Ola ola!
Despois dunha chea de tempo sen publicar receitas novas, neste tempo de confinamento pareceunos boa idea deixarvos unha receita sinxeliña e saudable, ideal para os almorzos, as sobremesas ou as merendas na casa.
Os ingredientes necesarios son:
- 320 g. de fariña de espelta integral (16 culleradas)
- 2 ovos medianos/grandes
- 2 laranxas
- 3 culleradas sopeiras de azucre
- 1 iogurt natural
- 75 ml. de aceite de oliva suave
- 100 ml. de leite (aprox.)
- medio sobre de lévedo en pó
- unha cullerada sopeira de esencia de flor de laranxeira
- canela moída ao gusto
Os pasos a seguir para a elaboración deste biscoito son:
1. Nun bol grande mesturamos a fariña, o lévedo e a raiadura das laranxas.
2. No vaso da batedora, mesturamos co accesorio de variñas o aceite co azucre e a esencia de flor de laranxeira.
3. Engadimos ao vaso da batedora o iogurt e os ovos, e volvemos mesturar co accesorio de variñas.
4. Vertemos o contido do vaso no bol e mesturamos coa axuda dunha espátula.
5. Botamos o leite no vaso da batedora para limpar os posibles restos de masa, e imos engadindo ao contido do bol, mesturando ata obter unha textura húmida e cremosa.
6. Engadimos canela ao gusto, mesturando de novo.
7. Forramos un molde metálico con papel para forno, vertemos nel o contido do bol e decoramos con anacos de laranxas por riba.
8. Co forno previamente prequentado ata os 180ºC, forneamos con calor arriba e abaixo, durante uns 25 min. (o tempo pode variar segundo o tipo de forno).
Xa vedes que é doado, así que anímámosvos a aproveitar o confinamento para practicar esta nova receita. Mans á obra! :)
Pois imos alá cun biscoito moi especial, precisamente porque é delicioso é a vez saudable, pois leva fariña integral, froita, avea, aceite de oliva, froitos secos e sementes que coidan a nosa saúde. É unha opción ideal para o almorzo do dia a dia, pois unha vez feito mantense en perfecto estado durante toda unha semana. Tamén podedes optar por tomalo á merenda ou de sobremesa, sempre entra ben no bandullo.
Ingredientes:
300 g. de fariña de trigo integral
50 g. de avea moída en pó
50 ml. de aceite de oliva virxe
1 culleriña (de café) colmada de formento en pó
100 g. de azucre moreno
3 ovos (2 se son moi grandes)
2 cenorias
1 mazá
1 plátano
1 presada de uvas pasas
2 presadas de orellóns (albaricoques deshidratados)
1 presada de noces
1 presada de sementes de chía (opcional)
1 presada de améndoa picada
media culleriña (de café) de canela en pó
a raiadura dunha laranxa
un chisco de leite
Elaboración:
Comezamos pelando e raiando as cenorias, abrimos as noces e pelamos a froita.
Nun gran cunco, botamos a fariña, a avea, o fermento, a cenoria raiada, a améndoa picada, as sementes, as froitas e froitos secos en anaquiños e a canela en pó. Mesturamos.
Botamos no vaso da batedora eléctrica o aceite e o azucre, e batemos á máxima velocidade co accesorio de bariñas durante 2-3 minutos.
Engadimos os ovos ao vaso e batimos 2 minutos máis.
Botamos no cunco o contido do vaso e mesturamos de novo.
Cubrimos con papel de forno un molde desmontable (no noso caso de 24 cm. de diámetro) e botamos nel a mestura.
Forneamos a 180ºC durante uns 45 minutos, con calor por arriba e abaixo, ou con ventilador se o forno dispón del.
Despois dun tempo sen publicar novas receitas, voltamos cunha moi apetecible nestes dias de friaxe: un peixe guisadiño con pementos, moi nutritivo e saboroso.
Os ingredientes necesarios son pouquiños:
Bonito fresco en toros
Pemento verde
Pemento vermello
Cabaciña (opcional)
Cebola
Allo
Viño branco
Aceite de oliva virxe
Sal fino
E a preparación é ben doada:
1. Comezamos refogando a cebola nunha cazola con aceite de oliva virxe.
2. Cando a cebola comece a abrandar, engadimos os anacos de peixe (previamente sazonados) e subimos o lume a medio-alto.
3. Cando o bonito vaia dourado por fóra, engadimos o allo en lascas e os pementos e a cabaciña en anacos.
4. Regamos a cazola cun xeneroso chorro de viño branco, sazonamos ao gusto e deixamos cociñar coa cazola destapada.
5. Un par de minutos máis tarde, engadimos tamén un par de vasos de auga, tapamos a cazola e baixamos a lume medio-baixo.
6. Agardamos a que as verduras abranden por completo e servimos acompañado duns cachelos.
Tardamos en publicala, pero xa está aquí unha das receitas máis agardadas. E é que a todo o mundo lle gusta unha boa pizza, e se é caseira aínda máis.
Pois ben, os ingredientes necesarios son:
Uns 500 g. de fariña de trigo
Un anaquiño de fermento (uns 12 g.)
Aceite de xirasol
Auga morna
Sal fino
Salsa de tomate
Ourego (opcional)
Queixo e demais ingredientes que queirades engadirlle á pizza
A preparación é ben sinxela:
1. O primeiro será botar uns 400 gramos de fariña nun gran conco e mesturala cun chisco de sal e unha cullerada de aceite.
2. Despois será o momento de ir engadindo auga morna, pouco a pouco, e amasando coas mans, ata obter unha masa.
3. Deixaremos repousar a masa, tapada cun pano, ata que case dobre o seu tamaño.
4. Amasaremos de novo, sobre a mesa cuberta de fariña, e estiraremos cun rolete a masa, intentando conseguir unha forma similar a un círculo (ou a un rectángulo, se o preferides).
5. Cando a masa teña a forma e o grosor desexado, cubrirémola cunha fina capa de salsa de tomate.
6. Sobre a salsa de tomate colocaremos unha capa de queixo, raiado ou en lascas, e un chisco de ourego.
7. Sobre o queixo, poñeremos os demáis ingredientes: xamón cocido, atún, tomate, pemento, millo doce, cogomelos, ovo... As combinacións poden ser centos!
8. O derradeiro paso será introducir no forno, que xa ha de estar quente, a 190ºC durante uns 15 minutos, con calor por arriba e por abaixo.
Hoxe decidímonos por unha receita chea de produtos frescos de calidade e da terra. Trátase dun guiso, pero moi lixeiro e moito máis fresco ca os seus homónimos.
Os ingredientes a utilizar serán os seguintes:
1 kg de mexillóns galegos frescos
1/2 kg de garavanzos cocidos
Catro cenorias
Unha cabaciña
Un tercio dunha cabaza tipo violín
Unha cebola grande
Un dente de allo
Viño branco
Un par de follas de loureiro
Aceite de oliva virxe
Sal fino
A elaboración do prato será a seguinte:
1. Teremos que comezar limpando os mexillóns, quitándolles as barbas e retirando aqueles que estean xa abertos.
2. Despois, nunha ola grande, botaremos os mexillóns limpos xunto cun chorriño de viño branco, unhas pingas de aceite de oliva e duas follas de loureiro. Taparemos a ola e deixaremos cociñar a lume medio ata que os mexillóns se abran.
3. Por outra banda, poñeremos a refogar a cebola e a cenoria, cortadas en anaquiños, nunha cazola amplia con aceite de oliva.
4. Cos mexillóns cocidos, filtraremos o caldo resultante nun coador de tea, para eliminar os posibles residuos. Reservaremos.
5. Ao comezar a tornar a cebola en transparente, engadiremos a cabaza e a cabaciña en pequenos anacos, xunto co allo en lascas.
6. Mentres tanto, iremos retirándolles as cunchas aos mexillóns.
7. Iremos engadindo o caldo dos mexillóns pouco a pouco á cazola, probando de sabor e engadindo tamén auga se é necesario.
8. Cando as verduras abranden, engadiremos á cazola os garabanzos e os mexillóns. Probaremos e engadiremos caldo, auga e/ou sal segundo sexa necesario.
9. Cociñaremos un par de minutos máis, a lume lento, e serviremos.
E pola nosa parte nada máis, só vós queda a vós poñervos mans á obra! Agardamos que vos guste.
Imos alá cuns tomatiños recheos gratinados, unha receita moi completa e saudable, á par que sinxela e saborosa. Nós decidimos enchelos de carne picada, cabaciña e cogomelos, pero existen centos de convinacións cos que rechear os vosos tomates.
Os ingredientes que utilizamos foron:
Catro tomates grandes maduriños
Uns 250 g. de carne magra de porco picada
Uns 150 g. de queixo relado
Cinco cogomelos pequenos
Media cabaciña (calabacín) mediana
Uns 100 ml. de salsa de tomate fritido
Unha cebola mediana
Un dente de allo
Viño branco
Aceite de oliva
Pirixel
Sal fino
A preparación que levamos a cabo foi:
1. O primeiro foi pelar a cebola e o allo e cortalos en anaquiños, para logo poñelos nunha tixola, con aceite de oliva, a refogar a lume lento.
2. Despois lavamos a cabaciña, os tomates e os cogomelos. Cortamos os tomates de modo que queden como cun sombreiro ou unha tapa.
3. Cortamos media cabaciña en dadiños, e facemos o mesmo coas tapas que lle quitamos aos tomates.
4. Engadimos á tixola a carne picada e os anaquiños de tomate e cabaciña. Aderezamos con pirixel e sal ao gusto, e deixamos cociñar a lume medio.
5. Mentres tanto, cortamos en pequenos anacos os cogomelos, e baleiramos os tomates aos que lles quitamos as tapas.
6. Engadimos tamén á tixola a polpa que retiramos dos tomates e os cogomelos cortados, e regamos todo cun chisco de viño branco.
7. Cubrimos o fondo dunha fonte (apta para o forno) coa salsa de tomate, e colocamos sobre a salsa os tomates que tiñamos baleiros. No fondo dos tomates, puxemos un chisco de queixo relado, e metémolos no forno (xa quente) con calor só por abaixo, durante 5 min. a 180ºC.
8. Cando o contido da tixola abrandou por completo, sacamos os tomates do forno e enchémolos coa mistura.
9. Por último, cubrimos os tomates recheos con máis queixo relado e volvémolos meter no forno, esta vez con calor por arriba e por abaixo, ata que o queixo gratinou.
Consello final: Se cando o queixo vaia gratinado, os tomates aínda están algo duriños, podedes cubrilos con papel de aluminio, apagar o grill e deixalos no forno un chisco máis ata que estean brandiños.
Agora que xa o sabedes todo sobre como se fan estes tomates, xa podedes poñervos mans á obra.
Na casa das receitas apetecíanos un prato de culler, deses que quentan o bandullo e deixan un bo sabor de boca, ideais para un primeiro prato no xantar ou para unha cea saudable. Por iso nos decantamos por esta deliciosa cazolada de pescada, que preparamos nun abrir e pechar de ollos e que gusta a toda a familia.
Os ingredientes que usamos para 4 persoas foron:
Tres toros de pescada
Catro patacas do país
Un tarro de 400 g. de garavanzos cocidos
Un pemento vermello
Unha cabaciña (calabacín)
Dúas cenorias grandes
Un tomate ben maduro
Dúas presadas de chícharos
Unha cebola mediana
Tres dentes de allo
Un vaso de caldo de peixe*
Aceite de oliva virxe
Pirixel
Sal fino
(*) O caldo de peixe podédelo facer, por exemplo, coa cabeza ou o espiñazo dunha pescada. É tan fácil como cocelo en auga con sal e agardar a que a auga reduza un pouco. Unha vez feito, podedes conxelalo en pequenos tarriños para ter sempre listo para usar un caldo de peixe caseiro.
A preparación do prato fixémola como segue:
1. Salgamos a pescada e aderezámola co pirixel. Reservamos.
2. Nunha cazola con aceite de oliva virxe, puxemos a refogar a cebola e o allo cortados en anaquiños.
3. Engadimos á cazola a cenoria cortada en lascas.
4. Cando a cenoria comezou a abrandar, engadimos o pemento, a cabaciña e o tomate, todo en cachiños.
5. Tras un par de minutos, engadimos os chícharos e un chisco de auga.
6. Despois, engadimos á cazola a pataca cortada en triscos e o caldo de peixe. Deixamos cociñar todo a lume medio-alto, engadindo máis auga cando foi necesario.
7. Cando a pataca comezou a abrandar, engadimos máis auga e a pescada desmenuzada en anacos, regando cun chisco de aceite virxe cru.
8. Cando a pescada comezou a abrandar, engadimos os garavanzos e deixamos cociñar uns tres ou catro minutiños máis a lume medio.
9. Ao ter a pescada completamente feita e os garavanzos quentes, rectificamos de sal, aderezamos cun pouco pirixel en po e servimos.
Nós xa preparamos a nosa cazolada, agora tócavos a vós. Mans á obra! :)
Hoxe imos preparar unha receita sinxela, completa e deliciosa. Os pementos recheos requiren un pouquiño de tempo, pero veredes que é moi doado preparalos, e que o resultado está de escándalo.
Os ingredientes necesarios son pouquiños:
Uns 450g. de pementos de piquillo enteiros
Uns 300 g. de gambas peladas de calibre pequeno/mediano
Uns 200 ml. de nata para cociñar ou leite evaporado
Unha cebola mediana
Dous dentes de allo
Viño branco
Leite
Fariña
Aceite de oliva
Pementa moída
Pirixel en pó
Sal fino
Os pasos a seguir para a súa preparación son os seguintes:
1. O primeiro que faremos será pelar a cebola e o allo, e cortalos en anaquiños pequenos, para logo poñelos a refogar nunha tixola grande con aceite de oliva.
2. Cando a cebola comece a tornar transparente, engadiremos as gambas, tanto se son conxeladas como se son frescas.
3. Cando a tixola se quede sen auga, engadiremos un chorriño de viño branco e sal ao gusto.
4. Por outra banda, retiraremos cinco pementos e reservaremos o resto. Con eses cinco no vaso da batedora, engadiremos os 200 ml. de nata e trituraremos.
5. Cando as gambas abranden, engadiremos á tixola un chisco de pirixel e dous dos pementos que temos reservados, cortados en anaquiños.
6. Tras isto, engadiremos tamén catro culleradas sopeiras de fariña e mesturaremos. Logo iremos engadindo leite pouco a pouco e mesturando, ata que nos quede unha textura cremosa. Botaremos tamén sal e pementa ao gusto.
7. Mentres tanto, botaremos nun cazo o que trituramos antes co batedora, salpimentaremos e deixaremos cociñar a lume medio-frouxo, removendo de cando en vez ata que a salsa espesa un pouco.
8. Feito todo o anterior, comezaremos a encher os pementos que tiñamos reservados, coa mestura que preparamos na tixola.
9. Nunha fonte para forno, cubriremos o fondo coa salsa que temos no cazo. Enriba da salsa iremos colocando os pementos recheos, para logo introducir no forno a uns 180ºC durante uns 5-10 min.
Quentiño, completo, sinxelo, saudábel e delicioso, este guiso é un prato ideal para estes dias de friaxe. Apetécevos? Pois é moi sinxelo de preparar.
Os ingredientes necesarios son pouquiños:
Fabas (nós usamos uns 400 g. de conxeladas)
Espinacas (optamos por uns 450 g. de conxeladas)
Media cabaza tipo butternut ou medio tercio de cabaza laranxa
Dous chourizos frescos (mellor se están lixeiramente afumados)
Dous ou tres filetes de pavo ou polo
Catro patacas medianas
Unha cebola mediana
Aceite de oliva virxe extra
Sal
E a preparación da receita é ben doada:
1. Poñemos ao lume unha ola grande, con auga pola metade. Cando a auga ferva, botamos as fabas e sal ao gusto.
2. Pelamos a cebola, cortámola en anacos e botámola tamén na ola.
3. Tras uns 15 minutos cocendo as fabas, engadimos as espinacas conxeladas. En caso de que as usedes frescas, deberedes esperar a botalas case ao final de todo, pois con menos de 5 minutos de cocción será suficiente para elas.
4. Cortamos en tres ou catro anacos cada chourizo e botámolos tamén na ola.
5. Salgamos os filetes. Pelamos e cortamos en anaquiños a cabaza. Reservamos.
6. Cando as fabas leven 20 minutos cocendo, engadimos as patacas en anacos. Ao cortar as patacas, iremos chascándoas de forma que solten máis almidón para facer máis espeso o guiso.
7. Cinco minutos despois de engadir as patacas, engadimos os filetes de polo e a cabaza cortados en anaquiños.
8. Deixamos cociñar ata que todo esté suficientemente brando, engadimos un chorriño de aceite de oliva, rectificamos de sal e servimos ben quente.
Xa vedes que é sinxelo, animámosvos a comezar xa: mans á obra!
Hoxe traemos unha desas receitas que tanto nos gustan na Casa das receitas, con ingredientes moi variados, saudables e deliciosos. Pensamos en crear unha nova versión da pasta boloñesa, con carnes pouco graxas, máis vexetais e con tallaríns verdes en lugar de spaguetti branco.
Trátase dunha receita cun gran número de ingredientes naturais, pero de elaboración moi doada e sinxela.
Imos entón cos ingredientes que usamos:
Uns 200 g. de tallaríns verdes (podedes atopalos en hipermercados)
Uns 180 g. de cinta de lombo de porco picada (falo diso aquí)
Media coliflor
Media cabaciña (calabacín)
Un tercio de cabaza butternut (info aquí)
Media berenxena
Dúas cenorias
Tres ou catro cogomelos frescos
Dous tomates maduriños
Medio allo porro
Media ducia de espárragos verdes
Media cebola
Dous dentes de allo
Uns 150 ml de salsa de tomate fritido
Viño branco
Aceite de oliva virxe
Alfábega
Cúrcuma
Sal fino
E agora toca contar como foi a preparación do prato:
1. Comezamos por lavar a coliflor, cortala en cachos e botala en auga fervendo con sal.
2. Continuamos pelando e cortando en anaquiños a cebola, que poremos a refogar con aceite de oliva, a lume frouxo, nunha tixola grande.
3. Engadimos á tixola os espárragos e o allo porro, lavados e cortados en toros, e as cenorias, peladas e cortadas en anaquiños.
4. Lavamos e cortamos en anaquiños a berenxena, a cabaciña e a cabaza. Engadímolos á tixola cando a cebola comece a tornar tranparente, primeiro a berenxena e logo o resto. Engadimos tamén o allo pelado e cortado en lascas.
5. Por outra banda, cando a coliflor leve cocendo uns 8-10 min e comece a abrandar (non esperar a que abrande de todo), engadimos os tallaríns á ola.
6. Na tixola, sazonamos as hortalizas ao gusto e regamos cun chorriño de viño. Se é necesario podemos engadir outro chisco de viño cando este se evapore.
7. Cando a berenxena vaia abrandando, engadimos á tixola os tomates cortados en dados e os cogomelos cortados en anaquiños. Tamén engadimos outro chorriño de viño.
8. En canto os cogomelos abranden, engadimos á tixola a salsa de tomate, unha grena de cúrcuma e ourego ao gusto. Agardamos a que a salsa queza e retiramos do lume.
9. Cando os tallaríns estean al dente, escorremos a auga da ola.
10. Servimos os tallaríns e a coliflor coa zarapallada de verduras e carne.
Imos alá cun clásico, o doce do nadal galego por excelencia: o roscón de reis. Esponxoso, suave, delicioso e, por suposto, tradicional.
Aviso de que, para facer o roscón, necesítanse bastante tempo e paciencia, xa que, a pesares do que poida parecer, esta é unha receita laboriosa na que se precisa respectar os tempos que necesita a masa para quedar esponxosiña. De feito, debo confesarvos que a primeira vez que intentei preparalo quedou bastante mal, e logo explicáronme que fora, precisamente, por non respetar os tempos o suficiente.
Ben, despois das advertencias pertinentes, creo que xa podemos ir ao miolo do asunto:
Os ingredientes que necesitamos son:
360 g. de fariña de trigo (é importante que sexa fariña de forza)
26 g. de lévedo (é importante que sexa fermento de panadaría)
125 ml. de leite (media cunca de almorzo)
90 g. de azucre branco (ou 100 g. de azucre integral de cana)
70 g. de margarina (debe estar a temperatura ambiente)
2 ovos grandes (un ovo enteiro e unha xema)
a reladura dunha laranxa mediana
a reladura de medio limón mediano
2 culleradas de auga de azahar (podedes atopala en grandes superficies)
unha cullerada de ron ou coñac (algunha xente prefire usar anís, eu non)
sal fino
50 g. de azucre branco para decorar (opcional)
froita escarchada para decorar (en confiterías ou grandes superficies)
améndoa en anaquiños para decorar (opcional)
Os pasos que imos seguir para a elaboración son estes:
1. Nun cunco ou bol, botamos o leite (que debe estar morno, por riba da tª ambiente pero sen chegar a estar quente) e engadimos o fermento. Imos desfacendo o fermento e mesturando co leite. Deixamos repousar uns 15-20 minutos.
2. Por outra banda, tamizamos unha parte da fariña (uns 320 g.) noutro cunco, que ha ser de gran tamaño.
3. Á fariña tamizada, engadímoslle a raiadura da laranxa e o limón. Tras iso, facemos un oco no medio do cunco, no que botaremos o azucre e o leite con fermento, mesturando ambas cousas con só unha pequena parte da fariña, de modo que obteremos unha mestura de consistencia pastosa (como se fosen papas).
4. Engadimos á mestura o ron (ou coñac), a xema dun ovo (dúas xemas se os ovos son pequenos), a margarina (en “punto pomada”), a auga de azahar (eu merqueina no Mercadona) e unha grena de sal.
5. Coa axuda dunha lingua de gato, imos mesturando todo o contido do cunco ata obter unha masa, e logo deixamos repousar un par de minutos.
6. Cuns 30 dos 40 g. de fariña que nos sobraron antes, espolvoreamos sobre unha mesa ou superficie de traballo. Sobre ela, botamos a masa obtida e amasámola coas mans durante 2-3 min. Despois deixámola repousar, tapada (cun pano ou co propio cunco) e nun lugar caldeado para que poda fermentar.
8. Tras uns 10 min repousando, destapamos a masa e volvemos a amasar, espolvoreando de novo a superficie de traballo cos 10 g. de fariña que nos quedan. É importante utilizar como máximo 10 gramos, xa que se usamos máis o roscón pódese apelmazar.
9. Amasamos ben durante un bo anaco, ata que a masa deixe de ser pegañenta, entón formamos unha bóla coa masa e deixamos de amasar. Colocamos un papel vexetal (papel de forno) no cunco e poñemos sobre el a bóla de masa, tapada cun pano quente (podémolo meter no microondas uns poucos segundos). Deixamos repousar de novo nun lugar caldeado (se a tª ambiente é inferior a 20ºC, o tempo necesario para que o roscón “medre” será moito maior). Para que garde mellor a calor, podemos poñer, por riba do pano quente, unha capa de film que sele ben o cunco.
10. Unha vez que o volume da masa se duplique, destapámola e sacámola do cunco xunto co papel vexetal. Fóra do cunco, aplastamos a bóla para que a masa expulse os gases da fermentación, e volvemos a formar unha nova bóla, para logo deixala repousar tapada cun pano (esta vez non fai falta quentar o pano).
11. Tras 15 min, destapamos a masa, aplastamos a bóla, facemos un burato no medio cos dedos e dámoslle forma de roscón coas mans. Se tedes algún molde cilíndrico que poidades poñer no centro, podedes utilizalo para que o burato non vos quede tan pequeno como a min.
12. Coa axuda dun pincel de repostería (de silicona), vernizamos o roscón con ovo batido, e logo deixámolo repousar de novo nun ambiente cálido. Se a tª ambiente non é moi alta, podemos metelo no forno apagado pero un pouco caldeado, a menos de 45ºC.
13. Cando vexamos que o roscón medrou de forma notable, volvemos a vernizalo con ovo e decorámolo como máis nos guste. Se queredes utilizar azucre como nas pastelerías, deberedes mesturar dúas culleradas de azucre branco, media cullerada de auga e media culleriña (de café) de aceite de xirasol. O resto de cousas podedes mercalas en tendas especializadas ou en grandes hipermercados.
14. Introducimos no forno, con calor por arriba e por abaixo, durante uns 20-30 min a uns 165ºC, aínda que xa sabedes que cada forno é diferente dos demáis, polo que é importante que coñezades ben o voso antes de atrevervos con esta receita, pois o roscón é moi sensible ás termperaturas extremas (ante a dúbida, eu recoméndovos que optedes por temperaturas preferiblemente baixas, non por riba de 180ºC).
E iso é todo, podedes porvos mans á obra!
Só aproveito para agradecer ás persoas que axudaron a que esta receita saíse ben. Á terceira foi a vencida gracias a elas.
Hoxe imos preparar un marisquiño. E como non, eliximos un clásico galego: unhas boas vieiras, coa súa cuncha como símbolo do noso camiño e o seu sabor como garantía dun xantar ou cea de calidade.
Na nosa casa acostumamos a facelas no forno, porque é unha receita doada e que sempre triunfa.
Os ingredientes necesarios serán:
Unhas boas vieiras galegas (aquí faremos 8 uds)
Unhas pouquiñas gambas cocidas (nós usamos dous puñados)
Xamón serrano en lonchas (unha loncha para dúas vieiras)
Cebola (unha mediana para dúas-tres vieiras)
Leite
Fariña
Pan relado
Viño branco
Aceite de oliva
Pementa moída
Sal fina
E a elaboración será a seguinte:
1. Antes de nada, se utilizamos vieiras frescas, deberemos poñelas a remollo para que solten a area que poidan traer. Será suficiente con telas en auga un par de horas, cambiándolles a auga cada media hora.
2. Mentres, iremos pelando e cortando as cebolas. Botarémolas nunha tixola co fondo cuberto de aceite de oliva, e refogarémola a lume medio-baixo. Cando a cebola absorva o aceite, engadiremos un chisco de viño.
3. Por outra banda, prepararemos unha bechamel cremosa. Tedes a receita, paso a paso, aquí.
4. Cando a cebola abrande, engadirémoslle as gambas peladas e cortadas, o xamón cortado en anaquiños, outro chisco de viño e unha grena de sal. Cociñaremos un par de minutos máis e logo deixaremos repousar outros dous minutos máis fóra do lume.
5. O seguinte paso será encher as cunchas das vieiras coa mestura que preparamos. Logo, cubriremos isto coa salsa bechamel e por riba espolvorearemos cun pouquiño de pan relado.
6. Introduciremos as cunhas recheas no forno, a uns 180ºC, con calor por riba e por baixo, durante uns 20-25 min, vixiando que non se queimen.
Un truquiño que podedes seguir para que o prato saia máis económico é utilizar marisco conxelado, pero tede en conta que o tamaño merma ao desconxelar. As gambas se son conxeladas podedes botalas directamente na tixola, sen cortar nin desconxelar. As vieiras podedes atopalas con ou sen cuncha, e son máis baratas as segundas, por iso é recomendable gardar as cunchas cando as mercamos con elas, para poder reutilizalas noutras receitas.
E nada máis! Se aínda non sabedes qué preparar para esta noite vella, podedes ir poñéndovos mans á obra!
Imos alá cun clásico que lle gusta a todo o mundo: a tortilla de pataca.
Que precisamos?
Cinco patacas grandes
Cinco ou seis ovos
Media cebola (opcional)
Aceite de oliva suave ou aceite de xirasol
Sal fino
Que temos que facer?
1. O primeiro será pelar as patacas e cortalas en lascas grosas non moi grandes. Se imos querer cebola na nosa tortilla, tamén a pelaremos e a cortaremos en anaquiños. Mentres tanto, poñeremos a quecer abundante aceite nunha tixola.
2. Cando o aceite quenza, botaremos os anacos de cebola na tixola. Cando esta comece a cambiar de cor, engadiremos as patacas cortadas e un chisco de sal. Cociñaremos a lume medio.
3. Por outra banda, bateremos os ovos nun bol. Reservaremos.
4. Cando as patacas estean feitas, apartaremos a tixola do lume e retiraremos o exceso de aceite. Despois, engadiremos as patacas ao bol cos ovos e mesturaremos. Rectificaremos de sal.
5. Voltaremos a tixola ao lume, con só un chisco do aceite, e botaremos nela a mestura dos ovos coas patacas. Faremos a tortilla ao mínimo, para que non se pegue (ademais é importante utilizar unha boa tixola antiadherente).
6. Por último, coa axuda dun prato de tamaño axeitado (diámetro igual ou superior ao da tixola), darémoslle a volta á tortilla.
E listo, xa poderemos desfrutar da nosa deliciosa tortilla de pataca.
Moita xente teme o momento de virar a tortilla, pero non tedes por que. O importante é utilizar unha boa tixola para que non se pegue e facer o movemento rápido. Se aínda así vos da medo, un sinxelo truco para que resulte máis doado é facer dúas tortillas pequenas en lugar dunha grande.