte bir cennet denilen / bilinin yer cehennemin ta kendisi kılınıyor. Dönüyoruz, dolaşıyoruz ve yeniden anlıyoruz ki ol muktedir olma halleri insanı zehirliyor. Erk, muktedir ve iktidar olanlar, bu kümelere dahil olanlar, buralardan beslenenler binlerce kez olduğu gibi yeniden riya / yalan ve arkası kesilmez bir hiddetle hayatı çalıyor. Hayatın üstünde tepiniyor. Parçalanmışlıkla, bölük börçük kılınmış umutlarla, her gün daha da karanlığı ile bir ülke gerçek kılınıyor. Bu kadar açık, böyle kolay mıdır her şey... sahiden... kolayca... öyle... Devlet kötülüğün ta kendisiyken, hala mı her şey uzakta / ötede olandır.... sahiden... kolayca... öyle....

Misak TUNÇBOYACI – İstan’2020

Görseller: Desenler - Olivier BONHOMME v/ Behance